Atos 7
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVI
1 Wɨnets ja teetywɨndsøn ttɨɨbyɨjky ja Esteban, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "
2 Xjats ja yøñꞌampy tꞌadsøøy, jøts ja wya̱a̱ñ:
2 A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:
3 jøts ja Abraham yiknɨma̱a̱y: “Majtstuꞌut yø mdsɨnaadya̱a̱jk jøts nayɨdeꞌen ja mmɨguꞌuktøjktɨ, jøts mnøjkxt jam ma̱ ja tsɨnaadya̱a̱jk nꞌatstukꞌext.”
3 ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Xjats ja Abraham chooꞌndøø jam chɨnaadya̱a̱jkjotptɨ ma̱ txøøwꞌaty Caldea, jøts ñøjkxtøø tsɨnaabyɨ jam Harán. Xjats ja tyeety jam yꞌooꞌkna̱a̱, wɨnets ja Dios Teety twa̱a̱dsøøy ja Abraham ma̱ ɨxya̱m ndsɨna̱a̱ꞌyɨndɨ.
4 "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.
5 Jøts ku ja jadeꞌen yja̱ꞌa̱ty nɨwɨnøꞌønɨn ja ña̱a̱jx ja kyayikmøøy, nugo ja chɨna̱a̱y; jøts nay ja Dios Teety køꞌøm tyikutujk jøts yikmoꞌotnɨm ja ña̱a̱jx ma̱ chøønɨdɨt ja yꞌuꞌnk ja yꞌuna̱ꞌjk øy ja Abraham wyɨnaty yjaꞌøøky; kaꞌanɨm ja yꞌuꞌnk te ku ja Dios jadeꞌen wya̱nda̱a̱jky.
5 Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.
6 Jøts nayɨdeꞌen ja Dios Teety tja̱a̱knɨma̱a̱y ja Abraham, jøts ku ja yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjktɨ, yꞌa̱ptɨ yꞌoktɨ ñøjkxtɨt tsɨnaabyɨ abikya̱jp, jøts jap ja̱a̱ꞌy ja yjanchyiktunɨdɨt ejxɨm jɨyujkɨn. Ku ja jap yja̱ꞌa̱ttɨt, wɨnets ja ja̱a̱ꞌy kyayikꞌødyunɨdɨt makta̱xk magøꞌpxy jumøjt.
6 Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.
7 Xjats ja Dios nayɨdeꞌen wya̱a̱ñ: “Øts ndɨɨdyuꞌump ja ja̱a̱ꞌy pøn mgaꞌødyunɨdɨp, pøn myiktunɨdɨp jɨyujkɨn, jøts ngajxpɨdsøꞌømdɨt kyøꞌømna̱xjotptɨ, jøts ø xwɨndsøꞌøgɨdɨt nay ya̱.”
7 Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Jøts nay yø Dios Teety møøt ja Abraham tkajpxyꞌa̱jty sa̱ jaty ja ejxpajt ja ejxa̱ꞌa̱n ku ja yikmoꞌodɨt ja na̱a̱jx. Jøts tpɨkta̱a̱jkøø sa̱ mutsk mixyuꞌnk yiktuꞌundɨt ku kyaꞌaxtɨt. Paty ɨdøꞌøn ku ja Abraham yꞌuꞌnk kyaxɨꞌjky midi txøøwꞌa̱jt Isaac, wɨnets jadeꞌen ttundɨ sa̱ tkajpxyꞌa̱jttøø jøts ja ejxa̱ꞌa̱n tpɨkta̱a̱jkɨ ñeꞌkxkøjxp, kyɨduktujk xøøw ja jadeꞌen ttuuñ. Nayɨdeꞌen ja Isaac ttuuñ ja yꞌuꞌnk midi txøøwꞌa̱jt Jacob, jøts nayɨdeꞌen ttuuñ ja Jacob ja yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjktɨ nɨmakmajtsk pøn yꞌa̱pteetyꞌa̱jttøø ja Israelɨt ja̱a̱ꞌy.
8 E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.
9 ’Ya̱ꞌa̱t Jacob yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjktɨ midi adøm nꞌa̱pteetyꞌa̱jtɨndøø, myɨꞌajkɨdɨp ja yꞌuch José jaꞌadɨ, paty ja ojts ttooꞌknɨdɨ jøts tyiknøjkxtøø jam Egiptɨt ja̱a̱ꞌy yꞌetjotp. Jøts ja José, kaꞌap ja Dios myajtstuꞌudyɨ nɨjuunɨ.
9 "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Nay yø Dios pudøjkɨyɨp ku yꞌayoꞌomba̱a̱ty. Jøts nay jaꞌ ja møøjyɨp ja wijyꞌa̱jtɨn, jaꞌagøjxp chojkɨyøø ja Faraón midi møj wɨndsønꞌa̱jtp jam Egipto. Nay jaꞌ tpɨkta̱a̱jk ja José gobernador jøts ja yikutukt jap kutujkta̱a̱jkjøtpy, jøts nayɨdeꞌen jap Faraón tyøjkjøtpy.
10 e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.
11 ’Wɨnets ja yuu myiiñ jøts janch may ayoꞌon pya̱jtɨdøø jam Egipto etjotp jøts nayɨdeꞌen jam Canaán, paty adøm nꞌa̱pteetyꞌamøjtɨ kaꞌap tpa̱a̱ttøø ti yjøøꞌkxtɨp.
11 "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.
12 Xjats ku ja Jacob tnɨja̱ꞌwøø jøts ku jap Egipto yꞌity ariin, wɨnets jap tkejxy ja yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjktɨ pømbɨ adøm nꞌa̱pteetyꞌa̱jtyɨndɨp. Jadeꞌen ojts yꞌotstɨ mɨjawyeen.
12 Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.
13 Ku myɨmajtsk ojk ñøjkxtøø, wɨnets ja José køꞌøm ña̱nkyꞌejxɨyøø, jøts jadeꞌen ja Faraón tnɨja̱ꞌwøø kudam ñamyɨguꞌukꞌatyɨdɨ.
13 Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.
14 Xjats ja José twa̱a̱dsøøy ja tyeety jøts nɨdukɨꞌɨyɨ ja myɨguꞌuktøjktɨ, nɨduguiꞌpxy myakmokx nɨdukɨꞌɨyɨ yꞌejttøø.
14 Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.
15 Jadeꞌen ja Jacob yja̱ꞌjty ku yikwa̱a̱dsøøy tsɨnaabyɨ jap Egipto. Jap yꞌooꞌkna̱a̱ møøt adøm nꞌa̱pteetyꞌamøjtɨ.
15 Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.
16 Xjats ku jam yꞌooꞌktøø, wɨnets jam tyiknøjkxtøø Siquem yꞌetjotp ma̱ ja Abraham jam wyɨnaty ja jut tø tjuy, midi ja Hamor yꞌuꞌnk tyooktøø.
16 Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.
17 ’Xjats ku ja Israelɨt ja̱a̱ꞌy myayɨñɨdɨ jam Egipto ña̱xjotp, wɨnets ja Dios ja wya̱nda̱ꞌa̱ky yꞌadukwa̱nɨ midi wya̱nda̱a̱jk Abraham køjxp.
17 "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.
18 Wɨnets ja Egiptɨt ja̱a̱ꞌy tpɨkta̱ktøø tuꞌuk ja møj wɨndsøn, pøn tkanɨja̱ꞌwɨp pønɨ sa̱ ja José wyɨnaty tø yꞌatswɨndsønꞌaty.
18 Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.
19 Jaꞌats ɨdøꞌøn twɨnda̱a̱yꞌa̱jt adøm nmɨguga̱jptɨ jøts tjemduuñ tteduuñ adøm nꞌa̱pteetyꞌamøjtɨ, yɨdeꞌen ɨdøꞌøn ttuuñ jøts ku aguwa̱nɨkøjxp ttukmajtstuꞌuty ja teety ja ta̱a̱ktɨ ja mya̱xuꞌnktɨ jøts yꞌooktɨt.
19 Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Jaꞌabɨ xøøw jaꞌabɨ jumøjt ɨdøꞌøn ja ma̱xuꞌnk kyeꞌjxy midi txøøwꞌa̱jt Moisés, jøts janch tsojkɨ ja Dios jaꞌ. Xjats ja Moisés ja tyeety tya̱a̱k yikyaꞌjkɨyøø tɨgøøk poꞌ.
20 "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.
21 Wɨnets yikmajtstutna̱a̱ kuwa̱nɨ, xjats nay yø Faraón ñøøx ojts tpa̱a̱ty, jøts tyikyeꞌjky ejxɨm ja kyøꞌømꞌuꞌngɨn.
21 Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.
22 Xjats ja Moisés jap wyijy kyejy yꞌɨxpijky, jøts midi ja Egiptɨt ja̱a̱ꞌy yja̱jttɨp, nay jap ja Moisés yiktaꞌawa̱a̱n. Ku ja jadeꞌen yꞌɨxpɨjky, ka̱jpxwa̱ꞌkx ja janch øy janch tsuj, jøts yjanchtumpy ɨdøꞌøn ja køꞌøm jadeꞌen.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.
23 ’Xjats ku ja Moisés wyɨnaty ja jyumøjt wɨxijkxy, wɨnets ja tꞌatspa̱a̱twa̱ꞌa̱ñ ja myɨguga̱jp ja israelɨt ja̱a̱ꞌy.
23 "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.
24 Wɨnets jap ojts tꞌejxpa̱a̱ty ja myɨguꞌuk ku ja jap wyɨnaty ja egiptɨt ja̱a̱ꞌy yjemduñɨ tyeduñɨ. Wɨnets ja Moisés ja myɨguꞌuk tꞌayoꞌijxy jøts tnɨgubøjky, paty ja tyikꞌøꞌjky jaꞌ egiptɨt ja̱a̱ꞌy.
24 Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.
25 Kumɨ jadeꞌen ja yjawɨnmay jøts ku ja myɨguꞌuktøjk tnɨja̱wɨdɨt, jøts ku ja Dios myoꞌowa̱ꞌa̱ñɨdɨ ja awa̱ꞌa̱tsꞌa̱jtɨn, jøts nagyøꞌøm ja twɨndsønꞌa̱ttɨt; jøts ja myɨguꞌuk kaꞌap ja tnɨja̱ꞌwɨdøø.
25 Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.
26 Xjats kyɨmjabomꞌa̱jty, wɨnets ja Moisés tpa̱a̱ty ja myɨguꞌuk namajtsk, nacheꞌjkɨdɨp tam ja wyɨnaty, xjats ja Moisés wyɨnma̱a̱y jøts ñamyɨyujyꞌa̱tɨdɨt, jøts tnɨma̱a̱y: “¿Tiku jadeꞌen mnayjemduñɨdɨ mnadyeduñɨdɨ, kidi mdukja̱a̱ꞌyɨp meets?”
26 No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’
27 Xjats jaꞌ midi ja myɨguꞌuk wyɨnaty tjemdump ttedump jøts ja Moisés yiknajtstejɨmya̱a̱, jøts ñɨma̱a̱jyøø: “¿Pøn mets tø mbɨkta̱ꞌa̱gyɨ yikutujkpɨ jøts øø xꞌanaꞌamt?
27 "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Xyikꞌookwa̱mp øts nayɨdeꞌen sa̱m ja xyikꞌøꞌjky jaꞌ egiptɨt ja̱a̱ꞌy uxøø?”
28 Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’
29 Xjats ku ja Moisés jadeꞌen tmadøøy ja ayuujk, wɨnets jatyɨ kyeejky ku yiknɨma̱a̱y jøts ku uxøø wyɨnaty ja ja̱a̱ꞌy tø tyikꞌøøky, wɨnets ñijkxy jap tsɨnaabyɨ ma̱ et jap txøøwɨ Madián. Japts chɨna̱a̱y sa̱mɨ ja̱ꞌa̱tja̱a̱ꞌy, wɨnets jap ja yꞌuꞌnk tpa̱a̱jty namajtsk tum mixy.
29 Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.
30 ’Tø ja wyɨnaty chɨnaañɨ wɨxijkxy jumøjt, wɨnets ñijkxy wɨdejtpɨ jam tøꞌøts etjotp, wɨngon et ma̱ kojpk jam midi txøøwꞌa̱jtp Sinaí, xjats jam tꞌejxpa̱a̱jty tuꞌuk ja a̱nkɨlɨs jam jønjotp midi ujtsxɨmumgøjxp tøøpy.
30 "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.
31 Xjats ja Moisés ñɨgyuma̱a̱p tja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ku ja jøøn tꞌejxpa̱a̱jty, jøts ku tja̱a̱kwɨngunøjkxøø wɨngon, wɨnets tmadøøy ja Dios Teety yꞌayuujk ku ja wya̱ꞌa̱ñ:
31 Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:
32 “Øts mets mꞌa̱pteetyꞌamøj xdiosꞌa̱jtp nayɨdeꞌen ja Abraham, ja Isaac, jøts nayɨdeꞌen ja Jacob.” Xjats ja Moisés chøꞌøgɨdyøjkɨña̱a̱, jøts kaꞌ yꞌuknadyaꞌaꞌejxɨnɨyøø jøts twɨnꞌext.
32 ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.
33 Wɨnets ja Dios Teety ñɨma̱a̱jyɨyøø: “¿Tiku yø mgøꞌøk xkajeñ, kumɨ tø øts yø nwɨꞌixy ya̱ꞌa̱t et?
33 "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Køꞌøm øts tø nꞌixy ja nja̱a̱ꞌy ku jam yꞌayoꞌomba̱a̱ttɨ Egipto, tø øts nayɨdeꞌen nmadøy sa̱ yjøꞌødɨ sa̱ ya̱ꞌa̱xtɨ, sa̱ yja̱ttɨ sa̱ kyubattɨ, jaꞌ tø nnɨmiñ jøts nyikꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsøꞌømdɨt. Mada̱ꞌa̱k, jøts jam mnøjkxt Egipto.”
34 De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.
35 ’Øy ja Moisés wyɨnaty tø yjayiknøjmɨ jøts ku ja kaꞌ wyɨndsønꞌa̱tt, jøts ku ja kaꞌ tyɨɨdyuꞌunt, Diosts ja køꞌøm kajxɨyɨ jøts ja tyikꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsøꞌømt, jøts nayɨdeꞌen tnɨwɨndsønꞌa̱tt ja myɨguꞌuktøjk, jaꞌagøjxp ku ja a̱nkɨlɨs jam tyukmadojɨ ujts xɨmumgyøjxp jøøn agujkp.
35 "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.
36 Nay yø Moisés ɨdøꞌøn tyikpɨdsøøm adøm nꞌa̱pteetyꞌamøjtɨ jam Egipto, jøts nayɨdeꞌen yjanchtuun ja mɨla̱grɨ jøts ja Dios myøkꞌa̱jtɨn tyiktuujnøø, jadeꞌen ttuuñ jam Egipto, jøts nayɨdeꞌen ma̱ ja Tsa̱jpts Mejy, jøts jam tøꞌøts etjotp, wɨnet ku jam jadeꞌen chɨna̱a̱y wɨxijkxy jumøjt.
36 Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.
37 Nay yø Moisés ɨdøꞌøn tnɨma̱a̱y ja israelɨt ja̱a̱ꞌy: “Myiktanɨgaxtɨp ja Dios Teety ja kyugajpxy tuꞌuk, nayɨdeꞌen ɨdøꞌøn ja myeꞌent sa̱m øts ja jawyeen tø xkejxyɨn, jøts nay adøm ɨdøꞌøn ja nmɨguꞌuk jaꞌ. Jaꞌats ɨdøꞌøn mbaduꞌunɨndɨp.”
37 "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.
38 Nay yø Moisés ɨdøꞌøn kyudana̱a̱y ja yja̱a̱ꞌy jam tøꞌøts etjotp ma̱ ja kojpk txøøwɨ Sinaí, ku ja a̱nkɨlɨs myøøjyøø ja øgyajpxy ja øyꞌayuujk midi ndajujkyꞌa̱jtɨndɨp; jøts adøm ja nayɨdeꞌen nnɨja̱ꞌwɨnt.
38 Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.
39 ’Xjats adøm nꞌa̱pteetyꞌamøjtɨ kaꞌ tpadundøø pønɨ midi ja Moisés yjana̱nktyunwa̱jnɨp, jam ja neꞌegɨ jadɨgojk ñøjkxwa̱ꞌa̱ndɨ nay jam Egipto, jøts ja Moisés jadeꞌen yikmajtstuꞌutwa̱ꞌa̱ñ.
39 "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.
40 Wɨnets tnɨmaadyøø ja Aaron: “Yikojɨk øøts nwenkdiostɨ jøts øøts jaꞌ xuuꞌwa̱ꞌa̱t, kumɨ kaꞌap øøts nnɨja̱wɨ pønɨ sa̱ ja Moisés yjaty ku øøts nɨchøkyꞌampy xyikpɨdsɨɨmy Egipto.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’
41 Xjats tyikꞌaꞌøyɨña̱xtɨ ja løjch, jøts tyikꞌooꞌktɨ namay ja jɨyujk, jaꞌ ɨdøꞌøn tyamɨyoxtɨp tyawɨndsøꞌjkɨdɨp ja løjch awa̱na̱x, wɨnets jaꞌ ttaxonda̱ktøø midi køꞌøm yikꞌøyɨdøø.
41 Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.
42 Xjats ja Dios Teety myajtstuujtɨdøø jøts ja wya̱a̱ñ, wan yø wenk dios yjaꞌ tpaduujnɨdɨ, wan tma̱a̱dsa̱ꞌjɨ wan ttiiꞌjɨ. Yɨdeꞌen ɨdøꞌøn ja Dios Teety kyugajpxy jap ñøkyjøtpy tjaadya̱ndɨ:
42 Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?
43 Pø kaꞌaxɨ yjadeꞌenɨ, pø jɨnaxyɨ meets ja wenk dios yjaꞌ ɨxya̱m xpaduujnɨyɨ, ku ja dios Moloc møøt ja tyøjk xkɨɨwyɨdejtɨyɨdɨ ja tøꞌøts na̱xjotp.
43 Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Nayɨdeꞌen jam tøꞌøts etjotp ja nꞌa̱pteetyꞌamøjtɨ tmøøtꞌa̱jttøø ja wetøjk tuꞌuk ma̱ tpøkjøꞌøktɨ ja kyutujktɨ, tsa̱a̱gøjxp ɨdøꞌøn ja yja̱ꞌa̱yɨ, Dios ɨdøꞌøn ojts tyukꞌijxyɨ ja Moisés sudso wetøjk yꞌøyɨt.
44 "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.
45 Xjats ku ja tiempɨ ña̱jxy jeky jumøjt, wɨnets ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ tkøya̱jknɨdøø ja wetøjk møøt ja wyɨndsøn Josué. Wɨnets ja myɨdsep tmɨmajada̱ktøø pøn jaty ja wyɨnaty tsɨnaadyɨp, kumɨ køꞌøm ja Dios ja kyexyɨdɨ jøts ja chɨnaadya̱jk ja yikmoꞌodɨt. Nay ja wetøjk wyɨnaty yiktundɨp ku ja David yikutujky.
45 Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,
46 Jøts ja Dios ja ojts yꞌaꞌejxɨyɨ, paty ja tuꞌuk tkojwa̱ꞌa̱ñ ja tsa̱ptøjk ma̱ ja chøønɨt ja Dios Teety pøn ja Jacob ojts Diosꞌa̱jtmɨ;
46 que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.
47 jøts nɨ kaꞌabyɨm ja tkøjy ja tsa̱ptøjk; wɨnets ku ja Salomón tyøkɨ wɨndsøn, jaꞌanɨmts tkoj ja tsa̱ptøjk.
47 Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.
48 Jøts øyɨm ja Dios jap kyidyimchøønɨ kuwa̱nɨ jap tsa̱ptøjkjøtpy midi ja ja̱a̱ꞌy yikꞌøyɨdɨp, kumɨ yɨdeꞌen ja Dios ja yꞌayuujk ttukmɨyøꞌøy ja kyugajpxy ku ja yɨdeꞌen wya̱ꞌa̱ñ:
48 "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:
49 Tsa̱jpjøtpy ø ndsøønɨ, jøts nayɨdeꞌen na̱xwiiñ.
49 ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?
50 ¿Kidi øtsɨp jadeꞌen tukɨꞌɨyɨ tø nyikꞌøyɨ?
50 Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’
51 Xjats ja Esteban tja̱a̱knɨma̱a̱y yɨdeꞌen ja myɨguꞌuktɨ:
51 "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!
52 Jaꞌaxɨ tjemdundɨp ttedundɨp ja Dios Teety kyugajpxy, jøts tyikꞌooꞌktøø pømbɨ yjøpja̱ꞌwɨdɨp ku ja myenwa̱ꞌa̱ñ ja yiknɨtsokpɨ, pøn janch øy janch wa̱ꞌa̱ts. Ɨxya̱mts ja yiknɨtsokpɨ yjanchmiiñ, pø meetsxɨ ja mgøya̱jk jøts ja ja̱a̱ꞌy yikꞌoogɨyɨt.
52 Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —
53 Pø tøxɨ meets ja a̱nkɨlɨs ja Dios kyutujk mjamøꞌøyɨ jøts nɨkaꞌap ja xpadundɨ.
53 vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".
54 Xjats ku jadeꞌen yiknɨmaadyøø ja wɨndsøndøjktɨ, wɨnets yikxon tjanchtyimyɨꞌa̱mbøjktøø ja Esteban.
54 Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.
55 Kumɨ ja Espíritu Santo ja Esteban yjanchmøøtꞌajtpy, wɨnets ja cha̱jpꞌijxy jøts tꞌejxpa̱a̱jty ja tsujꞌa̱jtɨn ja øyꞌa̱jtɨn ma̱ ja Dios Teety, jøts nayɨdeꞌen tꞌijxy ku ja Jesús jam tyanɨ Dios Teety aga̱ꞌngyøjøꞌøm.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,
56 Xjats tnɨma̱a̱y pøn yikꞌookwa̱jnɨyɨdɨp:
56 e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".
57 Xjats ja ja̱a̱ꞌdyɨ kaꞌap ja tmadowdɨ, yꞌama̱tstɨp ja tya̱tsk jaꞌ, nɨya̱xnɨ nɨyjoknɨ døꞌøn tnɨbɨdøktøø jøts tma̱tstøø.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,
58 Jøts tyikpɨdsømdøø aguwa̱nɨkøjxp jap ka̱jpjøtpy; wɨnets ja nɨꞌøøꞌnɨbɨdɨ jawyeen ja chabixy tjandøø jøts ja ttukꞌejxꞌettɨ ja mixy Saulo, xjats ɨdøꞌøn jatyɨ twɨka̱ꞌtsnɨbøjkɨdøø ja Esteban.
58 arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Yika̱ꞌtsp wyɨnaty ja Esteban, jøts ja cha̱pkajpxy jøts ja wya̱a̱ñ:
59 Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".
60 Xjats ku jadeꞌen wya̱a̱ñ wɨnets ñagyuxendya̱a̱jkɨyøø jøts møk wya̱a̱ñ:
60 Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.