Atos 15
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVT
1 Nay jaꞌabɨ tiempɨ wɨna̱a̱gɨn ja ja̱a̱ꞌy chooꞌndøø jam Judeɨt na̱xjotp jøts ñøjkxtøø ma̱ ja ka̱jp txøøwɨ Antioquía, jam ttaꞌawa̱nɨbøjkɨdøø ja ja̱a̱ꞌy pøn wyɨnaty ja Jesús tjanchja̱ꞌwɨdɨp, jøts tnɨmaadyɨ ku ja ya̱a̱ꞌdyøjk kuwa̱nɨ yikmoꞌodɨt ja ejxpajt ñeꞌkxkøjxp sa̱mɨ Moisés jekyɨp tyikyøꞌøy ja yꞌanaꞌamɨn, wɨnets ja jadeꞌen yiknɨtsoꞌokꞌa̱tɨdɨt ja Dios.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Wɨnets ja Pablo møøt ja Bernabé møkꞌampy ojts møøt ñagyajpxyɨdɨ ja ja̱a̱ꞌy, jøts ku kaꞌ jadeꞌen yꞌøyɨ yøꞌøbɨ wɨnma̱a̱ꞌñ. Wɨnets ja Pablo ja Bernabé yikpɨkta̱ktøø møøt wɨna̱a̱gɨn ja ja̱a̱ꞌy jøts jam ñøjkxtɨt Jerusalén, jamts tja̱a̱kꞌatska̱jpxꞌøyɨdɨt jaꞌabɨ wɨnma̱a̱ꞌñ møøt jaꞌadɨ pøn jaty ja Jesús kyudanaabyɨꞌajtpy, jøts møøt ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ pøn jaty jam møja̱a̱ꞌyꞌa̱jttɨp tsa̱ptøjkjotp.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Xjats kyajxtsooꞌnɨyɨdøø ja janchja̱ꞌwɨbɨdɨ jam Antioquía, xjats chooꞌndøø jøts jam ña̱xtɨ ma̱ ja et txøøwɨ Fenicia jøts Samaria. Jamts tnɨga̱jpxtøø tnɨmadya̱ktøø, jøts ku namay ja ja̱a̱ꞌy wyɨnaty tø tmajtstutnɨdɨ ja møja̱a̱ꞌchɨna̱a̱ꞌyɨn pøn jaty kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ, jøts tpabøjktøø tuꞌugyɨ ja Dios yjaꞌ. Xjats ja yjanchxonda̱ktøø ja myɨguꞌuktøjk ku ja jadeꞌen tnɨja̱ꞌwɨdøø jaꞌabɨ ayuujk.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Kuts yja̱ꞌttøø ja Pablo møøt ja Bernabé jam Jerusalén, wɨnets ojts kya̱jpxpøøꞌkxyɨdɨ ja mayja̱a̱ꞌy jøts ja Jesús kyudanaabyɨ møøt ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ. Xjats ja tnɨga̱jpxtɨ tnɨmadya̱ktɨ sa̱ ojts ja Dios møk tyukpudøkɨyɨdɨ pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Xjats wɨna̱a̱gɨn ja fariseɨt ja̱a̱ꞌy pøn wyɨnaty ja Jesús yjaꞌ tpaduujnɨdɨp, wya̱ꞌkukɨdøø jøts wya̱ndøø:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Wɨnets jadɨgojk ñamyujkɨdøø ja Jesús kyudanaabyɨ jøts ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ sudsoꞌampy yika̱jpxwɨmbett yikꞌadsojɨmbett.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Tø wyɨnaty jeky tka̱jpxꞌøyɨdɨ, jøts ja Pedro tyanaagyukɨyɨɨꞌñ jøts tnɨma̱a̱y:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Wa̱ꞌa̱ts ja Dios tꞌixy sa̱ jaduꞌuk jaduꞌuk nwɨnma̱a̱ꞌyɨndɨ, jøts yɨdeꞌenꞌampy yiknɨja̱wɨ ku Dios ja tø kyupikyɨdɨ jaꞌabɨ ja̱a̱ꞌy, ku tø tyuktatøkɨyɨdɨ ja yꞌEspíritu Santo nayɨdeꞌen ejxɨm adøm ojts xmøꞌøyɨm ja kunuuꞌkxɨn.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Kaꞌap ja Dios pøn ttsøky tkatsøky, tyumkupijkpy jaꞌ wan tpønɨ, kaꞌap ja tꞌixy wan pøn tꞌisraelɨtja̱a̱ꞌyɨ uk wan pøn tkaꞌisraelɨtja̱a̱ꞌyɨ, patyts ja nayɨdeꞌen tø yikpojkpɨmaaꞌkxtɨ pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ ku ja tø tjanchja̱wɨdɨ.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Mɨguꞌuktøjktɨ, ¿tiku xmɨmaydɨ xmɨda̱jtɨ pønɨ sa̱ ja Dios tø tpɨkta̱ꞌa̱ky, jøts jaꞌ xapa̱a̱ttɨ pøn ja Jesús tjanchja̱ꞌwɨdɨp? ¿Tiku kawɨna̱a̱k wɨnma̱a̱ꞌñ xaguwa̱a̱nɨdɨ? Nɨkaꞌats adøm ja kaꞌpxy nꞌukpaduuꞌnaꞌandɨ, nɨ ja nꞌa̱pteetyꞌamøj adøm ja kaꞌpxy tø tkaꞌukpaduunɨdɨ.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Pø kaꞌaxɨ jadeꞌen yꞌøyɨ, njanchja̱ꞌwaꞌamp adøm jaꞌ ku ja Jesús xyiknɨtsoꞌokꞌa̱jtyɨndɨ kyøꞌømdsøky, nayɨdeꞌen sa̱m jaꞌ pøn kaꞌ yꞌisraelɨtja̱a̱ꞌyɨ.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Xjats nɨdukɨꞌɨyɨ yꞌamongøxtøø, jøts tpatmadoodøø ku ja Pablo jøts ja Bernabé tnɨmadya̱ꞌa̱ktɨ sa̱ ja Dios møk pyudøjkɨyɨdøø, ku ja myɨla̱grɨtundɨ jøts ja Dios yꞌejxpajt tpaduujnɨdøø jaꞌ yꞌetjotptɨ pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ku ja Pablo jøts ja Bernabé kya̱jpxꞌaba̱a̱jttøø, jøts ja myɨguꞌuk midi Jacobo txøøwꞌa̱jtmɨp, jaꞌats wa̱a̱n:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Tø ja Simón Pedro tjanɨgajpxy sudsoꞌampy ja Dios tø tmøꞌøy ja mayꞌa̱jt myɨdukꞌojk pøn kaꞌ yꞌisraelɨtja̱a̱ꞌyɨdɨ, jøts ku ja Dios ja nayɨdeꞌen tꞌuꞌnkꞌaty tꞌuna̱ꞌjkꞌaty jaꞌabɨ ja̱a̱ꞌdyɨ.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Kuwa̱nɨ ɨxya̱m jadeꞌen yjaty kumɨ jadeꞌen ja Dios kyugajpxy ojts tjaadyañ, ku ja Dios yɨdeꞌen wya̱a̱ñ:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Wɨmbejtkojmɨp øts jadɨgojk, jøts nbɨkta̱ꞌa̱kt nayɨdeꞌen sa̱m yꞌijty ja David tjagyepy ja kutujk;
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 jøts nɨdukɨꞌɨyɨ ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌdyɨ pøn jaty ø njaꞌajtpy.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Jadeꞌen ɨdøꞌøn wya̱a̱ñ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Dios, pøn tyuknɨja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ yøꞌøbɨ wɨnma̱a̱ꞌñ jekyɨp.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Xjats ja Jacobo tja̱a̱knøjmɨ ja ja̱a̱ꞌy jøts wya̱a̱ñ:
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Øyꞌa̱jtp ja nøky ngajxɨndɨt, jøts jaꞌayɨ ndukmadooꞌɨndɨt jøts kidi ja ttsuꞌutstɨ midi ja tsa̱maxa̱n yiktawɨndsøꞌjkɨp, jøts nayɨdeꞌen kaꞌap ja ñɨya̱a̱ꞌy ñɨdøꞌøxy ñabyøjkxɨdɨt, jøts nayɨdeꞌen kaꞌap ja jɨyujk tsuꞌuch ttsuꞌutstɨt midi kaꞌ tyaxy, jøts midi yuktsumyꞌooꞌkp, jøts nayɨdeꞌen kaꞌap ja nɨꞌjpy tjøøꞌkxtɨt.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Wan yøꞌøyɨ, pø jaayɨmts ja Moisés kyutujk xyumɨyika̱jpxwaꞌkxy, ti ma̱ga̱jp ja kyaꞌukyiknɨgajpxy ma̱ jaty ja tsa̱ptøjk jam, ejtpts ja yiknɨga̱jpxꞌity wɨmbooꞌkxɨn xøøw.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Wɨnets ja Jesús kyudanaabyɨ møøt ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ jøts nɨdukɨꞌɨyɨ pøn jaty tjanchja̱ꞌwɨdɨp ja Jesús, jats ñawyɨwejtsɨdɨ namajtsk ja ja̱a̱ꞌy pøn tmøødɨdøø ja Pablo jøts ja Bernabé jam Antioquía. Jaꞌabɨ ja̱a̱ꞌy midi yikwɨndsøꞌjkɨyꞌejttɨp, tuꞌuk txøøwɨ Judas Barsabas jøts jaduꞌuk txøøwɨ Silas,
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 jaꞌats tmɨnøjkxtøø ja nøky jøts yɨdeꞌen ja nøky wya̱ꞌa̱ñ:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Tø øøts nnɨja̱wɨ ku wɨna̱a̱gɨn ya̱ꞌɨt ja̱a̱ꞌy ojts ñøjkxtɨ ma̱ meets jam, jøts ojts nugo myikwɨnmaamya̱ꞌa̱dyɨdɨ, ku jadeꞌen mnɨɨꞌmxyɨdɨ jøts ku kuwa̱nɨ ja mixyuna̱ꞌjk yikmoꞌodɨt ja ejxa̱ꞌa̱n ñeꞌkxkøjxp, jøts ku kuwa̱nɨ ja Moisés kyutujk xpaduujnɨdɨt. Mɨguꞌuktøjk, kidi øødsɨpts ja jadeꞌen ngajpxmyøøpy.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Paty øøts yikxon nga̱jpxꞌøyɨ, jøts øø nbɨkta̱ꞌa̱ky namajtsk ja kugajpxy midi mee mꞌatsꞌejxɨyɨp, jaꞌats myøødɨdɨp ja Pablo jøts ja Bernabé pøn øøts ndsøkyꞌajtpy,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 jøts pøn tø tyimñadyamɨyoxɨyɨ amumjoojt ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ya̱ꞌa̱t øø nguejxpy midi txøøwꞌa̱jttɨp Judas jøts Silas, jøts møøt mꞌukmadya̱ꞌa̱ktɨt jøts mdukmadowɨyɨdɨt ya̱ꞌa̱t tukɨꞌɨyɨ.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Tø ja Espíritu Santo tꞌøyja̱wɨ, nayɨdeꞌents øøts, jøts kaꞌap meets mayjøøjp ja wɨnma̱a̱ꞌñ nmøꞌøy, øy ku ya̱ꞌa̱t xpaduꞌundɨt:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 kaꞌ xtsuꞌutstɨt midi ja tsa̱maxa̱n tø yiktawɨndsøꞌøgɨ; jøts nayɨdeꞌen kaꞌap ja nɨꞌjpy xjøøꞌkxtɨt, kaꞌ xtsuꞌutstɨt nayɨdeꞌen o ti jɨyujk midi yiktsumyꞌooꞌkp, nayɨdeꞌen kaꞌap ja mnɨya̱a̱ꞌy mnɨdøꞌøxy mnabyøjkxɨdɨt. Pønɨ mbadundɨp yøꞌøbɨ wɨnma̱a̱ꞌñ, tsuj mduuꞌba̱a̱ttɨt meets jadeꞌen. Yøꞌøbɨ anaꞌamɨn øø nguejxpy, Dios mgunuuꞌkxɨdɨp.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Xjats chooꞌndøø ja kunøky jøts ñøjkxtøø jam Antioquía. Wɨnets ñamyujkɨdøø ja ja̱a̱ꞌy pøn ja nøky yiktanɨgaxtɨp jøts yikømøødyøø.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Ku ja tpaꞌejxtøø, jøts yjanchxonda̱ktøø ku jadeꞌen ja wɨnma̱a̱ꞌñ yikmoꞌodɨ.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Kumɨ yja̱jttɨp wyɨnaty nayɨdeꞌen ja Judas ja Silas sudso tka̱jpxwa̱ꞌkxɨdɨt ja Dios kyajpxy. Xjats ttukja̱ꞌgyukɨdøø, jøts ja janchja̱ꞌwɨbɨdɨ yjanchxonda̱ktøø ku ja jadeꞌen kya̱jpxjotꞌamøjkɨyɨdɨ.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ku jap waanɨ yꞌukta̱a̱ꞌnɨdøø, wɨnets ojts tjaꞌukmɨnawyaꞌkxyɨdɨ ja myɨguꞌuk, ojts ja yꞌukmøꞌøñɨyɨdɨ ja ka̱jpxpooꞌkxɨn jøts ja Dios kyunuuꞌkxɨdɨt, jøts nay jam wyɨmbejtɨ ma̱ jam chooꞌndøø.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Xjats ja Silas wyɨnma̱a̱y, wɨnets ja jam tya̱a̱ñ.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Nayɨdeꞌen ja Pablo jøts ja Bernabé jap tya̱a̱ndøø Antioquía, namay ja myɨguꞌuktø møøt, yikꞌɨxpøjktøø tka̱jpxwa̱ꞌkxtøø ja Dios kyajxpy.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Tø wyɨnaty ja tiempɨ waanɨ ña̱xkojmɨ ku ja Pablo tnɨma̱a̱y ja Bernabé, jøts wya̱a̱ñ:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Xjats ja Bernabé twa̱a̱wa̱ꞌa̱ñ tuꞌuk ja ja̱a̱ꞌy pøn txøøwꞌa̱jt Juan Marcos;
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 kaꞌats ja Pablo ja twɨnja̱wɨ jøts jaꞌ tmøødɨt, kumɨ tø ja jam wyɨnaty tꞌukyiktañ ma̱ et txøøwɨ Panfilia, kaꞌap ja wyɨnaty tyikyøꞌøy ja Jesús kyajpxy.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Xjats ñagya̱jpxɨdɨ jeky ja Pablo møøt ja Bernabé, kaꞌ ja wyɨnma̱a̱ꞌñ yꞌuknabya̱jtnɨyɨdɨ jøts jadeꞌeñɨ ñawya̱ꞌkxɨnɨyɨdøø; wɨnets ja Bernabé tmøødɨyɨɨꞌñ ja Marcos, jøts tyøjkɨdøø ba̱rkɨjøtpy jøts ñøjkxtɨ ma̱ et txøøwɨ Chipre,
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 xjats ja Pablo ojts twa̱a̱jɨꞌɨky ja Silas. Jøts ja janchja̱ꞌwɨbɨdɨ ñɨma̱a̱jyɨyøø: “Nøjkx møøt ja Dios, Dios mgunuuꞌkxɨdɨp.”
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Xjats ja chooꞌndøø, jøts ña̱jxtøø ma̱ et txøøwɨ Siria jøts Cilicia. Jamts tka̱jpxjotꞌamøjkɨdøø ma̱ jaty ja tsa̱ptøjk jam wyɨnaty.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.