Lucas 22
Tlahuitoltepec Mixe NT (MXP_WBT) vs NAA
1 Ja pa̱skɨ xøøw ɨdøꞌøn wyɨnaty pyatpy ku ja tsa̱pkaaky yikay jadiꞌiñɨ midi kalevadurɨ møøt.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Jøts ja teetywɨndsøndøjktɨ jøts ja ka̱jpxwejpɨtøjktɨ tjanchꞌɨxa̱ꞌa̱dɨ ja ta̱a̱y sudsonɨm ja tꞌukyikꞌooktɨt ja Jesús, ja mayja̱a̱ꞌyts ja chøꞌjkɨdɨp.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Xjats ja Judas Iscariote ja mɨkuꞌ tyatøjkɨyøø, jaꞌ ɨdøꞌøn ja pabøjkpɨtøjk møøt kya̱ꞌpxtɨ nɨmakmajtsk.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Jøts ja ojts tnɨnijkxy ja teetywɨndsøndøjktɨ møøt ja ta̱jk mayut, jøts ja ojts tmɨnagyajpxyɨ, ojts ja tkajpxyꞌa̱ttɨ sudso ja tkøya̱kt ja Jesús jøts ja tma̱tstɨt.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Jøts ja jadeꞌen yjotkujkꞌa̱ttɨ, ojts ttamɨꞌawa̱nɨdɨ meeñ ja Judas, jøts ja ttamɨjuꞌudyɨt ku ja tkøya̱kt ja Jesús;
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 kyupøjk ja jadeꞌen jøts ja tꞌɨxaadyøjkɨyɨɨꞌñ ja ta̱a̱y, jøts ja wɨnet tkøya̱kt ku ja mayja̱a̱ꞌy jam kyaꞌettɨt.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Xjats ja xøøw tpa̱a̱jty ku ja tsa̱pkaaky kyayikay levadurɨ møøt, xjats ɨdøꞌøn ja borreegɨ maxuꞌnk wyɨnaty yꞌookwa̱ꞌa̱ñ, jøts jaꞌ ɨdøꞌøn yikyøxyꞌa̱jtp ku ja pa̱skɨ xøøw ñaxy.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Wɨnets ja Jesús tkejxy ja Pedro møøt ja Juan, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y: ―Nøjkxtɨ jøts ja pa̱skɨ aꞌux xyikꞌawejxtɨt.
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Jøts ja tyiktøødøø yɨdeꞌen: ―¿Ma̱mts øøts ja xukꞌaꞌejxɨwya̱ꞌa̱ñ?
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Jøts ja Jesús ja yꞌadsoojɨdøø: ―Ku net jam mga̱jptøkɨdɨt, jam ɨnet tuꞌuk xpa̱a̱ttɨt ja̱a̱ꞌy pøn jam wyɨnaty nøø twejtsp tsiiyjøtpy. Jaꞌats mbanøjkxtɨp jam tyøjkjotp, pønɨ ma̱ yja̱ꞌa̱ty jamts mja̱ꞌa̱ttɨt,
10 Jesus lhes explicou:
11 jøts ja kudøjk xnøjmɨdɨt: “Yɨdeꞌen ja wɨndsøn wya̱ꞌa̱ñ: ¿Ma̱k ɨdøꞌøn ja tøjkjoojt ma̱ ja tmøøtꞌaꞌuxꞌa̱tt ja pyabøjkpɨtøjk, ma̱k ɨdøꞌøn ja tkaꞌadyɨt ja pa̱skɨ aꞌux?”
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Wɨnets meets ɨnet ja tøjkjoojt myiktukꞌejxtɨt jap nɨpatøjkijxpy aꞌejxɨ aba̱a̱dɨ; japts xyikꞌawejxtɨt ja aꞌux.
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Xjats ɨdøꞌøn ja ojts ñøjkxtɨ jøts ja jam jadeꞌen tjanchpa̱ttøø sa̱ Jesús ja wyɨnaty tø ñɨɨꞌmxyɨdɨ, jøts ja jam tꞌaꞌejxɨdøø ja pa̱skɨ aꞌux.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Kuts ja aꞌuxꞌa̱jtk tpa̱a̱jty, xjats ja Jesús møøt ja kyudanaabyɨtøjk twɨnguwaꞌadsɨyɨɨꞌñ ja kaabyajt.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Jøts ja tnɨma̱a̱y: ―¡Ɨxya̱mnɨm meets ɨnet ja pa̱skɨ aꞌux jadeꞌen nmøøtkaamyuky sa̱m ø ndyimchøkyɨn na̱mgaꞌanɨm ø nꞌøøky!
15 Então Jesus lhes disse:
16 Janch øts ɨdøꞌøn nwa̱ꞌa̱ñ jøts ku meets ɨxya̱myɨ jadeꞌeñɨ nja̱a̱kmøøtkay jaanɨm jadɨgojk ku myeꞌent ja Dios kyutujk midi ja tyanɨtanaapy yja̱a̱ꞌy.
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Wɨnets ja tnɨxa̱jɨyɨɨꞌñ tuꞌuk uujkꞌɨɨꞌñ, jøts ja jawyeen ttukmøja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ttukunuuꞌkxyja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ja Dios Teety, jøtsnɨm ja wya̱a̱ñ: ―Axa̱jɨdɨ ya̱ꞌa̱t jøts xꞌukwa̱ꞌkxtɨt;
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 øts køꞌøm wa̱mp jøts ku ø kaꞌap tsojk nꞌukꞌuknɨt yø uvɨ tsa̱ꞌa̱m nøøꞌuꞌnk, jaanɨm jadɨgojk ku Dios ja kyutujk tyikmeꞌent midi ja tyanɨtanaapy yja̱a̱ꞌy.
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Jøts ja tnɨxa̱jɨyɨɨꞌñ tsa̱pkaaky, ojts nayɨdeꞌen ttukmøja̱wɨ ttukunuuꞌkxyja̱wɨ ja Dios Teety, jøts ja tꞌadujkpa̱jkxɨ ja kyudanaabyɨtøjk jøts ja tmøꞌøy, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y: ―Kaydɨ ya̱ꞌa̱t, yøꞌ øts ɨdøꞌøn ñamyayɨ nneꞌkxꞌajtpy midi meets mnɨtsoojkɨngøjxp ɨnet mnɨyoxp. Mduꞌundɨp ya̱ꞌa̱t jadeꞌen øts nja̱ꞌmyajtsɨngøjxp.
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Nayɨdeꞌen ja uujkꞌɨɨꞌñ ja ttuuñ ku ja yꞌaꞌuxꞌa̱jtkøjxtøø, jøts ja wya̱a̱ñ: ―Ya̱ꞌa̱t tsa̱pnøøꞌuujkɨn ɨdøꞌøn ɨxya̱m ta̱mp ejxpajtɨn ku ja Dios Teety ja wya̱nda̱ꞌa̱ky tyikꞌaduky sa̱mdam ja ttamɨꞌawa̱ꞌa̱nɨyɨɨꞌñ ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy ja nɨtsoꞌokꞌa̱jtɨn. Ɨxyamts ɨdøꞌøn ja choꞌonda̱ꞌa̱ky ku øts ja nnɨꞌjpy ɨnet wyɨdsuꞌunt wyɨda̱xt.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 ’Pønts ø xkøya̱kp, pøn ø xkaꞌødyunwa̱mp, ɨxya̱ øts ja møøt ngay, kidi ma̱jɨp jaꞌ.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Jaꞌ ø nbadumpy midi ø tø nyiktanɨpiky; ¡jaꞌ ayoꞌijxyɨm ja̱jtp pøn ø xkøya̱kwa̱mp!
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Jøts ja ñayiktøøna̱xwa̱ꞌjkɨdøø agøꞌømyɨ, pøn ɨdøꞌøn jadeꞌen kaꞌøyꞌadøꞌøtswa̱mp.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Xjats ja xem ya̱m tkajpxyꞌa̱jtpɨnɨbøjkɨdøø pømbɨ døꞌøn jadyimyꞌukmøjtøkɨp.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jøts Jesús ja ñɨma̱a̱jyɨdøø: ―Jadeꞌen møj wɨndsøn tꞌanaꞌamdɨ ja na̱a̱jx ja ka̱jp pønɨ sa̱ ja ttsoktɨ; jøts pøn jaty tnɨguba̱jkꞌa̱jttɨp o ti, jaꞌats yiktejtɨp jøts ku ja tꞌødyundɨ øy pøn.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Kaꞌats meets ɨdøꞌøn jadeꞌen mja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨt; pønɨ pøn møjtøjkɨp, pønɨ pøn anaꞌamp, kidi ja jawyeen namyɨdunɨ ttsøky; jaꞌ ɨdøꞌøn pa̱a̱tꞌa̱jtɨp ja myɨguꞌuk tpudøkɨp.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 ¿Pømbɨ døꞌøn møjtøjkɨp? ¿Jaꞌ pøn yikwɨndsøꞌjkɨp, uk jaꞌ pøn wɨndsøꞌjkɨp ma̱ ja kaadya̱a̱jk jam? ¿Kidi jaꞌajɨp møjtøjkɨp pøn jam tø twɨnguwaadsɨ ja kaabyajt jøts ja yikwɨndsøꞌøgɨ? Ɨxya̱ts meets jadeꞌen nmøøtwɨdity sa̱m jaꞌ pøn ja myɨguꞌuk wyɨndsøꞌjkɨp.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 ’Tøts meets xmøøtꞌayoꞌomba̱a̱ty, tø nayɨdeꞌen xmɨdanɨdɨ wɨneꞌenɨn øts ɨxya̱m xmøøtwɨdettɨ.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Paty meets mba̱a̱tꞌatyɨ nmoꞌot ja Dios Teety kyutujk midi ja tyanɨtanaapy yja̱a̱ꞌy, nayɨdeꞌen sa̱m øts ja tø xmøꞌøyɨn,
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 jøts mgaꞌadyɨt mꞌuuktɨt øts ngaabyajtkøjxp ku øts ja nja̱a̱ꞌy ja kutujk ndanɨtanɨt, jøts mꞌɨxa̱ꞌa̱ktɨt ma̱ ø nyikutukt jøts xɨɨdyuꞌundɨt ja Israelɨt ja̱a̱ꞌy nɨdukɨꞌɨyɨ.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Nayɨdeꞌen ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm wya̱a̱ñ: ―Simón, Simón, tyimdyø jøts mɨkuꞌ yjaꞌ myøjtøkɨt. Tø ja tꞌamɨdøy ja Dios Teety ja tɨyꞌa̱jtɨn jøts meets ja øy øy myikꞌayoꞌomba̱a̱dɨt, yikxon meets ja mduktanɨꞌejxwa̱ꞌa̱ñɨ;
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 tøts me nnɨꞌamɨdowɨ jøts kidi yikmɨmajada̱ꞌa̱ky ja mjanchja̱ꞌwɨn ku jadeꞌen mꞌukja̱tt mꞌukubatt. Kuts ja mꞌajotꞌa̱jtɨn jadɨgojk tuꞌugyɨ xyikꞌett, ka̱jpxjotꞌamøjkɨts ja mmɨguꞌuk pøn jaty ø njaꞌajtpy.
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Jøts ja Simón wya̱a̱ñ: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, ku me mꞌukyiktsuꞌumt, nayɨdeꞌents øts nyiktsuꞌumt, ¿ti ti ø nnɨda̱ꞌa̱mp? Mjadyimyjaꞌøøky mets, nmøøtꞌookpts mets.
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Wɨnets Jesús ja ñɨma̱a̱jyøø: ―Øts Pedro døꞌøn wa̱mp jøts ku tsa̱pnɨꞌa̱a̱w wyɨnaty kaꞌanɨm yꞌaya̱jxjɨꞌɨkñɨm, ku mets wyɨnaty tɨgøøk ojk tø xkuꞌøøꞌnɨ jøts ku me xkaꞌijxyꞌaty.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Xjats Jesús ja yiktøøjɨdøø: ―Ku meets ojts nguexy jadiꞌiñɨ, ku ja pejn ngadukwejtstøø, ku ja meeñ abøjkꞌɨɨꞌñ ngadukondøø, ku ja mgøꞌøk pa̱a̱t xkakondøø, ¿sa̱ts meets ojts mdyimyjaty? ¿Ti ojts mguidyimꞌijtxyɨdɨ o døꞌøn ja jadeꞌen xkakondøø? Jøts ja yjanchwa̱ndøø: ―Janch kaꞌap øøts ojts ti xkaꞌejtxɨ.
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Wɨnets ja ñɨma̱a̱jyɨdøø: ―Yamnɨmts ɨnet ja pejn xwetstɨt pønɨ pøn yjaꞌ jam, nayɨdeꞌen ja meeñ abøjkꞌɨɨꞌñ; pønɨ pøn ja chujx kaꞌejtxɨp, wan ja ñɨjan ttøøky jøts ja ttajuꞌuty.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Øts wa̱mp, wan ɨdøꞌøn jadeꞌen tjaty, jabɨ kuwa̱nyɨmxɨ jadeꞌen yja̱tt sa̱ Dios kyajpxy wya̱ꞌa̱ñ: “Møøt kaꞌøy ja̱a̱ꞌy ja yikꞌamachomujky.” Jadeꞌents øts ɨdøꞌøn nyiktuꞌunt sa̱ øts jap tø nyiknɨgajpxy. Kaꞌpxy ɨdøꞌøn ja jadeꞌen yja̱tt kyubatt.
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Jøts ja wya̱ndøø: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, pø ɨxya̱ts majtsk tsujx. Jøts ja yꞌadsøøy: ―Amøñɨdɨ.
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Xjats ja Jesús chøꞌjñ, jøts ja ñijkxy jam kojpkøjxp midi yiktejp Olivos ma̱ døꞌøn ja jam xyumɨyøꞌøyꞌity; jøts pyabøjkpɨtøjk ja pyadsoꞌonøø.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Kuts ja jam yja̱ꞌjty, jøts ja ñɨma̱a̱jyɨdøø: ―Ajotꞌa̱ttɨ Dios Teety, jøts kidi myikmajada̱ꞌa̱ktɨ.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Jøts ja ojts yjɨyøꞌøy nadyuꞌuk, ñajtsyøꞌøyɨyɨɨꞌñ nɨjagam. Jamts ja ñagyuxendya̱a̱jkøø, jøts ja jam Dios Teety tꞌajotꞌa̱jty
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 yɨdeꞌen: ―Dios Teety, pønɨ mdsøjkpy, jøts ø kaꞌ jadɨneꞌen nꞌayoꞌomba̱a̱tt; kidi øtsɨpts njaꞌ køꞌøm nyiktumpy, jaꞌ ø nbadumpy pønɨ sa̱ me xamɨdsøky.
42 dizendo:
43 Wɨnets a̱nkɨlɨs ja tuꞌuk ñɨmejnøø midi tsa̱jpjøtpy tsoꞌomp, jøts ja myøja̱a̱wmøøjyøø.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Tyimchaachja̱ꞌwɨpts ja møk ku døꞌøn ja jadeꞌn yja̱twa̱ꞌa̱ñ, jøts ja ojts tja̱a̱ktyimyøktuñ tja̱a̱ktyimyꞌajotꞌa̱jty ja Dios Teety amumjoojt. Janch yikxon ja yjaꞌanuuꞌkxɨñɨ, jadeꞌen yꞌanuuꞌkxɨ ja wyɨxeꞌkxy sa̱m nɨꞌjpy kom kom wyɨxeꞌkxyɨn.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Kuts ja Diosꞌajotꞌa̱jtꞌaba̱jtɨyɨɨꞌñ, jøts ja ojts tnɨmiñ ja pyabøjkpɨtøjk ma̱ ja jam wyɨnatyɨ. Ma̱a̱dɨp ja jam ku ja tpa̱a̱jty, ja jotmay ja jadiꞌiñɨ yikjotkøjxɨdɨp.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Wɨnets ja tnɨma̱a̱y: ―¿Tigøjxp ku mma̱ꞌa̱dɨ? Pɨdøꞌøktɨ, jøts ja Dios Teety xꞌajotꞌa̱ttɨt jøts kidi mɨba̱a̱t mɨkuꞌ yjaꞌ mmɨmajada̱ꞌa̱gyɨdɨ.
46 E disse:
47 Nay ɨxam ja Jesús wyɨnaty jadeꞌen kyajpxy ku yja̱ꞌjty may ja̱a̱ꞌy. Ja Judás ja twɨnyøꞌøpy pøn ja pabøjkpɨtøjk wyɨnaty nɨmakmajtsk møøt tø yꞌuka̱ꞌpxtɨ, jøts ja twɨngumeꞌenɨyɨɨꞌñ ja Jesús jøts ja ojts ttsuꞌkxy.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Wɨnets nwɨndsønꞌa̱jtɨm ja tnɨma̱a̱y: ―Judás, ¿jadeꞌeñɨ øts ɨdøꞌøn xkøyaky ku ø xtsuꞌkxy?
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Jøts pøn ja Jesús jam wyɨnaty møøtwɨdejtɨp, ku ja jadeꞌen tꞌejxtøø, wɨnets ja yiktøøjøø: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, ¿nadyagubojkɨm yø tsujx?
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Jøts ja nɨduꞌuk tyiktsaachɨyɨɨꞌñ ja teetywɨndsøn tyumbɨ, ojts yꞌaga̱ꞌndya̱tsk ja tkajtspoꞌjtɨyɨ.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Kaꞌap Jesús ñɨɨmy, yɨdeꞌen ja wya̱a̱ñ: ―Majtstuꞌuttɨ; wan jadeꞌeñɨgøjy. Jøts ja tkønɨxa̱jøø ja solda̱dɨ tya̱tsk jøts ja tyiktsøøjky.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Xjats ja tnɨma̱a̱y ja teetywɨndsøndøjktɨ, ja ka̱jpxwejpɨtøjktɨ, ja møja̱a̱ꞌdyøjktɨ wɨneꞌenɨn ja jam wɨnaty tø myendø jøts ja yiktsoonwa̱ꞌa̱ñɨ: ―Ja tsujx, ja kipy meets ya̱m xanɨmemp. ¿Ti øts yja̱wɨ tø ndunɨ? ¿Tø øts yja̱wɨ nmaaꞌtsnɨ?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Ku meets jam yꞌijty nxumɨmɨnabya̱a̱dyɨ jabom jabom jam tsa̱ptøjkjotp, nɨwɨneꞌenɨnts meets yꞌijty sa̱ xkatuñ xkanøjmɨ; ya̱mts meets wɨnet tø mna̱xwa̱ꞌa̱ky ku ja et tø chuuꞌjɨ kyoodsɨ jøts mɨkuꞌ yjaꞌ jadeꞌen myajada̱ꞌa̱ky.
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Wɨnets ja tma̱jtstøø ja Jesús, jøts ja tyiknøjkxtøø jam teetywɨndsøn tyøjkwɨndum; jøts Pedro ja ojts tpanijkxy ɨxꞌoojk, jagam ja tpayøꞌøy.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Jøts jøøn ja jam ta̱jkyujkꞌa̱m tyikmøjɨdøø, jamts ja tnɨdsɨnayꞌawɨdejttøø jøts ja Pedro nay jam yꞌɨxa̱kmøø.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Wɨnets tøꞌøxyøjk ja tuꞌuk yꞌejxøø pøn jam wyɨnaty tump, jøts ku jøøn ja jam twɨndsøønɨ, wɨnets ja tɨyɨm wyɨnꞌejxøø jøts ja wya̱a̱ñ: ―Yøꞌøts ja Jesús yꞌijty tmøøtwɨdejtp.
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Kaꞌats Pedro ja tkupiky, yɨdeꞌen ja wya̱a̱ñ: ―Kaꞌ ø mɨguꞌuk ja nꞌijxyꞌaty.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Jøts jawaandøkɨ yꞌijty, xjats jaduꞌuk yꞌejxpa̱jtøø, jøts ja wya̱a̱ñ: ―Mets yø yꞌijty møøtwɨdijtpy, ¿kidi? Kaꞌats ja Pedro ñɨɨmy, yɨdeꞌen ja wya̱a̱ñ: ―Mixy, kaꞌap ja yꞌøtsɨ, kaꞌ øts ja nmøøtwɨdity.
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Tø wyɨnaty tukoorɨ ñaxy ku ja jaduꞌuk møkta̱ꞌa̱ky wya̱a̱ñ: ―Janch yøꞌ tam yø yꞌijty myøøtwɨdijtpy, pø nayɨ Galileɨt ja̱a̱ꞌyts yøꞌ.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Xjats ja Pedro wya̱a̱ñ: ―Mɨguꞌuk, nguidyimñɨja̱ꞌwɨp øts pø ti mets jadeꞌen mmadyaꞌkpy. Jøts nay jatyɨ nay ɨxamnɨ ja jadeꞌen kyaka̱jpxꞌaba̱a̱dɨ ku ja tsa̱pnɨꞌa̱a̱w tuꞌuk yꞌaya̱jxy.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm tꞌejxjɨmbijty ja Pedro, wɨnets ja Pedro tja̱ꞌmyejch ku nwɨndsønꞌa̱jtɨm ja wyɨnaty tø ñɨɨꞌmxyɨ: “Ku tsa̱pnɨꞌa̱a̱w ɨnet yꞌaya̱ꞌa̱xt, tø mets wyɨnaty tɨgøøk ojk xkuꞌøøꞌnɨ jøts ku me kaꞌ xꞌijxyꞌaty, jøts ku me kaꞌ xnɨja̱wɨ.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Xjats ja Pedro yøꞌøpyɨdsɨɨmy janchnɨya̱xnɨ.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Jøts ja ja̱a̱ꞌdyɨ pøn ja Jesús wyɨnaty tkøjøꞌømꞌa̱jttɨp, ojts ja ttaxeꞌektɨ ttaya̱ꞌa̱xtɨ, jøts kawɨneꞌen twɨnwoptɨ tjøpwoptɨ.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ojts ja twɨndsumdɨ jøts ja twɨngoxtɨ tjøpkoxtɨ, yɨdeꞌen ja tnøjmɨdɨ: ―¡Uknajtsja̱wɨ pøn yja̱wɨ tø mgøxyɨ!
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Kawɨneꞌenɨn ja tjemnɨmaadyøø ttenɨmaadyøø.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Xjats ku xyɨɨjndya̱jky jøts ja jamɨt møja̱a̱ꞌdyøjk ñamyujkɨdøø møøt ja teetywɨndsøndøjktɨ, møøt ja ka̱jpxwejpɨtøjktɨ, jøts ja tyiknøjkxtøø ja Jesús ma̱ ja myøjkutujkta̱a̱jk ja jamdɨ. Jøts ja jam tyiktøødøø yɨdeꞌen:
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 ―Tukmadook øøts, ¿janch mets ɨdøꞌøn myiktejp Cristo midi yiknɨtsokp? Jøts ja yꞌadsoojɨdøø: ―Ku net njanøjmɨdɨt jøts ku ja yꞌøtsɨ, kaꞌats meets ɨnet xmɨbøkt.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Kuts meets ɨnet nyiktøꞌøtt, kaꞌats meets ɨnet xꞌadsojɨmbett, nɨjadeꞌen meets ɨnet xkamajtstuꞌutt.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Nay ɨxya̱myɨts øts ɨnet ja Dios Teety nbuꞌɨxa̱a̱gɨt kyutujkta̱a̱jk jøpꞌa̱m, pøn ja myøkꞌa̱jtɨn kamaabyɨm.
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Wɨnets ja nɨdukɨꞌɨyɨ wya̱ndøø, nɨdukɨꞌɨyɨ ojts yiktɨyɨ: ―¿Janch mets ɨdøꞌøn Dios Uꞌnk? Jøts Jesús yꞌadsøøy, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y: ―Øts ɨdøꞌøn jaꞌ, nagyøꞌøm meets ɨxa jadeꞌen tø mwa̱ꞌa̱ñ.
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Jøts ja wya̱ndøø: ―¿Ti ejxpɨ ti nɨja̱ꞌwɨbɨ ja̱a̱ktsojkɨyɨp? Tøxɨ adøm yø ya̱m køꞌøm ndyimyadøꞌøyɨn sa̱ yø køꞌøm wya̱ꞌa̱ñ.
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.