João 21
Tlahuitoltepec Mixe NT (MXP_WBT) vs VC
1 Xjats ku døꞌøn ja wyɨnaty jadeꞌen tø yꞌukjaty, wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ña̱nkyꞌejxɨ jadɨgojk jam ma̱ ja pyabøjkpɨtøjk, jam mejyꞌa̱m midi yiktejp Tiberias. Yɨdeꞌen ɨdøꞌøn ja yꞌejxɨ tyɨyɨ:
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Ja Simón Pedro jam wyɨnatyɨ møøt ja Tomás midi yiktejp xeeñuꞌnk, jøts ja Natanael midi jam kuga̱jpꞌa̱jtp Caná midi Galileɨt etjotp, jøts ja Zebedeo yꞌuna̱ꞌjk, jøts møøt abiky janamajtsk nay ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús pyabøjkpɨ.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Jaꞌats ja Simón Pedro ñɨma̱a̱y: ―Nijkxy øts tꞌatsꞌa̱jkxma̱ꞌa̱ky. Jøts ja wya̱ndøø: ―Pø tsoomp øø nayɨdeꞌen. Xjats ɨdøꞌøn ja ñøjkxtøø, jøts ja ojts ttatøkɨdɨ tuꞌuk ja ba̱rkɨ, nɨ tuꞌugɨn ja a̱jkx ja tkama̱ktøø jaꞌabɨ koots.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Jøts ku wyɨnaty xyɨɨjñɨwya̱nɨ, wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jam mejyꞌa̱m wya̱ꞌkaxɨꞌjky, ja pyabøjkpɨtøjk kaꞌap ja twɨnmaydɨ jøts ku ja yjaꞌajɨ.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Jøts ja ñɨma̱a̱jyɨdøø: ―Mixy, ¿tø døꞌøn ja a̱jkx iiy xma̱tstɨ uk tyimgyaꞌanɨm? Jøts ja yɨdeꞌen tꞌadsoodøø: ―Nɨ tuꞌuk.
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Xjats ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja ojts ñɨɨꞌmxyɨdɨ: ―Nɨwøjpattɨ yø mdaꞌa̱jkxma̱jk ɨxa ba̱rkɨ pukɨꞌjy aga̱ꞌñꞌampy, jøts ja a̱jkx ɨnet jap xpa̱a̱ttɨt. Jøts ja ojts jadeꞌen ttundɨ, jaanɨmts ɨdøꞌøn ja tɨy kaꞌap ja tyaꞌa̱jkxma̱jk yꞌukma̱a̱ꞌynɨyɨdɨ jøts ja jap nøøjøtpy tjuuttɨt, jaꞌagøjxp ku ja a̱jkx jap janchꞌujtsꞌabøkɨ.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Wɨnets øts midi ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yjanchmɨnamya̱a̱jyɨp tnɨma̱a̱y ja Pedro: ―¡Ja nwɨndsønꞌa̱jtɨmts yøꞌ! Jaꞌayɨ ja Simón Pedro ja jadeꞌen tnɨmyadøøy jøts ku ja yjaꞌajɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm, wɨnets ja ñɨkɨjxyɨt nɨjan ja ttatøjkɨyɨɨꞌñ (pø tøxɨ ja wyɨnaty tjeñ) jøts ja ñɨdøjkɨyɨɨꞌñ.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Jøts øøts jam mejyꞌa̱m ja ba̱rkɨ nyikja̱ꞌjty, jøts ja ndaꞌa̱jkxma̱jk ja nbajɨdity janch ujts abøkɨ ja a̱jkx, pø jadukmagøꞌpxy xa̱jkxɨ døꞌøn ja jam wyɨnaty yja̱a̱kaꞌity jøts øøts nba̱a̱tnɨt ja na̱a̱jx.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Xjats ku øøts jam nwɨna̱jky, jøts øøts nba̱a̱jty ja jøndsaba̱jk yikxon tø kyaꞌkxy, jøts ja a̱jkx tuꞌuk tø yikjɨngonɨ, jøts tsa̱pkaaky abiky.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Wɨnets øøts xnɨma̱a̱y ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús: ―Yikmendɨ tuꞌuk majtsk a̱jkx midi ɨxjanɨm tø xjuuttɨ.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Jøts ja Simón Pedro pyejty jam ba̱rkɨjotp jøts ja tjɨdøjtpɨdsɨɨmy ja taꞌa̱jkxma̱jk, janch ujts abøkɨ tum ja møjaty a̱jkx, tukmagøꞌpxy ja wɨxijkxmya̱ktɨgøøk; jøts nɨkaꞌap ja xuumy yjapøøjty øy ɨdøꞌøn ja tyimyjajadɨneꞌenɨ.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wya̱a̱ñ: ―Men mꞌajopꞌa̱ttɨ. Jøts ja pabøjkpɨtøjk nɨ tuꞌugɨn ja sa̱ kyawa̱ꞌa̱ndɨ pønɨ pøn ɨdøꞌøn jaꞌ, pø tøxɨ ja wyɨnaty tnɨja̱wɨdɨ jøts ku ja yjaꞌajɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja wɨngon ñɨmejnɨdøø, jøts ja tnɨxa̱jɨyɨɨꞌñ ja tsa̱pkaaky, jøts ja ojts myøꞌøyɨdɨ møøt ja a̱jkx.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Ya̱ꞌa̱t ɨdøꞌøn møøt myɨdɨgøøk ojk yjaty ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ña̱nkyꞌijxyɨ ma̱ ja pyabøjkpɨtøjk jam, ku ja wyɨnaty tø yjujkpyiky jadɨgojk.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Xjats ku ja yꞌajopꞌa̱jtꞌaba̱jtɨdøø, wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tnɨma̱a̱y ja Simón Pedro midi ja Jonás mya̱jnkɨp: ―Simón, ¿xtsojkp øts jawaanɨ sa̱m øts ya̱ꞌa̱t xtsoktɨn? Jøts ja Pedro ja tꞌadsøøy: ―Ndsøjkpy me nwɨndsønꞌa̱jtɨm, wa̱ꞌa̱ts mets ja xnɨja̱wɨ jøts ku me ndsøky. Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja ñɨma̱a̱jyøø: ―Wɨnets ø xnøøꞌmøøjyɨt xuuꞌmøøjyɨt ja nbabøjkpɨtøjk.
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Jøts ja mɨmajtsk ojk kujk yiktɨɨbyiky ja Jonás mya̱jnk, yɨdeꞌen ja yiknɨma̱a̱y: ―Simón, ¿xtsojkp øts? Jøts ja Pedro ja tꞌadsøøy: ―Ndsøjkpy nwɨndsønꞌa̱jtɨm, wa̱ꞌa̱ts mets ja xnɨja̱wɨ. Jøts ja ojts ñɨɨꞌmxyɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús: ―Wɨnets ø xnøøꞌmøøjyɨt xuuꞌmøøjyɨt ja njaꞌ.
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Jøts ja mɨdɨgøøk ojk yiknɨma̱a̱y ja Jonás mya̱jnk: ―Simón, ¿xtsojkp øts? Wɨnetnɨmts ja Pedro yjotmayꞌooꞌkpɨjky, ku ja mɨdɨgøøk ojk yɨdeꞌen yiktøøjɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm pønɨ chøjkpy jaꞌ, jøts ja tnɨma̱a̱y: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, mets tukɨꞌɨyɨ mnɨja̱ꞌwɨp. Mnɨja̱ꞌwɨpxɨ wa̱ꞌa̱ts jøts ku ndsøky. Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wya̱a̱ñ, jøts ja ñɨma̱a̱jyøø: ―Mets ndanɨpijkpy amuum, jøts xnøøꞌmøøjyɨt xuuꞌmøøjyɨt ja nbabøjkpɨtøjk.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Janch ɨdøꞌøn nnøjmɨ, jøts ku yꞌijty mja̱a̱kꞌuna̱ꞌjkꞌatynɨm, yikxon yꞌijty mja̱a̱knaxyøxyɨ jøts mnijkxy pønɨ ma̱ køꞌøm xtsøky; kuts ja møja̱a̱ꞌyꞌa̱jtɨn xpa̱tnɨt, jøts mxa̱jtøønɨt, wyenkpɨts mets ja mwet mmoꞌojɨyɨp jøts ja myiknøjkxɨt ma̱ me kaꞌap mjanøjkxwa̱ꞌa̱ñ.
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jadeꞌen wya̱a̱ñ, jaꞌ ɨdøꞌøn ja yjatijpy sa̱ ja Pedro ja oꞌjkɨn tpa̱a̱tt ku yikøya̱kt, jøts ja Dios jadeꞌen yikmøja̱wɨt yikunuuꞌkxyja̱wɨt. Jøts ja ojts ñɨɨꞌmxyɨ: ―¡Paduujnɨk øts yø njaꞌ, kidi øts xmajtstuꞌuty!
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Xjats ku ja Pedro yꞌejxjɨmbijty, jøts ja ojts tꞌixy jøts ku øts nbamiñ midi ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús janchmɨnamya̱a̱jyɨp. Øts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jam wyɨnaty nbutsɨnaapy ku øøts wyɨnaty xøjøøjty nꞌaꞌuxꞌaty, jøts øts wyɨnaty nwɨndsønꞌa̱jtɨm nꞌamɨdøøy: “Wɨndsønꞌa̱jtɨm, ¿pøn ɨdøꞌøn mgaꞌødyunwa̱jnɨp?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Jøts ku døꞌøn ja Pedro ja ojts yꞌijxyɨ, wɨnets ja Pedro tnɨma̱a̱y ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, jøts yøꞌ, ¿sa̱ts yø yja̱tt?
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja ojts yɨdeꞌen yꞌadsøyɨ: ―¿Ti mets yø xunkꞌaty, njadyimyjayikjujkyꞌaty øts yøꞌ nay jaa ku ø nmeꞌent jadɨgojk? Tujnɨk øts yø njaꞌ tuꞌugyɨ.
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Xjats ja ayuujk yøꞌøgyøjy, jøts ja jadeꞌen tnɨmadowꞌa̱ttɨ pøn jaty ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yjaꞌ pabøjkɨp, jøts ku jaꞌabɨ pabøjkpɨ kaꞌ yꞌookt. Kajadeꞌenɨpts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wyɨnaty tø tnøjmɨ ja Pedro jøts ku jaꞌabɨ pabøjkpɨ kaꞌ yꞌookt, pø yɨdeꞌenxɨ ja wya̱a̱ñ jøts ku kaꞌ ttunkꞌa̱ttɨt pønɨ sa̱ ja yja̱tt.
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Øts ɨdøꞌøn Juan, midiꞌits ɨdøꞌøn ya̱ꞌa̱t ayuujk njaadyampy, pø tɨy janchxɨ døꞌøn yøꞌ. Nꞌejx nnɨja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ øøts ku jadeꞌen yja̱jty.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Jaanɨm yø may ti jaty ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tyuun, ku ja jeexyɨp jadeꞌen tø tyimyikja̱ꞌa̱y piy køñ, mayts nøky jeexyɨp chøkyɨ jøts yikjaagyøxt sa̱m yja̱jty kyubejty. Jadeꞌen ɨdøꞌøn ja yja̱jty.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.