João 11

Tlahuitoltepec Mixe NT (MXP_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ja døꞌøn tuꞌuk ja ja̱a̱ꞌy, ya̱a̱ꞌdyøjk, midi pøjkɨp. Lázaro ja xyøøw, jam ja Betania kyuga̱jpɨ, nay jam ma̱ ja María jøts ja yꞌuch Marta jam kyuga̱jpɨdɨ.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Yø María døꞌøn jaꞌ pøn yø Lázaro chøꞌøjɨp, ja pama̱a̱ꞌy, jaꞌats ɨdøꞌøn ojts ja aceite pa̱ꞌa̱kxuuꞌkpɨ tpɨkta̱a̱jkxɨyɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tyeky, jøts ja wya̱a̱y ja ojts ttuktatɨꞌɨch jadɨgojk.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Jaꞌats ɨdøꞌøn møøt ja yꞌuch tkajpxy ñɨgajxɨdøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, janch pøjkɨp ja mmɨguꞌuk.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Xjats ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja jadeꞌen tmadøøy, wɨnets ja wya̱a̱ñ: ―Kaꞌap yø pa̱ꞌa̱m myajada̱ꞌa̱kt jøts ja tyimyikꞌookt; jadeꞌenꞌampy ɨdøꞌøn ja jadeꞌen yjaty jøts ja Dios myøkꞌa̱jtɨn wyɨngaxøꞌøkt, jøts yøꞌøbɨ pa̱ꞌa̱mgøjxp yiktukꞌejxtɨt ja ja̱a̱ꞌy jøts ku ja Dios Uꞌnk nayɨdeꞌen tmøøtꞌaty ja møkꞌa̱jtɨn.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Øy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tjanchjabaꞌayøy ja ja̱a̱ꞌdyɨ, ja Marta, ja María, jøts ja Lázaro,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 ku ja yiktukmadøøy jøts ku ja Lázaro pøjknɨyɨ, jøts ja jam majtsk xøøw yja̱a̱ktyimdya̱ꞌa̱nɨyɨɨꞌñ ma̱ døꞌøn ja jam wyɨnaty.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Wɨnetnɨmts ja tnɨma̱a̱y ja pyabøjkpɨtøjk: ―Wan jam tja̱a̱ꞌmyɨndɨ jadɨgojk jam Judeɨt na̱xjotp.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Jøts ja pyabøjkpɨtøjk ja ñɨma̱a̱jyɨyøø: ―Wɨndsøn, pø jamts ja israelɨt ja̱a̱ꞌy jawaanɨ mgaka̱ꞌa̱tsꞌoꞌjkøø; ¿jøts nay jam mnøjkxwa̱ꞌa̱ñ jadɨgojk?
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wya̱a̱ñ: ―Kaꞌ pøn sa̱ xuꞌunt ku kaꞌ kyaꞌpxñɨm. Nɨti tsøꞌøgɨ ngamøøtꞌaty sa̱m nwɨdejtɨn xɨnaxy, awa̱ꞌa̱ts ja nøøꞌ ja tuuꞌ jaꞌ ku tyukꞌejxpa̱a̱ty ja ya̱ꞌɨt na̱xwiiꞌñɨt ja̱j;
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 kuts ja kootsꞌa̱jtɨn yja̱ꞌa̱ty, janchjøptsøꞌøgɨ jøpja̱wɨ nwɨdejtɨnt, pø ja ja̱jxɨ xkaꞌejtxaꞌam.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wya̱a̱ñ: ―Ma̱a̱nɨp ja nmɨguꞌuk Lázaro; nꞌatsyuxpts øts ɨnet jaꞌ.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Wɨnets ja pyabøjkpɨtøjk ja ñɨma̱a̱jyɨyøø: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, pønɨ tø tam ɨdøꞌøn ja myaꞌooꞌknɨ, pø møkpøkwa̱nɨp ɨdøꞌøn jaꞌ.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Jadeꞌenꞌampyts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja tijy, jøts ku ja Lázaro wyɨnaty tø yꞌooꞌknɨ, jøts ja pyabøjkpɨtøjk jadeꞌen ja wya̱ꞌa̱ndɨ, jadeꞌen ja tijy wya̱ꞌa̱ñ jøts ku ja nugo mya̱ꞌa̱y.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Xjats ja ojts wa̱ꞌa̱ts tyukmadøyɨdɨ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús: ―Tø ja Lázaro yꞌooꞌknɨ.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Neꞌegɨ xonda̱kp øts jadeꞌen jøts ku ø tø ngajamꞌaty, tyimyꞌøyꞌa̱jtp neꞌegɨ jadeꞌen jøts mee xjanchja̱wɨt. Wants tja̱a̱ꞌmyɨndɨ jøts nꞌatsꞌejxɨnt.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Wɨnets ja Tomás, pøn yiktejp xeeñꞌuꞌnk, jaꞌats tnɨma̱a̱y ja myɨbabøjkpɨtøjk: ―Wan adøm nayɨdeꞌen tja̱a̱ꞌmyɨndɨ, jøts yø nmøøtꞌooꞌkɨnt.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Jøts ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jam yja̱ꞌjty, jøts ja tpa̱a̱jty ja Lázaro, jøts ku ja wyɨnaty myakta̱xk xøøwɨp tø ña̱jxøjkɨñɨ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Wɨngon ja Betaniɨt ka̱jp tyañ ma̱ ja Jerusalén jam, majtsk kilometro jagujkpɨn ja yjagamɨ.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Jøts namay ja israelɨt ja̱a̱ꞌy jam wyɨnaty tø yꞌatstøjkꞌayøꞌødyɨ ma̱ ja Marta jam møøt ja María, jøts ja tka̱jpxjotꞌamøjkɨdɨ jaꞌagøjxp ku ja myɨguꞌuk ja wyɨnaty tø yꞌooknɨ.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Xjats ku ja Marta tnɨmadøøy jøts ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jam wyɨnaty yja̱ꞌa̱twa̱ꞌa̱ñ, wɨnets ja chøꞌjñ jøts ja tjøpkuba̱jtɨyɨɨꞌñ; jøts ja María jap ja tyøjkjøtpy tya̱a̱ñ.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Jøts ja Marta tnɨma̱a̱y ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, kuk jeexyɨp tø mya̱ꞌaty, kaꞌabɨk øts jeexyɨp ja nmɨguꞌuk tø yꞌøøky.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Jadeꞌents ø nnɨja̱wɨ jøts ku mets ja Dios Teety mmoꞌojɨt pønɨ ti mets ja mꞌamɨdøøpy.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja ojts ñɨɨꞌmxyɨ: ―Jujkyꞌa̱tp ja mmɨguꞌuk jadɨgojk.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Xjats ja Marta wya̱a̱ñ, jøts ja tnɨma̱a̱y: ―Janch jadeꞌen, nnɨja̱ꞌwɨp øts jøts ku ja jadɨgojk tꞌawɨmbetɨt ja jujkyꞌa̱jtɨn, ku ja pyɨdsøꞌømt jadɨgojk ma̱ ooꞌkpɨ, jaanɨmts jaꞌabɨ xøøwnɨm ku Dios tyika̱ꞌpxt.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ja tnɨma̱a̱y: ―Øts ɨdøꞌøn jaꞌ pøn ttukꞌawɨmbejtɨp ja ja̱a̱ꞌy ja jujkyꞌa̱jtɨn, jøts øts jujkyꞌa̱jtɨnꞌa̱jtp køꞌøm. Pønɨ pøn ø xjanchja̱ꞌwɨp, øy ja yjaꞌøøky, jujkyꞌa̱jt kuna̱xpts ja ejtp.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Jøts pønɨ pøn ja ja̱a̱kjujkyꞌa̱jttɨp jøts pønɨ xjanchja̱ꞌwɨdɨp øts, kaꞌats ja yꞌanmɨja̱ꞌwɨn nøjkx wyɨndɨgøy. ¿Mjanchja̱ꞌwɨdɨp?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Jøts ja tnɨma̱a̱y: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, njanchja̱ꞌwɨp øts. Ndyimyjanchja̱ꞌwɨp øts ku me mCristo, ja Dios Uꞌnk, midiꞌiyɨp ɨdøꞌøn yꞌity ya̱ na̱xwiiñ menwa̱mp.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Xjats ku ja Marta jadeꞌen yꞌukwa̱a̱ñ, wɨnets ja ojts tꞌatsya̱jxɨ ja chøꞌ María, jøts ja ojts amaaꞌtsk tnøjmɨ: ―Ɨxa ja wɨndsøn ya̱, jøts ɨxap mwa̱a̱dsøyɨ.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Jaꞌayɨ ja jadeꞌen tmadøøy, jøts ja María jatyɨ pyɨdɨꞌjky jøts ja ojts tꞌatsꞌixy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Kaꞌanɨm ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wyɨnaty kya̱jptøkɨ; nay ɨxjamnɨm ja wyɨnaty ma̱ ja Marta ja møøt tø ñabya̱a̱dyɨ.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Jøts ku ja tꞌejxtøø ku ja María pyɨdɨꞌjky ku ja wyɨnaty putyɨ tø pyɨdsimy, jøts ja israelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ midi jam wyɨnaty tøjkjotp tka̱jpxjotꞌamøkɨdɨp ja kuꞌoogɨ, xjats ja tpadsoꞌondøø, jadeꞌen ja wyɨnmaydɨ jam ja tijy ya̱xpɨ ñijkxy ma̱ ja ooꞌkpɨ jam wyɨnaty tø ña̱xøkɨ.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Wɨnets ja María, ku ja yja̱ꞌjty ma̱ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jam wyɨnaty, jøts ja ojts ñagyuxendya̱ꞌa̱gyɨ nwɨndsønꞌa̱jtɨm tyekyjøꞌm, jøts ja tnɨma̱a̱y: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, kuk jeexyɨp tø mya̱ꞌaty kaꞌ øts jeexyɨp ja nmɨguꞌuk tø yꞌøøky.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Xjats ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ojts tꞌixy jøts ku ya̱ꞌa̱xy ja María jøts ja israelɨt ja̱a̱ꞌy nayɨdeꞌendɨ midi ja María jam wyɨnaty tø pyadsøøñɨyɨ, wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm ja jotmay ojts pya̱a̱dyɨyɨ jøts ja ojts tyimchaachja̱wɨ.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Wɨnets ja tyiktɨɨy: ―¿Ma̱ tø xyikna̱xøkɨdɨ? Jøts ja yiknɨma̱a̱y: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, men xꞌatsꞌixy.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Xjats ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yjanchya̱jxy.
35 Jesus chorou.
36 Jøts ja israelɨt ja̱a̱ꞌy wɨnet wya̱ndøø: ―Ejxtɨ yjantyimchøjkpy tam yø tø yꞌity.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Jøts ja jadeꞌen wɨna̱a̱gɨn wya̱ndøø: ―Pø yøꞌøxɨ ja wɨna̱p ja̱a̱ꞌy tø tyikwɨnꞌejxwaꞌkxy, ¿sudso yø nɨwɨneꞌenɨn sa̱ tø tkatuñ ja Lázaro jøts ja jeexyɨp tø kyaꞌøøky?
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ojts ja jotmay jadɨgojk tyatøkɨyɨ, jøts ja ñɨjkxy ma̱ ja ooꞌkpɨ jam wyɨnaty tø ña̱xøkɨ. Tøjkꞌa̱a̱wɨn ja tsa̱a̱ jam, jøts nayɨ tsa̱a̱ ja tø yja̱a̱ktyimyiktaꞌagɨꞌɨy.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wya̱a̱ñ: ―Jɨgøꞌødɨ yø tsa̱a̱. Wɨnets ja Marta, midi ja ooꞌkpɨ yꞌuchɨp, jaꞌats ja ojts ñɨɨꞌmxyɨ: ―Wɨndsønꞌa̱jtɨm, pø janchxuuꞌknɨp ɨnet yøꞌ, pø myakta̱xk xøøwɨpts yø yꞌooꞌknɨ.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús ñɨma̱a̱jyøø: ―¿Ti kidi ø tø nnɨgajpxy jøts pønɨ ku xjanchja̱wɨ, wɨnets xꞌejxɨt ja Dios myøkꞌa̱jtɨn?
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Wɨnets ja tjɨgɨɨdyɨ ja tsa̱a̱. Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jam tsa̱jpwemp ojts pyatꞌixy, jøts ja wya̱a̱ñ: ―Dios Teety, dioskujuyɨp ku øts ja nꞌayuujk tø xmadojɨyɨ.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Nnɨja̱ꞌwɨp øts jøts ku mets ejtp ja njaꞌ xmadojɨyɨ, jøts jaꞌ øts jadeꞌen xyikwa̱mp jøts yø ja̱a̱ꞌy ja øyꞌa̱jtɨn tpa̱a̱ttɨt pøn jaty ɨxaadɨ, jøts tjanchja̱wɨdɨt jøts ku mets xkexy.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Xjats ku ja jadeꞌen wya̱nꞌaba̱jtɨyɨɨꞌñ, jøts ja møk wya̱a̱ñ: ―¡Lázaro, pɨdsøm jap!
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Jøts ja ooꞌkpɨ pyɨdsɨɨmy køpity pakpity, jøts ja wyeen yꞌa̱a̱w twɨnwetsꞌaty ja wet. Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm tnɨma̱a̱y ja ja̱a̱ꞌdyɨ: ―Køkajtɨ pakajtɨ jøts xmajtstuꞌuttɨt, wan tnijkxy.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Jaꞌagøjxpts ja israelɨt ja̱a̱ꞌy namay tjanchja̱ꞌwɨdøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús midi ja María jam wyɨnaty myøøt, jøts jaꞌ ojts tꞌejxtɨ ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jadeꞌen ttuuñ.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Wɨna̱a̱gɨn tnɨnøjkxtøø jøts ja ojts tꞌatsꞌejxtɨ ja fariseotøjk, jøts ja ojts ttamɨmadya̱ꞌa̱ktɨ sa̱ ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús wyɨnaty tø yꞌadɨꞌɨch.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Wɨnets ja fariseotøjk jøts ja teetywɨndsøndøjk møøt ñamyujkɨdɨ ja kutujk adsɨnaabyɨdɨ, jøts ja ojts ñømdɨ: ―¿Sudso nda̱a̱bya̱jtɨndɨt? Janch kawɨneꞌen yø ja̱a̱ꞌy mɨla̱grɨꞌa̱jtɨn tjantyunɨ jøts ja ejxa̱ꞌa̱n tpɨkta̱ꞌa̱ky.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ku yø jadeꞌeñɨ nꞌɨxma̱jtsɨndɨt, janch nɨdukɨꞌɨyɨ ja̱a̱ꞌy yø yjanchja̱ꞌwɨnɨyɨt, jøts ja romɨt kudunktøjk myenɨdɨt, jøts ja tyikudɨgøøñɨdɨt adøm yø ndsa̱ptøjk jøts adøm yø nga̱jp.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Nay jaꞌabɨ ja̱a̱ꞌy txøøwꞌa̱jtp Caifás, pøn wyɨnaty teetywɨndsønꞌa̱jtp jaꞌabɨ jumøjt, jaꞌats ja ojts ñɨɨꞌmyxɨdɨ: ―Mguidyimñɨja̱ꞌwɨp mee ti,
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 nɨ xkanɨja̱wɨdɨ kudam adøm njayikꞌødyunwa̱ꞌa̱ñɨndɨ ku tuꞌugyɨ ja ja̱a̱ꞌy tkuꞌoogɨt ja ña̱a̱jx ja kya̱jp, jøts kidi tukɨꞌɨyɨ kyudɨgøøgyøxt wɨneꞌen ja na̱a̱jx ja ka̱jp.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kidi kyøꞌømwɨnma̱a̱ꞌñɨpts ja Caifás yiktumpy ku ja jadeꞌen wya̱ꞌa̱ñ: jadeꞌenꞌampy ɨdøꞌøn jaꞌ, kumɨ jaꞌ wyɨnaty teetywɨndsønꞌa̱jtp jaꞌabɨ jumøjt, xjats ja Dios ja ojts yikwa̱ꞌa̱ñɨ jøts ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yꞌookt tkudanɨt ja israelɨt ka̱jp ja israelɨt na̱a̱jx;
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 jøts kidi tyimy ja ka̱jp tyimy ja na̱a̱jx, jaꞌayɨp nayɨdeꞌen jøts ja nɨdukɨꞌɨyɨ ja Dios yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk tyikyøꞌømyukwa̱ngøjxɨ pøn wyɨnaty tø yøꞌøwya̱ꞌkxnɨdɨ.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Wɨnet ets ja israelɨt kudunktøjk tnɨwɨnma̱a̱ꞌyɨdøø jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tyimyꞌookt.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Jaꞌagøjxp ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm yꞌijty kaꞌ nugo aja̱wɨ yꞌukwɨdejtnɨ jam may israelɨt ja̱a̱ꞌyjotp, ojts ja jam choꞌonɨ Judeɨt etjotp, jøts ja ojts ñijkxy ma̱ jam wɨngon ja aba̱k et midi nugo tsayjoojt. Jam ja ñijkxy ma̱ ja ka̱jp txøøwɨ Efraín, jamts ja ojts tmøøtsøønɨ ja pyabøjkpɨtøjk.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Tyimdyøts jøts tpa̱tnɨt ja pa̱skɨ xøøw midi ja israelɨt ja̱a̱ꞌy tyundɨp, jøts ɨdøꞌøn ja mayja̱a̱ꞌy yjantyimñøjkxtɨ Jerusalén, jøts ja jam ttunwa̱ꞌa̱ndɨ tpadunwa̱ꞌa̱ndɨ ja kostrumbrɨ, jøts pyøky ja wya̱ꞌa̱tstɨt ku kaꞌanɨm ja pa̱skɨ xøøw tpa̱a̱ty.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jam yjanchyikꞌɨxa̱ꞌa̱y ku ja jap tsa̱ptøjkjøtptyɨ, jøts ja xem ya̱m ñawya̱ꞌa̱ñɨdɨ: ―¿Sa̱ mee mꞌukwa̱ꞌa̱ñ? ¿Meꞌemp ja yja̱wɨ xøba̱tpɨ uk kaꞌ?
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Jøts ja fariseotøjk, jøts ja teetywɨndsøndøjk, tø ja wyɨnaty tnɨꞌanaꞌamdɨ jøts ku pøn tꞌext tnɨja̱wɨt ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús jøts ja jatyɨ tnɨga̱jpxt, wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yikma̱tst jøts ja yiktsuꞌumt.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.