Romanos 9

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ña̱ ndaa̱ ndisa kúú ña̱ koꞌi̱n kaꞌi̱n xíꞌín ndó sa̱ꞌá ña̱ kúúí kuendá Cristo. Ta ko̱ káꞌa̱n taꞌon yuꞌu̱ ña̱ to̱ꞌón, chi̱ Espíritu ii̱ Ndios kúú na̱ ndáka ña̱ nákani inii̱, ta xíꞌo na kuendá ña̱ dión kíán.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Chi̱ miía̱n ndaa̱ kúndaꞌí nda̱ꞌo inii̱, ta daá kuití vá uꞌu̱ níma̱í sa̱ꞌá na̱ ñooi̱.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Ta ió yuꞌu̱ ña̱ tai̱ chiꞌain noo̱ Ndios, ta nataó xóo na yuꞌu̱ noo̱ Cristo tá dión chindeéán na̱ Israel, na̱ kúú na̱ veꞌe miíí.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Chi̱ kúú ná na̱ veꞌe ta̱ Israel, ta ni̱ ndee ñaá Ndios na̱ ñoo mií ná, ta ni̱ xini xíꞌín noo̱ ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo náyeꞌe̱ ndaa Ndios, ta ni̱ ka̱ndo̱o Ndios xíꞌín ná ña̱ kemáni̱ ñaá ná, ta ni̱ xi̱ꞌo na ley na̱ noo̱ ná, ta ni̱ da̱náꞌa̱ taꞌani na noo̱ ná ndi kee na kandaño̱ꞌo ndisa ñaá ná, ta ni̱ xi̱ꞌo na to̱ꞌon na ña̱ kee na ña̱ va̱ꞌa xíꞌín ná.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ta ña̱yuu yóꞌo taꞌani kúú na̱ veꞌe na̱ sáꞌano ni̱ sa̱ ndei sa̱ naꞌá, ta tein na̱ veꞌe yóꞌo ni̱ kana Cristo, na̱ kúú Ndios dándáki ndidaá táꞌa̱n ña̱ꞌa. Ta daá kuití kánian natiin na ña̱ñóꞌó. Dión ná koo.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Ná dáꞌa ni kaꞌán ndó ña̱ ko̱ ní dáxínko̱o Ndios to̱ꞌon ni̱ xi̱ꞌo na noo̱ ná, dá chi̱ o̱ du̱ú ndidaá na̱ Israel kúú ña̱yuu ni̱ ka̱xi Ndios.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Dá chi̱ o̱ du̱ú ndidaá na̱ veꞌe Abraham kúú ña̱yuu Ndios, dá chi̱ diꞌa ni̱ kaa Ndios xíꞌín Abraham: “Xíꞌín sa̱va̱ꞌa de̱ꞌe Isaac kakuu na̱ veꞌón.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Sa̱ꞌá ño̱ó o̱ du̱ú ndidaá na̱ veꞌe Abraham kúú de̱ꞌe Ndios. Diꞌa kúú ná de̱ꞌe Ndios sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xi̱ꞌo Ndios to̱ꞌon na noo̱ Abraham, ta no̱ón ndisa kúú na̱ veꞌe Abraham.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Dá chi̱ diꞌa va ni̱ kaa Ndios tá ni̱ xi̱ꞌo na to̱ꞌon na noo̱ Abraham: “Nataꞌan noo̱ kuía̱, dá nandió ko̱oi kasaa̱i̱, kúú sa̱ ni̱ kaki va de̱ꞌe Sara.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ta o̱ du̱ú ña̱ yóꞌo oon ni xíꞌo ña̱ kándaa̱ ini yo̱ ña̱ dión kíán. Dá chi̱ ni̱ tu̱u taꞌani Rebeca, na̱ ni̱ sa̱ kuu ñadiꞌí tatá sáꞌano yo̱ Isaac, ñóꞌo de̱ꞌe na, ta kuátí ni̱ sa̱ kuu xi.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Ta nda̱ rá ko̱ ñáꞌa̱ kaki de̱ꞌe Rebeca, ta nda̱ rá ko̱ ñáꞌa̱ kee xi ña̱ va̱ꞌa, o kee xi ña̱ kini, nda̱ daá vá ni̱ saki ini Ndios ka̱xi na iin xi. Chi̱ ko̱ kémáni̱ ná yó sa̱ꞌá ña̱ va̱ꞌa kée yó, diꞌa kée na ña̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini mií ná.
11 — ausente —
12 Dá chi̱ tá ko̱ ñáꞌa̱ kaki xi, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Rebeca: “Ta de̱ꞌón mií no̱ó, diꞌa koni kuáchí xí no̱ó de̱ꞌón ta lóꞌo̱.”
12 — ausente —
13 Chi̱ diꞌa kaá taꞌani tuti ii̱ Ndios: “Ni̱ kuꞌu̱ inii̱ saꞌa̱ Jacob, ta ni̱ ka̱ñóꞌí Esaú.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndi kaa yo̱ viti? ¿Á ko̱ kéyíko̱ ndaa̱ taꞌon Ndios choon, nda̱ni? Ko̱ó, ko̱ ta̱ꞌón dión kíán.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Chi̱ diꞌa ni̱ kaa Ndios xíꞌín Moisés: “Koꞌi̱n kuꞌu̱ inii̱ sa̱ꞌá na̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini miíí kuꞌu̱ ini saꞌa̱, ta koꞌi̱n ki̱ꞌo ndeé inii̱ sa̱ꞌá na̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini miíí ki̱ꞌo ndeé ini saꞌa̱.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ kúꞌu̱ ini Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ kóni̱ ña̱yuu ñoó ña̱ kee Ndios dión, o sa̱ꞌá ña̱ va̱ꞌa kée na. Diꞌa kúꞌu̱ ini Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu ni̱ chi̱kaa̱ ini mií ná kuꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Dá chi̱ diꞌa káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín rey Faraón: “Ni̱ xi̱ꞌoi ña̱ kakuu yoꞌó rey, dá naꞌi̱ choon ió noo̱ ndáꞌí xíꞌín miíón, dión, dá ná kandaa̱ ini ndidaá táꞌa̱n ña̱yuu ndéi ñayuú yóꞌo ña̱ yuꞌu̱ kúú Ndios”, kaá na̱.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Sa̱ꞌá ño̱ó kúꞌu̱ ini Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu ni̱ kaꞌán mií ná, ta kékáxí ná nío̱ ña̱yuu, na̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini mií ná kekáxí ná.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Sa̱ꞌá ño̱ó, ndá ndi kuu kaa dao ndoꞌó xíꞌín yuꞌu̱: “¿Ndiva̱ꞌa káꞌa̱n Ndios ña̱ kómí yó kua̱chi tá ki̱ꞌo dión kée na, tá dáá? ¿Ndá yoo kandeé chituu ña̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini mií Ndios kee na xíꞌá?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Tído diꞌa kaá yuꞌu̱ xíꞌín ndó: ¿Ndí ki̱án kúú ndoꞌó, xiní ndo̱? ¿Ndiva̱ꞌa káñóꞌó ndó ña̱ kée Ndios? ¿Á kuu kaꞌa̱n iin ki̱di ñóꞌo̱ xíꞌín ta̱a ni̱ ka̱va̱ꞌan: “¿Ndiva̱ꞌa ni̱ ka̱va̱ꞌa ní yuꞌu̱ dión?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 ¿Á ko̱ náꞌá taꞌon ndoꞌó ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a káva̱ꞌa ki̱di ña̱ kava̱ꞌa raa̱n táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌán mií rá kooan? Dá chi̱ iin tóꞌón dini̱ no̱ó ndeiꞌi̱ kuu va kava̱ꞌa ra iin ki̱di luu káa, ta kuu kava̱ꞌa taꞌani ra iin ka̱ ki̱di oon.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ta dión taꞌani kée Ndios, dá chi̱ kóni̱ na̱ naꞌa̱ na̱ táto̱ꞌon kée na tá xído̱ ini na̱ kée kua̱chi, ta kóni̱ taꞌani na naꞌa̱ na̱ choon káꞌano néꞌe na, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ sa̱ ndati na ña̱yuu xíꞌín ña̱ kueé ió ini na̱, táꞌa̱n ña̱yuu kédaá xíꞌín ná, dá xído̱ ini na̱, táꞌa̱n ña̱yuu kánian ni̱ꞌí ña̱ naá ná.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Dá chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kóni̱ na̱ dánaꞌa̱ na̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌano kúú choon kómí ná, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kemáni̱ ná ña̱yuu, na̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini mií ná kuꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱, ta ni̱ kenduu na̱ ña̱yuu ñoó nda̱ rá míí saꞌa̱ ña̱ kía̱n kandei na nda̱ noo̱ náyeꞌe̱ ndaa.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ta ni̱ kana Ndios ña̱yuu ñoó, ta ña̱yuu ñoó kúú yó, chi̱ ko̱ ní kána na sa̱va̱ꞌa na̱ Israel, diꞌa ni̱ kana taꞌani na na̱ ko̱ kúú na̱ Israel.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Dá chi̱ diꞌa káꞌa̱n tuti ni̱ taa profeta Oseas sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Mií mií xíán noo̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios xíꞌín ná:
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ta diꞌa kuaꞌa̱n ña̱ ni̱ taa profeta Isaías sa̱ꞌá na̱ Israel: “Va̱ꞌará táto̱ꞌon ki̱ꞌo kuaꞌa̱ kúú ño̱tí ndéi yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ ná kakuu de̱ꞌe na̱ ñoo Israel, tído iin tuꞌu lóꞌo̱ va na ka̱ki.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Dá chi̱ satoꞌo yo̱ Ndios kúú na̱ ndaka̱ kuendá noo̱ iin rá iin ña̱yuu, ta keyíko̱ ndaa̱ na̱ saꞌa̱ ná, ta yachi̱ nda̱ꞌo kee na dión.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ta ni̱ kaa taꞌani Isaías diꞌa:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Ndi kaa yo̱ sa̱ꞌá ña̱ yóꞌo, viti? Kándaa̱ ini yo̱ ña̱ ko̱ ní nándukú na̱ ko̱ kúú na̱ Israel ña̱ kakuu na ña̱yuu ndaa̱ noo̱ Ndios, tído ni̱ da̱nkoo vii ñaá Ndios noo̱ míí ná, ta ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ ná sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé ini ñaá ná.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Tído na̱ Israel ni̱ ndukú ña̱ kendaa̱ na̱ choon saꞌándá ley, dá kando̱o vii ná noo̱ Ndios. Tído ko̱ ní kándeé taꞌon na.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Ta, ¿ndiva̱ꞌa ni̱ ndoꞌo na dión, káꞌán ndó viti? Dión ni̱ ndoꞌo na, dá chi̱ ko̱ ní nándukú ná ña̱ kando̱o vii ná noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kandeé iní ñaá ná. Diꞌa ni̱ ndukú ná kando̱o vii ná noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kée na choon saꞌándá ley. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱chiꞌi sáꞌá ná ni̱ kee yuu̱ ni̱ chi̱ndúꞌu̱ Ndios.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Dá chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.