Romanos 9
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARIB
1 Ña̱ ndaa̱ ndisa kúú ña̱ koꞌi̱n kaꞌi̱n xíꞌín ndó sa̱ꞌá ña̱ kúúí kuendá Cristo. Ta ko̱ káꞌa̱n taꞌon yuꞌu̱ ña̱ to̱ꞌón, chi̱ Espíritu ii̱ Ndios kúú na̱ ndáka ña̱ nákani inii̱, ta xíꞌo na kuendá ña̱ dión kíán.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 Chi̱ miía̱n ndaa̱ kúndaꞌí nda̱ꞌo inii̱, ta daá kuití vá uꞌu̱ níma̱í sa̱ꞌá na̱ ñooi̱.
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 Ta ió yuꞌu̱ ña̱ tai̱ chiꞌain noo̱ Ndios, ta nataó xóo na yuꞌu̱ noo̱ Cristo tá dión chindeéán na̱ Israel, na̱ kúú na̱ veꞌe miíí.
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Chi̱ kúú ná na̱ veꞌe ta̱ Israel, ta ni̱ ndee ñaá Ndios na̱ ñoo mií ná, ta ni̱ xini xíꞌín noo̱ ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo náyeꞌe̱ ndaa Ndios, ta ni̱ ka̱ndo̱o Ndios xíꞌín ná ña̱ kemáni̱ ñaá ná, ta ni̱ xi̱ꞌo na ley na̱ noo̱ ná, ta ni̱ da̱náꞌa̱ taꞌani na noo̱ ná ndi kee na kandaño̱ꞌo ndisa ñaá ná, ta ni̱ xi̱ꞌo na to̱ꞌon na ña̱ kee na ña̱ va̱ꞌa xíꞌín ná.
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 Ta ña̱yuu yóꞌo taꞌani kúú na̱ veꞌe na̱ sáꞌano ni̱ sa̱ ndei sa̱ naꞌá, ta tein na̱ veꞌe yóꞌo ni̱ kana Cristo, na̱ kúú Ndios dándáki ndidaá táꞌa̱n ña̱ꞌa. Ta daá kuití kánian natiin na ña̱ñóꞌó. Dión ná koo.
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Ná dáꞌa ni kaꞌán ndó ña̱ ko̱ ní dáxínko̱o Ndios to̱ꞌon ni̱ xi̱ꞌo na noo̱ ná, dá chi̱ o̱ du̱ú ndidaá na̱ Israel kúú ña̱yuu ni̱ ka̱xi Ndios.
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Dá chi̱ o̱ du̱ú ndidaá na̱ veꞌe Abraham kúú ña̱yuu Ndios, dá chi̱ diꞌa ni̱ kaa Ndios xíꞌín Abraham: “Xíꞌín sa̱va̱ꞌa de̱ꞌe Isaac kakuu na̱ veꞌón.”
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Sa̱ꞌá ño̱ó o̱ du̱ú ndidaá na̱ veꞌe Abraham kúú de̱ꞌe Ndios. Diꞌa kúú ná de̱ꞌe Ndios sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xi̱ꞌo Ndios to̱ꞌon na noo̱ Abraham, ta no̱ón ndisa kúú na̱ veꞌe Abraham.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Dá chi̱ diꞌa va ni̱ kaa Ndios tá ni̱ xi̱ꞌo na to̱ꞌon na noo̱ Abraham: “Nataꞌan noo̱ kuía̱, dá nandió ko̱oi kasaa̱i̱, kúú sa̱ ni̱ kaki va de̱ꞌe Sara.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Ta o̱ du̱ú ña̱ yóꞌo oon ni xíꞌo ña̱ kándaa̱ ini yo̱ ña̱ dión kíán. Dá chi̱ ni̱ tu̱u taꞌani Rebeca, na̱ ni̱ sa̱ kuu ñadiꞌí tatá sáꞌano yo̱ Isaac, ñóꞌo de̱ꞌe na, ta kuátí ni̱ sa̱ kuu xi.
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 Ta nda̱ rá ko̱ ñáꞌa̱ kaki de̱ꞌe Rebeca, ta nda̱ rá ko̱ ñáꞌa̱ kee xi ña̱ va̱ꞌa, o kee xi ña̱ kini, nda̱ daá vá ni̱ saki ini Ndios ka̱xi na iin xi. Chi̱ ko̱ kémáni̱ ná yó sa̱ꞌá ña̱ va̱ꞌa kée yó, diꞌa kée na ña̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini mií ná.
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 Dá chi̱ tá ko̱ ñáꞌa̱ kaki xi, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Rebeca: “Ta de̱ꞌón mií no̱ó, diꞌa koni kuáchí xí no̱ó de̱ꞌón ta lóꞌo̱.”
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 Chi̱ diꞌa kaá taꞌani tuti ii̱ Ndios: “Ni̱ kuꞌu̱ inii̱ saꞌa̱ Jacob, ta ni̱ ka̱ñóꞌí Esaú.”
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndi kaa yo̱ viti? ¿Á ko̱ kéyíko̱ ndaa̱ taꞌon Ndios choon, nda̱ni? Ko̱ó, ko̱ ta̱ꞌón dión kíán.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 Chi̱ diꞌa ni̱ kaa Ndios xíꞌín Moisés: “Koꞌi̱n kuꞌu̱ inii̱ sa̱ꞌá na̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini miíí kuꞌu̱ ini saꞌa̱, ta koꞌi̱n ki̱ꞌo ndeé inii̱ sa̱ꞌá na̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini miíí ki̱ꞌo ndeé ini saꞌa̱.”
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ kúꞌu̱ ini Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ kóni̱ ña̱yuu ñoó ña̱ kee Ndios dión, o sa̱ꞌá ña̱ va̱ꞌa kée na. Diꞌa kúꞌu̱ ini Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu ni̱ chi̱kaa̱ ini mií ná kuꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Dá chi̱ diꞌa káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín rey Faraón: “Ni̱ xi̱ꞌoi ña̱ kakuu yoꞌó rey, dá naꞌi̱ choon ió noo̱ ndáꞌí xíꞌín miíón, dión, dá ná kandaa̱ ini ndidaá táꞌa̱n ña̱yuu ndéi ñayuú yóꞌo ña̱ yuꞌu̱ kúú Ndios”, kaá na̱.
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 Sa̱ꞌá ño̱ó kúꞌu̱ ini Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu ni̱ kaꞌán mií ná, ta kékáxí ná nío̱ ña̱yuu, na̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini mií ná kekáxí ná.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 Sa̱ꞌá ño̱ó, ndá ndi kuu kaa dao ndoꞌó xíꞌín yuꞌu̱: “¿Ndiva̱ꞌa káꞌa̱n Ndios ña̱ kómí yó kua̱chi tá ki̱ꞌo dión kée na, tá dáá? ¿Ndá yoo kandeé chituu ña̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini mií Ndios kee na xíꞌá?”
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 Tído diꞌa kaá yuꞌu̱ xíꞌín ndó: ¿Ndí ki̱án kúú ndoꞌó, xiní ndo̱? ¿Ndiva̱ꞌa káñóꞌó ndó ña̱ kée Ndios? ¿Á kuu kaꞌa̱n iin ki̱di ñóꞌo̱ xíꞌín ta̱a ni̱ ka̱va̱ꞌan: “¿Ndiva̱ꞌa ni̱ ka̱va̱ꞌa ní yuꞌu̱ dión?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 ¿Á ko̱ náꞌá taꞌon ndoꞌó ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a káva̱ꞌa ki̱di ña̱ kava̱ꞌa raa̱n táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌán mií rá kooan? Dá chi̱ iin tóꞌón dini̱ no̱ó ndeiꞌi̱ kuu va kava̱ꞌa ra iin ki̱di luu káa, ta kuu kava̱ꞌa taꞌani ra iin ka̱ ki̱di oon.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 Ta dión taꞌani kée Ndios, dá chi̱ kóni̱ na̱ naꞌa̱ na̱ táto̱ꞌon kée na tá xído̱ ini na̱ kée kua̱chi, ta kóni̱ taꞌani na naꞌa̱ na̱ choon káꞌano néꞌe na, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ sa̱ ndati na ña̱yuu xíꞌín ña̱ kueé ió ini na̱, táꞌa̱n ña̱yuu kédaá xíꞌín ná, dá xído̱ ini na̱, táꞌa̱n ña̱yuu kánian ni̱ꞌí ña̱ naá ná.
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Dá chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kóni̱ na̱ dánaꞌa̱ na̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌano kúú choon kómí ná, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kemáni̱ ná ña̱yuu, na̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini mií ná kuꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱, ta ni̱ kenduu na̱ ña̱yuu ñoó nda̱ rá míí saꞌa̱ ña̱ kía̱n kandei na nda̱ noo̱ náyeꞌe̱ ndaa.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 Ta ni̱ kana Ndios ña̱yuu ñoó, ta ña̱yuu ñoó kúú yó, chi̱ ko̱ ní kána na sa̱va̱ꞌa na̱ Israel, diꞌa ni̱ kana taꞌani na na̱ ko̱ kúú na̱ Israel.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Dá chi̱ diꞌa káꞌa̱n tuti ni̱ taa profeta Oseas sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios:
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 Mií mií xíán noo̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios xíꞌín ná:
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Ta diꞌa kuaꞌa̱n ña̱ ni̱ taa profeta Isaías sa̱ꞌá na̱ Israel: “Va̱ꞌará táto̱ꞌon ki̱ꞌo kuaꞌa̱ kúú ño̱tí ndéi yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ ná kakuu de̱ꞌe na̱ ñoo Israel, tído iin tuꞌu lóꞌo̱ va na ka̱ki.
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Dá chi̱ satoꞌo yo̱ Ndios kúú na̱ ndaka̱ kuendá noo̱ iin rá iin ña̱yuu, ta keyíko̱ ndaa̱ na̱ saꞌa̱ ná, ta yachi̱ nda̱ꞌo kee na dión.”
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 Ta ni̱ kaa taꞌani Isaías diꞌa:
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 ¿Ndi kaa yo̱ sa̱ꞌá ña̱ yóꞌo, viti? Kándaa̱ ini yo̱ ña̱ ko̱ ní nándukú na̱ ko̱ kúú na̱ Israel ña̱ kakuu na ña̱yuu ndaa̱ noo̱ Ndios, tído ni̱ da̱nkoo vii ñaá Ndios noo̱ míí ná, ta ni̱ ka̱ndo̱o vii ná noo̱ ná sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé ini ñaá ná.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 Tído na̱ Israel ni̱ ndukú ña̱ kendaa̱ na̱ choon saꞌándá ley, dá kando̱o vii ná noo̱ Ndios. Tído ko̱ ní kándeé taꞌon na.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 Ta, ¿ndiva̱ꞌa ni̱ ndoꞌo na dión, káꞌán ndó viti? Dión ni̱ ndoꞌo na, dá chi̱ ko̱ ní nándukú ná ña̱ kando̱o vii ná noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kandeé iní ñaá ná. Diꞌa ni̱ ndukú ná kando̱o vii ná noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kée na choon saꞌándá ley. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱chiꞌi sáꞌá ná ni̱ kee yuu̱ ni̱ chi̱ndúꞌu̱ Ndios.
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 Dá chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios:
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.