Mateus 8
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Tá ni̱ na̱xino̱ Jesús saꞌa̱ yúku̱ ñoó, ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu tákuei ñaá kuaꞌa̱n na̱.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Dá ni̱ na̱tuu yati iin ta̱a ndóꞌo kueꞌe̱ téíꞌi̱ ñíi̱ noo̱ Jesús. Kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Dá ni̱ chi̱nóo Jesús ndáꞌa̱ ná sata̱ rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Tá ni̱ ndu̱ꞌu Jesús kuaꞌa̱n na̱ ñoo Capernaum, dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a dándáki iin ciento soldado noo̱ ná. Ta ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná,
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 ta kaá ra̱:
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Dá ni̱ kaa Jesús:
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Dá ni̱ kaa ta̱a dándáki iin ciento soldado ñoó xíꞌín Jesús:
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Chi̱ kúú taꞌani yuꞌu̱ iin ta̱a nákaa̱ ti̱xi ndáꞌa̱ ta̱ néꞌe choon. Ta ñóꞌo taꞌani soldado ti̱xi ndáꞌa̱ yuꞌu̱. Sa̱ꞌá ño̱ó tá ná kaꞌi̱n xíꞌín iin ra, “Kuaꞌán”, ta kúú kuaꞌa̱n va ra. Ta tá káꞌi̱n xíꞌín iin ka̱ ra̱, “Nakíi̱”, ta kúú ve̱i va ra. Tá káꞌi̱n xíꞌín ra̱ kéchóon noo̱í, “Kee choon yóꞌo”, ta kúú kée va raa̱n ―kaá ra̱ xíꞌín Jesús.
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús to̱ꞌon yóꞌo, kúú ni̱ naá iní na̱. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ña̱yuu tákuei ñaá ve̱i ñoó:
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Ta kaá yuꞌu̱ xíꞌín ndó ña̱ ná kii ña̱yuu chí xoo noo̱ xíno ndi̱ndii, xíꞌín noo̱ kétaan, ta kandei dáó ná xíꞌín Abraham, xíꞌín Isaac, xíꞌín Jacob noo̱ dándáki Ndios induú.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Tído na̱ kánian ni̱ꞌí ña̱ kandei na noo̱ dándáki Ndios, no̱ón kúú na̱ taó diꞌa ñaá Ndios sata̱ véꞌe noo̱ íin naá, ta ñoó kuaki na, ta kuchi táꞌan no̱ꞌo na.
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a dándáki iin ciento soldado ñoó:
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Tá ni̱ saa̱ Jesús veꞌe Simón Pedro, ta kúú kánduꞌu̱ xi̱do ra̱ noo̱ xíto kúꞌa̱n kée kueꞌe̱ dáa̱.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Dá ni̱ ka̱ko̱ꞌon Jesús ndáꞌa̱n, ta kúú ni̱ ya̱ꞌa va ña̱ dáa̱a̱n. Ta kúú ni̱ nda̱ko̱oán ni̱ ka̱sáꞌá kenduua̱n ña̱ꞌa keí ná.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Dá tá ni̱ kuaá kuu̱ dáá ñóó, dá ndáka ña̱yuu ndéi ñoó na̱ ñóꞌo espíritu kini ni̱ ka̱sáa̱ na̱ noo̱ Jesús. Ta xíꞌín to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌán, ta kúú ni̱ ka̱nkuei ña kuaꞌa̱n. Ta ndidaá na̱ kúꞌu̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa ni̱ kee na.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Dión, dá ni̱ xi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n profeta Isaías: “Mií ná ni̱ na̱kuido kueꞌe̱ ndóꞌo iin rá iin yó, ta ni̱ na̱kiꞌin na ña̱ uꞌu̱ ñíi̱ yo̱.”
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Tá ni̱ xini Jesús ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ ndi̱tútí ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Ta ni̱ na̱tuu yati iin ta̱ dánaꞌa̱ ley, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Dá ni̱ kaa iin ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó:
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Dá ni̱ kaa Jesús ini iin barco koꞌo̱n na̱ xíꞌín ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Tein yáꞌa na kuaꞌa̱n na̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱ ñoó, kúú ni̱ ka̱sáꞌá kána tachi̱ dée̱n. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá ndáko̱o no̱ó ta̱ñoꞌo̱, ta ko̱kee rá ini barco. Tído kídi̱ va Jesús kánduꞌu̱ ná.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Dá ni̱ na̱tuu yati ta̱a xíonoo xíꞌín ná noo̱ kánduꞌu̱ ná, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Kúú ni̱ naá vá iní ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón táꞌan mií rá:
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱ ñoó noo̱ kúú kuendá Gadara, kúú ni̱ ka̱sáa̱ uu̱ ta̱a ñóꞌo espíritu kini, ta̱ ni̱ ka̱nkuei ni̱ kii ini káo̱ noo̱ ñóꞌo ndi̱i. Ta ndakí nda̱ꞌo ra, sa̱ꞌá ño̱ó ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ ku̱ú ya̱ꞌa íchi̱ nákaa̱ ñoó kée ra.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Dá ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú espíritu kini ñóꞌo ini ra̱:
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Ta sa̱ xíká vá ndéi kua̱ꞌá nda̱ꞌo kochí sásáꞌan rí.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Dá ni̱ seí ndaꞌí espíritu kini ñoó noo̱ ná:
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Kúú ni̱ taxí táꞌan ta̱ ndáka kochí ñoó kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá. Tá ni̱ na̱sáa̱ ra̱ ñoo ra̱, dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon ra xíꞌín ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ndoꞌo kochí ra̱ xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ndoꞌo ta̱a sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Dá ni̱ ka̱nkuei ndidaá ña̱yuu ndéi ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱ noo̱ nákaa̱ Jesús. Dá tá ni̱ xini ñaá ná, dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná koꞌo̱n na̱ iin ka̱ xíán.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.