Mateus 8
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT
1 Tá ni̱ na̱xino̱ Jesús saꞌa̱ yúku̱ ñoó, ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu tákuei ñaá kuaꞌa̱n na̱.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Dá ni̱ na̱tuu yati iin ta̱a ndóꞌo kueꞌe̱ téíꞌi̱ ñíi̱ noo̱ Jesús. Kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Dá ni̱ chi̱nóo Jesús ndáꞌa̱ ná sata̱ rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Tá ni̱ ndu̱ꞌu Jesús kuaꞌa̱n na̱ ñoo Capernaum, dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a dándáki iin ciento soldado noo̱ ná. Ta ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná,
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 ta kaá ra̱:
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Dá ni̱ kaa Jesús:
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Dá ni̱ kaa ta̱a dándáki iin ciento soldado ñoó xíꞌín Jesús:
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Chi̱ kúú taꞌani yuꞌu̱ iin ta̱a nákaa̱ ti̱xi ndáꞌa̱ ta̱ néꞌe choon. Ta ñóꞌo taꞌani soldado ti̱xi ndáꞌa̱ yuꞌu̱. Sa̱ꞌá ño̱ó tá ná kaꞌi̱n xíꞌín iin ra, “Kuaꞌán”, ta kúú kuaꞌa̱n va ra. Ta tá káꞌi̱n xíꞌín iin ka̱ ra̱, “Nakíi̱”, ta kúú ve̱i va ra. Tá káꞌi̱n xíꞌín ra̱ kéchóon noo̱í, “Kee choon yóꞌo”, ta kúú kée va raa̱n ―kaá ra̱ xíꞌín Jesús.
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús to̱ꞌon yóꞌo, kúú ni̱ naá iní na̱. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ña̱yuu tákuei ñaá ve̱i ñoó:
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Ta kaá yuꞌu̱ xíꞌín ndó ña̱ ná kii ña̱yuu chí xoo noo̱ xíno ndi̱ndii, xíꞌín noo̱ kétaan, ta kandei dáó ná xíꞌín Abraham, xíꞌín Isaac, xíꞌín Jacob noo̱ dándáki Ndios induú.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Tído na̱ kánian ni̱ꞌí ña̱ kandei na noo̱ dándáki Ndios, no̱ón kúú na̱ taó diꞌa ñaá Ndios sata̱ véꞌe noo̱ íin naá, ta ñoó kuaki na, ta kuchi táꞌan no̱ꞌo na.
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a dándáki iin ciento soldado ñoó:
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Tá ni̱ saa̱ Jesús veꞌe Simón Pedro, ta kúú kánduꞌu̱ xi̱do ra̱ noo̱ xíto kúꞌa̱n kée kueꞌe̱ dáa̱.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Dá ni̱ ka̱ko̱ꞌon Jesús ndáꞌa̱n, ta kúú ni̱ ya̱ꞌa va ña̱ dáa̱a̱n. Ta kúú ni̱ nda̱ko̱oán ni̱ ka̱sáꞌá kenduua̱n ña̱ꞌa keí ná.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Dá tá ni̱ kuaá kuu̱ dáá ñóó, dá ndáka ña̱yuu ndéi ñoó na̱ ñóꞌo espíritu kini ni̱ ka̱sáa̱ na̱ noo̱ Jesús. Ta xíꞌín to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌán, ta kúú ni̱ ka̱nkuei ña kuaꞌa̱n. Ta ndidaá na̱ kúꞌu̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa ni̱ kee na.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Dión, dá ni̱ xi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n profeta Isaías: “Mií ná ni̱ na̱kuido kueꞌe̱ ndóꞌo iin rá iin yó, ta ni̱ na̱kiꞌin na ña̱ uꞌu̱ ñíi̱ yo̱.”
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Tá ni̱ xini Jesús ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ ndi̱tútí ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Ta ni̱ na̱tuu yati iin ta̱ dánaꞌa̱ ley, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Dá ni̱ kaa iin ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó:
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Dá ni̱ kaa Jesús ini iin barco koꞌo̱n na̱ xíꞌín ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Tein yáꞌa na kuaꞌa̱n na̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱ ñoó, kúú ni̱ ka̱sáꞌá kána tachi̱ dée̱n. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá ndáko̱o no̱ó ta̱ñoꞌo̱, ta ko̱kee rá ini barco. Tído kídi̱ va Jesús kánduꞌu̱ ná.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Dá ni̱ na̱tuu yati ta̱a xíonoo xíꞌín ná noo̱ kánduꞌu̱ ná, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Kúú ni̱ naá vá iní ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón táꞌan mií rá:
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱ ñoó noo̱ kúú kuendá Gadara, kúú ni̱ ka̱sáa̱ uu̱ ta̱a ñóꞌo espíritu kini, ta̱ ni̱ ka̱nkuei ni̱ kii ini káo̱ noo̱ ñóꞌo ndi̱i. Ta ndakí nda̱ꞌo ra, sa̱ꞌá ño̱ó ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ ku̱ú ya̱ꞌa íchi̱ nákaa̱ ñoó kée ra.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Dá ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú espíritu kini ñóꞌo ini ra̱:
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Ta sa̱ xíká vá ndéi kua̱ꞌá nda̱ꞌo kochí sásáꞌan rí.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Dá ni̱ seí ndaꞌí espíritu kini ñoó noo̱ ná:
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Kúú ni̱ taxí táꞌan ta̱ ndáka kochí ñoó kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá. Tá ni̱ na̱sáa̱ ra̱ ñoo ra̱, dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon ra xíꞌín ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ndoꞌo kochí ra̱ xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ndoꞌo ta̱a sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Dá ni̱ ka̱nkuei ndidaá ña̱yuu ndéi ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱ noo̱ nákaa̱ Jesús. Dá tá ni̱ xini ñaá ná, dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná koꞌo̱n na̱ iin ka̱ xíán.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.