Mateus 25

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ’Táto̱ꞌon ni̱ ndoꞌo uxi̱ takuáchí diꞌí tákí, ki̱ꞌo dión koo tá kasaa̱ Ndios dándáki na ña̱yuu na̱. Iin rá iin takuáchí diꞌí ñoó ni̱ kiꞌin candil xí, dá ni̱ kee xi kuaꞌa̱n xi̱ natiin xi ta̱ kúú tono̱.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ta oꞌo̱n takuáchí diꞌí ñoó kúú ta kaon ini, ta oꞌo̱n ka̱ xi̱ ñoó kúú takuáchí diꞌí oon nda̱ꞌo ini.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Takuáchí diꞌí oon ini ñoó ni̱ kiꞌin xi candil xí néꞌe xi kuaꞌa̱n xi̱, tído ko̱ ní kíꞌin xi cháá ka̱ sití kaneꞌe xi koꞌo̱n xi̱.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Tído takuáchí diꞌí kaon ini ñoó ni̱ ketíꞌa xi ni̱ da̱kútí xí ti̱ndoꞌo̱ xí xíꞌín sití néꞌe xi kuaꞌa̱n xi̱ xíꞌín candil xí.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuee tono̱ ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáa̱ ña̱ ma̱ꞌánó noo̱ xí, ta kúú ni̱ naá iní xi̱ ni̱ kidi̱ xi̱.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Ta ni̱ kudao ñoó, dá ni̱ ka̱yuꞌú iin ta̱a: “Sa̱ ve̱i va tono̱. Ndakuei ndó natiin ndó ra̱.”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Dá ni̱ nda̱kuei ndidaá takuáchí diꞌí tákí ñoó, dá ni̱ kenduu xi̱ candil xí.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Dá ni̱ kaa takuáchí diꞌí oon ini ñoó xíꞌín ra kaon ini: “Tei ndó cháá sití naniꞌi̱ ndú, dá chi̱ sa̱ kuaꞌa̱n ndaꞌo̱ ñóꞌo̱ candil nduꞌu̱”, kaá xi̱.
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Dá ni̱ kaa takuáchí diꞌí kaon ini ñoó: “Oon ni ví o̱ kéta taꞌon sití ndu̱ tá ná kechóon ndiꞌi yó ra̱. Sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa ka̱a̱n kuaꞌán ndo̱ kuiin ndó ra̱ no̱ó na̱ díkó rá kechóon ndó”, kaá xi̱.
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Tído xía̱n nani kuaꞌa̱n takuáchí diꞌí oon ini ñoó kuiin xi sití, kúú ni̱ ka̱sáa̱ vá tono̱ ñoó. Dá ni̱ ku̱ꞌu takuáchí diꞌí ndéi nduu ñoó xíꞌín tono̱ ini veꞌe noo̱ ió víko̱. Dá ni̱ sadi na̱ yéꞌé.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ ndi̱sáa̱ dao ka̱ takuáchí diꞌí ñoó, dá kaá xi̱: “Tatá, tatá, konó ní yéꞌé ná ku̱ꞌu ndu víko̱.”
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Dá ni̱ kaa tono̱ ñoó xíꞌín xí: “Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ko̱ náꞌá taꞌon yuꞌu̱ ndá yoo kúú ndoꞌó”, ni̱ kaa ra̱.
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Sa̱ꞌá ño̱ó kañoꞌo ini ndo̱, dá chi̱ ko̱ náꞌá taꞌon ndó ndá kuu̱ o ndá hora nandió ko̱o na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo kasaa̱ na̱ ―kaa Jesús.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Dá ni̱ kaa taꞌani na:
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ta noo̱ iin ra ni̱ xi̱ꞌo ra oꞌo̱n di̱ꞌón ndáya̱ꞌi, ta noo̱ iin ka̱ ra̱ ni̱ xi̱ꞌo ra uu̱a̱n, ta noo̱ iin ka̱ ra̱ ni̱ xi̱ꞌo ra iian. Dá chi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kaon va ra ni̱ niꞌi̱ ráa̱n. Ndiꞌi, dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n xi̱ká rá.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Dá ni̱ kee ta̱a ni̱ niꞌi̱ oꞌo̱n di̱ꞌón ñoó kuaꞌa̱n ra̱ nakaꞌán ndaꞌi̱ ra̱án. Ta ni̱ ka̱ndeé rá ni̱ na̱nóo oꞌo̱n ka̱ di̱ꞌón sata̱án.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ta dión taꞌani ni̱ kee ta̱a ni̱ niꞌi̱ uu̱ di̱ꞌón ñoó. Ni̱ ka̱ndeé rá ni̱ na̱nóo uu̱ ka̱ di̱ꞌón sata̱án.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Tído ta̱ ni̱ niꞌi̱ iin tóꞌón di̱ꞌón ñoó, ro̱ón kúú ra̱ ni̱ saꞌa̱n ni̱ kaan iin yái̱ no̱ñóꞌo̱, ta ñoó ni̱ chi̱káa̱ de̱ꞌé ra̱ di̱ꞌón satoꞌo ra̱.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Tá ni̱ ya̱ꞌa kua̱ꞌá nda̱ꞌo tiempo, dá ni̱ ndi̱sáa̱ satoꞌo ta̱ kéchóon ñoó. Dá ni̱ kana ñaá rá, dá ni̱ ndekuendá ra̱ xíꞌín iin rá iin ra.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Dá ni̱ ka̱sáa̱ dinñóꞌó ta̱a ni̱ niꞌi̱ oꞌo̱n di̱ꞌón ñoó. Ta kúú néꞌe ra oꞌo̱n ka̱ di̱ꞌón, ta kaá ra̱: “Tatá, ni̱ xi̱ꞌo ní oꞌo̱n di̱ꞌón no̱ói̱. Ta yóꞌo ióa̱n xíꞌín oꞌo̱n ka̱ di̱ꞌón ni̱ ni̱ꞌí sata̱án”, kaá ra̱.
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Dá ni̱ kaa satoꞌo ra̱ xíꞌín rá: “Va̱ꞌa nda̱ꞌo ni̱ keeón. Yoꞌó kúú iin ta̱ kéchóon va̱ꞌa, iin ra̱ kéchóon ndaa̱. Iin ta̱a ndaa̱ ni̱ sa̱ kuu yoꞌó noo̱ choon lóꞌo̱ ni̱ xi̱ꞌoi noo̱o̱n, ta viti koꞌi̱n ki̱ꞌoi iin choon ndáya̱ꞌi cháá ka̱ noo̱o̱n. Kuaꞌán ku̱ꞌu koo dii̱o̱n xíꞌín satoꞌo̱n viti”, kaá ra̱.
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 ’Dá ni̱ ka̱sáa̱ taꞌani ta̱a ni̱ niꞌi̱ uu̱ di̱ꞌón ñoó, dá ni̱ kaa ra̱: “Tatá, uu̱ di̱ꞌón ni̱ xi̱ꞌo ní no̱ói̱. Ta yóꞌo ióa̱n xíꞌín uu̱ ka̱ di̱ꞌón ni̱ ni̱ꞌí sata̱án”, kaá ra̱.
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Dá ni̱ kaa satoꞌo ra̱: “Va̱ꞌa nda̱ꞌo ni̱ keeón. Yoꞌó kúú iin ta̱ kéchóon va̱ꞌa, iin ra̱ kéchóon ndaa̱. Iin ta̱a ndaa̱ ni̱ sa̱ kuu yoꞌó noo̱ choon lóꞌo̱ ni̱ xi̱ꞌoi noo̱o̱n, ta viti koꞌi̱n ki̱ꞌoi iin choon ndáya̱ꞌi cháá ka̱ noo̱o̱n. Kuaꞌán ku̱ꞌu koo dii̱o̱n xíꞌín satoꞌo̱n viti”, kaá ra̱.
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 ’Tído tá ni̱ ka̱sáa̱ taꞌani ta̱a ni̱ niꞌi̱ iin di̱ꞌón ñoó, dá ni̱ kaa ra̱: “Tatá, náꞌí ña̱ kúú ní iin ta̱a to̱ndó, ta dákée ní no̱ó ko̱ ní xíti ní, ta dátaká ní ña̱ꞌa noo̱ ko̱ ní satá ní noni̱án.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ yu̱ꞌíi̱, ta ni̱ saꞌi̱n ni̱ chi̱de̱ꞌíi̱ di̱ꞌón ní ti̱xi ñóꞌo̱. Jóꞌon, yóꞌo ió ña̱ kúú di̱ꞌón ní”, ni̱ kaa ra̱.
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Dá ni̱ kaa satoꞌo ra̱ xíꞌín rá: “Yoꞌó kúú iin ta̱ kéchóon kini, iin ta̱ kéchóon dúsá. Sa̱ náꞌá vá yoꞌó ña̱ kúú yuꞌu̱ ta̱ to̱ndó, ña̱ dákéei no̱ó ko̱ ní xítii, ta dátaká yuꞌu̱ ña̱ꞌa no̱ó ko̱ ní satái̱ noni̱án.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndiva̱ꞌa ko̱ ní sáꞌo̱n chikaa̱o̱n di̱ꞌón yuꞌu̱ banco, dá ná koo cháá sata̱án nani ndusaa̱i̱?”, kaá ra̱.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 ’Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín dao ka̱ ra̱: “Kuio ndaa ndo̱ di̱ꞌón néꞌe ta̱a xaa̱n, ta ki̱ꞌo ndóa̱n no̱ó ra̱ kómí uxi̱ di̱ꞌón xaa̱n.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Dá chi̱ na̱ sa̱ ió ña̱ꞌa noo̱, no̱ón kúú na̱ niꞌi̱ cháá ka̱a̱n. Ta na̱ ko̱ó ña̱ꞌa noo̱, diꞌa di̱tá ná lúꞌu̱ ña̱ kómí ná.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ta chikaa̱ ndo̱ ta̱ ko̱ chóon xaa̱n noo̱ íin naá sata̱ véꞌe. Káa kúú noo̱ kuaki ra xíꞌín ndirá noo̱ ra̱, ta kuchi táꞌan no̱ꞌo ra.”
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 ’Tá ná nandió ko̱o tuku na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo kasaa̱ na̱, ndato nayeꞌe̱ ndaa kii na xíꞌín ndidaá ángel kéchóon noo̱ ná, dá kako̱o na noo̱ téi̱ ndato nayeꞌe̱ noo̱ dándáki na,
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 dá nakui̱ta ña̱yuu ndéi ndidaá táꞌa̱n ñoo noo̱ ná, dá kasáꞌá ná taó xóo na iin rá iin ña̱yuu ñoó táto̱ꞌon kée ta̱a taó xóo ra léko tein kíti̱.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Ta ná chikata na kirí kúú léko xoo kuáꞌa na̱, ta xoo íti na̱ ná chikata na kirí kúú kíti̱.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Dá kaa na̱ kúú rey ñoó xíꞌín na̱ ndíta xoo kuáꞌa na̱: “Nakíi̱ ndo̱ꞌó, na̱ ni̱ kemáni̱ tatái̱, chi̱ ndoꞌó kúú na̱ ni̱ niꞌi̱ táꞌi̱ kandei ndó noo̱ dándáki yuꞌu̱, ña̱ kía̱n sa̱ daá ió nduu kandei ndó nda̱ míí saꞌa̱ ñayuú.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Dá chi̱ tá ni̱ kuikoi, ta ni̱ xi̱ꞌo ndó ña̱ꞌa ni̱ sa̱sáꞌin; tá ni̱ ichi̱ inii̱, ta ni̱ xi̱ꞌo ndó ta̱kui̱í ni̱ xiꞌii; tá ni̱ xi̱onoo ndaꞌávíi̱, ta ni̱ na̱kuaka va̱ꞌa ndó yuꞌu̱ ni̱ sa̱ ioi̱ veꞌe ndó;
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 tá ni̱ sa̱ kaa vichíí, dá ni̱ xi̱ꞌo ndó dáꞌo̱n ni̱ sa̱ ndixii; tá ni̱ sa̱ kúꞌi̱ ni̱ saa̱ ndo̱ ni̱ xito niꞌini ndó yuꞌu̱; tá ni̱ sa̱ káa̱i̱ veꞌe ka̱a, dá ni̱ saa̱ taꞌani ndó ni̱ kaꞌa̱n niꞌini ndó noo̱ nákaa̱i̱”, kaa rey ñoó.
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Dá kaa na̱ kúú ña̱yuu ndaa̱ ñoó xíꞌín ná: “Tatá, ¿ndá oon ni̱ xini ndu̱ mií ní ña̱ kuíko ní, dá ni̱ xi̱ꞌo ndu ña̱ꞌa ni̱ sa̱sáꞌan ní? Ta, ¿ndá oon ni̱ xini ndu̱ mií ní ña̱ íchi̱ ini ní, dá ni̱ xi̱ꞌo ndu ta̱kui̱í ni̱ xiꞌi ní?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Ta, ¿ndá oon ni̱ xini ndu̱ mií ní ña̱ xíonoo ndaꞌí ní, dá ni̱ na̱kuaka va̱ꞌa ndu mií ní? Ta, ¿ndá oon ni̱ xini ndu̱ mií ní káa vichí ní, dá ni̱ xi̱ꞌo ndu dáꞌo̱n ni̱ sa̱ ndixi ní?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Ta, ¿ndá oon ni̱ xini ndu̱ ña̱ sa̱ kúꞌu̱ mií ní o ni̱ sa̱ káa̱ ní veꞌe ka̱a, dá ni̱ saa̱ ndu̱ ni̱ xito niꞌini ndu mií ní?”, kaa na̱.
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Dá kaá rey ñoó xíꞌín ná: “Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee ndó dión xíꞌín na̱ kúú ñanii̱, na̱ kuálí cháá ka̱ yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó kéei kuendá ña̱ mií yuꞌu̱ ni̱ kee ndó dión xíꞌíín.”
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 ’Dá kaa na̱ xíꞌín na̱ ndíta xoo íti na̱ ñoó: “Kuxoo ndó no̱ói̱, ndoꞌó na̱ kúú ña̱yuu kíni. Kuaꞌán ndo̱ kañoꞌo ndó tein ñoꞌó ita̱, ña̱ ni kuu̱ o̱ ndáꞌo̱, no̱ó sa̱ daá ió nduu kakaa̱ ña̱ uꞌu̱ xíꞌín ndidaá ña̱ kini kéchóon noo̱án.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Dá chi̱ sa̱ kuikoi, ta ko̱ ní xi̱ꞌo taꞌon ndó ña̱ꞌa kasáꞌin; ni̱ sa̱ íchi̱ inii̱, ta ko̱ ní xi̱ꞌo taꞌon ndó ta̱kui̱í koꞌi;
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 ni̱ xi̱onoo ndaꞌávíi̱, ta ko̱ ní nákuaka va̱ꞌa ndó yuꞌu̱, ni̱ sa̱ kaa vichíí, ta ko̱ ní xi̱ꞌo taꞌon ndó dáꞌo̱n kandixii, ni̱ sa̱ kúꞌi̱, ta ni̱ sa̱ káa̱i̱ veꞌe ka̱a, ta ko̱ ní saa̱ taꞌon ndó koto niꞌini ndó yuꞌu̱”, kaa na̱.
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Dá kaa na̱ ndíta xoo íti na̱: “Tatá, ¿ndá oon ni̱ xini nduꞌu̱ mií ní ña̱ ni̱ kuiko ní, ña̱ ni̱ ichi̱ ini ní, ña̱ ni̱ xi̱onoo ndaꞌí ní, ña̱ sa̱ kaa vichí ní, ña̱ sa̱ kúꞌu̱ ní, ña̱ sa̱ káa̱ ní veꞌe ka̱a, ta ko̱ ní saa̱ ndu̱ koto niꞌini ndu mií ní?”, kaa na̱.
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Dá kaa rey ñoó xíꞌín ná: “Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ní kée ndó dión xíꞌín na̱ kúú ñanii̱, na̱ kuálí cháá ka̱ yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó kéei kuendá ña̱ nda̱ yuꞌu̱ ko̱ ní kuꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱”, kaa na̱ xíꞌín ná.
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Sa̱ꞌá ño̱ó ndidaá ña̱yuu kíni ñoó koꞌo̱n ndoꞌo nío̱ ndidaá táꞌa̱n kuu̱, ta ndidaá ña̱yuu ndaa̱ ñoó ni̱ꞌí ña̱ kataki chíchí ná.
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.