Mateus 25
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARC
1 ’Táto̱ꞌon ni̱ ndoꞌo uxi̱ takuáchí diꞌí tákí, ki̱ꞌo dión koo tá kasaa̱ Ndios dándáki na ña̱yuu na̱. Iin rá iin takuáchí diꞌí ñoó ni̱ kiꞌin candil xí, dá ni̱ kee xi kuaꞌa̱n xi̱ natiin xi ta̱ kúú tono̱.
1 Então, o Reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 Ta oꞌo̱n takuáchí diꞌí ñoó kúú ta kaon ini, ta oꞌo̱n ka̱ xi̱ ñoó kúú takuáchí diꞌí oon nda̱ꞌo ini.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco, loucas.
3 Takuáchí diꞌí oon ini ñoó ni̱ kiꞌin xi candil xí néꞌe xi kuaꞌa̱n xi̱, tído ko̱ ní kíꞌin xi cháá ka̱ sití kaneꞌe xi koꞌo̱n xi̱.
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Tído takuáchí diꞌí kaon ini ñoó ni̱ ketíꞌa xi ni̱ da̱kútí xí ti̱ndoꞌo̱ xí xíꞌín sití néꞌe xi kuaꞌa̱n xi̱ xíꞌín candil xí.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuee tono̱ ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáa̱ ña̱ ma̱ꞌánó noo̱ xí, ta kúú ni̱ naá iní xi̱ ni̱ kidi̱ xi̱.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas e adormeceram.
6 Ta ni̱ kudao ñoó, dá ni̱ ka̱yuꞌú iin ta̱a: “Sa̱ ve̱i va tono̱. Ndakuei ndó natiin ndó ra̱.”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo! Saí-lhe ao encontro!
7 Dá ni̱ nda̱kuei ndidaá takuáchí diꞌí tákí ñoó, dá ni̱ kenduu xi̱ candil xí.
7 Então, todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lâmpadas.
8 Dá ni̱ kaa takuáchí diꞌí oon ini ñoó xíꞌín ra kaon ini: “Tei ndó cháá sití naniꞌi̱ ndú, dá chi̱ sa̱ kuaꞌa̱n ndaꞌo̱ ñóꞌo̱ candil nduꞌu̱”, kaá xi̱.
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 Dá ni̱ kaa takuáchí diꞌí kaon ini ñoó: “Oon ni ví o̱ kéta taꞌon sití ndu̱ tá ná kechóon ndiꞌi yó ra̱. Sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa ka̱a̱n kuaꞌán ndo̱ kuiin ndó ra̱ no̱ó na̱ díkó rá kechóon ndó”, kaá xi̱.
9 Mas as prudentes responderam, dizendo:
10 Tído xía̱n nani kuaꞌa̱n takuáchí diꞌí oon ini ñoó kuiin xi sití, kúú ni̱ ka̱sáa̱ vá tono̱ ñoó. Dá ni̱ ku̱ꞌu takuáchí diꞌí ndéi nduu ñoó xíꞌín tono̱ ini veꞌe noo̱ ió víko̱. Dá ni̱ sadi na̱ yéꞌé.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ ndi̱sáa̱ dao ka̱ takuáchí diꞌí ñoó, dá kaá xi̱: “Tatá, tatá, konó ní yéꞌé ná ku̱ꞌu ndu víko̱.”
11 E, depois, chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Dá ni̱ kaa tono̱ ñoó xíꞌín xí: “Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ko̱ náꞌá taꞌon yuꞌu̱ ndá yoo kúú ndoꞌó”, ni̱ kaa ra̱.
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 Sa̱ꞌá ño̱ó kañoꞌo ini ndo̱, dá chi̱ ko̱ náꞌá taꞌon ndó ndá kuu̱ o ndá hora nandió ko̱o na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo kasaa̱ na̱ ―kaa Jesús.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o Dia nem a hora em que o Filho do Homem há de vir.
14 Dá ni̱ kaa taꞌani na:
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens,
15 Ta noo̱ iin ra ni̱ xi̱ꞌo ra oꞌo̱n di̱ꞌón ndáya̱ꞌi, ta noo̱ iin ka̱ ra̱ ni̱ xi̱ꞌo ra uu̱a̱n, ta noo̱ iin ka̱ ra̱ ni̱ xi̱ꞌo ra iian. Dá chi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kaon va ra ni̱ niꞌi̱ ráa̱n. Ndiꞌi, dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n xi̱ká rá.
15 e a um deu cinco talentos, e a outro, dois, e a outro, um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 Dá ni̱ kee ta̱a ni̱ niꞌi̱ oꞌo̱n di̱ꞌón ñoó kuaꞌa̱n ra̱ nakaꞌán ndaꞌi̱ ra̱án. Ta ni̱ ka̱ndeé rá ni̱ na̱nóo oꞌo̱n ka̱ di̱ꞌón sata̱án.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles e granjeou outros cinco talentos.
17 Ta dión taꞌani ni̱ kee ta̱a ni̱ niꞌi̱ uu̱ di̱ꞌón ñoó. Ni̱ ka̱ndeé rá ni̱ na̱nóo uu̱ ka̱ di̱ꞌón sata̱án.
17 Da mesma sorte, o que
18 Tído ta̱ ni̱ niꞌi̱ iin tóꞌón di̱ꞌón ñoó, ro̱ón kúú ra̱ ni̱ saꞌa̱n ni̱ kaan iin yái̱ no̱ñóꞌo̱, ta ñoó ni̱ chi̱káa̱ de̱ꞌé ra̱ di̱ꞌón satoꞌo ra̱.
18 Mas o que recebera um foi, e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Tá ni̱ ya̱ꞌa kua̱ꞌá nda̱ꞌo tiempo, dá ni̱ ndi̱sáa̱ satoꞌo ta̱ kéchóon ñoó. Dá ni̱ kana ñaá rá, dá ni̱ ndekuendá ra̱ xíꞌín iin rá iin ra.
19 E, muito tempo depois, veio o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Dá ni̱ ka̱sáa̱ dinñóꞌó ta̱a ni̱ niꞌi̱ oꞌo̱n di̱ꞌón ñoó. Ta kúú néꞌe ra oꞌo̱n ka̱ di̱ꞌón, ta kaá ra̱: “Tatá, ni̱ xi̱ꞌo ní oꞌo̱n di̱ꞌón no̱ói̱. Ta yóꞌo ióa̱n xíꞌín oꞌo̱n ka̱ di̱ꞌón ni̱ ni̱ꞌí sata̱án”, kaá ra̱.
20 Então, aproximou-se o que recebera cinco talentos e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei com eles.
21 Dá ni̱ kaa satoꞌo ra̱ xíꞌín rá: “Va̱ꞌa nda̱ꞌo ni̱ keeón. Yoꞌó kúú iin ta̱ kéchóon va̱ꞌa, iin ra̱ kéchóon ndaa̱. Iin ta̱a ndaa̱ ni̱ sa̱ kuu yoꞌó noo̱ choon lóꞌo̱ ni̱ xi̱ꞌoi noo̱o̱n, ta viti koꞌi̱n ki̱ꞌoi iin choon ndáya̱ꞌi cháá ka̱ noo̱o̱n. Kuaꞌán ku̱ꞌu koo dii̱o̱n xíꞌín satoꞌo̱n viti”, kaá ra̱.
21 E o seu senhor lhe disse: Bem Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 ’Dá ni̱ ka̱sáa̱ taꞌani ta̱a ni̱ niꞌi̱ uu̱ di̱ꞌón ñoó, dá ni̱ kaa ra̱: “Tatá, uu̱ di̱ꞌón ni̱ xi̱ꞌo ní no̱ói̱. Ta yóꞌo ióa̱n xíꞌín uu̱ ka̱ di̱ꞌón ni̱ ni̱ꞌí sata̱án”, kaá ra̱.
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles ganhei outros dois talentos.
23 Dá ni̱ kaa satoꞌo ra̱: “Va̱ꞌa nda̱ꞌo ni̱ keeón. Yoꞌó kúú iin ta̱ kéchóon va̱ꞌa, iin ra̱ kéchóon ndaa̱. Iin ta̱a ndaa̱ ni̱ sa̱ kuu yoꞌó noo̱ choon lóꞌo̱ ni̱ xi̱ꞌoi noo̱o̱n, ta viti koꞌi̱n ki̱ꞌoi iin choon ndáya̱ꞌi cháá ka̱ noo̱o̱n. Kuaꞌán ku̱ꞌu koo dii̱o̱n xíꞌín satoꞌo̱n viti”, kaá ra̱.
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem
24 ’Tído tá ni̱ ka̱sáa̱ taꞌani ta̱a ni̱ niꞌi̱ iin di̱ꞌón ñoó, dá ni̱ kaa ra̱: “Tatá, náꞌí ña̱ kúú ní iin ta̱a to̱ndó, ta dákée ní no̱ó ko̱ ní xíti ní, ta dátaká ní ña̱ꞌa noo̱ ko̱ ní satá ní noni̱án.
24 Mas, chegando também o que recebera um talento disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ yu̱ꞌíi̱, ta ni̱ saꞌi̱n ni̱ chi̱de̱ꞌíi̱ di̱ꞌón ní ti̱xi ñóꞌo̱. Jóꞌon, yóꞌo ió ña̱ kúú di̱ꞌón ní”, ni̱ kaa ra̱.
25 e, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o
26 Dá ni̱ kaa satoꞌo ra̱ xíꞌín rá: “Yoꞌó kúú iin ta̱ kéchóon kini, iin ta̱ kéchóon dúsá. Sa̱ náꞌá vá yoꞌó ña̱ kúú yuꞌu̱ ta̱ to̱ndó, ña̱ dákéei no̱ó ko̱ ní xítii, ta dátaká yuꞌu̱ ña̱ꞌa no̱ó ko̱ ní satái̱ noni̱án.
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabes que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei;
27 Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndiva̱ꞌa ko̱ ní sáꞌo̱n chikaa̱o̱n di̱ꞌón yuꞌu̱ banco, dá ná koo cháá sata̱án nani ndusaa̱i̱?”, kaá ra̱.
27 devias, então, ter dado o meu dinheiro aos banqueiros, e, quando eu viesse, receberia o que é meu com os juros.
28 ’Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín dao ka̱ ra̱: “Kuio ndaa ndo̱ di̱ꞌón néꞌe ta̱a xaa̱n, ta ki̱ꞌo ndóa̱n no̱ó ra̱ kómí uxi̱ di̱ꞌón xaa̱n.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Dá chi̱ na̱ sa̱ ió ña̱ꞌa noo̱, no̱ón kúú na̱ niꞌi̱ cháá ka̱a̱n. Ta na̱ ko̱ó ña̱ꞌa noo̱, diꞌa di̱tá ná lúꞌu̱ ña̱ kómí ná.
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 Ta chikaa̱ ndo̱ ta̱ ko̱ chóon xaa̱n noo̱ íin naá sata̱ véꞌe. Káa kúú noo̱ kuaki ra xíꞌín ndirá noo̱ ra̱, ta kuchi táꞌan no̱ꞌo ra.”
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
31 ’Tá ná nandió ko̱o tuku na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo kasaa̱ na̱, ndato nayeꞌe̱ ndaa kii na xíꞌín ndidaá ángel kéchóon noo̱ ná, dá kako̱o na noo̱ téi̱ ndato nayeꞌe̱ noo̱ dándáki na,
31 E, quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos, com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 dá nakui̱ta ña̱yuu ndéi ndidaá táꞌa̱n ñoo noo̱ ná, dá kasáꞌá ná taó xóo na iin rá iin ña̱yuu ñoó táto̱ꞌon kée ta̱a taó xóo ra léko tein kíti̱.
32 e todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas.
33 Ta ná chikata na kirí kúú léko xoo kuáꞌa na̱, ta xoo íti na̱ ná chikata na kirí kúú kíti̱.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Dá kaa na̱ kúú rey ñoó xíꞌín na̱ ndíta xoo kuáꞌa na̱: “Nakíi̱ ndo̱ꞌó, na̱ ni̱ kemáni̱ tatái̱, chi̱ ndoꞌó kúú na̱ ni̱ niꞌi̱ táꞌi̱ kandei ndó noo̱ dándáki yuꞌu̱, ña̱ kía̱n sa̱ daá ió nduu kandei ndó nda̱ míí saꞌa̱ ñayuú.
34 Então, dirá o Rei aos que Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o Reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Dá chi̱ tá ni̱ kuikoi, ta ni̱ xi̱ꞌo ndó ña̱ꞌa ni̱ sa̱sáꞌin; tá ni̱ ichi̱ inii̱, ta ni̱ xi̱ꞌo ndó ta̱kui̱í ni̱ xiꞌii; tá ni̱ xi̱onoo ndaꞌávíi̱, ta ni̱ na̱kuaka va̱ꞌa ndó yuꞌu̱ ni̱ sa̱ ioi̱ veꞌe ndó;
35 porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 tá ni̱ sa̱ kaa vichíí, dá ni̱ xi̱ꞌo ndó dáꞌo̱n ni̱ sa̱ ndixii; tá ni̱ sa̱ kúꞌi̱ ni̱ saa̱ ndo̱ ni̱ xito niꞌini ndó yuꞌu̱; tá ni̱ sa̱ káa̱i̱ veꞌe ka̱a, dá ni̱ saa̱ taꞌani ndó ni̱ kaꞌa̱n niꞌini ndó noo̱ nákaa̱i̱”, kaa rey ñoó.
36 e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e fostes ver-me.
37 Dá kaa na̱ kúú ña̱yuu ndaa̱ ñoó xíꞌín ná: “Tatá, ¿ndá oon ni̱ xini ndu̱ mií ní ña̱ kuíko ní, dá ni̱ xi̱ꞌo ndu ña̱ꞌa ni̱ sa̱sáꞌan ní? Ta, ¿ndá oon ni̱ xini ndu̱ mií ní ña̱ íchi̱ ini ní, dá ni̱ xi̱ꞌo ndu ta̱kui̱í ni̱ xiꞌi ní?
37 Então, os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome e
38 Ta, ¿ndá oon ni̱ xini ndu̱ mií ní ña̱ xíonoo ndaꞌí ní, dá ni̱ na̱kuaka va̱ꞌa ndu mií ní? Ta, ¿ndá oon ni̱ xini ndu̱ mií ní káa vichí ní, dá ni̱ xi̱ꞌo ndu dáꞌo̱n ni̱ sa̱ ndixi ní?
38 E, quando te vimos estrangeiro e
39 Ta, ¿ndá oon ni̱ xini ndu̱ ña̱ sa̱ kúꞌu̱ mií ní o ni̱ sa̱ káa̱ ní veꞌe ka̱a, dá ni̱ saa̱ ndu̱ ni̱ xito niꞌini ndu mií ní?”, kaa na̱.
39 E, quando te vimos enfermo ou na prisão e fomos ver-te?
40 Dá kaá rey ñoó xíꞌín ná: “Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee ndó dión xíꞌín na̱ kúú ñanii̱, na̱ kuálí cháá ka̱ yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó kéei kuendá ña̱ mií yuꞌu̱ ni̱ kee ndó dión xíꞌíín.”
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que, quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim
41 ’Dá kaa na̱ xíꞌín na̱ ndíta xoo íti na̱ ñoó: “Kuxoo ndó no̱ói̱, ndoꞌó na̱ kúú ña̱yuu kíni. Kuaꞌán ndo̱ kañoꞌo ndó tein ñoꞌó ita̱, ña̱ ni kuu̱ o̱ ndáꞌo̱, no̱ó sa̱ daá ió nduu kakaa̱ ña̱ uꞌu̱ xíꞌín ndidaá ña̱ kini kéchóon noo̱án.
41 Então, dirá também Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 Dá chi̱ sa̱ kuikoi, ta ko̱ ní xi̱ꞌo taꞌon ndó ña̱ꞌa kasáꞌin; ni̱ sa̱ íchi̱ inii̱, ta ko̱ ní xi̱ꞌo taꞌon ndó ta̱kui̱í koꞌi;
42 porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 ni̱ xi̱onoo ndaꞌávíi̱, ta ko̱ ní nákuaka va̱ꞌa ndó yuꞌu̱, ni̱ sa̱ kaa vichíí, ta ko̱ ní xi̱ꞌo taꞌon ndó dáꞌo̱n kandixii, ni̱ sa̱ kúꞌi̱, ta ni̱ sa̱ káa̱i̱ veꞌe ka̱a, ta ko̱ ní saa̱ taꞌon ndó koto niꞌini ndó yuꞌu̱”, kaa na̱.
43 sendo estrangeiro, não me recolhestes;
44 Dá kaa na̱ ndíta xoo íti na̱: “Tatá, ¿ndá oon ni̱ xini nduꞌu̱ mií ní ña̱ ni̱ kuiko ní, ña̱ ni̱ ichi̱ ini ní, ña̱ ni̱ xi̱onoo ndaꞌí ní, ña̱ sa̱ kaa vichí ní, ña̱ sa̱ kúꞌu̱ ní, ña̱ sa̱ káa̱ ní veꞌe ka̱a, ta ko̱ ní saa̱ ndu̱ koto niꞌini ndu mií ní?”, kaa na̱.
44 Então, eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão e não te servimos?
45 Dá kaa rey ñoó xíꞌín ná: “Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ní kée ndó dión xíꞌín na̱ kúú ñanii̱, na̱ kuálí cháá ka̱ yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó kéei kuendá ña̱ nda̱ yuꞌu̱ ko̱ ní kuꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱”, kaa na̱ xíꞌín ná.
45 Então, lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos
46 Sa̱ꞌá ño̱ó ndidaá ña̱yuu kíni ñoó koꞌo̱n ndoꞌo nío̱ ndidaá táꞌa̱n kuu̱, ta ndidaá ña̱yuu ndaa̱ ñoó ni̱ꞌí ña̱ kataki chíchí ná.
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.