Mateus 14
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA
1 Tiempo daá ñóó ni̱ niꞌi̱ tóꞌon rey Herodes saꞌa̱ ndidaá ña̱ ndato kée Jesús.
1 Por aquele tempo, ouviu o tetrarca Herodes a fama de Jesus
2 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ta̱ kéchóon noo̱ rá:
2 e disse aos que o serviam: Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
3 Dión ni̱ kaa Herodes, dá chi̱ mií rá ni̱ saꞌanda choon, dá ni̱ tiin soldado Juan, dá ni̱ soꞌoni ñaá rá xíꞌín cadena, dá ni̱ chi̱káa̱ ñaá rá veꞌe ka̱a, chi̱ ki̱ꞌo dión ni̱ xika̱ Herodías, ñá ni̱ sa̱ kuu ñadiꞌí ñani ra̱, ta̱ ni̱ sa̱ naní Felipe.
3 Porque Herodes, havendo prendido e atado a João, o metera no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão;
4 Dión ni̱ kee ra, chi̱ diꞌa ni̱ kaa Juan xíꞌín rá:
4 pois João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaꞌán rá kaꞌání ñaá rá, tído yuꞌú ra̱ na̱ ñoo ra̱, chi̱ ni̱ ka̱ndísa na ña̱ Juan kúú iin profeta.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Tído tá ni̱ na̱xi̱no Herodes kuia̱ rá, dá ni̱ sa̱rsáꞌá de̱ꞌe diꞌí Herodías no̱ó rá. Ta kúú ni̱ na̱taꞌan ini ra̱ ña̱ ni̱ kee xi.
6 Ora, tendo chegado o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante de todos e agradou a Herodes.
7 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ya̱ꞌa yúꞌu̱ rá ni̱ kaꞌa̱n ra̱ to̱ꞌon ta̱a ña̱ ki̱ꞌo ra ndi ndáa míí vá ña̱ꞌa ná kaka̱ xi̱.
7 Pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe o que pedisse.
8 Dá ni̱ da̱káꞌa̱n kue̱ꞌé ñaá ñá kúú naná xi̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa xi̱ xíꞌín rá:
8 Então, ela, instigada por sua mãe, disse: Dá-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Tá ni̱ kaa xi̱ dión, kúndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ kuu ini Herodes, tído sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xi̱ꞌo ra to̱ꞌon ra noo̱ xí, ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ seídóꞌo ndidaá ña̱yuu ndéi mesa ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión xíꞌín xí, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ dión koo.
9 Entristeceu-se o rei, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, determinou que lha dessem;
10 Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ soldado ra̱ ña̱ ná kaꞌanda ra̱ diko̱ Juan noo̱ nákaa̱ na̱ veꞌe ka̱a.
10 e deu ordens e decapitou a João no cárcere.
11 Dá ni̱ saꞌanda ra̱án, ta ni̱ chi̱káa̱ ra̱ dini̱ ná ini iin koꞌo̱ néꞌe ra ni̱ ka̱sáa̱ ra̱ ni̱ xi̱ꞌo raa̱n noo̱ tadiꞌí ñoó. Dá ni̱ xi̱ꞌo xia̱n noo̱ naná xi̱.
11 Foi trazida a cabeça num prato e dada à jovem, que a levou a sua mãe.
12 Dá ni̱ ka̱sáa̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Juan ni̱ na̱kiꞌin ra yikí ko̱ño na̱. Dá néꞌe raa̱n ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ da̱ndúxi ra. Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kasto̱ꞌon ra xíꞌín Jesús ña̱ ni̱ kuu.
12 Então, vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e o anunciaram a Jesus.
13 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jesús ña̱ dión ni̱ ndoꞌo Juan, dá ni̱ kaa na ini iin barco, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ iin ka̱ xíán no̱ó ko̱ó ña̱yuu ndéi. Tído ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu noo̱ kuaꞌa̱n Jesús, dá ni̱ ka̱nkuei na iin rá iin ñoo noo̱ ndéi na xíka sáꞌá ná tákuei na kuaꞌa̱n na̱ niꞌi̱ ná Jesús.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, à parte; sabendo-o as multidões, vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Tá ni̱ keta Jesús ini barco ñoó, kúú ni̱ xini na̱ ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi ndáti ñaá. Ta kúú ni̱ kuꞌu̱ nda̱ꞌo ini na̱ saꞌa̱ ná, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ndu̱va̱ꞌa na ndidaá na̱ kúꞌu̱ ñóꞌo tein ña̱yuu ñoó.
14 Desembarcando, viu Jesus uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Tá ni̱ ini kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ na̱tuu yati ñaá ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
15 Ao cair da tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: O lugar é deserto, e vai adiantada a hora; despede, pois, as multidões para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam retirar-se; dai-lhes, vós mesmos, de comer.
17 Dá ni̱ kaa ra̱:
17 Mas eles responderam: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
18 Então, ele disse: Trazei-mos.
19 Dá ni̱ saꞌanda na̱ choon ña̱ ndidaá ña̱yuu ná kandei na noo̱ ita ñoó. Dá ni̱ tiin na ndin oꞌo̱n pan ñoó xíꞌín ndi nduú ti̱yaká ñoó. Dá ni̱ na̱nde̱ꞌé noo̱ ná chí induú. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios sa̱ꞌán. Dá ni̱ da̱kuáchi na pan ñoó xíꞌín ti̱yaká ñoó. Dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ dasá ráa̱n no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes, às multidões.
20 Dá ni̱ sa̱sáꞌan ndidaá ña̱yuu ñoó nda̱ ni̱ ndi̱noo va̱ꞌa ini na̱. Dá tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ da̱kútí ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús ñoó uxi̱ uu̱ ti̱yika̱ xíꞌín ña̱ꞌa ni̱ ka̱ndo̱o no̱ó ni̱ sa̱sáꞌan na.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram recolheram ainda doze cestos cheios.
21 Ta táto̱ꞌon oꞌo̱n mil ta̱a ni̱ sa̱sáꞌan ni̱ kee Jesús, ta ko̱ íin taꞌon ní kekuendá na̱ñáꞌa̱ xíꞌín takuálí.
21 E os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ ná kaa ra ini barco, ta ná chikaꞌanda ra̱ koꞌo̱n ra̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱. Dá ni̱ ka̱ndo̱o Jesús kaꞌa̱n na̱ ndisáꞌán xíꞌín ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó.
22 Logo a seguir, compeliu Jesus os discípulos a embarcar e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ ndisáꞌán xíꞌín ná, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ dini̱ yúku̱ íin ñoó kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios. Dá tá ni̱ kuaá, iin tóꞌón mií vá ná nákaa̱ dini̱ yúku̱ ñoó.
23 E, despedidas as multidões, subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Em caindo a tarde, lá estava ele, só.
24 Ta du̱ú ni̱ taꞌi̱ dáo ii̱ vá barco ñoó kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Ta kúú xoo diꞌa xoo diꞌa nákuii̱n ndichi ta̱kui̱í ñáni táꞌan rá ndi̱ka barco noo̱ kánóo rá kuaꞌa̱n ra̱, ta de̱én nda̱ꞌo ve̱i tachi̱ chi̱ xoo no̱ó kuaꞌa̱n ra̱.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Dá tá ni̱ kundikí, dá ni̱ kee Jesús xíka na no̱ó ta̱kui̱í ñóó kuaꞌa̱n na̱ niꞌi̱ ná barco ñoó.
25 Na quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando por sobre o mar.
26 Tído tá ni̱ xini ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús ña̱ xíka na ve̱i na no̱ó ta̱kui̱í ñóó, kúú ni̱ ka̱ndadí nda̱ꞌo ra, ta ni̱ ka̱yuꞌú rá:
26 E os discípulos, ao verem-no andando sobre as águas, ficaram aterrados e exclamaram: É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Ta kúú ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
28 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín ná:
28 Respondendo-lhe Pedro, disse: Se és tu, Senhor, manda-me ir ter contigo, por sobre as águas.
29 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
29 E ele disse: Vem! E Pedro, descendo do barco, andou por sobre as águas e foi ter com Jesus.
30 Tído sa̱ꞌá ña̱ ndéꞌé rá ña̱ dee̱n kána tachi̱ ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kixian ni̱ yu̱ꞌú ra̱. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá ko̱ke̱ta kaꞌani ra kuaꞌa̱n ra̱ ini ta̱kui̱í. Dá ni̱ ka̱yuꞌú rá:
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a submergir, gritou: Salva-me, Senhor!
31 Dá ni̱ tiin na ndáꞌa̱ rá ni̱ ka̱neꞌe na, dá kaá na̱ xíꞌín rá:
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, tomou-o e lhe disse: Homem de pequena fé, por que duvidaste?
32 Dá tá ni̱ ke̱ta na xíꞌín rá ini barco, kúú ni̱ sa̱ tuu va tachi̱ dée̱n ñoó.
32 Subindo ambos para o barco, cessou o vento.
33 Dá ni̱ na̱tuu yati ndidaá ta̱a ñóꞌo ini barco ñoó noo̱ Jesús, ta ni̱ sa̱ nda̱ño̱ꞌo ñaá rá, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: Verdadeiramente és Filho de Deus!
34 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ chi̱kaꞌanda na̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱ ñoó, dá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ kúú kuendá Genesaret.
34 Então, estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré.
35 Tá ni̱ na̱koni ña̱yuu ñoó ña̱ Jesús kúú ná, dá ni̱ taxí táꞌan na ni̱ saꞌa̱n na̱ iin rá iin ñoo ñóꞌo ñoó, ta ni̱ ka̱sto̱ꞌon na xíꞌín ndidaá ña̱yuu ña̱ ni̱ ka̱sáa̱ Jesús. Ta ndáka na ndidaá na̱ kúꞌu̱ ni̱ saa̱ na̱ no̱ó Jesús.
35 Reconhecendo-o os homens daquela terra, mandaram avisar a toda a circunvizinhança e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná konó ná dákoꞌo̱n ndáꞌa̱ ná sa̱va̱ꞌa yuꞌú kotó na̱, dá ná nduva̱ꞌa na, kaá na̱. Ta ndidaá na̱ ni̱ da̱kóꞌo̱n ndáꞌa̱ yuꞌú kotó na̱ ñoó ni̱ ndu̱va̱ꞌa.
36 e lhe rogavam que ao menos pudessem tocar na orla da sua veste. E todos os que tocaram ficaram sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.