Mateus 14
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ACF
1 Tiempo daá ñóó ni̱ niꞌi̱ tóꞌon rey Herodes saꞌa̱ ndidaá ña̱ ndato kée Jesús.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ta̱ kéchóon noo̱ rá:
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 Dión ni̱ kaa Herodes, dá chi̱ mií rá ni̱ saꞌanda choon, dá ni̱ tiin soldado Juan, dá ni̱ soꞌoni ñaá rá xíꞌín cadena, dá ni̱ chi̱káa̱ ñaá rá veꞌe ka̱a, chi̱ ki̱ꞌo dión ni̱ xika̱ Herodías, ñá ni̱ sa̱ kuu ñadiꞌí ñani ra̱, ta̱ ni̱ sa̱ naní Felipe.
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Dión ni̱ kee ra, chi̱ diꞌa ni̱ kaa Juan xíꞌín rá:
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaꞌán rá kaꞌání ñaá rá, tído yuꞌú ra̱ na̱ ñoo ra̱, chi̱ ni̱ ka̱ndísa na ña̱ Juan kúú iin profeta.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Tído tá ni̱ na̱xi̱no Herodes kuia̱ rá, dá ni̱ sa̱rsáꞌá de̱ꞌe diꞌí Herodías no̱ó rá. Ta kúú ni̱ na̱taꞌan ini ra̱ ña̱ ni̱ kee xi.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ya̱ꞌa yúꞌu̱ rá ni̱ kaꞌa̱n ra̱ to̱ꞌon ta̱a ña̱ ki̱ꞌo ra ndi ndáa míí vá ña̱ꞌa ná kaka̱ xi̱.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Dá ni̱ da̱káꞌa̱n kue̱ꞌé ñaá ñá kúú naná xi̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa xi̱ xíꞌín rá:
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Tá ni̱ kaa xi̱ dión, kúndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ kuu ini Herodes, tído sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xi̱ꞌo ra to̱ꞌon ra noo̱ xí, ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ seídóꞌo ndidaá ña̱yuu ndéi mesa ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión xíꞌín xí, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ dión koo.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ soldado ra̱ ña̱ ná kaꞌanda ra̱ diko̱ Juan noo̱ nákaa̱ na̱ veꞌe ka̱a.
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 Dá ni̱ saꞌanda ra̱án, ta ni̱ chi̱káa̱ ra̱ dini̱ ná ini iin koꞌo̱ néꞌe ra ni̱ ka̱sáa̱ ra̱ ni̱ xi̱ꞌo raa̱n noo̱ tadiꞌí ñoó. Dá ni̱ xi̱ꞌo xia̱n noo̱ naná xi̱.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Dá ni̱ ka̱sáa̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Juan ni̱ na̱kiꞌin ra yikí ko̱ño na̱. Dá néꞌe raa̱n ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ da̱ndúxi ra. Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kasto̱ꞌon ra xíꞌín Jesús ña̱ ni̱ kuu.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jesús ña̱ dión ni̱ ndoꞌo Juan, dá ni̱ kaa na ini iin barco, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ iin ka̱ xíán no̱ó ko̱ó ña̱yuu ndéi. Tído ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu noo̱ kuaꞌa̱n Jesús, dá ni̱ ka̱nkuei na iin rá iin ñoo noo̱ ndéi na xíka sáꞌá ná tákuei na kuaꞌa̱n na̱ niꞌi̱ ná Jesús.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Tá ni̱ keta Jesús ini barco ñoó, kúú ni̱ xini na̱ ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi ndáti ñaá. Ta kúú ni̱ kuꞌu̱ nda̱ꞌo ini na̱ saꞌa̱ ná, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ndu̱va̱ꞌa na ndidaá na̱ kúꞌu̱ ñóꞌo tein ña̱yuu ñoó.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Tá ni̱ ini kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ na̱tuu yati ñaá ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Dá ni̱ kaa ra̱:
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Dá ni̱ saꞌanda na̱ choon ña̱ ndidaá ña̱yuu ná kandei na noo̱ ita ñoó. Dá ni̱ tiin na ndin oꞌo̱n pan ñoó xíꞌín ndi nduú ti̱yaká ñoó. Dá ni̱ na̱nde̱ꞌé noo̱ ná chí induú. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios sa̱ꞌán. Dá ni̱ da̱kuáchi na pan ñoó xíꞌín ti̱yaká ñoó. Dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ dasá ráa̱n no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Dá ni̱ sa̱sáꞌan ndidaá ña̱yuu ñoó nda̱ ni̱ ndi̱noo va̱ꞌa ini na̱. Dá tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ da̱kútí ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús ñoó uxi̱ uu̱ ti̱yika̱ xíꞌín ña̱ꞌa ni̱ ka̱ndo̱o no̱ó ni̱ sa̱sáꞌan na.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Ta táto̱ꞌon oꞌo̱n mil ta̱a ni̱ sa̱sáꞌan ni̱ kee Jesús, ta ko̱ íin taꞌon ní kekuendá na̱ñáꞌa̱ xíꞌín takuálí.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ ná kaa ra ini barco, ta ná chikaꞌanda ra̱ koꞌo̱n ra̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱. Dá ni̱ ka̱ndo̱o Jesús kaꞌa̱n na̱ ndisáꞌán xíꞌín ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ ndisáꞌán xíꞌín ná, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ dini̱ yúku̱ íin ñoó kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios. Dá tá ni̱ kuaá, iin tóꞌón mií vá ná nákaa̱ dini̱ yúku̱ ñoó.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Ta du̱ú ni̱ taꞌi̱ dáo ii̱ vá barco ñoó kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Ta kúú xoo diꞌa xoo diꞌa nákuii̱n ndichi ta̱kui̱í ñáni táꞌan rá ndi̱ka barco noo̱ kánóo rá kuaꞌa̱n ra̱, ta de̱én nda̱ꞌo ve̱i tachi̱ chi̱ xoo no̱ó kuaꞌa̱n ra̱.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Dá tá ni̱ kundikí, dá ni̱ kee Jesús xíka na no̱ó ta̱kui̱í ñóó kuaꞌa̱n na̱ niꞌi̱ ná barco ñoó.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Tído tá ni̱ xini ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús ña̱ xíka na ve̱i na no̱ó ta̱kui̱í ñóó, kúú ni̱ ka̱ndadí nda̱ꞌo ra, ta ni̱ ka̱yuꞌú rá:
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Ta kúú ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín ná:
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Tído sa̱ꞌá ña̱ ndéꞌé rá ña̱ dee̱n kána tachi̱ ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kixian ni̱ yu̱ꞌú ra̱. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá ko̱ke̱ta kaꞌani ra kuaꞌa̱n ra̱ ini ta̱kui̱í. Dá ni̱ ka̱yuꞌú rá:
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Dá ni̱ tiin na ndáꞌa̱ rá ni̱ ka̱neꞌe na, dá kaá na̱ xíꞌín rá:
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Dá tá ni̱ ke̱ta na xíꞌín rá ini barco, kúú ni̱ sa̱ tuu va tachi̱ dée̱n ñoó.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Dá ni̱ na̱tuu yati ndidaá ta̱a ñóꞌo ini barco ñoó noo̱ Jesús, ta ni̱ sa̱ nda̱ño̱ꞌo ñaá rá, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ chi̱kaꞌanda na̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱ ñoó, dá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ kúú kuendá Genesaret.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Tá ni̱ na̱koni ña̱yuu ñoó ña̱ Jesús kúú ná, dá ni̱ taxí táꞌan na ni̱ saꞌa̱n na̱ iin rá iin ñoo ñóꞌo ñoó, ta ni̱ ka̱sto̱ꞌon na xíꞌín ndidaá ña̱yuu ña̱ ni̱ ka̱sáa̱ Jesús. Ta ndáka na ndidaá na̱ kúꞌu̱ ni̱ saa̱ na̱ no̱ó Jesús.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná konó ná dákoꞌo̱n ndáꞌa̱ ná sa̱va̱ꞌa yuꞌú kotó na̱, dá ná nduva̱ꞌa na, kaá na̱. Ta ndidaá na̱ ni̱ da̱kóꞌo̱n ndáꞌa̱ yuꞌú kotó na̱ ñoó ni̱ ndu̱va̱ꞌa.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.