Lucas 8
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saꞌa̱n Jesús ni̱ xi̱onoo na ndidaá ñoo náꞌano xíꞌín ñoo kuálí, ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios. Ta ni̱ xi̱onoo na xíꞌín ndin uxi̱ uu̱ ta̱a ni̱ ka̱xi mií ná ñoó.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Ta ni̱ xi̱onoo taꞌani dao na̱ ñáꞌa̱ xíꞌín ná, táꞌa̱n na̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa na, chi̱ dao na ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini, ta dao ka̱ na̱ ni̱ sa̱ kúꞌu̱. Ta tein na̱ ñáꞌa̱ yóꞌo nákaa̱ María Magdalena, táꞌa̱n ñá sa̱ ñoꞌo usa̱ espíritu kini ni̱ taó Jesús.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Ta nákaa̱ taꞌani ñáꞌa̱ naní Juana, ñá kúú ñadiꞌí ta̱a naní Chuza, táꞌa̱n ra̱ ndaá veꞌe rey Herodes, xíꞌín ñáꞌa̱ naní Susana, xíꞌín kua̱ꞌá ka̱ na̱ ñáꞌa̱ sa̱ chi̱ndeé ñaá xíꞌín ña̱ ió noo̱ ná.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ kii iin rá iin ñoo ni̱ na̱taka noo̱ nákaa̱ Jesús. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dákíꞌin táꞌan na dao ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon dánaꞌa̱ na̱, ta kaá na̱:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 ―Iin ta̱a xíti ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kuti ra tata no̱ñóꞌo̱ rá. Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ koon niꞌini ra tata ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó dao ña ni̱ kue̱i yuꞌú íchi̱. Ta ni̱ sei̱n niꞌini naa̱n. Kúú ni̱ ka̱sáa̱ laa, ta kúú ni̱ seí vá ría̱n.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Ta dao ka̱ tata ñoó ni̱ kue̱i tein yuu̱, ta ni̱ xita̱a̱n. Tído ni̱ ichi̱a̱n, dá chi̱ ko̱ ta̱ꞌón ko̱ꞌoyo sa̱ꞌán.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Ta dao ka̱ tata ñoó ni̱ kue̱i tein ta̱ꞌíón. Ta ni̱ saꞌano dáó ñá xíꞌín ta̱ꞌíón ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ku̱yáta̱ váán ni̱ kee rá.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Ta kúú dao ka̱ tata ñoó ni̱ kue̱i noo̱ kúú ñoꞌó va̱ꞌa. Kúú ni̱ saꞌano va̱ꞌa vaan. Ta kúú kua̱ꞌá ndava̱ꞌo noni̱ ni̱ xi̱ꞌoan, dá chi̱ iin ciento noni̱ ni̱ xi̱ꞌo iin iin tata ñoó ―kaá Jesús.
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Dá ví ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
10 Jesus respondeu:
11 ’Diꞌa dándáki to̱ꞌon ni̱ da̱kíꞌin táꞌin ni̱ kaꞌi̱n xíꞌín ndó. Kanaꞌá ndó ña̱ tata ñoó kúú to̱ꞌon Ndios.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Ta yuꞌú íchi̱ no̱ó ni̱ kue̱i dao tata ñoó, ño̱ó kúú ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon Ndios, tído kásaa̱ ña̱ uꞌu̱, ta kúú dítá váán to̱ꞌon Ndios ña̱ nákaa̱ nío̱ ná, dá ná o̱ kándísa naa̱n, ta o̱ níꞌi̱ ná ña̱ ka̱ki na.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Ta tein yuu̱ no̱ó ni̱ kue̱i dao ka̱ tata ñoó, ño̱ó kúú ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon Ndios, ta nátiin naa̱n xíꞌa̱n kádii̱ iní na̱. Tído ko̱ ta̱ꞌón yo̱ꞌan ini nío̱ ná, sa̱ꞌá ño̱ó tóó vá kándísa naa̱n. Chi̱ tá kásáꞌá ndóꞌo na ta̱ndóꞌó, kúú kéxoo na no̱ó ña̱ kándísa na.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Ta tein ta̱ꞌíón no̱ó ni̱ kue̱i dao ka̱ tata ñoó, ño̱ó kúú ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon Ndios. Tído kásáꞌá ndíꞌi cháá ka̱ ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ ió noo̱ ná, ta kátoó na̱ koo kuíká ná, ta ndíꞌi ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ꞌa luu ió ñayuú yóꞌo. Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ sísa na xíꞌín to̱ꞌon Ndios.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Tído no̱ñóꞌo̱ va̱ꞌa no̱ó ni̱ kue̱i dao ka̱ tata ñoó, ño̱ó kúú ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon Ndios xíꞌín ndinoꞌo ini na̱, ta ndíta ndaa̱ na̱ xíꞌán. Ta ko̱ sá tuu na kée na ña̱ kóni̱ Ndios.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 ’Ko̱ íin taꞌon chíñóꞌo̱ iin íti̱, ta chíkani ndei na iin ki̱di noo̱án, ta ni ko̱ chíkani de̱ꞌé na̱án ti̱xi xi̱to. Diꞌa noo̱ di̱kó chínóo naa̱n, dá ná katoo̱a̱n noo̱ ndidaá na̱ ko̱kuꞌu ini veꞌe.
16 Jesus continuou:
17 Chi̱ ndidaá ña̱ꞌa dáꞌi noo̱ ndo̱ viti, daí ña̱ natu̱uan. Ta ndidaá vá ña̱ꞌa ñóꞌo de̱ꞌé viti, daí ña̱ natu̱uan, dá ná katoo̱n noo̱án.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Ta kueídóꞌo va̱ꞌa ndó ña̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó, chi̱ ndidaá na̱ natiin to̱ꞌon káꞌi̱n, no̱ón kúú na̱ ni̱ꞌí ña̱ kandaa̱ cháá ka̱ ini na̱. Tído ndidaá na̱ ko̱ xi̱ín natiin to̱ꞌon káꞌi̱n, no̱ón kúú na̱ kexoo ña̱ káꞌán ná náꞌá ná ―kaá na̱.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Dá ni̱ ka̱sáa̱ naná Jesús xíꞌín ñani na̱ nándukú ñaá ná. Tído ko̱ ní kúu taꞌon natuu yati na noo̱ ió na̱, chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱taka ñoó.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon iin ña̱yuu nákaa̱ tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó xíꞌín Jesús:
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó:
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Iin kuu̱, dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná ini iin barco. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Ta tein yáꞌa na kuaꞌa̱n na̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱ ñoó, kúú ni̱ kidi̱ va Jesús. Kúú iin ndakána va ni̱ ka̱sáꞌá kána tachi̱ dée̱n no̱ó ta̱ñoꞌo̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáꞌá ko̱kee ta̱kui̱í ini barco. Ta i̱o nda̱ꞌo ió ña̱ ke̱ta kaꞌani ra ini ta̱kui̱í ñoó.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Dá ni̱ na̱tuu yati ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús noo̱ kánduꞌu̱ ná. Dá ni̱ da̱ndóto ñaá rá, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Dá ni̱ saa̱ na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱ noo̱ kúú kuendá Gadara, ña̱ xírndaa táꞌan xíꞌín kuendá Galilea.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Dá tá ni̱ noo Jesús barco ñoó, dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a ñoo ñoó, ta sa̱ naꞌá nda̱ꞌo ñóꞌo espíritu kini ini ra̱, ta ko̱ ndíxi taꞌon ra dáꞌo̱n, ta ni veꞌe ko̱ ió ra̱, chi̱ ini káo̱ noo̱ ñóꞌo ndi̱i va ió ra̱.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Tá ni̱ xini ra̱ Jesús, kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú rá. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná, dá ni̱ ka̱sáꞌá ni̱ꞌi nda̱ꞌo káꞌa̱n ra̱ xíꞌín ná:
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Dión ni̱ kaaa̱n, dá chi̱ sa̱ saꞌanda va Jesús choon noo̱án ña̱ ná kankuei ña ini ta̱a ñoó koꞌa̱n. Sa̱ naꞌá nda̱ꞌo ñóꞌan dándákian ta̱a ñoó. Chi̱ va̱ꞌará sa̱ soꞌoni ña̱yuu ndáꞌa̱ rá xíꞌín saꞌa̱ rá xíꞌín cadena xíꞌín ka̱a viti, tído vaá óon va saꞌándá ra̱ cadena ñoó. Ta sa̱ kendúsa̱ espíritu kini ñoó xíꞌín rá kandaka ñaáán kuaꞌa̱n noo̱ kúú ñoꞌó i̱chí.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús:
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Dá ni̱ seí ndaꞌí ña̱ noo̱ Jesús ña̱ ná dáꞌa ni tandaꞌá ñaá ná koꞌa̱n nda̱ ma̱á noo̱ íin naá.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo kochí ñóꞌo sásáꞌan ndi̱ka yúku̱ ñoó. Dá ni̱ seí ndaꞌí espíritu kini ñoó noo̱ Jesús ña̱ ná konó ná koꞌa̱n ndu̱ꞌan ini ri̱. Dá ni̱ sonó ná noo̱án.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Ta kúú ni̱ ka̱nkuei espíritu kini ñoó ini ta̱a ñoó. Dá ni̱ saꞌa̱n ni̱ ndu̱ꞌan ini kochí ñoó. Dá ni̱ taxí táꞌan ndi ndiꞌi rí kuaꞌa̱n ri̱ yuꞌú daꞌo̱. Dá ni̱ kue̱i ndava̱ꞌa rí ini ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Ta kúú ni̱ ka̱ndaa ri̱, dá ni̱ xiꞌi̱ ri̱.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Dá tá ni̱ xini ta̱ ndáka kochí ñoó ña̱ dión ni̱ ndoꞌo rí, dá ni̱ taxí táꞌan ra kuaꞌa̱n ra̱ kasto̱ꞌon ra xíꞌín na̱ ndéi ñoo ra̱ xíꞌín na̱ ndéi yúku̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuu dión.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Dá ni̱ ka̱nkuei ña̱yuu ñoó kuaꞌa̱n na̱ kande̱ꞌé ná ña̱ ni̱ kuu. Tá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ íin Jesús, kúú ni̱ xini na̱ ña̱ ió ta̱a ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó noo̱ sáꞌa̱ ná. Ta kúú sa̱ ndíxi va ra dáꞌo̱n ió ra̱. Ta sa̱ iin ta̱a ió va̱ꞌa vá kúú rá. Kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ña̱yuu ñoó.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Ta ña̱yuu ni̱ xini ña̱ ni̱ kuu dión kúú na̱ ni̱ na̱kani xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu ndi ni̱ kuu ni̱ ndu̱va̱ꞌa ta̱a sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndidaá ña̱yuu ndéi chí kuendá Gadara ñoó seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná koꞌo̱n na̱ iin ka̱ xíán, dá chi̱ yuꞌú na̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuu dión. Dá ni̱ kaa Jesús ini barco koꞌo̱n na̱.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Tído ni̱ seí ndaꞌí ta̱a ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó noo̱ ná ña̱ ná konó ná koꞌo̱n ra̱ xíꞌín ná. Tído ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱ rá ña̱ ná noꞌo̱ ra̱, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 ―Nandió ko̱o kuaꞌa̱n nóꞌo̱n veꞌón, ta nakanón xíꞌín na̱ ñooo̱n saꞌa̱ ndidaá ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Ndios xíꞌón.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Dá ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu xíꞌa̱n kádii̱ ini na̱, chi̱ sa̱ ndéi ndidaá vá ná ndáti ñaá ná.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a naní Jairo, táꞌa̱n ra̱ dándáki veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndéi ñoo ñoó. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ Jesús. Dá ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná ña̱ ná koꞌo̱n na̱ veꞌe ra,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 chi̱ ni̱ kaa ra̱ ña̱ ió iin tóꞌón de̱ꞌe diꞌí ra̱, ta ió xi̱ uxi̱ uu̱ kuia̱, ta sa̱ xíꞌi̱ va xi. Dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá, ta dándútí ñaá ña̱yuu kuáꞌa̱ kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Ta tein ña̱yuu ñoó nákaa̱ taꞌani iin ñáꞌa̱ ndóꞌo kueꞌe̱ tái̱ nii̱, ta sa̱ ni̱ xi̱no uxi̱ uu̱ kuia̱ ndóꞌán dión. Ta sa̱ ni̱ da̱ndíꞌi vaan di̱ꞌón néꞌe va̱ꞌán ni̱ chi̱ya̱ꞌavián ta̱ kétátá ñaá. Tído ni iin tóꞌón taꞌon ra ko̱ ní kándeé nduva̱ꞌán.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Dá ni̱ na̱tuu yatián sata̱ Jesús. Dá ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱n yuꞌú dáꞌo̱n ná. Ta kúú vitíꞌón diꞌa ni̱ na̱tuu nii̱ ñoó.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Dá ni̱ kaa Jesús:
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Dá ni̱ kaa Jesús:
46 Mas Jesus disse:
47 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ñáꞌa̱ ñoó ña̱ o̱ kúu taꞌon chide̱ꞌáa̱n ña̱ ni̱ keeán, kúú ni̱ ka̱sáa̱a̱n noo̱ Jesús, ta ndéi̱ ni̱noán. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tíán noo̱ ná. Ta noo̱ ndidaá ña̱yuu ñoó ni̱ na̱kanián ndiva̱ꞌa ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱n dáꞌo̱n Jesús, ta ni̱ na̱kani taꞌanián ña̱ vitíꞌón kuií vá ni̱ ndu̱va̱ꞌán tá ni̱ keeán dión.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
48 Aí Jesus disse:
49 Ta kúú káꞌa̱n ii̱ vá Jesús íin na xíꞌán, kúú ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a ni̱ kii veꞌe Jairo, ta̱ dándáki veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ñoó, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Jairo:
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe ra, ta ko̱ ní sónó ná ña̱ ku̱ꞌu dao ka̱ ña̱yuu xíꞌín ná, sa̱va̱ꞌa Pedro xíꞌín Jacobo, xíꞌín Juan xíꞌín tatá tadiꞌí ñóó, xíꞌín naná va xi.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Ta ndidaá ña̱yuu ndéi ñoó ndéíꞌi̱ na̱ ndéi na, ta ndaꞌí káyuꞌú ná saꞌa̱ tadiꞌí ñóó. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Ta kúú ndidaá ña̱yuu ñoó ni̱ saki̱ ndaa va na Jesús sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, chi̱ náꞌá vá ná ña̱ sa̱ ni̱ xiꞌi̱ va xi.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Dá ni̱ tiin Jesús ndáꞌa̱ xí, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín xí:
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Ta kúú ni̱ na̱taki va xi. Ta kúú vitíꞌón vá ni̱ nda̱ko̱o xi. Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó na̱ veꞌe xi ña̱ ná ki̱ꞌo na ña̱ꞌa kasáꞌan xi.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Ta tatá xi̱ xíꞌín naná xi̱ ni̱ naá nda̱ꞌo ini na̱. Tído ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱ ná ña̱ ná o̱ sa̱ nákani na xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee na.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.