Lucas 8

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saꞌa̱n Jesús ni̱ xi̱onoo na ndidaá ñoo náꞌano xíꞌín ñoo kuálí, ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios. Ta ni̱ xi̱onoo na xíꞌín ndin uxi̱ uu̱ ta̱a ni̱ ka̱xi mií ná ñoó.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Ta ni̱ xi̱onoo taꞌani dao na̱ ñáꞌa̱ xíꞌín ná, táꞌa̱n na̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa na, chi̱ dao na ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini, ta dao ka̱ na̱ ni̱ sa̱ kúꞌu̱. Ta tein na̱ ñáꞌa̱ yóꞌo nákaa̱ María Magdalena, táꞌa̱n ñá sa̱ ñoꞌo usa̱ espíritu kini ni̱ taó Jesús.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ta nákaa̱ taꞌani ñáꞌa̱ naní Juana, ñá kúú ñadiꞌí ta̱a naní Chuza, táꞌa̱n ra̱ ndaá veꞌe rey Herodes, xíꞌín ñáꞌa̱ naní Susana, xíꞌín kua̱ꞌá ka̱ na̱ ñáꞌa̱ sa̱ chi̱ndeé ñaá xíꞌín ña̱ ió noo̱ ná.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ kii iin rá iin ñoo ni̱ na̱taka noo̱ nákaa̱ Jesús. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dákíꞌin táꞌan na dao ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon dánaꞌa̱ na̱, ta kaá na̱:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 ―Iin ta̱a xíti ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kuti ra tata no̱ñóꞌo̱ rá. Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ koon niꞌini ra tata ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó dao ña ni̱ kue̱i yuꞌú íchi̱. Ta ni̱ sei̱n niꞌini naa̱n. Kúú ni̱ ka̱sáa̱ laa, ta kúú ni̱ seí vá ría̱n.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ta dao ka̱ tata ñoó ni̱ kue̱i tein yuu̱, ta ni̱ xita̱a̱n. Tído ni̱ ichi̱a̱n, dá chi̱ ko̱ ta̱ꞌón ko̱ꞌoyo sa̱ꞌán.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ta dao ka̱ tata ñoó ni̱ kue̱i tein ta̱ꞌíón. Ta ni̱ saꞌano dáó ñá xíꞌín ta̱ꞌíón ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ku̱yáta̱ váán ni̱ kee rá.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ta kúú dao ka̱ tata ñoó ni̱ kue̱i noo̱ kúú ñoꞌó va̱ꞌa. Kúú ni̱ saꞌano va̱ꞌa vaan. Ta kúú kua̱ꞌá ndava̱ꞌo noni̱ ni̱ xi̱ꞌoan, dá chi̱ iin ciento noni̱ ni̱ xi̱ꞌo iin iin tata ñoó ―kaá Jesús.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Dá ví ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 ’Diꞌa dándáki to̱ꞌon ni̱ da̱kíꞌin táꞌin ni̱ kaꞌi̱n xíꞌín ndó. Kanaꞌá ndó ña̱ tata ñoó kúú to̱ꞌon Ndios.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ta yuꞌú íchi̱ no̱ó ni̱ kue̱i dao tata ñoó, ño̱ó kúú ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon Ndios, tído kásaa̱ ña̱ uꞌu̱, ta kúú dítá váán to̱ꞌon Ndios ña̱ nákaa̱ nío̱ ná, dá ná o̱ kándísa naa̱n, ta o̱ níꞌi̱ ná ña̱ ka̱ki na.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Ta tein yuu̱ no̱ó ni̱ kue̱i dao ka̱ tata ñoó, ño̱ó kúú ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon Ndios, ta nátiin naa̱n xíꞌa̱n kádii̱ iní na̱. Tído ko̱ ta̱ꞌón yo̱ꞌan ini nío̱ ná, sa̱ꞌá ño̱ó tóó vá kándísa naa̱n. Chi̱ tá kásáꞌá ndóꞌo na ta̱ndóꞌó, kúú kéxoo na no̱ó ña̱ kándísa na.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ta tein ta̱ꞌíón no̱ó ni̱ kue̱i dao ka̱ tata ñoó, ño̱ó kúú ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon Ndios. Tído kásáꞌá ndíꞌi cháá ka̱ ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ ió noo̱ ná, ta kátoó na̱ koo kuíká ná, ta ndíꞌi ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ꞌa luu ió ñayuú yóꞌo. Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ sísa na xíꞌín to̱ꞌon Ndios.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Tído no̱ñóꞌo̱ va̱ꞌa no̱ó ni̱ kue̱i dao ka̱ tata ñoó, ño̱ó kúú ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon Ndios xíꞌín ndinoꞌo ini na̱, ta ndíta ndaa̱ na̱ xíꞌán. Ta ko̱ sá tuu na kée na ña̱ kóni̱ Ndios.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 ’Ko̱ íin taꞌon chíñóꞌo̱ iin íti̱, ta chíkani ndei na iin ki̱di noo̱án, ta ni ko̱ chíkani de̱ꞌé na̱án ti̱xi xi̱to. Diꞌa noo̱ di̱kó chínóo naa̱n, dá ná katoo̱a̱n noo̱ ndidaá na̱ ko̱kuꞌu ini veꞌe.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Chi̱ ndidaá ña̱ꞌa dáꞌi noo̱ ndo̱ viti, daí ña̱ natu̱uan. Ta ndidaá vá ña̱ꞌa ñóꞌo de̱ꞌé viti, daí ña̱ natu̱uan, dá ná katoo̱n noo̱án.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ta kueídóꞌo va̱ꞌa ndó ña̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó, chi̱ ndidaá na̱ natiin to̱ꞌon káꞌi̱n, no̱ón kúú na̱ ni̱ꞌí ña̱ kandaa̱ cháá ka̱ ini na̱. Tído ndidaá na̱ ko̱ xi̱ín natiin to̱ꞌon káꞌi̱n, no̱ón kúú na̱ kexoo ña̱ káꞌán ná náꞌá ná ―kaá na̱.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Dá ni̱ ka̱sáa̱ naná Jesús xíꞌín ñani na̱ nándukú ñaá ná. Tído ko̱ ní kúu taꞌon natuu yati na noo̱ ió na̱, chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱taka ñoó.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon iin ña̱yuu nákaa̱ tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó xíꞌín Jesús:
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Iin kuu̱, dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná ini iin barco. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Ta tein yáꞌa na kuaꞌa̱n na̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱ ñoó, kúú ni̱ kidi̱ va Jesús. Kúú iin ndakána va ni̱ ka̱sáꞌá kána tachi̱ dée̱n no̱ó ta̱ñoꞌo̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáꞌá ko̱kee ta̱kui̱í ini barco. Ta i̱o nda̱ꞌo ió ña̱ ke̱ta kaꞌani ra ini ta̱kui̱í ñoó.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Dá ni̱ na̱tuu yati ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús noo̱ kánduꞌu̱ ná. Dá ni̱ da̱ndóto ñaá rá, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Dá ni̱ saa̱ na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱ noo̱ kúú kuendá Gadara, ña̱ xírndaa táꞌan xíꞌín kuendá Galilea.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Dá tá ni̱ noo Jesús barco ñoó, dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a ñoo ñoó, ta sa̱ naꞌá nda̱ꞌo ñóꞌo espíritu kini ini ra̱, ta ko̱ ndíxi taꞌon ra dáꞌo̱n, ta ni veꞌe ko̱ ió ra̱, chi̱ ini káo̱ noo̱ ñóꞌo ndi̱i va ió ra̱.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Tá ni̱ xini ra̱ Jesús, kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú rá. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná, dá ni̱ ka̱sáꞌá ni̱ꞌi nda̱ꞌo káꞌa̱n ra̱ xíꞌín ná:
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Dión ni̱ kaaa̱n, dá chi̱ sa̱ saꞌanda va Jesús choon noo̱án ña̱ ná kankuei ña ini ta̱a ñoó koꞌa̱n. Sa̱ naꞌá nda̱ꞌo ñóꞌan dándákian ta̱a ñoó. Chi̱ va̱ꞌará sa̱ soꞌoni ña̱yuu ndáꞌa̱ rá xíꞌín saꞌa̱ rá xíꞌín cadena xíꞌín ka̱a viti, tído vaá óon va saꞌándá ra̱ cadena ñoó. Ta sa̱ kendúsa̱ espíritu kini ñoó xíꞌín rá kandaka ñaáán kuaꞌa̱n noo̱ kúú ñoꞌó i̱chí.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Dá ni̱ seí ndaꞌí ña̱ noo̱ Jesús ña̱ ná dáꞌa ni tandaꞌá ñaá ná koꞌa̱n nda̱ ma̱á noo̱ íin naá.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo kochí ñóꞌo sásáꞌan ndi̱ka yúku̱ ñoó. Dá ni̱ seí ndaꞌí espíritu kini ñoó noo̱ Jesús ña̱ ná konó ná koꞌa̱n ndu̱ꞌan ini ri̱. Dá ni̱ sonó ná noo̱án.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ta kúú ni̱ ka̱nkuei espíritu kini ñoó ini ta̱a ñoó. Dá ni̱ saꞌa̱n ni̱ ndu̱ꞌan ini kochí ñoó. Dá ni̱ taxí táꞌan ndi ndiꞌi rí kuaꞌa̱n ri̱ yuꞌú daꞌo̱. Dá ni̱ kue̱i ndava̱ꞌa rí ini ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Ta kúú ni̱ ka̱ndaa ri̱, dá ni̱ xiꞌi̱ ri̱.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Dá tá ni̱ xini ta̱ ndáka kochí ñoó ña̱ dión ni̱ ndoꞌo rí, dá ni̱ taxí táꞌan ra kuaꞌa̱n ra̱ kasto̱ꞌon ra xíꞌín na̱ ndéi ñoo ra̱ xíꞌín na̱ ndéi yúku̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuu dión.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Dá ni̱ ka̱nkuei ña̱yuu ñoó kuaꞌa̱n na̱ kande̱ꞌé ná ña̱ ni̱ kuu. Tá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ íin Jesús, kúú ni̱ xini na̱ ña̱ ió ta̱a ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó noo̱ sáꞌa̱ ná. Ta kúú sa̱ ndíxi va ra dáꞌo̱n ió ra̱. Ta sa̱ iin ta̱a ió va̱ꞌa vá kúú rá. Kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ña̱yuu ñoó.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Ta ña̱yuu ni̱ xini ña̱ ni̱ kuu dión kúú na̱ ni̱ na̱kani xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu ndi ni̱ kuu ni̱ ndu̱va̱ꞌa ta̱a sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndidaá ña̱yuu ndéi chí kuendá Gadara ñoó seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná koꞌo̱n na̱ iin ka̱ xíán, dá chi̱ yuꞌú na̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuu dión. Dá ni̱ kaa Jesús ini barco koꞌo̱n na̱.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Tído ni̱ seí ndaꞌí ta̱a ni̱ sa̱ ñoꞌo espíritu kini ñoó noo̱ ná ña̱ ná konó ná koꞌo̱n ra̱ xíꞌín ná. Tído ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱ rá ña̱ ná noꞌo̱ ra̱, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 ―Nandió ko̱o kuaꞌa̱n nóꞌo̱n veꞌón, ta nakanón xíꞌín na̱ ñooo̱n saꞌa̱ ndidaá ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Ndios xíꞌón.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ iin ka̱ xoo ta̱ñoꞌo̱ ñoó. Dá ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu xíꞌa̱n kádii̱ ini na̱, chi̱ sa̱ ndéi ndidaá vá ná ndáti ñaá ná.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a naní Jairo, táꞌa̱n ra̱ dándáki veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndéi ñoo ñoó. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ Jesús. Dá ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná ña̱ ná koꞌo̱n na̱ veꞌe ra,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 chi̱ ni̱ kaa ra̱ ña̱ ió iin tóꞌón de̱ꞌe diꞌí ra̱, ta ió xi̱ uxi̱ uu̱ kuia̱, ta sa̱ xíꞌi̱ va xi. Dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá, ta dándútí ñaá ña̱yuu kuáꞌa̱ kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Ta tein ña̱yuu ñoó nákaa̱ taꞌani iin ñáꞌa̱ ndóꞌo kueꞌe̱ tái̱ nii̱, ta sa̱ ni̱ xi̱no uxi̱ uu̱ kuia̱ ndóꞌán dión. Ta sa̱ ni̱ da̱ndíꞌi vaan di̱ꞌón néꞌe va̱ꞌán ni̱ chi̱ya̱ꞌavián ta̱ kétátá ñaá. Tído ni iin tóꞌón taꞌon ra ko̱ ní kándeé nduva̱ꞌán.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Dá ni̱ na̱tuu yatián sata̱ Jesús. Dá ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱n yuꞌú dáꞌo̱n ná. Ta kúú vitíꞌón diꞌa ni̱ na̱tuu nii̱ ñoó.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Dá ni̱ kaa Jesús:
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Dá ni̱ kaa Jesús:
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ñáꞌa̱ ñoó ña̱ o̱ kúu taꞌon chide̱ꞌáa̱n ña̱ ni̱ keeán, kúú ni̱ ka̱sáa̱a̱n noo̱ Jesús, ta ndéi̱ ni̱noán. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tíán noo̱ ná. Ta noo̱ ndidaá ña̱yuu ñoó ni̱ na̱kanián ndiva̱ꞌa ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱n dáꞌo̱n Jesús, ta ni̱ na̱kani taꞌanián ña̱ vitíꞌón kuií vá ni̱ ndu̱va̱ꞌán tá ni̱ keeán dión.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ta kúú káꞌa̱n ii̱ vá Jesús íin na xíꞌán, kúú ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a ni̱ kii veꞌe Jairo, ta̱ dándáki veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ñoó, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Jairo:
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe ra, ta ko̱ ní sónó ná ña̱ ku̱ꞌu dao ka̱ ña̱yuu xíꞌín ná, sa̱va̱ꞌa Pedro xíꞌín Jacobo, xíꞌín Juan xíꞌín tatá tadiꞌí ñóó, xíꞌín naná va xi.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Ta ndidaá ña̱yuu ndéi ñoó ndéíꞌi̱ na̱ ndéi na, ta ndaꞌí káyuꞌú ná saꞌa̱ tadiꞌí ñóó. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ta kúú ndidaá ña̱yuu ñoó ni̱ saki̱ ndaa va na Jesús sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, chi̱ náꞌá vá ná ña̱ sa̱ ni̱ xiꞌi̱ va xi.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Dá ni̱ tiin Jesús ndáꞌa̱ xí, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín xí:
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Ta kúú ni̱ na̱taki va xi. Ta kúú vitíꞌón vá ni̱ nda̱ko̱o xi. Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó na̱ veꞌe xi ña̱ ná ki̱ꞌo na ña̱ꞌa kasáꞌan xi.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Ta tatá xi̱ xíꞌín naná xi̱ ni̱ naá nda̱ꞌo ini na̱. Tído ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱ ná ña̱ ná o̱ sa̱ nákani na xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee na.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.