Lucas 7

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús to̱ꞌon yóꞌo xíꞌín ña̱yuu ndéi seídóꞌo ñoó, dá ni̱ ndu̱ꞌu na ñoo Capernaum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ta ñoó ió iin ta̱a dándáki iin ciento soldado, ta kúꞌu̱ iin ta̱ kéchóon noo̱ rá, ta kúꞌu̱ nda̱ꞌo ini ra̱ saꞌa̱ rá, tído sa̱ xíꞌi̱ va ra.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Tá ni̱ seídóꞌo ta̱ dándáki soldado ñoó ña̱ káꞌa̱n ña̱yuu saꞌa̱ Jesús, dá ni̱ ta̱ndaꞌá rá dao ta̱ sáꞌano ndíta no̱ó na̱ Israel kuaꞌa̱n ra̱ kueí ndaꞌí ra̱ noo̱ Jesús ña̱ ná kii na veꞌe ra nduva̱ꞌa na ta̱ kéchóon noo̱ rá.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Dá tá ni̱ saa̱ ta̱a ñoó noo̱ ió Jesús, dá ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná ña̱ ná koꞌo̱n na̱ nduva̱ꞌa na ta̱ kéchóon no̱ó ta̱ dándáki soldado ñoó, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 chi̱ kúꞌu̱ ndava̱ꞌo ini ra̱ sa̱ꞌá na̱ ñoo yo̱, ta ni̱ ka̱va̱ꞌa ra veꞌe noo̱ nátaka yo̱ ―kaá ra̱.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá. Tído tá ni̱ kasa̱ndaá yati na noo̱ íin veꞌe ta̱ dándáki soldado ñoó, dá ni̱ ta̱ndaꞌá rá dao ta̱a néꞌe táꞌan va̱ꞌa xíꞌín rá kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ve̱i Jesús. Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó xíꞌín Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ta̱ dándáki soldado ñoó:
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ta sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ta̱ꞌón ña̱ꞌa kúúí, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní saa̱ miíí noo̱ ní. Tído xíꞌín to̱ꞌon kaꞌa̱n oon va ní, ta kúú nduva̱ꞌa va ta̱ kéchóon no̱ói̱.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Chi̱ kúú taꞌanii iin ta̱a nákaa̱ ti̱xi ndáꞌa̱ iin ta̱a néꞌe choon. Ta ñóꞌo taꞌani soldado ti̱xi ndáꞌa̱ yuꞌu̱. Sa̱ꞌá ño̱ó tá káꞌi̱n xíꞌín iin ra: “Kuaꞌán”, ta kúú kuaꞌa̱n va ra. Tá káꞌi̱n xíꞌín iin ka̱ ra̱: “Nakíi̱”, ta kúú ve̱i va ra. Ta tá káꞌi̱n xíꞌín ta̱ kéchóon noo̱í: “Kee ña̱ yóꞌo”, ta kúú kée va raa̱n ―kaá ra̱.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo Jesús to̱ꞌon yóꞌo, kúú ni̱ naá iní na̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná no̱ó ña̱yuu tákuei ñaá ve̱i ñoó, dá ni̱ kaa na̱:
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Tá ni̱ na̱ndió kuéi ta̱a ni̱ saꞌa̱n choon yóꞌo ni̱ ndu̱sáa̱ ra̱ veꞌe, kúú ni̱ xini ra̱ ña̱ sa̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa ta̱ kéchóon ni̱ sa̱ kúꞌu̱ ñoó.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Tá ni̱ ndiꞌi ñoó, dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ iin ñoo káꞌano naní Naín xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná, ta kúú kua̱ꞌá ndava̱ꞌo ña̱yuu kuaꞌa̱n taꞌani xíꞌín ná.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Tá ni̱ kasa̱ndaá yati na noo̱ kúú yéꞌé ñoo ñoó, kúú ñoó kánkuei ña̱yuu kuaꞌa̱n na̱ dándu̱xi na iin ndi̱i. Ta iin tóꞌón dáá vá kúú xí noo̱ naná xi̱. Ta ñáꞌa̱ kuáa̱n va kíán. Ta kua̱ꞌá ndava̱ꞌo na̱ ñoo ñoó kuaꞌa̱n xíꞌán.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Tá ni̱ xini ñaá satoꞌo yo̱ Jesús, kúú ni̱ kuꞌu̱ nda̱ꞌo ini na̱ saꞌa̱ ñáꞌa̱ ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Dá ni̱ na̱tuu yati na. Dá ni̱ tiin na sato̱ noo̱ nákaa̱ ndi̱i ñoó. Kúú ni̱ sa̱ tuu ta̱a yíꞌi ña kuaꞌa̱n ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta ni̱ xiꞌi̱ ñoó:
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ta kúú ni̱ nda̱ko̱o tayií ni̱ xiꞌi̱ ñoó. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá vá xí káꞌa̱n xi̱. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá ná noo̱ naná xi̱.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ta ndidaá kúú vá ña̱yuu ñoó ni̱ yu̱ꞌú. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá ná kékáꞌano na Ndios, ta kaá na̱:
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ta kúú ni̱ na̱ka̱ꞌani to̱ꞌon saꞌa̱ Jesús iin níí kúú kuendá Judea, xíꞌín ndidaá ñoo ñóꞌo yati ñoó.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon ta̱ kúú kuendá Juan xíꞌín ná saꞌa̱ ndidaá ña̱ kée Jesús. Dá ni̱ kana Juan uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 dá ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá ná kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ nákaa̱ Jesús, dá ndato̱ꞌón ñaá rá, á mií ná kúú na̱ ni̱ kaa Ndios tandaꞌá ná kasaa̱ dáka̱ki ñaá, o á kandati yó kasaa̱ iin ka̱ na̱.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Dá tá ni̱ saa̱ ta̱a ñoó noo̱ nákaa̱ Jesús, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ta mií hora daá ñóó ni̱ ndu̱va̱ꞌa Jesús kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ kúꞌu̱, xíꞌín na̱ ndóꞌo kua̱ꞌá noo̱ kueꞌe̱, xíꞌín na̱ ñóꞌo espíritu kini. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ko̱ túu noo̱ ni̱ na̱tu̱u noo̱.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a ñoó:
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Ndikáꞌán ndi kúu ví ña̱yuu ko̱ nákani kuáchi̱ ini xiní na̱ yuꞌu̱ ―kaá na̱.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱ndió kuéi ta̱a ni̱ ta̱ndaꞌá Juan ñoó kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá, dá ni̱ ka̱sáꞌá Jesús káꞌa̱n na̱ xíꞌín ña̱yuu ñoó saꞌa̱ Juan, ta kaá na̱:
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ko̱ó, sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndá yoo ni̱ saꞌa̱n ndo̱ ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ndó, tá dáá? ¿Á iin ta̱a ndíxi dáꞌo̱n táyíí ndáa? Ko̱ó, chi̱ náꞌá vá mií ndó ña̱ ña̱yuu ndíxi dáꞌo̱n táyíí ndáa, no̱ón kúú na̱ ndéi veꞌe rey.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndá yoo ni̱ saꞌa̱n ndo̱ ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ndó, tá dáá? ¿Á iin profeta? Jaa̱n, miía̱n ndaa̱ kuiti kaá yuꞌu̱ ña̱ ñaá kúú ná, ta ndáya̱ꞌi cháá ka̱ na̱ o̱ du̱ú iin profeta.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ta saꞌa̱ mií ná káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios diꞌa:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Sa̱ꞌá ño̱ó káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ Juan, na̱ dákodo̱ ndúta̱ ña̱yuu, no̱ón kúú na̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱ noo̱ ndidaá ka̱ ta̱a ni̱ kaki ti̱xi ñáꞌa̱. Tído na̱ nóo cháá ka̱ nákaa̱ ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, no̱ón diꞌa kúú na̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱ o̱ du̱ú Juan ―kaá na̱.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Tá ni̱ seídóꞌo ndidaá na̱ ñoo yo̱ xíꞌín nda̱ ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱, dá ni̱ na̱koni na̱ ña̱ kée Ndios ña̱ ndaa̱ xíꞌín ná. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ sodo̱ ndúta̱ ná ni̱ kee Juan.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Tído ta̱ fariseo xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley ni̱ kuꞌichi̱ ini ra̱ ni̱ xini ra̱ ña̱ va̱ꞌa kóni̱ Ndios kee na xíꞌín rá, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní xi̱ꞌo ra mií rá dákodo̱ ndúta̱ ñaá Juan.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Dá ni̱ kaa taꞌani satoꞌo yo̱ Jesús:
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Na̱ ndéi tiempo viti kée táto̱ꞌon kée takuáchí tá ndéi xi sádikí xi̱ noo̱ yáꞌi, ta káyuꞌú táꞌan xi: “Ni̱ tuu ndu̱ flauta, tído ko̱ ní sársáꞌá taꞌon ndoꞌó. Ta ni̱ xita ndu yaa ndaꞌí kuaꞌa̱n, tído ko̱ ní ndeiꞌi̱ taꞌon ndó.”
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Ta ki̱ꞌo dión taꞌani kée ndoꞌó, chi̱ tá ni̱ ka̱sáa̱ Juan, na̱ dákodo̱ ndúta̱ ña̱yuu, ko̱ ní seí taꞌon na pan, ta ko̱ ní xiꞌi na vino, tído kaá ndo̱ ña̱ nákaa̱ espíritu kini ini na̱.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ta viti ni̱ ka̱sáa̱ na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo, ta sásáꞌan va na, ta xíꞌi na vino, tído kaá ndo̱ ña̱ kúú ná iin ta̱a nde̱ꞌé, iin ta̱ xíꞌi. Ta kaá taꞌani ndó ña̱ kúú ná iin ta̱a néꞌe táꞌan va̱ꞌa xíꞌín ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱, xíꞌín ña̱yuu kíni.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Tído na̱ kúú na̱ ndi̱chí, no̱ón kúú náꞌa̱ ña̱ kómí ndisa na ña̱ ndi̱chí.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Iin ta̱ fariseo ni̱ seí ndaꞌí noo̱ Jesús ña̱ ná koꞌo̱n na̱ xíꞌín rá veꞌe ra kasáꞌan na. Dá tá ni̱ ku̱ꞌu Jesús veꞌe ra, dá ni̱ sa̱ ko̱o na xíꞌín rá mesa.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Dá tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini iin ñáꞌa̱ kómí kua̱chi ió ñoo ñoó ña̱ ió Jesús veꞌe ta̱ fariseo ñoó sásáꞌan na, kúú ni̱ ka̱sáa̱a̱n, ta néꞌán iin ti̱ndoꞌo̱ lóꞌo̱ noo̱ ñóꞌo kirá támi sáꞌa̱n.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tíán chí sata̱ díꞌa na, chí xoo noo̱ ndéi saꞌa̱ ná. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndéíꞌi̱ ña̱, dá ni̱ da̱kúchián saꞌa̱ ná xíꞌín ndirá noo̱a̱n. Ta xíꞌín idí dini̱a̱n ni̱ da̱náyaaán ña̱. Dá ni̱ chitóán ña̱, dá ni̱ chiꞌán kirá támi sáꞌa̱n ñoó iin níí kúú saꞌa̱ ná.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Tá ni̱ xini ta̱ fariseo, táꞌa̱n ra̱ ni̱ kana Jesús veꞌe ra, ña̱ ni̱ kee ñáꞌa̱ ñoó dión, dá ni̱ ka̱sáꞌá rá nákani ini ra̱: “Tá miía̱n ndaa̱ ndisa profeta kúú ta̱a yóꞌo, dá kía̱n kandaa̱ va ini ra̱ ndá ñáꞌa̱ kúú ñá kéꞌé saꞌa̱ rá, chi̱ iin ñáꞌa̱ kómí kua̱chi va kíán”, káꞌán rá nákani ini ra̱.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Dá ni̱ kaa na̱:
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ta ko̱ níꞌi̱ taꞌon ndin nduú ra̱ di̱ꞌón dánaa̱ rá ña̱ tái̱ ra̱. Ta kúú ni̱ xi̱ꞌo káꞌano va ini ta̱ kúú satoꞌo di̱ꞌón ñoó saꞌa̱ ndin nduú ta̱a ñoó. Ta viti, kaꞌa̱n yo̱ꞌó ná kande̱ꞌá, ¿ndí káa ta̱a ñoó kúꞌu̱ cháá ka̱ ini sa̱ꞌá ta̱ kúú satoꞌo di̱ꞌón ñoó?
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Dá ni̱ kaa Simón:
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná noo̱ ñáꞌa̱ ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Simón:
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Ta ni noo̱í ko̱ ní chító taꞌon yoꞌó, tído ñáꞌa̱ yóꞌo, nda̱ rá ni̱ ka̱sáa̱i̱ ni̱ ku̱ꞌi veꞌón, ko̱ sá tuuán chitóán sa̱ꞌí.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ta ni dini̱í ko̱ ní chíkodó taꞌon yoꞌó sití, tído ñáꞌa̱ yóꞌo ni̱ chiꞌán ndutá támi sáꞌa̱n saꞌa̱ yúꞌu̱.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Sa̱ꞌá ño̱ó káꞌi̱n xíꞌón, va̱ꞌará kua̱ꞌá nda̱ꞌo kua̱chi kée ñáꞌa̱ yóꞌo, tído sa̱ ni̱ ndoo vaan, sa̱ꞌá ño̱ó kóni̱ ndava̱ꞌa vaán yuꞌu̱. Tído ña̱yuu káꞌán ña̱ cháá vá kúú kua̱chi na̱ ni̱ ndoo, no̱ón kúú na̱ cháá vá kóni̱ na̱ yuꞌu̱.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó:
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Ta ndidaá ta̱a ndéi xíꞌín ná mesa ñoó ni̱ ka̱sáꞌá ndáto̱ꞌón táꞌan ra:
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó:
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.