Lucas 7
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT
1 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús to̱ꞌon yóꞌo xíꞌín ña̱yuu ndéi seídóꞌo ñoó, dá ni̱ ndu̱ꞌu na ñoo Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Ta ñoó ió iin ta̱a dándáki iin ciento soldado, ta kúꞌu̱ iin ta̱ kéchóon noo̱ rá, ta kúꞌu̱ nda̱ꞌo ini ra̱ saꞌa̱ rá, tído sa̱ xíꞌi̱ va ra.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Tá ni̱ seídóꞌo ta̱ dándáki soldado ñoó ña̱ káꞌa̱n ña̱yuu saꞌa̱ Jesús, dá ni̱ ta̱ndaꞌá rá dao ta̱ sáꞌano ndíta no̱ó na̱ Israel kuaꞌa̱n ra̱ kueí ndaꞌí ra̱ noo̱ Jesús ña̱ ná kii na veꞌe ra nduva̱ꞌa na ta̱ kéchóon noo̱ rá.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Dá tá ni̱ saa̱ ta̱a ñoó noo̱ ió Jesús, dá ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná ña̱ ná koꞌo̱n na̱ nduva̱ꞌa na ta̱ kéchóon no̱ó ta̱ dándáki soldado ñoó, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 chi̱ kúꞌu̱ ndava̱ꞌo ini ra̱ sa̱ꞌá na̱ ñoo yo̱, ta ni̱ ka̱va̱ꞌa ra veꞌe noo̱ nátaka yo̱ ―kaá ra̱.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá. Tído tá ni̱ kasa̱ndaá yati na noo̱ íin veꞌe ta̱ dándáki soldado ñoó, dá ni̱ ta̱ndaꞌá rá dao ta̱a néꞌe táꞌan va̱ꞌa xíꞌín rá kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ve̱i Jesús. Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó xíꞌín Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ta̱ dándáki soldado ñoó:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ta sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ta̱ꞌón ña̱ꞌa kúúí, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní saa̱ miíí noo̱ ní. Tído xíꞌín to̱ꞌon kaꞌa̱n oon va ní, ta kúú nduva̱ꞌa va ta̱ kéchóon no̱ói̱.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Chi̱ kúú taꞌanii iin ta̱a nákaa̱ ti̱xi ndáꞌa̱ iin ta̱a néꞌe choon. Ta ñóꞌo taꞌani soldado ti̱xi ndáꞌa̱ yuꞌu̱. Sa̱ꞌá ño̱ó tá káꞌi̱n xíꞌín iin ra: “Kuaꞌán”, ta kúú kuaꞌa̱n va ra. Tá káꞌi̱n xíꞌín iin ka̱ ra̱: “Nakíi̱”, ta kúú ve̱i va ra. Ta tá káꞌi̱n xíꞌín ta̱ kéchóon noo̱í: “Kee ña̱ yóꞌo”, ta kúú kée va raa̱n ―kaá ra̱.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo Jesús to̱ꞌon yóꞌo, kúú ni̱ naá iní na̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná no̱ó ña̱yuu tákuei ñaá ve̱i ñoó, dá ni̱ kaa na̱:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Tá ni̱ na̱ndió kuéi ta̱a ni̱ saꞌa̱n choon yóꞌo ni̱ ndu̱sáa̱ ra̱ veꞌe, kúú ni̱ xini ra̱ ña̱ sa̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa ta̱ kéchóon ni̱ sa̱ kúꞌu̱ ñoó.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Tá ni̱ ndiꞌi ñoó, dá ni̱ kee Jesús kuaꞌa̱n na̱ iin ñoo káꞌano naní Naín xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná, ta kúú kua̱ꞌá ndava̱ꞌo ña̱yuu kuaꞌa̱n taꞌani xíꞌín ná.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Tá ni̱ kasa̱ndaá yati na noo̱ kúú yéꞌé ñoo ñoó, kúú ñoó kánkuei ña̱yuu kuaꞌa̱n na̱ dándu̱xi na iin ndi̱i. Ta iin tóꞌón dáá vá kúú xí noo̱ naná xi̱. Ta ñáꞌa̱ kuáa̱n va kíán. Ta kua̱ꞌá ndava̱ꞌo na̱ ñoo ñoó kuaꞌa̱n xíꞌán.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Tá ni̱ xini ñaá satoꞌo yo̱ Jesús, kúú ni̱ kuꞌu̱ nda̱ꞌo ini na̱ saꞌa̱ ñáꞌa̱ ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Dá ni̱ na̱tuu yati na. Dá ni̱ tiin na sato̱ noo̱ nákaa̱ ndi̱i ñoó. Kúú ni̱ sa̱ tuu ta̱a yíꞌi ña kuaꞌa̱n ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta ni̱ xiꞌi̱ ñoó:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ta kúú ni̱ nda̱ko̱o tayií ni̱ xiꞌi̱ ñoó. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá vá xí káꞌa̱n xi̱. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá ná noo̱ naná xi̱.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ta ndidaá kúú vá ña̱yuu ñoó ni̱ yu̱ꞌú. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá ná kékáꞌano na Ndios, ta kaá na̱:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ta kúú ni̱ na̱ka̱ꞌani to̱ꞌon saꞌa̱ Jesús iin níí kúú kuendá Judea, xíꞌín ndidaá ñoo ñóꞌo yati ñoó.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon ta̱ kúú kuendá Juan xíꞌín ná saꞌa̱ ndidaá ña̱ kée Jesús. Dá ni̱ kana Juan uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 dá ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá ná kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ nákaa̱ Jesús, dá ndato̱ꞌón ñaá rá, á mií ná kúú na̱ ni̱ kaa Ndios tandaꞌá ná kasaa̱ dáka̱ki ñaá, o á kandati yó kasaa̱ iin ka̱ na̱.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Dá tá ni̱ saa̱ ta̱a ñoó noo̱ nákaa̱ Jesús, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ta mií hora daá ñóó ni̱ ndu̱va̱ꞌa Jesús kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ kúꞌu̱, xíꞌín na̱ ndóꞌo kua̱ꞌá noo̱ kueꞌe̱, xíꞌín na̱ ñóꞌo espíritu kini. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ko̱ túu noo̱ ni̱ na̱tu̱u noo̱.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a ñoó:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ndikáꞌán ndi kúu ví ña̱yuu ko̱ nákani kuáchi̱ ini xiní na̱ yuꞌu̱ ―kaá na̱.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱ndió kuéi ta̱a ni̱ ta̱ndaꞌá Juan ñoó kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá, dá ni̱ ka̱sáꞌá Jesús káꞌa̱n na̱ xíꞌín ña̱yuu ñoó saꞌa̱ Juan, ta kaá na̱:
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ko̱ó, sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndá yoo ni̱ saꞌa̱n ndo̱ ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ndó, tá dáá? ¿Á iin ta̱a ndíxi dáꞌo̱n táyíí ndáa? Ko̱ó, chi̱ náꞌá vá mií ndó ña̱ ña̱yuu ndíxi dáꞌo̱n táyíí ndáa, no̱ón kúú na̱ ndéi veꞌe rey.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndá yoo ni̱ saꞌa̱n ndo̱ ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ndó, tá dáá? ¿Á iin profeta? Jaa̱n, miía̱n ndaa̱ kuiti kaá yuꞌu̱ ña̱ ñaá kúú ná, ta ndáya̱ꞌi cháá ka̱ na̱ o̱ du̱ú iin profeta.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ta saꞌa̱ mií ná káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios diꞌa:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Sa̱ꞌá ño̱ó káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ Juan, na̱ dákodo̱ ndúta̱ ña̱yuu, no̱ón kúú na̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱ noo̱ ndidaá ka̱ ta̱a ni̱ kaki ti̱xi ñáꞌa̱. Tído na̱ nóo cháá ka̱ nákaa̱ ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, no̱ón diꞌa kúú na̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱ o̱ du̱ú Juan ―kaá na̱.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Tá ni̱ seídóꞌo ndidaá na̱ ñoo yo̱ xíꞌín nda̱ ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱, dá ni̱ na̱koni na̱ ña̱ kée Ndios ña̱ ndaa̱ xíꞌín ná. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ sodo̱ ndúta̱ ná ni̱ kee Juan.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Tído ta̱ fariseo xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley ni̱ kuꞌichi̱ ini ra̱ ni̱ xini ra̱ ña̱ va̱ꞌa kóni̱ Ndios kee na xíꞌín rá, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní xi̱ꞌo ra mií rá dákodo̱ ndúta̱ ñaá Juan.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Dá ni̱ kaa taꞌani satoꞌo yo̱ Jesús:
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Na̱ ndéi tiempo viti kée táto̱ꞌon kée takuáchí tá ndéi xi sádikí xi̱ noo̱ yáꞌi, ta káyuꞌú táꞌan xi: “Ni̱ tuu ndu̱ flauta, tído ko̱ ní sársáꞌá taꞌon ndoꞌó. Ta ni̱ xita ndu yaa ndaꞌí kuaꞌa̱n, tído ko̱ ní ndeiꞌi̱ taꞌon ndó.”
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Ta ki̱ꞌo dión taꞌani kée ndoꞌó, chi̱ tá ni̱ ka̱sáa̱ Juan, na̱ dákodo̱ ndúta̱ ña̱yuu, ko̱ ní seí taꞌon na pan, ta ko̱ ní xiꞌi na vino, tído kaá ndo̱ ña̱ nákaa̱ espíritu kini ini na̱.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ta viti ni̱ ka̱sáa̱ na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo, ta sásáꞌan va na, ta xíꞌi na vino, tído kaá ndo̱ ña̱ kúú ná iin ta̱a nde̱ꞌé, iin ta̱ xíꞌi. Ta kaá taꞌani ndó ña̱ kúú ná iin ta̱a néꞌe táꞌan va̱ꞌa xíꞌín ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱, xíꞌín ña̱yuu kíni.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Tído na̱ kúú na̱ ndi̱chí, no̱ón kúú náꞌa̱ ña̱ kómí ndisa na ña̱ ndi̱chí.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Iin ta̱ fariseo ni̱ seí ndaꞌí noo̱ Jesús ña̱ ná koꞌo̱n na̱ xíꞌín rá veꞌe ra kasáꞌan na. Dá tá ni̱ ku̱ꞌu Jesús veꞌe ra, dá ni̱ sa̱ ko̱o na xíꞌín rá mesa.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Dá tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini iin ñáꞌa̱ kómí kua̱chi ió ñoo ñoó ña̱ ió Jesús veꞌe ta̱ fariseo ñoó sásáꞌan na, kúú ni̱ ka̱sáa̱a̱n, ta néꞌán iin ti̱ndoꞌo̱ lóꞌo̱ noo̱ ñóꞌo kirá támi sáꞌa̱n.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tíán chí sata̱ díꞌa na, chí xoo noo̱ ndéi saꞌa̱ ná. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndéíꞌi̱ ña̱, dá ni̱ da̱kúchián saꞌa̱ ná xíꞌín ndirá noo̱a̱n. Ta xíꞌín idí dini̱a̱n ni̱ da̱náyaaán ña̱. Dá ni̱ chitóán ña̱, dá ni̱ chiꞌán kirá támi sáꞌa̱n ñoó iin níí kúú saꞌa̱ ná.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Tá ni̱ xini ta̱ fariseo, táꞌa̱n ra̱ ni̱ kana Jesús veꞌe ra, ña̱ ni̱ kee ñáꞌa̱ ñoó dión, dá ni̱ ka̱sáꞌá rá nákani ini ra̱: “Tá miía̱n ndaa̱ ndisa profeta kúú ta̱a yóꞌo, dá kía̱n kandaa̱ va ini ra̱ ndá ñáꞌa̱ kúú ñá kéꞌé saꞌa̱ rá, chi̱ iin ñáꞌa̱ kómí kua̱chi va kíán”, káꞌán rá nákani ini ra̱.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Dá ni̱ kaa na̱:
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ta ko̱ níꞌi̱ taꞌon ndin nduú ra̱ di̱ꞌón dánaa̱ rá ña̱ tái̱ ra̱. Ta kúú ni̱ xi̱ꞌo káꞌano va ini ta̱ kúú satoꞌo di̱ꞌón ñoó saꞌa̱ ndin nduú ta̱a ñoó. Ta viti, kaꞌa̱n yo̱ꞌó ná kande̱ꞌá, ¿ndí káa ta̱a ñoó kúꞌu̱ cháá ka̱ ini sa̱ꞌá ta̱ kúú satoꞌo di̱ꞌón ñoó?
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Dá ni̱ kaa Simón:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná noo̱ ñáꞌa̱ ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Simón:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ta ni noo̱í ko̱ ní chító taꞌon yoꞌó, tído ñáꞌa̱ yóꞌo, nda̱ rá ni̱ ka̱sáa̱i̱ ni̱ ku̱ꞌi veꞌón, ko̱ sá tuuán chitóán sa̱ꞌí.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ta ni dini̱í ko̱ ní chíkodó taꞌon yoꞌó sití, tído ñáꞌa̱ yóꞌo ni̱ chiꞌán ndutá támi sáꞌa̱n saꞌa̱ yúꞌu̱.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Sa̱ꞌá ño̱ó káꞌi̱n xíꞌón, va̱ꞌará kua̱ꞌá nda̱ꞌo kua̱chi kée ñáꞌa̱ yóꞌo, tído sa̱ ni̱ ndoo vaan, sa̱ꞌá ño̱ó kóni̱ ndava̱ꞌa vaán yuꞌu̱. Tído ña̱yuu káꞌán ña̱ cháá vá kúú kua̱chi na̱ ni̱ ndoo, no̱ón kúú na̱ cháá vá kóni̱ na̱ yuꞌu̱.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ta ndidaá ta̱a ndéi xíꞌín ná mesa ñoó ni̱ ka̱sáꞌá ndáto̱ꞌón táꞌan ra:
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó:
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.