Lucas 24

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naꞌa va̱ꞌa kuu̱ mií no̱ó kásáꞌá saꞌa̱ semana, dá ni̱ kee tuku na̱ ñáꞌa̱ yóꞌo kuaꞌa̱n na̱ yái̱ no̱ó ni̱ ndu̱xi Jesús, ta néꞌe na ndirá támi sáꞌa̱n, kirá ni̱ kenduu na̱, ta kuaꞌa̱n taꞌani dao ka̱ na̱ ñáꞌa̱ xíꞌín ná.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Tá ni̱ saa̱ na̱, kúú sa̱ ni̱ ku̱xoo va yuu̱ ndadí yuꞌú yái̱ ñoó.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Dá tá ni̱ ku̱ꞌu na inia̱n, ko̱ ní nániꞌi̱ ná yikí ko̱ño satoꞌo yo̱ Jesús.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ta nákani nda̱ꞌo ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ ko̱ó ka̱ yikí ko̱ño na̱ kánóo. Kúú iin kuití vá ni̱ sa̱ kui̱ta uu̱ ta̱a ndíxi dáꞌo̱n náyeꞌe̱ ndaa díi̱n ná.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo na, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱xíno̱ na̱ taan na̱ nda̱ no̱ñóꞌo̱. Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó xíꞌín ná:
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Ko̱ ta̱ꞌón na nákaa̱ yóꞌo. Diꞌa ni̱ na̱taki va na. Ndusaa̱ ini ndo̱ táto̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ndó tá ni̱ sa̱ káa̱ na̱ xíꞌín ndó chí Galilea diꞌa.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Chi̱ ni̱ kaa na̱ xíꞌín ndó ña̱ miía̱n kánian ndoꞌo naní na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo, chi̱ naki̱ꞌo ñaá iin ta̱a noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a kómí kua̱chi, ta chirkaa ñaá rá ndi̱ka cruz, ta nataki na̱ ti̱xi kuu̱ óni̱ ―kaá ángel ñoó.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Dá ni̱ ndi̱sáa̱ ini na̱ ñáꞌa̱ ñoó to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín ná.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Dá tá ni̱ na̱ndió kuéi na ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ ni̱ saꞌa̱n na̱ yái̱ ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná kásto̱ꞌon na saꞌa̱ ndidaá ña̱ va̱ꞌa yóꞌo xíꞌín ndin uxi̱ iin ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu ndéi xíꞌín rá ñoó.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 María Magdalena xíꞌín Juana, xíꞌín naná Jacobo xíꞌín dao ka̱ na̱ ñáꞌa̱, no̱ón kúú na̱ ni̱ na̱kani ña̱ yóꞌo xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Tído ni̱ kaꞌán rá ña̱ to̱ꞌón ni̱ ndaki ini mií vá ná kíán, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kándísa taꞌon ñaá rá.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Tído ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi Pedro, dá ni̱ ka̱nkono ra kuaꞌa̱n ra̱ yái̱ no̱ó ni̱ ndu̱xi Jesús. Tá ni̱ saa̱ ra̱ ñoó, dá ni̱ chi̱rnee noo̱ rá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé rá inia̱n. Dá ni̱ xini ra̱ sa̱va̱ꞌa dáꞌo̱n ni̱ sa̱ tuú yikí ko̱ño Jesús vá kánóo. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá, ta naá iní ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuu kuaꞌa̱n ra̱.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Ta mií kuu̱ dáá ñóó taꞌani xíka uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús kuaꞌa̱n ra̱ iin ñoo naní Emaús. Ta nákaa̱a̱n táto̱ꞌon uxi̱ iin kilómetro noo̱ ñoo Jerusalén.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ta ndátóꞌón rá kuaꞌa̱n ra̱ íchi̱ ñoó saꞌa̱ ndidaá ña̱ ni̱ kuu.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Ta tein ndátóꞌón rá dión kuaꞌa̱n ra̱, dá ni̱ na̱tuu yati Jesús, dá ni̱ na̱kiꞌin táꞌan na xíka dáó ná kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Tído ió iin ña̱ꞌa sadí noo̱ rá, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ nákoni ñaá rá.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Dá ni̱ kaa iin ta̱a, táꞌa̱n ra̱ naní Cleofas, xíꞌín ná:
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Dá ni̱ kaa na̱:
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Tído ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ néꞌe choon ñoo ndu̱ kúú ra̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá rá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ romano. Ta ro̱ón ni̱ chi̱rkaa ñaá ndi̱ka cruz.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Tído ni̱ kaꞌán nduꞌu̱ ña̱ ni̱ ka̱sáa̱ na̱ taó xóo na na̱ ñoo ndu̱ ti̱xi ndaꞌá ta̱ dándáki ñaá, ní kúu. Ta kuu̱ víti xíno oni̱ kuu̱ ña̱ ni̱ kuu dión.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Ta iin ka̱ ña̱ꞌa ni̱ kedaá xíꞌín ndú ni̱ naá ini ndu̱, chi̱ tá ko̱ ñáꞌa̱ tu̱u naꞌa viti ni̱ saꞌa̱n dao na̱ ñáꞌa̱ kúú kuendá nduꞌu̱ yái̱ no̱ó ni̱ ndu̱xi na,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 ta ko̱ó ka̱ yikí ko̱ño na̱ ní nániꞌi̱ na̱ ñáꞌa̱ ñoó. Dá tá ni̱ ndu̱sáa̱ na̱, dá ni̱ kaa na̱ ña̱ ni̱ naꞌa̱ noo̱ dao ángel noo̱ ná, ta no̱ón kúú na̱ ni̱ kaa xíꞌín ná ña̱ ni̱ na̱taki va Jesús.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Dá ni̱ saꞌa̱n taꞌani dao ta̱a kúú kuendá nduꞌu̱ ni̱ sa̱ nde̱ꞌé rá ini yái̱ ñoó. Tído táto̱ꞌon káa rá ió ña̱ ni̱ na̱kani na̱ ñáꞌa̱ ñoó, ki̱ꞌo dión taꞌani ni̱ xini ra̱. Tído ko̱ ní xiní taꞌon ra mií Jesús.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 ¿Á ko̱ náꞌá taꞌon ndó ña̱ ki̱ꞌo dión kánian ndoꞌo naní nío̱ Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá, dá ndu̱ꞌu na noo̱ ndato náyeꞌe̱ ndaa? ―kaá na̱.
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Dá ni̱ ka̱sáꞌá nákani na xíꞌín rá saꞌa̱ ndidaá ña̱ ni̱ taa Moisés, xíꞌín ña̱ ni̱ taa ndidaá ka̱ profeta. Ta ki̱ꞌo dión ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ noo̱ rá ña̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios saꞌa̱ ndidaá ña̱ kánian ndoꞌo na.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Dá tá ni̱ ku̱yati na ñoo lóꞌo̱ no̱ó kuaꞌa̱n ta̱a ñoó, dá ni̱ kee Jesús ña̱ yáꞌa na kuaꞌa̱n na̱ cháá ka̱ chí noo̱.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Dá ni̱ kendúsa̱ ra̱ xíꞌín ná ña̱ ná katuu tóo na koo na xíꞌín rá, chi̱ kaá ra̱:
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Dá tá ni̱ sa̱ io na̱ mesa xíꞌín ta̱a ñoó, dá ni̱ tiin na pan. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios sa̱ꞌán. Dá ni̱ tei ñéꞌe naa̱n. Dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n noo̱ rá.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Dá ví ni̱ nono̱ noo̱ rá, dá ni̱ na̱koni ra̱ ña̱ Jesús kúú ná. Ta kúú ni̱ nda̱ñóꞌó níꞌini va na noo̱ rá.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ta̱a ñoó ndátóꞌón táꞌan mií rá:
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Ta kúú ni̱ nda̱kuei ra mií hora daá ñóó. Dá ni̱ kee ra nandió kuéi ra kuaꞌa̱n ra̱ ñoo Jerusalén. Tá ni̱ saa̱ ra̱, kúú ni̱ na̱níꞌi̱ rá noo̱ ndéi tútí ndin uxi̱ iin ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús, ta ndéi taꞌani dao ka̱ ña̱yuu xíꞌín rá.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Kúú ni̱ kaa ña̱yuu ñoó xíꞌín rá:
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Dá ni̱ ka̱sáꞌá taꞌani ndi nduú ta̱a yóꞌo nákani ra xíꞌín ná ña̱ ni̱ ndoꞌo ra íchi̱ ñoó. Ta ni̱ na̱kani taꞌani ra ña̱ ko̱ ní nákoni taꞌon ra Jesús nda̱ ni̱ tei ñéꞌe na pan, nda̱ daá ni̱ na̱koni ñaá rá, kaá ra̱.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Ta xía̱n nani ndíta ta̱a yóꞌo káꞌa̱n ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱, ta kúú iin kuití vá, kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n Jesús me̱ꞌí noo̱ ndéi na ñoó. Dá ni̱ kaa na̱:
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Ta kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ña̱yuu ñoó, chi̱ ni̱ kaꞌán ná ña̱ iin nío̱ vá kíán.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Kande̱ꞌé ndó ndáꞌí, ta kande̱ꞌé ndó sa̱ꞌí, chi̱ mií vá yuꞌu̱ kúúí. Dákoꞌo̱n ndáꞌa̱ ndo̱ yuꞌu̱, ta kande̱ꞌé va̱ꞌa ndó yuꞌu̱, chi̱ iin nío̱ ko̱ kómí taꞌan vaan lásá ni ko̱ño. Tído ndéꞌé ndó yuꞌu̱ ña̱ ió va lásái̱ xíꞌín ko̱ñoi̱ ―kaá na̱.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ ndáꞌa̱ ná xíꞌín saꞌa̱ ná no̱ó na̱ ndéi ñoó.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Tído sa̱ꞌá ña̱ kádii̱ téí ini ña̱yuu ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ku̱ú taꞌon kandía na. Ta sa̱ꞌá ña̱ naá ini na̱ xiní na̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Dá ni̱ xi̱ꞌo ña̱yuu ñoó iin táꞌí ti̱yaká ni̱ kado noo̱ ná xíꞌín iin daꞌa̱nda̱ ndu̱dí.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Dá ni̱ tiin naa̱n, ta kúú ni̱ seí náa̱n noo̱ ndidaá ña̱yuu ñoó.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Dá ni̱ kaa na̱:
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Dá ni̱ sonó Jesús ña̱xintóni̱ ná, dá ná kandaa̱ ini na̱ ña̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ña̱yuu ñoó:
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Ta káꞌa̱n taꞌanian ña̱ dánaꞌa̱ ña̱yuu no̱ó na̱ ndéi iin níí kúú ñayuú saꞌa̱ Cristo, dá kía̱n, tá ná nandikó iní na̱ sa̱ꞌá kua̱chi kée na, dá ná kuꞌu̱ káꞌano ini Ndios saꞌa̱ ná. Ta dinñóꞌó ka̱ kasáꞌá ná dánaꞌa̱ na̱ no̱ó na̱ ndéi ñoo Jerusalén.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ta ndoꞌó kakuu na̱ koꞌo̱n kanoo ki̱ꞌo kuendá saꞌa̱ ndidaá ña̱ yóꞌo.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Ta kanaꞌá ndó viti ña̱ koꞌi̱n tandaꞌí na̱ ni̱ kaa tatái̱ ki̱ꞌo na koo xíꞌín ndó. Tído kando̱o ndó ñoo Jerusalén yóꞌo, ta kandati ndó nda̱ ná natiin ndó ndée̱ tandaꞌá Ndios kii nda̱ induú.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Dá ni̱ taó xóo ñaá Jesús ndáka na kuaꞌa̱n na̱ yati ñoo naní Betania. Tá ni̱ saa̱ na̱ ñoó, dá ni̱ nda̱neꞌe na ndáꞌa̱ ná. Dá ni̱ xika̱ na̱ ña̱ mani̱ noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu ñoó.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ta tein xíka̱ na̱ ña̱ yóꞌo noo̱ Ndios, dá ni̱ ke̱xoo na no̱ó ña̱yuu ñoó ko̱nana na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná induú.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sa̱ ndaño̱ꞌo ñaá ña̱yuu ñoó, dá ni̱ kee na nándió kuéi na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná ñoo Jerusalén xíꞌa̱n kádii̱ nda̱ꞌo ini na̱.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Ta daá ndéi va na yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano ndáño̱ꞌo na Ndios, ta kékáꞌano ñaá ná. Dión ná koo.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.