Lucas 24
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs BKJ
1 Naꞌa va̱ꞌa kuu̱ mií no̱ó kásáꞌá saꞌa̱ semana, dá ni̱ kee tuku na̱ ñáꞌa̱ yóꞌo kuaꞌa̱n na̱ yái̱ no̱ó ni̱ ndu̱xi Jesús, ta néꞌe na ndirá támi sáꞌa̱n, kirá ni̱ kenduu na̱, ta kuaꞌa̱n taꞌani dao ka̱ na̱ ñáꞌa̱ xíꞌín ná.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Tá ni̱ saa̱ na̱, kúú sa̱ ni̱ ku̱xoo va yuu̱ ndadí yuꞌú yái̱ ñoó.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Dá tá ni̱ ku̱ꞌu na inia̱n, ko̱ ní nániꞌi̱ ná yikí ko̱ño satoꞌo yo̱ Jesús.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ta nákani nda̱ꞌo ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ ko̱ó ka̱ yikí ko̱ño na̱ kánóo. Kúú iin kuití vá ni̱ sa̱ kui̱ta uu̱ ta̱a ndíxi dáꞌo̱n náyeꞌe̱ ndaa díi̱n ná.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo na, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱xíno̱ na̱ taan na̱ nda̱ no̱ñóꞌo̱. Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó xíꞌín ná:
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Ko̱ ta̱ꞌón na nákaa̱ yóꞌo. Diꞌa ni̱ na̱taki va na. Ndusaa̱ ini ndo̱ táto̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ndó tá ni̱ sa̱ káa̱ na̱ xíꞌín ndó chí Galilea diꞌa.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Chi̱ ni̱ kaa na̱ xíꞌín ndó ña̱ miía̱n kánian ndoꞌo naní na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo, chi̱ naki̱ꞌo ñaá iin ta̱a noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a kómí kua̱chi, ta chirkaa ñaá rá ndi̱ka cruz, ta nataki na̱ ti̱xi kuu̱ óni̱ ―kaá ángel ñoó.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Dá ni̱ ndi̱sáa̱ ini na̱ ñáꞌa̱ ñoó to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín ná.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Dá tá ni̱ na̱ndió kuéi na ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ ni̱ saꞌa̱n na̱ yái̱ ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná kásto̱ꞌon na saꞌa̱ ndidaá ña̱ va̱ꞌa yóꞌo xíꞌín ndin uxi̱ iin ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu ndéi xíꞌín rá ñoó.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 María Magdalena xíꞌín Juana, xíꞌín naná Jacobo xíꞌín dao ka̱ na̱ ñáꞌa̱, no̱ón kúú na̱ ni̱ na̱kani ña̱ yóꞌo xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Tído ni̱ kaꞌán rá ña̱ to̱ꞌón ni̱ ndaki ini mií vá ná kíán, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kándísa taꞌon ñaá rá.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Tído ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi Pedro, dá ni̱ ka̱nkono ra kuaꞌa̱n ra̱ yái̱ no̱ó ni̱ ndu̱xi Jesús. Tá ni̱ saa̱ ra̱ ñoó, dá ni̱ chi̱rnee noo̱ rá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé rá inia̱n. Dá ni̱ xini ra̱ sa̱va̱ꞌa dáꞌo̱n ni̱ sa̱ tuú yikí ko̱ño Jesús vá kánóo. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá, ta naá iní ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kuu kuaꞌa̱n ra̱.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ta mií kuu̱ dáá ñóó taꞌani xíka uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús kuaꞌa̱n ra̱ iin ñoo naní Emaús. Ta nákaa̱a̱n táto̱ꞌon uxi̱ iin kilómetro noo̱ ñoo Jerusalén.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ta ndátóꞌón rá kuaꞌa̱n ra̱ íchi̱ ñoó saꞌa̱ ndidaá ña̱ ni̱ kuu.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Ta tein ndátóꞌón rá dión kuaꞌa̱n ra̱, dá ni̱ na̱tuu yati Jesús, dá ni̱ na̱kiꞌin táꞌan na xíka dáó ná kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Tído ió iin ña̱ꞌa sadí noo̱ rá, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ nákoni ñaá rá.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Dá ni̱ kaa iin ta̱a, táꞌa̱n ra̱ naní Cleofas, xíꞌín ná:
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Dá ni̱ kaa na̱:
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Tído ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ néꞌe choon ñoo ndu̱ kúú ra̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá rá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ romano. Ta ro̱ón ni̱ chi̱rkaa ñaá ndi̱ka cruz.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Tído ni̱ kaꞌán nduꞌu̱ ña̱ ni̱ ka̱sáa̱ na̱ taó xóo na na̱ ñoo ndu̱ ti̱xi ndaꞌá ta̱ dándáki ñaá, ní kúu. Ta kuu̱ víti xíno oni̱ kuu̱ ña̱ ni̱ kuu dión.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ta iin ka̱ ña̱ꞌa ni̱ kedaá xíꞌín ndú ni̱ naá ini ndu̱, chi̱ tá ko̱ ñáꞌa̱ tu̱u naꞌa viti ni̱ saꞌa̱n dao na̱ ñáꞌa̱ kúú kuendá nduꞌu̱ yái̱ no̱ó ni̱ ndu̱xi na,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ta ko̱ó ka̱ yikí ko̱ño na̱ ní nániꞌi̱ na̱ ñáꞌa̱ ñoó. Dá tá ni̱ ndu̱sáa̱ na̱, dá ni̱ kaa na̱ ña̱ ni̱ naꞌa̱ noo̱ dao ángel noo̱ ná, ta no̱ón kúú na̱ ni̱ kaa xíꞌín ná ña̱ ni̱ na̱taki va Jesús.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Dá ni̱ saꞌa̱n taꞌani dao ta̱a kúú kuendá nduꞌu̱ ni̱ sa̱ nde̱ꞌé rá ini yái̱ ñoó. Tído táto̱ꞌon káa rá ió ña̱ ni̱ na̱kani na̱ ñáꞌa̱ ñoó, ki̱ꞌo dión taꞌani ni̱ xini ra̱. Tído ko̱ ní xiní taꞌon ra mií Jesús.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 ¿Á ko̱ náꞌá taꞌon ndó ña̱ ki̱ꞌo dión kánian ndoꞌo naní nío̱ Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá, dá ndu̱ꞌu na noo̱ ndato náyeꞌe̱ ndaa? ―kaá na̱.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Dá ni̱ ka̱sáꞌá nákani na xíꞌín rá saꞌa̱ ndidaá ña̱ ni̱ taa Moisés, xíꞌín ña̱ ni̱ taa ndidaá ka̱ profeta. Ta ki̱ꞌo dión ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ noo̱ rá ña̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios saꞌa̱ ndidaá ña̱ kánian ndoꞌo na.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Dá tá ni̱ ku̱yati na ñoo lóꞌo̱ no̱ó kuaꞌa̱n ta̱a ñoó, dá ni̱ kee Jesús ña̱ yáꞌa na kuaꞌa̱n na̱ cháá ka̱ chí noo̱.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Dá ni̱ kendúsa̱ ra̱ xíꞌín ná ña̱ ná katuu tóo na koo na xíꞌín rá, chi̱ kaá ra̱:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Dá tá ni̱ sa̱ io na̱ mesa xíꞌín ta̱a ñoó, dá ni̱ tiin na pan. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios sa̱ꞌán. Dá ni̱ tei ñéꞌe naa̱n. Dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n noo̱ rá.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Dá ví ni̱ nono̱ noo̱ rá, dá ni̱ na̱koni ra̱ ña̱ Jesús kúú ná. Ta kúú ni̱ nda̱ñóꞌó níꞌini va na noo̱ rá.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ta̱a ñoó ndátóꞌón táꞌan mií rá:
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Ta kúú ni̱ nda̱kuei ra mií hora daá ñóó. Dá ni̱ kee ra nandió kuéi ra kuaꞌa̱n ra̱ ñoo Jerusalén. Tá ni̱ saa̱ ra̱, kúú ni̱ na̱níꞌi̱ rá noo̱ ndéi tútí ndin uxi̱ iin ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús, ta ndéi taꞌani dao ka̱ ña̱yuu xíꞌín rá.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Kúú ni̱ kaa ña̱yuu ñoó xíꞌín rá:
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Dá ni̱ ka̱sáꞌá taꞌani ndi nduú ta̱a yóꞌo nákani ra xíꞌín ná ña̱ ni̱ ndoꞌo ra íchi̱ ñoó. Ta ni̱ na̱kani taꞌani ra ña̱ ko̱ ní nákoni taꞌon ra Jesús nda̱ ni̱ tei ñéꞌe na pan, nda̱ daá ni̱ na̱koni ñaá rá, kaá ra̱.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Ta xía̱n nani ndíta ta̱a yóꞌo káꞌa̱n ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱, ta kúú iin kuití vá, kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n Jesús me̱ꞌí noo̱ ndéi na ñoó. Dá ni̱ kaa na̱:
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ta kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ña̱yuu ñoó, chi̱ ni̱ kaꞌán ná ña̱ iin nío̱ vá kíán.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Kande̱ꞌé ndó ndáꞌí, ta kande̱ꞌé ndó sa̱ꞌí, chi̱ mií vá yuꞌu̱ kúúí. Dákoꞌo̱n ndáꞌa̱ ndo̱ yuꞌu̱, ta kande̱ꞌé va̱ꞌa ndó yuꞌu̱, chi̱ iin nío̱ ko̱ kómí taꞌan vaan lásá ni ko̱ño. Tído ndéꞌé ndó yuꞌu̱ ña̱ ió va lásái̱ xíꞌín ko̱ñoi̱ ―kaá na̱.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ ndáꞌa̱ ná xíꞌín saꞌa̱ ná no̱ó na̱ ndéi ñoó.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Tído sa̱ꞌá ña̱ kádii̱ téí ini ña̱yuu ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ku̱ú taꞌon kandía na. Ta sa̱ꞌá ña̱ naá ini na̱ xiní na̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Dá ni̱ xi̱ꞌo ña̱yuu ñoó iin táꞌí ti̱yaká ni̱ kado noo̱ ná xíꞌín iin daꞌa̱nda̱ ndu̱dí.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Dá ni̱ tiin naa̱n, ta kúú ni̱ seí náa̱n noo̱ ndidaá ña̱yuu ñoó.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Dá ni̱ kaa na̱:
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Dá ni̱ sonó Jesús ña̱xintóni̱ ná, dá ná kandaa̱ ini na̱ ña̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ña̱yuu ñoó:
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Ta káꞌa̱n taꞌanian ña̱ dánaꞌa̱ ña̱yuu no̱ó na̱ ndéi iin níí kúú ñayuú saꞌa̱ Cristo, dá kía̱n, tá ná nandikó iní na̱ sa̱ꞌá kua̱chi kée na, dá ná kuꞌu̱ káꞌano ini Ndios saꞌa̱ ná. Ta dinñóꞌó ka̱ kasáꞌá ná dánaꞌa̱ na̱ no̱ó na̱ ndéi ñoo Jerusalén.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ta ndoꞌó kakuu na̱ koꞌo̱n kanoo ki̱ꞌo kuendá saꞌa̱ ndidaá ña̱ yóꞌo.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ta kanaꞌá ndó viti ña̱ koꞌi̱n tandaꞌí na̱ ni̱ kaa tatái̱ ki̱ꞌo na koo xíꞌín ndó. Tído kando̱o ndó ñoo Jerusalén yóꞌo, ta kandati ndó nda̱ ná natiin ndó ndée̱ tandaꞌá Ndios kii nda̱ induú.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Dá ni̱ taó xóo ñaá Jesús ndáka na kuaꞌa̱n na̱ yati ñoo naní Betania. Tá ni̱ saa̱ na̱ ñoó, dá ni̱ nda̱neꞌe na ndáꞌa̱ ná. Dá ni̱ xika̱ na̱ ña̱ mani̱ noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu ñoó.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ta tein xíka̱ na̱ ña̱ yóꞌo noo̱ Ndios, dá ni̱ ke̱xoo na no̱ó ña̱yuu ñoó ko̱nana na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná induú.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sa̱ ndaño̱ꞌo ñaá ña̱yuu ñoó, dá ni̱ kee na nándió kuéi na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná ñoo Jerusalén xíꞌa̱n kádii̱ nda̱ꞌo ini na̱.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ta daá ndéi va na yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano ndáño̱ꞌo na Ndios, ta kékáꞌano ñaá ná. Dión ná koo.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.