Lucas 23
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA
1 Dá ni̱ nda̱kuei ndiꞌi ra ndáka ra Jesús kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ Pilato. Tá ni̱ saa̱ ra̱,
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 dá ni̱ ka̱sáꞌá rá dátai̱ kua̱chi ra Jesús, ta kaá ra̱:
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón Pilato Jesús:
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Dá ni̱ kaa Pilato xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu tákuei kuaꞌa̱n ñoó:
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Tído ndúndeé ña̱yuu ñoó káꞌa̱n kua̱chi na saꞌa̱ Jesús:
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo Pilato ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ saꞌa̱ kuendá Galilea, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón rá ña̱yuu ñoó:
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ra̱ ña̱ nákaa̱ na̱ ti̱xi ndáꞌa̱ Herodes, ta̱ néꞌe choon chí kuendá Galilea, dá ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá rá kuaꞌa̱n na̱ noo̱ Herodes, chi̱ tein kuu̱ dáá ñóó nákaa̱ ra̱ ñoo Jerusalén.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Tá ni̱ xini Herodes Jesús, kúú ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini ra̱, chi̱ sa̱ ió kuu̱ vá kátoó ra̱ koni ñaá rá. Chi̱ kua̱ꞌá ndava̱ꞌo ña̱ꞌa seídóꞌo ra káꞌa̱n na̱ saꞌa̱ Jesús, ta ndáti ra koni xíꞌín noo̱ rá kee na iin ña̱ꞌa ndato.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Herodes, tído ni iin ña̱ꞌa ko̱ ní káꞌa̱n na̱.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ta ndíta ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley ndúndeé rá káꞌa̱n kua̱chi ra saꞌa̱ Jesús.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Dá ni̱ ka̱sáꞌá Herodes xíꞌín ndidaá soldado ra̱ kénóo ñaá rá, ta ni̱ kedi̱ki ndaa ñaá rá. Kúú ni̱ da̱kuíꞌino ñaá rá xíꞌín dáꞌo̱n táyíí káa ndíxi mií rá. Ta dión káa na ni̱ ta̱ndaꞌá tuku ñaá rá kuaꞌa̱n na̱ noo̱ Pilato.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ta mií tein kuu̱ dáá ñóó ni̱ na̱kiꞌin táꞌan va̱ꞌa Herodes xíꞌín Pilato, chi̱ sa̱ xini uꞌu̱ táꞌan va ra tá sata̱.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Dá ni̱ kana Pilato ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel, xíꞌín mií na̱ ñoo ñoó,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Ta ni Herodes ko̱ ní nániꞌi̱ kua̱chi ra̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ta̱ndaꞌá tuku ñaá rá ni̱ ka̱sáa̱ ra̱ noo̱ yúꞌu̱. Ta ni iin tóꞌón taꞌon kua̱chi, ña̱ kía̱n kánian kuu ra̱, ko̱ ní ya̱ꞌa ra kee ra.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Sa̱ꞌá ño̱ó, tá ni̱ ndiꞌi ni̱ da̱ndóꞌi nío̱ rá, dá dáyaa̱i̱ rá koꞌo̱n ra̱ ―kaá ra̱.
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Ta tein iin iin víko̱ ñoó kánian dáyaa̱ Pilato iin ta̱a nákaa̱ veꞌe ka̱a.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú ndidaá ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó:
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Ta ta̱a yóꞌo kúú ra̱ nákaa̱ veꞌe ka̱a sa̱ꞌá ña̱ ni̱ nda̱kono ra naá ra̱ xíꞌín ta̱ romano dándáki ñoo ñoó, xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ kúú rá iin ta̱a saꞌání ndi̱i.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Dá ni̱ kaꞌa̱n tuku Pilato xíꞌín ña̱yuu ñoó, chi̱ kóni̱ ra̱ dáyaa̱ ra̱ Jesús.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Tído ni̱ na̱ndió kuéi tuku na ni̱ ka̱yuꞌú ná:
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Ta ni̱ na̱ndió ko̱o Pilato ni̱ kaꞌa̱n ra̱ taꞌándá kúú oni̱ xíꞌín ña̱yuu ñoó:
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Tído ni̱ ka̱sáꞌá ndúndeé ka̱ ví ña̱yuu ñoó káyuꞌú ná ña̱ ná karkaa kíi̱ Jesús ndi̱ka cruz. Tído sa̱ꞌá ña̱ ndúndeé ña̱yuu ñoó káyuꞌú ná, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ xino̱ ini Pilato kee ra ña̱ kóni̱ na̱.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ xika̱ ña̱yuu ñoó koo.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Kúú ni̱ da̱yáa̱ ra̱ Barrabás, táꞌa̱n ra̱ ni̱ chi̱káa̱ ra̱ veꞌe ka̱a sa̱ꞌá ña̱ naá ra̱ xíꞌín ta̱ romano, xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ saꞌání ra̱ ndi̱i, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ xika̱ mií ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ra Jesús ndoꞌo na táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ mií ña̱yuu ñoó.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ta noo̱ ndáka ra Jesús kuaꞌa̱n ra̱, ñoó ni̱ tiin ra iin ta̱a naní Simón, ta̱ kuendá Cirene. Ta̱ yóꞌo kúú ra̱ ko̱ndii ni̱ saꞌa̱n ra̱ yúku̱. Dá ni̱ chi̱nóo ra cruz Jesús doko̱ ta̱a yóꞌo, dá ni̱ kee ra kádo̱kó ra̱ cruz ñoó tákaa ra kuaꞌa̱n ra̱ sata̱ Jesús.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu tákuei ñaá kuaꞌa̱n xíꞌín dao ka̱ na̱ ñáꞌa̱, ta ndaꞌí sáki na, ta ndaꞌí kúu ini na̱ saꞌa̱ Jesús kuaꞌa̱n na̱.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná no̱ó na̱ ñáꞌa̱ yóꞌo. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ná:
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 dá chi̱ kasandaá kuu̱ kaa ña̱yuu diꞌa: “Ndikáꞌán ví na̱ ko̱ ku̱ú kandei de̱ꞌe, ta ndikáꞌán ví dókó, ña̱ ko̱ ní sá ñóꞌo taleé, ta ndikáꞌán ví ndódo̱, ña̱ ko̱ ní dákuáꞌano taleé.”
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Ta tein kuu̱ dáá ñóó kaa na̱ xíꞌín yúku̱: “Ná kue̱i ndó sa̱tá nduꞌu̱.” Ta kaa na̱ xíꞌín koꞌondo: “Dándu̱xi ndó nduꞌu̱.”
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Dá chi̱ tá ki̱ꞌo diꞌa kée na xíꞌín yíto̱ kuíi̱, xíni̱ ndí ki̱án kee na xíꞌín yíto̱ ichí ―kaá na̱.
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Ta ndáka taꞌani ra uu̱ ta̱a kini kuaꞌa̱n ra̱ xíꞌín Jesús, dá kaꞌání taꞌani ñaá rá.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Dá tá ni̱ saa̱ ra̱ iin xíán noo̱ naní Calavera, dá ni̱ chi̱rkuei ñaá rá ndi̱ka cruz. Ta iin ta̱a kini ñoó tárkaa iin cruz xoo kuáꞌa Jesús, ta iin ka̱ ra̱ tárkaa iin cruz xoo íti na̱.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Dá ni̱ kaa Jesús:
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Ta ndidaá ña̱yuu ñoó ndíta ndéꞌé, ta nda̱ ta̱ néꞌe choon ndíta kédi̱ki ndaa ra̱ Jesús, ta kaá ra̱:
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ta nda̱ soldado ñoó ni̱ kedi̱ki ndaa taꞌani ñaá, chi̱ ni̱ na̱tuu yati ra ni̱ da̱kóꞌo̱n ra̱ vino iá yúꞌu̱ ná,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ta ndáꞌa̱ iin tabla dini̱ cruz noo̱ tárkaa Jesús, ta tándaa letra káꞌa̱n yúꞌu̱ griego xíꞌín yúꞌu̱ latín, xíꞌín yúꞌu̱ hebreo, ta kaáa̱n diꞌa: “Ta̱a yóꞌo kúú rey no̱ó na̱ Israel.”
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Ta iin ta̱a kini tákaa iin ka̱ cruz ñoó, ni̱ ka̱sáꞌá kána̱ꞌá ra̱ xíꞌín ná, ta kaá ra̱:
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Tído ta̱a tákaa iin ka̱ cruz ñoó ni̱ da̱náni ra iin ka̱ ta̱a kini ñoó, ta kaá ra̱ xíꞌín rá:
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Miía̱n ndaa̱ kuiti tárkuei yó ndóꞌo nío̱ yo̱ sa̱ꞌá kua̱chi ni̱ kee yó, chi̱ ki̱ꞌo dión kánian ndoꞌo yó. Tído na̱ yóꞌo, ni iin tóꞌón taꞌon ña̱ꞌa kini ko̱ ní ya̱ꞌa na kee na.
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Tá ni̱ kasa̱ndaá ka̱xuu̱, dá ni̱ na̱kuíi̱n naá iin níí kúú ñayuú nda̱ ka̱ oni̱ sa̱ꞌini.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Ta ni̱ ndaꞌo̱ ndi̱ndii, ta ni̱ ndata̱ dao dáꞌo̱n tárkaa ndadí ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú Jesús, ta kaá na̱:
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Tá ni̱ xini ta̱ dándáki soldado ña̱ ni̱ ndoꞌo na dión, dá ni̱ xi̱ꞌo ra ña̱ñóꞌó noo̱ Ndios, chi̱ kaá ra̱:
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ta ndidaá ña̱yuu kuáꞌa̱ ni̱ sa̱ ndita ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ña̱ ni̱ ndoꞌo Jesús, ni̱ na̱ndió kuéi na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná, ta kani ndáꞌa̱ ná yuꞌú ndíká ná kuaꞌa̱n na̱ sa̱ꞌá ña̱ ndaꞌí kúu ini na̱.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Ta ndidaá na̱ ni̱ sa̱ neꞌe táꞌan va̱ꞌa xíꞌín Jesús, xíꞌín na̱ ñáꞌa̱ tákuei ñaá ve̱i nda̱ kuendá Galilea, no̱ón kúú na̱ ndíta xíká ná ndéꞌé ná ndidaá ña̱ ni̱ kuu.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Ta ñoo ñoó ió iin ta̱a naní José, ta kúú rá ta̱ ñoo Arimatea, táꞌa̱n ña̱ nákaa̱ chí kuendá Judea. Ta néꞌe ra choon no̱ó na̱ Israel, ta kúú rá iin ta̱a va̱ꞌa, iin ta̱a ndaa̱.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Ta ndáti taꞌani ra kasaa̱ Ndios dándáki na ñayuú yóꞌo xíꞌín ndée̱. Ta ko̱ ní nátaꞌan taꞌon ini ra̱ ña̱ ni̱ kee dao ka̱ ta̱ néꞌe choon ñoó xíꞌín Jesús.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Ta̱a yóꞌo kúú ra̱ ni̱ saꞌa̱n ni̱ ndaka̱ yikí ko̱ño Jesús noo̱ Pilato.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ da̱nóo raa̱n ndi̱ka cruz. Dá ni̱ chi̱tuú ñaá rá xíꞌín iin dáꞌo̱n káꞌano. Ta néꞌe ñaá rá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ chi̱káa̱ ra̱ ini iin yái̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa ndi̱ka iin káo̱, noo̱ ko̱ ñáꞌa̱ kakaa̱ ni iin tóꞌón ndi̱i.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Ta mií kuu̱ dáá ñóó kúú kuu̱ kénduu na̱ Israel ña̱ꞌa keí ná, chi̱ sa̱ kuaꞌa̱n kasandaá vá kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Ta na̱ ñáꞌa̱ ni̱ kii xíꞌín Jesús nda̱ Galilea, no̱ón kúú na̱ tárkuei ni̱ saꞌa̱n na̱ nda̱ yái̱ no̱ó ni̱ ndu̱xi Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ xini na̱ ndeí kíán, ta ni̱ xini na̱ no̱ó ni̱ chi̱nóo ra yikí ko̱ño Jesús.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Dá ni̱ na̱ndió kuéi na kuaꞌa̱n na̱ kenduu na̱ kirá támi sáꞌa̱n xíꞌín ña̱ꞌa dákúchi na ñíi̱ Jesús. Tído ni̱ na̱níꞌi̱ ndée̱ ná tein kuu̱ kánian naniꞌi̱ ndée̱ ná, chi̱ ki̱ꞌo dión saꞌándá ley choon.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.