Lucas 13
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Ta tein tiempo daá ñóó ni̱ ka̱sáa̱ dao ña̱yuu, ta ni̱ na̱kani na xíꞌín Jesús sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ndoꞌo dao ta̱a kuendá Galilea, chi̱ ni̱ saꞌání ñaá Pilato xía̱n nani dóko̱ rá kíti̱ noo̱ Ndios, ta ni̱ daká táꞌan ra nii̱ ta̱a ñoó xíꞌín nii̱ kíti̱ ñoó, kaá ra̱ xíꞌín ná.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Dá ni̱ kaa Jesús:
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ko̱ ta̱ꞌón dión kíán. Tído tá ná o̱ nándikó iní ndo̱ sa̱ꞌá kua̱chi kée ndó, dá kía̱n ndidaá taꞌani ndó kuu táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ xiꞌi̱ ta̱a ñoó.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Ta saꞌo̱n oni̱ ta̱a ni̱ xiꞌi̱ tá ni̱ ka̱nkao torre Siloé ñoó sata̱ rá. ¿Á káꞌán ndó ña̱ ni̱ sa̱ kuu ra ta̱ kómí cháá ka̱ kua̱chi noo̱ dao ka̱ na̱ ndéi ñoo Jerusalén ñoó?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ko̱ ta̱ꞌón dión kíán, tído tá ná o̱ nándikó iní ndo̱ sa̱ꞌá kua̱chi kée ndó, dá kía̱n ndidaá taꞌani ndó kuu táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ xiꞌi̱ ta̱a ñoó ―kaá na̱.
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Dá ni̱ da̱kíꞌin táꞌan Jesús dao ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon dánaꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu, ta kaá na̱:
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ta̱a ndaá yíto̱ uva ñoó: “Sa̱ ni̱ xi̱no va oni̱ kuia̱ kíxii ndukúí kui̱ꞌi no̱ó ta̱ño̱ꞌó yóꞌo, tído ni iin kui̱ꞌi ko̱ íin noo̱ ra̱. Sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa ka̱a̱n ná kaꞌanda yo̱ꞌó ra̱, dá chi̱ kétéin oon rá íin rá no̱ñóꞌo̱ yóꞌo.”
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Dá ni̱ kaa ta̱a kéchóon ñoó: “Tatá, konó ní iin kuia̱ víti ka̱ nákuiin rá, dá ná koꞌi̱n katai saꞌa̱ ra̱, dá ná taáín teiꞌi̱.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Tá ni̱ xi̱ꞌo rá kui̱ꞌi, dá kía̱n nakuiin rá. Tá ko̱ó ña̱ꞌá ní xi̱ꞌo rá, dá kía̱n kaꞌanda yo̱ rá”, kaá ra̱ ―kaá Jesús.
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Tein iin kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, nákaa̱ Jesús dánaꞌa̱ na̱ ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ñoó.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Ta ñoó nákaa̱ iin ñáꞌa̱, ta sa̱ ni̱ xi̱no saꞌo̱n oni̱ kuia̱ kúꞌa̱n, chi̱ ni̱ kutódo sa̱ta̱n kée iin espíritu kini. Ta ko̱ ku̱ú taꞌon nakuii̱n ndichi ndaa̱a̱n.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Tá ni̱ xini ñaá Jesús, dá ni̱ kana ñaá ná. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Dá ni̱ chi̱nóo na ndáꞌa̱ ná sa̱ta̱n. Ta kúú vitíꞌón ni̱ na̱kuíi̱n ndichi ndaa̱a̱n. Dá ni̱ ka̱sáꞌán kekáꞌanoán Ndios.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Tído ta̱a dándáki veꞌe ñoó, ni̱ ka̱ryíí nda̱ꞌo ra, chi̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa Jesús ta̱ꞌáná ñáꞌa̱ ñoó tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel. Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó xíꞌín ña̱yuu ñoó:
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Ñáꞌa̱ yóꞌo ni̱ kii tein na̱ veꞌe Abraham, ta sa̱ ni̱ xi̱no saꞌo̱n oni̱ kuia̱ ni̱ kexíxi ña̱ uꞌu̱ ni̱ soꞌoni ñaáán xíꞌín kueꞌe̱ yóꞌo. ¿Á o̱ kúu taꞌon ndaxí yuꞌu̱ ñáꞌa̱ yóꞌo no̱ó kueꞌe̱ ndóꞌán tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱, tá dáá?
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Tá ni̱ kaa na̱ dión, kúú ni̱ xi̱kaꞌan no̱ó ta̱a ko̱ nátaꞌan ini ñoó. Tído ndidaá kúú ña̱yuu ñóꞌo ini veꞌe ñoó ni̱ kadii̱ ini saꞌa̱ ndidaá ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Jesús.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Dá ni̱ kaa Jesús:
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Kíán táto̱ꞌon iin tata lóꞌo̱ naní mostaza, ña̱ ni̱ chiꞌi iin ta̱a no̱ñóꞌo̱ rá, ta kúú ni̱ saꞌanoan, ta ni̱ nduuan iin yíto̱ káꞌano. Ta ni̱ ka̱sáa̱ laa ni̱ ka̱va̱ꞌa rí táka̱ ri̱ tein ndáꞌa̱ ra̱.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Dá ni̱ kaa tuku Jesús:
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Kíán táto̱ꞌon kée ña̱ dákuita̱ ta̱chí yúsa̱ kava̱ꞌa pan, ña̱ ni̱ tiin iin ñáꞌa̱, ta ni̱ da̱kíꞌin táꞌan ñáa̱n xíꞌín oni̱ yáxi̱ harina, dá nakuita̱ ta̱chía̱n.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Ta sa̱ da̱náꞌa̱ Jesús to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Ndios no̱ó ña̱yuu ndéi ñoo náꞌano xíꞌín ñoo kuálí noo̱ chíkaꞌanda na̱ kuaꞌa̱n na̱ ñoo Jerusalén.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá iin ta̱a, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 ―Choꞌon ini ndo̱ ku̱ꞌu ndó noo̱ kúú yéꞌé kuíi̱n, dá chi̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ kua̱ꞌá ndava̱ꞌo kúú ña̱yuu katoó ku̱ꞌu, tído o̱ kándeé taꞌon na ku̱ꞌu na.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Chi̱ tá ni̱ ndiꞌi, dá nakuii̱n na̱ kúú satoꞌo veꞌe yéꞌé kuíi̱n ñoó, dá kadi na̱ yéꞌé ná. Ta ndoꞌó, na̱ ni̱ ka̱ndo̱o ndíta sata̱ véꞌe, kasáꞌá kayuꞌú ndó na̱, ta dákásá ndó yéꞌé, ta kaa ndo̱: “Tatá, tatá, konó ní yéꞌé ná ku̱ꞌu nduꞌu̱.” Dá kaa na̱ kúú satoꞌo veꞌe diꞌa xíꞌín ndó: “Ko̱ náꞌá taꞌon yuꞌu̱ ndá yoo kúú ndó.”
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Dá kasáꞌá ndó kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín ná: “Nduꞌu̱ kúú na̱ ni̱ sa̱sáꞌan dáó xíꞌín ní, ta sa̱ xiꞌi nduú ndu̱ xíꞌín ní, ta sa̱ da̱náꞌa̱ ní noo̱ ndú noo̱ yáꞌi ñoo ndu̱.”
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Dá kaa na̱ xíꞌín ndó: “Sa̱ ni̱ kaꞌa̱n vei xíꞌín ndó ña̱ ko̱ náꞌá taꞌan vei ndá yoo kúú ndó. Kuxoo ndidaá ní ndó kuaꞌán ndo̱ noo̱í, chi̱ kúú ndó ña̱yuu kée ña̱ kini”, kaa na̱.
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Ta ndoꞌó, na̱ kando̱o sata̱ véꞌe ñoó, ndaꞌí kasáꞌá ndeiꞌi̱ ndo̱, ta nakuchi táꞌan no̱ꞌo ndó, chi̱ koni ndo̱ Abraham xíꞌín Isaac, xíꞌín Jacob xíꞌín ndidaá kúú profeta Ndios kandei na noo̱ dándáki Ndios, ta ndoꞌó kúú na̱ ko̱ ní niꞌi̱ íchi̱ kandei ndó ñoó.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Ta kasaa̱ ña̱yuu ni̱ kii chí xoo noo̱ xíno ndi̱ndii, xíꞌín noo̱ kétaan, xíꞌín xoo norte xíꞌín xoo sur, dá nande̱i na mesa, dá kasáꞌan na noo̱ dándáki Ndios.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Kanaꞌá ndó ña̱ ndéi dao ña̱yuu kúú noo̱ ndiꞌi kuií tiempo viti, no̱ón diꞌa kakuu na̱ nakui̱ta no̱ó noo̱ Ndios tiempo daá. Ta na̱ kúú na̱ kúú no̱ó no̱ó ña̱yuu tiempo viti, no̱ón diꞌa kakuu na̱ noo̱ ndiꞌi kuií noo̱ Ndios ―kaá Jesús.
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Ta mií kuu̱ dáá ñóó ni̱ ka̱sáa̱ dao ta̱ fariseo. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Tído kuu̱ víti, xíꞌín taa̱n, xíꞌín idá kánian kanoo i̱í váí íchi̱ ko̱saa̱ Jerusalén, dá chi̱ ko̱ kánian kuu iin profeta iin ka̱ xíán, sa̱va̱ꞌa ñoo Jerusalén vá kúú noo̱ kánian kuu na̱.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 ¡Na̱ ñoo Jerusalén, na̱ ñoo Jerusalén, ndoꞌó kúú na̱ saꞌání ndidaá profeta, ta chíyúú ndó ndidaá na̱ tándaꞌá Ndios ve̱i kasto̱ꞌon xíꞌín ndó! ¡Ndidaá ví taꞌándá ni̱ kaꞌán yuꞌu̱ ña̱ kía̱n nditútíí ndoꞌó táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée iin ti̱ño̱ó ndítútí rí de̱ꞌe kuálí ri̱ nátaán váꞌa rí ti̱xi ndixi̱ ri̱, tído ko̱ ní xíin taꞌon ndó!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Kanaꞌá ndó ña̱ kasandaá iin kuu̱, dá kando̱o íí vá veꞌe ndó. Ta káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ o̱ ko̱ní ka̱ ndo̱ꞌó yuꞌu̱ nda̱ rá ná kasandaá kuu̱ kaa ndo̱: “Na̱ káꞌano kúú na̱ ve̱i xíꞌín choon Ndios, na̱ kúú satoꞌo yo̱” ―kaá Jesús.
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.