Lucas 13

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ta tein tiempo daá ñóó ni̱ ka̱sáa̱ dao ña̱yuu, ta ni̱ na̱kani na xíꞌín Jesús sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ndoꞌo dao ta̱a kuendá Galilea, chi̱ ni̱ saꞌání ñaá Pilato xía̱n nani dóko̱ rá kíti̱ noo̱ Ndios, ta ni̱ daká táꞌan ra nii̱ ta̱a ñoó xíꞌín nii̱ kíti̱ ñoó, kaá ra̱ xíꞌín ná.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Dá ni̱ kaa Jesús:
2 Então Jesus disse:
3 Káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ko̱ ta̱ꞌón dión kíán. Tído tá ná o̱ nándikó iní ndo̱ sa̱ꞌá kua̱chi kée ndó, dá kía̱n ndidaá taꞌani ndó kuu táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ xiꞌi̱ ta̱a ñoó.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Ta saꞌo̱n oni̱ ta̱a ni̱ xiꞌi̱ tá ni̱ ka̱nkao torre Siloé ñoó sata̱ rá. ¿Á káꞌán ndó ña̱ ni̱ sa̱ kuu ra ta̱ kómí cháá ka̱ kua̱chi noo̱ dao ka̱ na̱ ndéi ñoo Jerusalén ñoó?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ko̱ ta̱ꞌón dión kíán, tído tá ná o̱ nándikó iní ndo̱ sa̱ꞌá kua̱chi kée ndó, dá kía̱n ndidaá taꞌani ndó kuu táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ xiꞌi̱ ta̱a ñoó ―kaá na̱.
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Dá ni̱ da̱kíꞌin táꞌan Jesús dao ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon dánaꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu, ta kaá na̱:
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ta̱a ndaá yíto̱ uva ñoó: “Sa̱ ni̱ xi̱no va oni̱ kuia̱ kíxii ndukúí kui̱ꞌi no̱ó ta̱ño̱ꞌó yóꞌo, tído ni iin kui̱ꞌi ko̱ íin noo̱ ra̱. Sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa ka̱a̱n ná kaꞌanda yo̱ꞌó ra̱, dá chi̱ kétéin oon rá íin rá no̱ñóꞌo̱ yóꞌo.”
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Dá ni̱ kaa ta̱a kéchóon ñoó: “Tatá, konó ní iin kuia̱ víti ka̱ nákuiin rá, dá ná koꞌi̱n katai saꞌa̱ ra̱, dá ná taáín teiꞌi̱.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Tá ni̱ xi̱ꞌo rá kui̱ꞌi, dá kía̱n nakuiin rá. Tá ko̱ó ña̱ꞌá ní xi̱ꞌo rá, dá kía̱n kaꞌanda yo̱ rá”, kaá ra̱ ―kaá Jesús.
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Tein iin kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, nákaa̱ Jesús dánaꞌa̱ na̱ ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ñoó.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Ta ñoó nákaa̱ iin ñáꞌa̱, ta sa̱ ni̱ xi̱no saꞌo̱n oni̱ kuia̱ kúꞌa̱n, chi̱ ni̱ kutódo sa̱ta̱n kée iin espíritu kini. Ta ko̱ ku̱ú taꞌon nakuii̱n ndichi ndaa̱a̱n.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Tá ni̱ xini ñaá Jesús, dá ni̱ kana ñaá ná. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Dá ni̱ chi̱nóo na ndáꞌa̱ ná sa̱ta̱n. Ta kúú vitíꞌón ni̱ na̱kuíi̱n ndichi ndaa̱a̱n. Dá ni̱ ka̱sáꞌán kekáꞌanoán Ndios.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Tído ta̱a dándáki veꞌe ñoó, ni̱ ka̱ryíí nda̱ꞌo ra, chi̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa Jesús ta̱ꞌáná ñáꞌa̱ ñoó tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel. Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó xíꞌín ña̱yuu ñoó:
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
15 Então o Senhor respondeu:
16 Ñáꞌa̱ yóꞌo ni̱ kii tein na̱ veꞌe Abraham, ta sa̱ ni̱ xi̱no saꞌo̱n oni̱ kuia̱ ni̱ kexíxi ña̱ uꞌu̱ ni̱ soꞌoni ñaáán xíꞌín kueꞌe̱ yóꞌo. ¿Á o̱ kúu taꞌon ndaxí yuꞌu̱ ñáꞌa̱ yóꞌo no̱ó kueꞌe̱ ndóꞌán tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱, tá dáá?
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Tá ni̱ kaa na̱ dión, kúú ni̱ xi̱kaꞌan no̱ó ta̱a ko̱ nátaꞌan ini ñoó. Tído ndidaá kúú ña̱yuu ñóꞌo ini veꞌe ñoó ni̱ kadii̱ ini saꞌa̱ ndidaá ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Jesús.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Dá ni̱ kaa Jesús:
18 Jesus disse:
19 Kíán táto̱ꞌon iin tata lóꞌo̱ naní mostaza, ña̱ ni̱ chiꞌi iin ta̱a no̱ñóꞌo̱ rá, ta kúú ni̱ saꞌanoan, ta ni̱ nduuan iin yíto̱ káꞌano. Ta ni̱ ka̱sáa̱ laa ni̱ ka̱va̱ꞌa rí táka̱ ri̱ tein ndáꞌa̱ ra̱.
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Dá ni̱ kaa tuku Jesús:
20 Jesus continuou:
21 Kíán táto̱ꞌon kée ña̱ dákuita̱ ta̱chí yúsa̱ kava̱ꞌa pan, ña̱ ni̱ tiin iin ñáꞌa̱, ta ni̱ da̱kíꞌin táꞌan ñáa̱n xíꞌín oni̱ yáxi̱ harina, dá nakuita̱ ta̱chía̱n.
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Ta sa̱ da̱náꞌa̱ Jesús to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Ndios no̱ó ña̱yuu ndéi ñoo náꞌano xíꞌín ñoo kuálí noo̱ chíkaꞌanda na̱ kuaꞌa̱n na̱ ñoo Jerusalén.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá iin ta̱a, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 ―Choꞌon ini ndo̱ ku̱ꞌu ndó noo̱ kúú yéꞌé kuíi̱n, dá chi̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ kua̱ꞌá ndava̱ꞌo kúú ña̱yuu katoó ku̱ꞌu, tído o̱ kándeé taꞌon na ku̱ꞌu na.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Chi̱ tá ni̱ ndiꞌi, dá nakuii̱n na̱ kúú satoꞌo veꞌe yéꞌé kuíi̱n ñoó, dá kadi na̱ yéꞌé ná. Ta ndoꞌó, na̱ ni̱ ka̱ndo̱o ndíta sata̱ véꞌe, kasáꞌá kayuꞌú ndó na̱, ta dákásá ndó yéꞌé, ta kaa ndo̱: “Tatá, tatá, konó ní yéꞌé ná ku̱ꞌu nduꞌu̱.” Dá kaa na̱ kúú satoꞌo veꞌe diꞌa xíꞌín ndó: “Ko̱ náꞌá taꞌon yuꞌu̱ ndá yoo kúú ndó.”
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Dá kasáꞌá ndó kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín ná: “Nduꞌu̱ kúú na̱ ni̱ sa̱sáꞌan dáó xíꞌín ní, ta sa̱ xiꞌi nduú ndu̱ xíꞌín ní, ta sa̱ da̱náꞌa̱ ní noo̱ ndú noo̱ yáꞌi ñoo ndu̱.”
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Dá kaa na̱ xíꞌín ndó: “Sa̱ ni̱ kaꞌa̱n vei xíꞌín ndó ña̱ ko̱ náꞌá taꞌan vei ndá yoo kúú ndó. Kuxoo ndidaá ní ndó kuaꞌán ndo̱ noo̱í, chi̱ kúú ndó ña̱yuu kée ña̱ kini”, kaa na̱.
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Ta ndoꞌó, na̱ kando̱o sata̱ véꞌe ñoó, ndaꞌí kasáꞌá ndeiꞌi̱ ndo̱, ta nakuchi táꞌan no̱ꞌo ndó, chi̱ koni ndo̱ Abraham xíꞌín Isaac, xíꞌín Jacob xíꞌín ndidaá kúú profeta Ndios kandei na noo̱ dándáki Ndios, ta ndoꞌó kúú na̱ ko̱ ní niꞌi̱ íchi̱ kandei ndó ñoó.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Ta kasaa̱ ña̱yuu ni̱ kii chí xoo noo̱ xíno ndi̱ndii, xíꞌín noo̱ kétaan, xíꞌín xoo norte xíꞌín xoo sur, dá nande̱i na mesa, dá kasáꞌan na noo̱ dándáki Ndios.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Kanaꞌá ndó ña̱ ndéi dao ña̱yuu kúú noo̱ ndiꞌi kuií tiempo viti, no̱ón diꞌa kakuu na̱ nakui̱ta no̱ó noo̱ Ndios tiempo daá. Ta na̱ kúú na̱ kúú no̱ó no̱ó ña̱yuu tiempo viti, no̱ón diꞌa kakuu na̱ noo̱ ndiꞌi kuií noo̱ Ndios ―kaá Jesús.
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Ta mií kuu̱ dáá ñóó ni̱ ka̱sáa̱ dao ta̱ fariseo. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
32 Jesus respondeu:
33 Tído kuu̱ víti, xíꞌín taa̱n, xíꞌín idá kánian kanoo i̱í váí íchi̱ ko̱saa̱ Jerusalén, dá chi̱ ko̱ kánian kuu iin profeta iin ka̱ xíán, sa̱va̱ꞌa ñoo Jerusalén vá kúú noo̱ kánian kuu na̱.
33 E Jesus continuou:
34 ¡Na̱ ñoo Jerusalén, na̱ ñoo Jerusalén, ndoꞌó kúú na̱ saꞌání ndidaá profeta, ta chíyúú ndó ndidaá na̱ tándaꞌá Ndios ve̱i kasto̱ꞌon xíꞌín ndó! ¡Ndidaá ví taꞌándá ni̱ kaꞌán yuꞌu̱ ña̱ kía̱n nditútíí ndoꞌó táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée iin ti̱ño̱ó ndítútí rí de̱ꞌe kuálí ri̱ nátaán váꞌa rí ti̱xi ndixi̱ ri̱, tído ko̱ ní xíin taꞌon ndó!
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Kanaꞌá ndó ña̱ kasandaá iin kuu̱, dá kando̱o íí vá veꞌe ndó. Ta káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ o̱ ko̱ní ka̱ ndo̱ꞌó yuꞌu̱ nda̱ rá ná kasandaá kuu̱ kaa ndo̱: “Na̱ káꞌano kúú na̱ ve̱i xíꞌín choon Ndios, na̱ kúú satoꞌo yo̱” ―kaá Jesús.
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.