João 12

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ta kámani̱ iño̱ ka̱ kuu̱, dá kasáꞌá víko̱ pascua. Dá ni̱ saa̱ Jesús ñoo Betania noo̱ ió Lázaro, ta̱a ni̱ xiꞌi̱ ñoó, ta ni̱ na̱taki ra̱ ni̱ kee Jesús.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Ta ñoó ni̱ kenduu na̱ veꞌe Lázaro ña̱ꞌa kadíni Jesús. Ta ni̱ chi̱kodó Marta ña̱ꞌa kadíni na̱ noo̱ mesa. Ta ni̱ sa̱ io taꞌani Lázaro tein ña̱yuu ndéi xíꞌín ná ñoó.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Dá ni̱ kiꞌin María kirá támi sáꞌa̱n ni̱ ka̱va̱ꞌa xíꞌín yuku̱ naní nardo, ta kúú rá táto̱ꞌon dao litro, ta kirá yaꞌi nda̱ꞌo kúú rá. Ta kúú ni̱ kuei ndiꞌán ra̱ sata̱ sáꞌa̱ Jesús, ta xíꞌín idí dini̱a̱n ni̱ da̱náyaaán saꞌa̱ ná. Ta iin níí kúú ini veꞌe ñoó ni̱ na̱ka̱ꞌani díko̱ kirá támi sáꞌa̱n ñoó.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Dá ni̱ kaa iin ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús naní Judas Iscariote, táꞌa̱n ra̱ kúú de̱ꞌe ta̱a naní Simón, ta mií rá koꞌo̱n naki̱ꞌo Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 ―¿Ndiva̱ꞌa ko̱ ní di̱kó yó kirá támi sáꞌa̱n xaa̱n, chi̱ ya̱ꞌi rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo níꞌi̱ ña̱yuu kéchóon na oni̱ ciento kuu̱, dá niꞌi̱ yo̱ di̱ꞌón chindeé yó na̱ kúndaꞌí, ní kúu? ―kaá ra̱.
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Tído ko̱ ní káꞌa̱n ra̱ dión sa̱ꞌá ña̱ kúꞌu̱ ndisa ini ra̱ sa̱ꞌá na̱ kúndaꞌí. Dión ni̱ kaa ra̱, chi̱ kúú rá iin ta̱ kui̱ꞌíná. Ta sa̱ꞌá ña̱ néꞌe va̱ꞌa ra léka̱ noo̱ ñóꞌo di̱ꞌón xíꞌo ña̱yuu chíndeé ñaá, sa̱ꞌá ño̱ó taó de̱ꞌé ra̱ cháá di̱ꞌón ñoó níꞌi̱ mií rá.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Dá ni̱ kaa Jesús:
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Chi̱ daá kuití vá kandei ña̱yuu kúndaꞌí xíꞌín ndó, tído yuꞌu̱, o̱ kóo kuií taꞌoin xíꞌín ndó ―kaá na̱.
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ñoo Jerusalén ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱ ió Jesús ñoo Betania. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáa̱ na̱ ñoó. Ta o̱ du̱ú iin tóꞌón Jesús kóni̱ na̱ kande̱ꞌé ná, chi̱ kóni̱ taꞌani na kande̱ꞌé ná Lázaro, táꞌa̱n ra̱ ni̱ na̱taki tein na̱ kúú ndi̱i ñoó.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Kúú ni̱ ka̱ndo̱o taꞌani ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ña̱ kaꞌání rá Lázaro,
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 dá chi̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ na̱taki ra̱, sa̱ꞌá ño̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ñoo Israel ni̱ ka̱nkuei ti̱xi ndáꞌa̱ rá, ta ni̱ ka̱ndísa na Jesús.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ña̱yuu kuáꞌa̱ ni̱ ka̱sáa̱ noo̱ koo víko̱ ñoo Jerusalén ña̱ ve̱i Jesús.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Dá ni̱ saꞌanda iin rá iin na ndáꞌa̱ ta̱ñóo̱ néꞌe na kuaꞌa̱n na̱ natiin na Jesús noo̱ ve̱i na, ta kaá na̱ káyuꞌú ná:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Dá ni̱ na̱níꞌi̱ Jesús iin burro lóꞌo̱, dá ni̱ kaa na sata̱ ri̱. Dá ni̱ xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios:
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 O̱ sa̱ yuꞌú ndo̱, na̱ ñoo Sion;
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Ko̱ ní kándaa̱ taꞌon ini ta̱ xíonoo xíꞌín ná ndi dándáki ndidaá ña̱ yóꞌo mií hora daá ñóó. Nda̱ kuu̱ ni̱ nana Jesús kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná induú, nda̱ daá ni̱ ndi̱ko̱ꞌon ini ra̱ ña̱ ki̱ꞌo dión káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios, ta ki̱ꞌo dión ni̱ kee ña̱yuu ñoó xíꞌín ná.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Ta ndidaá ña̱yuu ni̱ sa̱ ndita xíꞌín Jesús tá ni̱ kana na Lázaro ini káo̱ ñoó, ta ni̱ da̱nátaki ñaá ná, no̱ón kúú na̱ xíꞌo kuendá noo̱ dao ka̱ ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini na̱.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌa̱n ña̱yuu ñoó ni̱ na̱tiin va̱ꞌa na Jesús, dá chi̱ ni̱ seídóꞌo na sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ kee na xíꞌín Lázaro.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Ta ndaꞌí va ndátóꞌón táꞌan ta̱ fariseo ndíta ra, ta kaá ra̱:
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Ta ñóꞌo dao ta̱a káꞌa̱n yúꞌu̱ griego tein na̱ ni̱ ka̱sáa̱ ñoo Jerusalén kandaño̱ꞌo na Ndios víko̱ ñoó.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Ta ni̱ na̱tuu yati ra noo̱ Felipe, táꞌan ra̱ ñoo Betsaida, ña̱ nákaa̱ chí kuendá Galilea diꞌa. Dá ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ Felipe, ta kaá ra̱:
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Dá ni̱ saꞌa̱n Felipe ni̱ ka̱sto̱ꞌon ra xíꞌín Andrés, dá ni̱ saꞌa̱n nduú ra̱ ni̱ ka̱sto̱ꞌon ra xíꞌín Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Dá ni̱ kaa Jesús:
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó, ña̱ tá ná o̱ chíꞌi yó tata tirió no̱ñóꞌo̱, ta kuua̱n, dá kía̱n iin tóꞌón dáá vá kakian. Tído tá ná kuua̱n ti̱i ñóꞌo̱, dá kía̱n kuita̱ ña̱, ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo kui̱ꞌi ki̱ꞌo ña.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Ta ndi ndáa na̱ ndíꞌi ini sa̱ꞌá ña̱ kataki na̱ ñayuú yóꞌo, no̱ón diꞌa kúú na̱ kuu. Ta na̱ ko̱ ndíꞌi ini sa̱ꞌá ña̱ kataki na̱ ñayuú yóꞌo, no̱ón kúú na̱ koni kataki chíchí.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Tá ió iin káa ndó kóni̱ koni kuáchí noo̱ yúꞌu̱, dá kía̱n nakíi̱ ndo̱ ndiko̱ ndo̱ yuꞌu̱. Ta noo̱ koo yuꞌu̱, ñoó taꞌani kandei na̱ xínkuáchí noo̱í. Ta ndi ndáa na̱ xínkuáchí noo̱ yúꞌu̱, koꞌo̱n tatái̱ ki̱ꞌo na ña̱ñóꞌó noo̱ ná.
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 ’Kútúú nda̱ꞌo inii̱, tído, ¿ndí ki̱án kaꞌi̱n xíꞌín tatái̱? ¿Á kaꞌi̱n: “Tatá, di̱tá ní yuꞌu̱ no̱ó ta̱ndóꞌó yóꞌo”? Tído o̱ kúu taꞌon kaꞌi̱n dión, dá chi̱ choon yóꞌo kúú choon ve̱i yuꞌu̱.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Tatá Ndios, naꞌa̱ ní choon káꞌano kómí ní no̱ó ña̱yuu yóꞌo.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Tá ni̱ seídóꞌo ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó ña̱ ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱, dá ni̱ kaa dao na ña̱ ni̱ ka̱yuꞌú dai̱. Ta dao ka̱ na̱ ni̱ kaa ña̱ iin ángel ni̱ kaꞌa̱n xíꞌín Jesús.
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Dá ni̱ kaa Jesús:
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Ta viti ni̱ kasa̱ndaá va kuu̱ ña̱ keyíko̱ Ndios sa̱ꞌá na̱ ndéi ñayuú yóꞌo, ta koꞌo̱n na̱ di̱tá ná choon noo̱ ndáꞌa̱ ña̱ uꞌu̱, ña̱ saꞌándá choon ñayuú yóꞌo.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ nda̱neꞌe ra yuꞌu̱, dá nakuakai ndidaá ña̱yuu noo̱ miíí.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Dión ni̱ kaa na̱ ni̱ ka̱sto̱ꞌon na xíꞌín ña̱yuu ñoó ndi ndoꞌo na noo̱ kuu na̱.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Dá ni̱ kaa ña̱yuu ñoó:
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Dá ni̱ kaa Jesús:
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Ta xía̱n iói̱ dátoo̱i̱n noo̱ ndo̱, kandeé iní ndo̱ yuꞌu̱, dá kakuu ndó kuendá yuꞌu̱, na̱ dátoo̱n noo̱ ndo̱.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Ta va̱ꞌará kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ ndato ni̱ kee na no̱ó ña̱yuu ñoó, tído ko̱ ní kándísa taꞌon ñaá ná.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Dión, dá ni̱ xi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ taa profeta Isaías, dá chi̱ diꞌa ni̱ kaa na̱:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kúu taꞌon kandísa ña̱yuu ñoó, dá chi̱ diꞌa taꞌani ni̱ taa Isaías:
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 Ni̱ sadi Ndios no̱ó ña̱yuu ñoó, ta ni̱ ndekáxí ná nío̱ ná,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Ña̱ yóꞌo kúú to̱ꞌon ni̱ taa Isaías tá ni̱ xini na̱ choon ndato kómí Jesús, ta ni̱ kaꞌa̱n na̱ saꞌa̱ ná.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Vati̱ xía̱n daá, kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱ néꞌe choon ni̱ ka̱ndísa Jesús, tído ko̱ ní náꞌa̱ ra̱ mií rá, dá chi̱ yuꞌú ra̱ taxí ñaá ta̱ fariseo ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ra̱,
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 dá chi̱ kátoó cháá ka̱ ra̱ ña̱ñóꞌó xíꞌo ta̱a ñayuú yóꞌo o̱ du̱ú ña̱ñóꞌó xíꞌo Ndios.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Dá ni̱ ka̱yuꞌú Jesús:
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ta ndi ndáa na̱ ndéꞌé yuꞌu̱, nda̱ na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá yuꞌu̱ ve̱ii ndéꞌé ná.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Ni̱ ka̱sáa̱ yuꞌu̱ ñayuú yóꞌo kúúí na̱ dátoo̱n no̱ó ña̱yuu, dá kía̱n ndi ndáa ña̱yuu ná kandeé iní ñaá, o̱ kuíin naá ka̱ noo̱ ná.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ta ndi ndáa ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon káꞌi̱n, ta ko̱ kée na choon saꞌándái̱, o̱ du̱ú yuꞌu̱ keyíko̱ saꞌa̱ ná, chi̱ ko̱ véi taꞌon yuꞌu̱ keyíko̱i̱ sa̱ꞌá ña̱yuu. Diꞌa ve̱i yuꞌu̱ dáka̱kii na̱ no̱ó kua̱chi na.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ta ndi ndáa na̱ ko̱ xi̱ín kandeé iní na̱ yuꞌu̱, ta ko̱ kóni̱ na̱ natiin na to̱ꞌon káꞌi̱n, sa̱ io nduu va iin yoo keyíko̱ saꞌa̱ ná. Ta ño̱ó kúú to̱ꞌon káꞌi̱n xíꞌín ndó. Ta mií to̱ꞌon yóꞌo tiin Ndios, dá keyíko̱ na̱ saꞌa̱ ndo̱ tá ná kasandaá kuu̱ noo̱ ndíꞌi.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Ta o̱ du̱ú to̱ꞌon kána ña̱xintóni̱ mií yuꞌu̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó. Tatá Ndios, na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá yuꞌu̱ ve̱ii, no̱ón kúú na̱ ni̱ xi̱ꞌo choon no̱ói̱ ndi kía̱n kaꞌi̱n xíꞌín ndó, ta ndá to̱ꞌon kaꞌi̱n xíꞌín ndó.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Ta náꞌá káxí yuꞌu̱ ña̱ to̱ꞌon ni̱ xi̱ꞌo tatái̱ noo̱í kía̱n kandeéán ki̱ꞌoan ña̱ kataki chíchí ndó. Sa̱ꞌá ño̱ó, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n tatái̱ xíꞌíín, ki̱ꞌo dión káꞌi̱n xíꞌín ndó ―kaá Jesús.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.