João 12

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta kámani̱ iño̱ ka̱ kuu̱, dá kasáꞌá víko̱ pascua. Dá ni̱ saa̱ Jesús ñoo Betania noo̱ ió Lázaro, ta̱a ni̱ xiꞌi̱ ñoó, ta ni̱ na̱taki ra̱ ni̱ kee Jesús.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Ta ñoó ni̱ kenduu na̱ veꞌe Lázaro ña̱ꞌa kadíni Jesús. Ta ni̱ chi̱kodó Marta ña̱ꞌa kadíni na̱ noo̱ mesa. Ta ni̱ sa̱ io taꞌani Lázaro tein ña̱yuu ndéi xíꞌín ná ñoó.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Dá ni̱ kiꞌin María kirá támi sáꞌa̱n ni̱ ka̱va̱ꞌa xíꞌín yuku̱ naní nardo, ta kúú rá táto̱ꞌon dao litro, ta kirá yaꞌi nda̱ꞌo kúú rá. Ta kúú ni̱ kuei ndiꞌán ra̱ sata̱ sáꞌa̱ Jesús, ta xíꞌín idí dini̱a̱n ni̱ da̱náyaaán saꞌa̱ ná. Ta iin níí kúú ini veꞌe ñoó ni̱ na̱ka̱ꞌani díko̱ kirá támi sáꞌa̱n ñoó.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Dá ni̱ kaa iin ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús naní Judas Iscariote, táꞌa̱n ra̱ kúú de̱ꞌe ta̱a naní Simón, ta mií rá koꞌo̱n naki̱ꞌo Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 ―¿Ndiva̱ꞌa ko̱ ní di̱kó yó kirá támi sáꞌa̱n xaa̱n, chi̱ ya̱ꞌi rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo níꞌi̱ ña̱yuu kéchóon na oni̱ ciento kuu̱, dá niꞌi̱ yo̱ di̱ꞌón chindeé yó na̱ kúndaꞌí, ní kúu? ―kaá ra̱.
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Tído ko̱ ní káꞌa̱n ra̱ dión sa̱ꞌá ña̱ kúꞌu̱ ndisa ini ra̱ sa̱ꞌá na̱ kúndaꞌí. Dión ni̱ kaa ra̱, chi̱ kúú rá iin ta̱ kui̱ꞌíná. Ta sa̱ꞌá ña̱ néꞌe va̱ꞌa ra léka̱ noo̱ ñóꞌo di̱ꞌón xíꞌo ña̱yuu chíndeé ñaá, sa̱ꞌá ño̱ó taó de̱ꞌé ra̱ cháá di̱ꞌón ñoó níꞌi̱ mií rá.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Dá ni̱ kaa Jesús:
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Chi̱ daá kuití vá kandei ña̱yuu kúndaꞌí xíꞌín ndó, tído yuꞌu̱, o̱ kóo kuií taꞌoin xíꞌín ndó ―kaá na̱.
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ñoo Jerusalén ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱ ió Jesús ñoo Betania. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáa̱ na̱ ñoó. Ta o̱ du̱ú iin tóꞌón Jesús kóni̱ na̱ kande̱ꞌé ná, chi̱ kóni̱ taꞌani na kande̱ꞌé ná Lázaro, táꞌa̱n ra̱ ni̱ na̱taki tein na̱ kúú ndi̱i ñoó.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Kúú ni̱ ka̱ndo̱o taꞌani ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ña̱ kaꞌání rá Lázaro,
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 dá chi̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ na̱taki ra̱, sa̱ꞌá ño̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ñoo Israel ni̱ ka̱nkuei ti̱xi ndáꞌa̱ rá, ta ni̱ ka̱ndísa na Jesús.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ña̱yuu kuáꞌa̱ ni̱ ka̱sáa̱ noo̱ koo víko̱ ñoo Jerusalén ña̱ ve̱i Jesús.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Dá ni̱ saꞌanda iin rá iin na ndáꞌa̱ ta̱ñóo̱ néꞌe na kuaꞌa̱n na̱ natiin na Jesús noo̱ ve̱i na, ta kaá na̱ káyuꞌú ná:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Dá ni̱ na̱níꞌi̱ Jesús iin burro lóꞌo̱, dá ni̱ kaa na sata̱ ri̱. Dá ni̱ xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios:
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 O̱ sa̱ yuꞌú ndo̱, na̱ ñoo Sion;
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Ko̱ ní kándaa̱ taꞌon ini ta̱ xíonoo xíꞌín ná ndi dándáki ndidaá ña̱ yóꞌo mií hora daá ñóó. Nda̱ kuu̱ ni̱ nana Jesús kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná induú, nda̱ daá ni̱ ndi̱ko̱ꞌon ini ra̱ ña̱ ki̱ꞌo dión káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios, ta ki̱ꞌo dión ni̱ kee ña̱yuu ñoó xíꞌín ná.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Ta ndidaá ña̱yuu ni̱ sa̱ ndita xíꞌín Jesús tá ni̱ kana na Lázaro ini káo̱ ñoó, ta ni̱ da̱nátaki ñaá ná, no̱ón kúú na̱ xíꞌo kuendá noo̱ dao ka̱ ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini na̱.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌa̱n ña̱yuu ñoó ni̱ na̱tiin va̱ꞌa na Jesús, dá chi̱ ni̱ seídóꞌo na sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ kee na xíꞌín Lázaro.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Ta ndaꞌí va ndátóꞌón táꞌan ta̱ fariseo ndíta ra, ta kaá ra̱:
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Ta ñóꞌo dao ta̱a káꞌa̱n yúꞌu̱ griego tein na̱ ni̱ ka̱sáa̱ ñoo Jerusalén kandaño̱ꞌo na Ndios víko̱ ñoó.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Ta ni̱ na̱tuu yati ra noo̱ Felipe, táꞌan ra̱ ñoo Betsaida, ña̱ nákaa̱ chí kuendá Galilea diꞌa. Dá ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ Felipe, ta kaá ra̱:
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Dá ni̱ saꞌa̱n Felipe ni̱ ka̱sto̱ꞌon ra xíꞌín Andrés, dá ni̱ saꞌa̱n nduú ra̱ ni̱ ka̱sto̱ꞌon ra xíꞌín Jesús.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Dá ni̱ kaa Jesús:
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó, ña̱ tá ná o̱ chíꞌi yó tata tirió no̱ñóꞌo̱, ta kuua̱n, dá kía̱n iin tóꞌón dáá vá kakian. Tído tá ná kuua̱n ti̱i ñóꞌo̱, dá kía̱n kuita̱ ña̱, ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo kui̱ꞌi ki̱ꞌo ña.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Ta ndi ndáa na̱ ndíꞌi ini sa̱ꞌá ña̱ kataki na̱ ñayuú yóꞌo, no̱ón diꞌa kúú na̱ kuu. Ta na̱ ko̱ ndíꞌi ini sa̱ꞌá ña̱ kataki na̱ ñayuú yóꞌo, no̱ón kúú na̱ koni kataki chíchí.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Tá ió iin káa ndó kóni̱ koni kuáchí noo̱ yúꞌu̱, dá kía̱n nakíi̱ ndo̱ ndiko̱ ndo̱ yuꞌu̱. Ta noo̱ koo yuꞌu̱, ñoó taꞌani kandei na̱ xínkuáchí noo̱í. Ta ndi ndáa na̱ xínkuáchí noo̱ yúꞌu̱, koꞌo̱n tatái̱ ki̱ꞌo na ña̱ñóꞌó noo̱ ná.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 ’Kútúú nda̱ꞌo inii̱, tído, ¿ndí ki̱án kaꞌi̱n xíꞌín tatái̱? ¿Á kaꞌi̱n: “Tatá, di̱tá ní yuꞌu̱ no̱ó ta̱ndóꞌó yóꞌo”? Tído o̱ kúu taꞌon kaꞌi̱n dión, dá chi̱ choon yóꞌo kúú choon ve̱i yuꞌu̱.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Tatá Ndios, naꞌa̱ ní choon káꞌano kómí ní no̱ó ña̱yuu yóꞌo.
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Tá ni̱ seídóꞌo ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó ña̱ ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱, dá ni̱ kaa dao na ña̱ ni̱ ka̱yuꞌú dai̱. Ta dao ka̱ na̱ ni̱ kaa ña̱ iin ángel ni̱ kaꞌa̱n xíꞌín Jesús.
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Dá ni̱ kaa Jesús:
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Ta viti ni̱ kasa̱ndaá va kuu̱ ña̱ keyíko̱ Ndios sa̱ꞌá na̱ ndéi ñayuú yóꞌo, ta koꞌo̱n na̱ di̱tá ná choon noo̱ ndáꞌa̱ ña̱ uꞌu̱, ña̱ saꞌándá choon ñayuú yóꞌo.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ nda̱neꞌe ra yuꞌu̱, dá nakuakai ndidaá ña̱yuu noo̱ miíí.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Dión ni̱ kaa na̱ ni̱ ka̱sto̱ꞌon na xíꞌín ña̱yuu ñoó ndi ndoꞌo na noo̱ kuu na̱.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Dá ni̱ kaa ña̱yuu ñoó:
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Dá ni̱ kaa Jesús:
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Ta xía̱n iói̱ dátoo̱i̱n noo̱ ndo̱, kandeé iní ndo̱ yuꞌu̱, dá kakuu ndó kuendá yuꞌu̱, na̱ dátoo̱n noo̱ ndo̱.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Ta va̱ꞌará kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ ndato ni̱ kee na no̱ó ña̱yuu ñoó, tído ko̱ ní kándísa taꞌon ñaá ná.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Dión, dá ni̱ xi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ taa profeta Isaías, dá chi̱ diꞌa ni̱ kaa na̱:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kúu taꞌon kandísa ña̱yuu ñoó, dá chi̱ diꞌa taꞌani ni̱ taa Isaías:
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 Ni̱ sadi Ndios no̱ó ña̱yuu ñoó, ta ni̱ ndekáxí ná nío̱ ná,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Ña̱ yóꞌo kúú to̱ꞌon ni̱ taa Isaías tá ni̱ xini na̱ choon ndato kómí Jesús, ta ni̱ kaꞌa̱n na̱ saꞌa̱ ná.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Vati̱ xía̱n daá, kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱ néꞌe choon ni̱ ka̱ndísa Jesús, tído ko̱ ní náꞌa̱ ra̱ mií rá, dá chi̱ yuꞌú ra̱ taxí ñaá ta̱ fariseo ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ra̱,
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 dá chi̱ kátoó cháá ka̱ ra̱ ña̱ñóꞌó xíꞌo ta̱a ñayuú yóꞌo o̱ du̱ú ña̱ñóꞌó xíꞌo Ndios.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Dá ni̱ ka̱yuꞌú Jesús:
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ta ndi ndáa na̱ ndéꞌé yuꞌu̱, nda̱ na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá yuꞌu̱ ve̱ii ndéꞌé ná.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Ni̱ ka̱sáa̱ yuꞌu̱ ñayuú yóꞌo kúúí na̱ dátoo̱n no̱ó ña̱yuu, dá kía̱n ndi ndáa ña̱yuu ná kandeé iní ñaá, o̱ kuíin naá ka̱ noo̱ ná.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ta ndi ndáa ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon káꞌi̱n, ta ko̱ kée na choon saꞌándái̱, o̱ du̱ú yuꞌu̱ keyíko̱ saꞌa̱ ná, chi̱ ko̱ véi taꞌon yuꞌu̱ keyíko̱i̱ sa̱ꞌá ña̱yuu. Diꞌa ve̱i yuꞌu̱ dáka̱kii na̱ no̱ó kua̱chi na.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ta ndi ndáa na̱ ko̱ xi̱ín kandeé iní na̱ yuꞌu̱, ta ko̱ kóni̱ na̱ natiin na to̱ꞌon káꞌi̱n, sa̱ io nduu va iin yoo keyíko̱ saꞌa̱ ná. Ta ño̱ó kúú to̱ꞌon káꞌi̱n xíꞌín ndó. Ta mií to̱ꞌon yóꞌo tiin Ndios, dá keyíko̱ na̱ saꞌa̱ ndo̱ tá ná kasandaá kuu̱ noo̱ ndíꞌi.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Ta o̱ du̱ú to̱ꞌon kána ña̱xintóni̱ mií yuꞌu̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó. Tatá Ndios, na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá yuꞌu̱ ve̱ii, no̱ón kúú na̱ ni̱ xi̱ꞌo choon no̱ói̱ ndi kía̱n kaꞌi̱n xíꞌín ndó, ta ndá to̱ꞌon kaꞌi̱n xíꞌín ndó.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Ta náꞌá káxí yuꞌu̱ ña̱ to̱ꞌon ni̱ xi̱ꞌo tatái̱ noo̱í kía̱n kandeéán ki̱ꞌoan ña̱ kataki chíchí ndó. Sa̱ꞌá ño̱ó, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n tatái̱ xíꞌíín, ki̱ꞌo dión káꞌi̱n xíꞌín ndó ―kaá Jesús.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.