Hebreus 4
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NAA
1 Sa̱ꞌá ño̱ó ná kandaa yo̱ mií yó, viti íin ii̱ Ndios xíꞌín to̱ꞌon ni̱ xi̱ꞌo na ña̱ kía̱n ki̱ꞌo na ña̱ ndu̱ꞌu yó noo̱ naniꞌi̱ ndée̱ yo̱, dá chi̱ oon ni ví tu̱ú dao ndoꞌó, ta o̱ ko̱ní ndo̱ ndu̱ꞌu ndó ñoó.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Dá chi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ na̱tiin yó to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ Jesús ni̱ kee Ndios, ki̱ꞌo dión taꞌani ni̱ seídóꞌo ña̱yuu ñoó to̱ꞌon Ndios tá sata̱. Tído ni̱ naá óon va ña̱ ni̱ seídóꞌo na ña̱, dá chi̱ ko̱ ní kándeé iní na̱ Ndios.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Tído yóó kúú na̱ kándísa ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó koni yo̱ ndu̱ꞌu yó naniꞌi̱ ndée̱ yo̱ noo̱ ió na̱. Tído diꞌa ni̱ kaa na̱ xíꞌín na̱ ko̱ ní kándísa ñaá tá sata̱ ñoó:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Dá chi̱ diꞌa kaá taꞌani tuti ii̱ Ndios sa̱ꞌá kuu̱ úsa̱:
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ta kaá taꞌani tuti ii̱ Ndios diꞌa:
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Sa̱ꞌá ño̱ó kándaa̱ inio̱ ña̱ kómani̱ vá ndu̱ꞌu dao ña̱yuu noo̱ naniꞌi̱ ndée̱ ná, ta ko̱ ní ndu̱ꞌu na̱ ni̱ na̱tiin to̱ꞌon yóꞌo mií no̱ó sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ní seídóꞌo na choon ni̱ saꞌanda Ndios.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Sa̱ꞌá ño̱ó káꞌa̱n tuti ii̱ ña̱ ni̱ saki Ndios iin ka̱ kuu̱, ta kuu̱ ñóó kúú kuu̱ víti. Chi̱ tá ni̱ ya̱ꞌa kua̱ꞌá nda̱ꞌo tiempo, dá ni̱ taa David ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios saꞌa̱ kuu̱ yóꞌo:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Dá chi̱ tá ni̱ xi̱ꞌo Josué ña̱ kía̱n ndu̱ꞌu na̱ sáꞌano ñoo yo̱ noo̱ naniꞌi̱ ndée̱ ndisa na, dá kía̱n o̱ káꞌa̱n taꞌon Ndios saꞌa̱ iin ka̱ kuu̱.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Sa̱ꞌá ño̱ó kándaa̱ inio̱ ña̱ kasandaá iin kuu̱, dá koni ña̱yuu Ndios ndu̱ꞌu na noo̱ miía̱n ndaa̱ kuiti naniꞌi̱ ndée̱ ná.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Dá chi̱ na̱ ndu̱ꞌu ñoó, no̱ón kúú na̱ koni naniꞌi̱ ndée̱ noo̱ ndidaá choon ni̱ kee na, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ na̱níꞌi̱ ndée̱ mií Ndios tá ni̱ ndiꞌi ni̱ ka̱va̱ꞌa na ñayuú yóꞌo.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Sa̱ꞌá ño̱ó ná choꞌon ini yo̱, dá ná konio̱ ndu̱ꞌó noo̱ naniꞌi̱ ndée̱ yo̱, ta ná dáꞌa ni ki̱ꞌo yó miíá ña̱ kusaá inio̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kee na̱ sáꞌano ñoo yo̱, chi̱ ko̱ ní seídóꞌo na no̱ó ni̱ kaꞌa̱n Ndios.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Chi̱ to̱ꞌon takí kúú to̱ꞌon Ndios, ta to̱ꞌon ndakí nda̱ꞌo kíán. Ta dee̱n cháá ka̱ saꞌándáa̱n o̱ du̱ú iin espada saꞌándá ndi nduú xoo. Sa̱ꞌá ño̱ó tá seídóꞌo yóa̱n, xíno̱a̱n nda̱ ma̱á inio̱, ta sónó níꞌinian nío̱ yo̱ xíꞌín ña̱xintóni̱ yo̱. Ta sónó níꞌini taꞌanian tu̱chi yo̱, ta kásandaáa̱n nda̱ ma̱á noo̱ ñóꞌo da̱ndiki lásá yo̱. Ta nádátu̱uan ndidaá ña̱ nákani inio̱ xíꞌín ndidaá ña̱ꞌa ñóꞌo ini nío̱ yo̱.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Ta ni iin tóꞌón taꞌon ña̱ꞌa ió ñayuú yóꞌo ko̱ i̱ó de̱ꞌé noo̱ Ndios. Diꞌa ndidaá táꞌa̱n vaan túu noo̱ ná ndéꞌé ná, ta ndidaá táꞌa̱n vaan ndáa vichí noo̱ ná, ta iin kuu̱ nakui̱ta yó naki̱ꞌo yó kuendá noo̱ ná.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Ta viti ió iin duti̱ kúú no̱ó noo̱ yo̱, ta ni̱ kaa na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná noo̱ ió Ndios induú, ta na̱ yóꞌo kúú Jesús, na̱ kúú de̱ꞌe Ndios. Sa̱ꞌá ño̱ó ná kandita toon yó xíꞌín ña̱ ndaa̱ kándísa yó.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Dá chi̱ viti kómí yó iin duti̱ kúú no̱ó kandoꞌo saꞌa̱ yo̱ sa̱ꞌá ña̱ kúú yó ña̱yuu vitá ini no̱ó kua̱chi. Chi̱ ni̱ kaꞌán taꞌani ña̱ uꞌu̱ dátu̱ú ñaá, dá ya̱ꞌa na kee na kua̱chi, táto̱ꞌon ki̱ꞌo kéean xíꞌín yó, tído ko̱ ní ya̱ꞌa taꞌon na kee na ni iin kua̱chi.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Sa̱ꞌá ño̱ó ná natuu yati yó xíꞌín ta̱ndeé iní noo̱ ió Ndios dándáki na, chi̱ nda̱ ñoó xíꞌo na ña̱ mani̱ noo̱ yo̱, dá niꞌi̱ yo̱ ña̱ kuꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱ yo̱, ta niꞌi̱ taꞌani yó ndée̱ ña̱ kía̱n chindeé ñaá noo̱ iin rá iin ta̱ndóꞌó ve̱i noo̱ yo̱.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.