Gálatas 4
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Ta diꞌa kuaꞌa̱n ña̱ kóni̱i̱ kaꞌi̱n xíꞌín ndó. Sa̱ náꞌá vá ndó ña̱ iin tayií lóꞌo̱, táꞌa̱n ra niꞌi̱ ndidaá kúú ña̱ꞌa tatá xi̱, iin nóó vá kúú xí xíꞌín iin mozo, va̱ꞌará kakuu xi satoꞌo ndidaá ña̱ꞌa na̱ veꞌe xi.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Dá chi̱ nákaa̱ xi̱ ti̱xi ndáꞌa̱ na̱ kéchóon noo̱ tatá xi̱ xíꞌín na̱ ndáka ñaá nda̱ ná xi̱no xi kuia̱ ña̱ kía̱n ni̱ kaa tatá xi̱ natiin xi ña̱ꞌa ió noo̱ ná.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Ki̱ꞌo dión taꞌani ni̱ sa̱ ndoꞌo yó, chi̱ ni̱ sa̱ kuu yó táto̱ꞌon takuálí ndóꞌo dión, chi̱ ni̱ sa̱ ñoꞌo yó ti̱xi ndáꞌa̱ ña̱ kini dándáki ña̱yuu ndéi ñayuú yóꞌo.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Tído tá ni̱ xi̱nko̱o tiempo ña̱ kía̱n ni̱ chi̱kaa̱ ini mií Ndios, dá ni̱ ta̱ndaꞌá ná de̱ꞌe na Jesús ni̱ kii na ni̱ kaki na ti̱xi iin ñáꞌa̱. Ta ni̱ kaki taꞌani na ti̱xi ndáꞌa̱ ley.
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 Dión ni̱ kee na, dá ni̱ taó xóo na yó ti̱xi ndáꞌa̱ ley, dá niꞌi̱ yo̱ ña̱ kakuu yó de̱ꞌe na.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Ta sa̱ꞌá ña̱ kúú yó de̱ꞌe Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ta̱ndaꞌá ná Espíritu de̱ꞌe na ni̱ ka̱sáa̱ na̱ ió na̱ ini nío̱ yo̱. Ta Espíritu ñoó kúú na̱ kédaá xíꞌá, dá kayuꞌú yó Ndios: “Tatá lóꞌo̱ miíi̱.”
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ñóꞌo ka̱ yo̱ ti̱xi ndáꞌa̱ ley, chi̱ nda̱á de̱ꞌe Ndios vá kúú yó viti. Ta sa̱ꞌá ña̱ kúú yó de̱ꞌe na, sa̱ꞌá ño̱ó kánian natiin yó ña̱ va̱ꞌa noo̱ ná saꞌa̱ Cristo.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Tá sa̱ naꞌá, ta ko̱ ñáꞌa̱ kanaꞌá ndó Ndios, dá ni̱ sa̱ ñoꞌo ndó ti̱xi ndaꞌá ña̱ ko̱ kúú ndios.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Tído viti sa̱ náꞌá vá ndó ndá yoo kúú Ndios, o va̱ꞌa ka̱a̱n ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ sa̱ náꞌá diꞌa va Ndios ndo̱ꞌó. Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndiva̱ꞌa ni̱ na̱ndió kuéi tuku ndó no̱ó ña̱ꞌa ko̱ chóon, táꞌa̱n ña̱ kini dándáki ña̱yuu ndéi ñayuú yóꞌo? Ta, ¿ndiva̱ꞌa ni̱ na̱chiꞌi tuku ndó mií ndó ti̱xi ndáꞌán?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Chi̱ kékáꞌano ndó dao kuu̱, xíꞌín dao yoo̱, xíꞌín dao víko̱ xíꞌín dao kuia̱.
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Sa̱ꞌá ño̱ó nákani inii̱ sa̱ꞌá ña̱ kée ndó dión, dá chi̱ ndá ndi kuu naá óon va choon ni̱ keei tein ndó.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Ñani miíi̱, seí ndaꞌávíi̱ noo̱ ndo̱ ña̱ kee ndó táto̱ꞌon kée miíi̱, dá chi̱ ni̱ kee yuꞌu̱ táto̱ꞌon kée mií ndó tá ni̱ sa̱ ioi̱ xíꞌín ndó. Ta ni iin ña̱ꞌa ko̱ ní ya̱ꞌa ndó noo̱í.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Ta sa̱ náꞌá vá míí ndó ña̱ sa̱ꞌá ña̱ sa̱ kúꞌu̱ vai, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kuu ni̱ da̱náꞌi̱ noo̱ ndo̱ taꞌándá míí no̱ó sa̱ꞌá ña̱ kúú to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ Jesús.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Ta ko̱ ní kúꞌichi̱ ini ndo̱ koni ndo̱ yuꞌu̱, ta ko̱ ní káñóꞌó ñaá ndó va̱ꞌará ni̱ sa̱ kúꞌi̱. Diꞌa ni̱ na̱kuaka va̱ꞌa ndó yuꞌu̱ táto̱ꞌon iin ángel ni̱ kii noo̱ Ndios, ta ni̱ kee ndó yuꞌu̱ kúúí táto̱ꞌon mií Cristo Jesús.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Ta, ¿ndeí kuaꞌa̱n ña̱ kádii̱ téí iní ndo̱ koni ndo̱ yuꞌu̱? Ta xíꞌo ndaa̱i̱ kuendá saꞌa̱ ndo̱, chi̱ nda̱ nduchí nóó ví ndó kúꞌu̱ ini ndo̱ taó ndo̱ ki̱ꞌo ndó noo̱ yúꞌu̱ tiempo daá ñóó, ní kúu.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Ta viti, ¿á nda̱á xiní uꞌu̱ va ndó yuꞌu̱ sa̱ꞌá ña̱ káꞌi̱n ña̱ ndaa̱ xíꞌín ndó?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ta ndéi dao ta̱a kádíꞌi̱nda̱ rá ndo̱ꞌó, chi̱ kátoó ra̱ ña̱ kee ndó ña̱ kóni̱ mií rá, tído o̱ du̱ú ña̱ va̱ꞌa kía̱n kóni̱ ra̱. Dá chi̱ ña̱ kóni̱ ra̱ kía̱n taó xóo ra ndo̱ꞌó tein nduꞌu̱, dá nduu ndó kuendá mií rá, dá koo kuión ndo̱ xíꞌín ña̱ dánaꞌa̱ ra̱.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Ña̱ va̱ꞌa kíán tá daá kuití ná koo kuión ndo̱ xíꞌín ña̱ va̱ꞌa, va̱ꞌará ko̱ó yuꞌu̱ ió xíꞌín ndó.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 De̱ꞌe kuálí miíi̱, tuku va ni̱ ka̱sáꞌá ndóꞌo naní nío̱ yuꞌu̱ kée ndó, chi̱ ndóꞌi táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndóꞌo iin ñáꞌa̱ tá káki de̱ꞌán. Ta kúú dión kandoꞌo vai saꞌa̱ ndo̱ nda̱ ná kasandaá ndo̱ kee ndó to̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ sa̱ kee mií Cristo.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Kóni̱ kíi̱i̱ kakaa̱i̱ tein ndó, dá kaꞌi̱n iin to̱ꞌon vitá cháá ka̱ xíꞌín ndó, chi̱ nákani nda̱ꞌo inii̱ saꞌa̱ ndo̱.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Ta viti káꞌi̱n xíꞌín ndoꞌó, na̱ kátoó ndu̱ꞌu tuku ti̱xi ndáꞌa̱ ley Moisés: ¿á ko̱ óon taꞌon kueídóꞌo ndó ndi kaá ley ni̱ taa Moisés?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Chi̱ kaá to̱ꞌon ni̱ taa na ña̱ ni̱ sa̱ ndei uu̱ de̱ꞌe yií Abraham. Iin xi ni̱ sa̱ kuu de̱ꞌe ñáꞌa̱ sa̱ káa̱ ti̱xi ndáꞌa̱ ñadiꞌí na̱. Ta iin ka̱ de̱ꞌe na ni̱ sa̱ kuu de̱ꞌe ñadiꞌí na̱, ñáꞌa̱ dándáki mií.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Ta de̱ꞌe ñáꞌa̱, ña̱ sa̱ káa̱ ti̱xi ndáꞌa̱ ñadiꞌí na̱, ni̱ kaki xi chi̱ ki̱ꞌo dión kóni̱ Abraham. Tído de̱ꞌe ñadiꞌí na̱, ñáꞌa̱ dándáki mií, kúú ra ni̱ kaki táto̱ꞌon ni̱ xi̱ꞌo mií Ndios to̱ꞌon na noo̱ Abraham.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Ndi nduú ñáꞌa̱ yóꞌo kúú táto̱ꞌon uu̱ to̱ꞌon ni̱ ka̱ndo̱o Ndios kee na xíꞌín ña̱yuu na̱. Ta to̱ꞌon mií no̱ó kúú ley ni̱ xi̱ꞌo Ndios dini̱ yúku̱ naní Sinaí. Ta ña̱yuu ni̱ kaki ti̱xi ley yóꞌo, no̱ón kúú na̱ ñóꞌo ti̱xi ndáꞌán. Ta ley yóꞌo kúú táto̱ꞌon Agar, ta ña̱yuu ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ ley kúú táto̱ꞌon de̱ꞌe Agar.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Dá chi̱ ñáꞌa̱ naní Agar ñoó kúú táto̱ꞌon yúku̱ naní Sinaí íin chí Arabia no̱ó ni̱ xi̱ꞌo Ndios ley noo̱ Moisés. Ta kúú taꞌanián táto̱ꞌon ñoo Jerusalén, ña̱ nákaa̱ viti. Dá chi̱ ñoo yóꞌo nákaa̱ ti̱xi ndáꞌa̱ ley xíꞌín ndidaá ña̱yuu ndéi noo̱án, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ sa̱ káa̱ Agar ti̱xi ndáꞌa̱ ñadiꞌí Abraham.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Tído iin ka̱ ñoo Jerusalén, ña̱ nákaa̱ chí induú, ko̱ nákaa̱ taꞌan vaan ti̱xi ndáꞌa̱ ley. Ta ñoo ñoó kúú táto̱ꞌon naná yo̱, na̱ kúú kuendá Jesús.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Dá chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Ta viti, ñani miíi̱, kúú yó táto̱ꞌon Isaac, chi̱ kúú yó de̱ꞌe ni̱ kaa Ndios ki̱ꞌo na noo̱ Abraham.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Ni̱ sa̱ kendava̱ꞌa tayií ni̱ kaki xíꞌín ña̱ kóni̱ míí Abraham xíꞌín tayií ni̱ kaki ni̱ kee Espíritu ii̱. Ta ki̱ꞌo dión taꞌani kéndava̱ꞌa na̱ ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ ley xíꞌín yó viti.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Tído, ¿á ko̱ ndúsaa̱ taꞌon ini ndo̱ ña̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios? Chi̱ diꞌa va kaáa̱n: “Taó xóo ñáꞌa̱ nákaa̱ ti̱xi ndáꞌa̱ ñadiꞌóo̱n ná koꞌa̱n xíꞌín de̱ꞌán. Dá chi̱ o̱ kúu taꞌon niꞌi̱ nduú xi̱ ña̱ va̱ꞌa xíꞌín de̱ꞌe ñáꞌa̱ dándáki mií.”
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Sa̱ꞌá ño̱ó, ñani miíi̱, kanaꞌá ndó ña̱ ko̱ kúú taꞌon yó de̱ꞌe ñáꞌa̱ nákaa̱ ti̱xi ndáꞌa̱ iin ka̱ na̱. Diꞌa kúú yó de̱ꞌe ñáꞌa̱ dándáki mií.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.