Atos 5

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tído ni̱ sa̱ ió iin ta̱a sa̱ naní Ananías, ta ñadiꞌí ra̱ ni̱ sa̱ naní Safira. Ta na̱ yóꞌo ni̱ di̱kó iin táꞌí ñóꞌo̱ ná.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Dá ni̱ taó xóo ra cháá di̱ꞌón no̱ó ña̱ ni̱ niꞌi̱ rá saꞌa̱ ñóꞌo̱ rá. Ta náꞌá ñadiꞌí ra̱ ña̱ dión ni̱ kee ra. Ta ni̱ xi̱ꞌo ra sa̱va̱ꞌa di̱ꞌón ni̱ ka̱ndo̱o ñoó noo̱ apóstol. Ta ni̱ kaa ra̱ ña̱ ki̱ꞌo dión kúú vá di̱ꞌón ni̱ niꞌi̱ rá saꞌa̱ ñóꞌo̱ rá.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín rá:
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Ña̱ꞌa mií vá ní ni̱ sa̱ kuu ñóꞌo̱ ñoó. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ di̱kó nía̱n, ¿á ko̱ náꞌá taꞌon ní ña̱ kuu va kee ní xíꞌín di̱ꞌón ñoó ndi ki̱ꞌo káꞌán mií ní kee ní xíꞌán? Ta, ¿ndiva̱ꞌa ni̱ na̱kani ini ní kaꞌa̱n to̱ꞌón ní? Chi̱ ko̱ ní káꞌa̱n to̱ꞌón taꞌon ní no̱ó ta̱a, noo̱ Ndios vá ni̱ kaꞌa̱n to̱ꞌón ní.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo Ananías to̱ꞌon yóꞌo, kúú ni̱ ka̱nkao va ra ni̱ xiꞌi̱ ra̱. Ta ndidaá kúú ña̱yuu ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon na ña̱ dión ni̱ ndoꞌo ra.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Dá ni̱ ka̱sáa̱ dao takuáchí yíí. Dá ni̱ chi̱tuú xi̱ yikí ko̱ño ra̱ xíꞌín iin dáꞌo̱n. Dá néꞌe ñaá xí ni̱ saꞌa̱n xi̱ ni̱ da̱ndúxi xi.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Tá ni̱ ya̱ꞌa táto̱ꞌon oni̱ hora, dá ni̱ ka̱sáa̱ ñadiꞌí Ananías. Ta ko̱ xíni̱ taꞌan vaán ndí ki̱án ni̱ ndoꞌo yíi̱a̱n.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Pedro:
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌán:
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Ta kúú vitíꞌón vá ni̱ ka̱nkao ñáꞌa̱ ñoó noo̱ sáꞌa̱ Pedro, kúú ni̱ xiꞌi̱ vaán. Tá ni̱ ndu̱ꞌu takuáchí ñoó, ta kúú sa̱ ni̱ xiꞌi̱ vaán. Dá ni̱ taó ñaá xí néꞌe xi ni̱ saꞌa̱n xi̱ ni̱ da̱ndúxi xi díi̱n noo̱ nákaa̱ yikí ko̱ño yíi̱a̱n ñoó.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Ta kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ndidaá kúú na̱ kúú kuendá Jesús xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon na ña̱ dión ni̱ ndoꞌo Ananías xíꞌín ñadiꞌí ra̱.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Ta ni̱ kee apóstol ña̱ꞌa náꞌano xíꞌín ña̱ꞌa ndato no̱ó na̱ ñoo ñoó. Ta ndéi tútí na̱ kúú kuendá Jesús yéꞌé corredor naní Salomón.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Ta ko̱ ní xíꞌo ndeé iní dao ka̱ ña̱yuu ndu̱ꞌu na nakiꞌin táꞌan na xíꞌín na̱ kúú kuendá Jesús, tído va̱ꞌa nda̱ꞌo káꞌa̱n na̱ ñoo ñoó saꞌa̱ ná.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a xíꞌín na̱ ñáꞌa̱ ni̱ ka̱ndísa to̱ꞌon va̱ꞌa ni̱ da̱náꞌa̱ apóstol ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ndu̱kuaꞌa̱ cháá ka̱ na̱ kúú kuendá satoꞌo yo̱ Jesús.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Ta ni̱ taó ña̱yuu ndéi ñoo ñoó na̱ kúꞌu̱ sata̱ véꞌe, ta ni̱ chi̱nóo ñaá ná noo̱ iin xi̱to, o noo̱ iin yúu̱. Dá ni̱ chi̱ndei ñaá ná íchi̱ noo̱ ya̱ꞌa Pedro, dá va̱ꞌará ko̱ndaꞌi̱ óon na ná ya̱ꞌa sata̱ na̱ kúꞌu̱ ñoó, dá ná nduva̱ꞌa na.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Ta kúú kua̱ꞌá na̱ ndéi ñoo yati ñoó ve̱i na ñoo Jerusalén, ta néꞌe na na̱ kúꞌu̱ ve̱i na xíꞌín na̱ ndóꞌo naní nío̱ kée espíritu kini. Ta kúú ndidaá vá ná ni̱ ndu̱va̱ꞌa.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Dá ni̱ nda̱kuei ta̱ duti̱ kúú no̱ó xíꞌín ta̱a kíꞌin táꞌan xíꞌín rá, táꞌa̱n ra̱ kúú ta̱ saduceo, chi̱ ni̱ na̱kutí rá xíꞌín ña̱ uꞌu̱ ini ra̱.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Kúú ni̱ tiin ra na̱ kúú apóstol, dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ sadi ñaá rá veꞌe ka̱a.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Tído ni̱ ka̱sáa̱ iin ángel ni̱ kii noo̱ satoꞌo yo̱ Ndios sa̱kuaá dáá ñóó noo̱ ñóꞌo na veꞌe ka̱a. Dá ni̱ sonó ná yéꞌán. Dá ni̱ taó ñaá ná. Dá ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín ná:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 ―Kuaꞌán ndo̱, ta nakui̱ta ndó noo̱ kúú yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano. Ta kasto̱ꞌon ndó xíꞌín ña̱yuu ndéi ñoó sa̱ꞌá to̱ꞌon, ña̱ xíꞌo ña̱ kataki chíchí ná.
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sei̱do̱ꞌo na ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ángel ñoó, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱. Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ ku̱ꞌu na yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon Ndios.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Tído, tá ni̱ saa̱ ra̱ yéꞌé ka̱a ñoó ni̱ sa̱ nde̱ꞌé rá, ta kúú ko̱ó ka̱ apóstol ñoó ñóꞌo ñoó. Dá ni̱ na̱ndió kuéi ra kuaꞌa̱n ra̱ kasto̱ꞌon ra xíꞌín ta̱ néꞌe choon.
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 Tá ni̱ saa̱ ra̱, dá ni̱ kaa ra̱:
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ta̱ duti̱ kúú no̱ó, xíꞌín ta̱a saꞌándá choon no̱ó ta̱a ndaá yéꞌé ño̱ꞌo, xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, kúú ni̱ ka̱sáꞌá nákani ini ra̱: “¿Ndeí ndiꞌi ví ña̱ ni̱ kuu diꞌa viti?”
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Kúú ni̱ ka̱sáa̱ va iin ta̱a. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Dá ni̱ saꞌa̱n ta̱ saꞌándá choon no̱ó ta̱a ndaá yéꞌé ño̱ꞌo ñoó xíꞌín ra̱ ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ rá ni̱ sa̱ kiꞌin ra apóstol ñoó. Tído ko̱ ní kéndava̱ꞌa taꞌon ra xíꞌín ná, chi̱ yu̱ꞌú ra̱ ña̱ chiyúú ñaá ña̱yuu ndéi seídóꞌo ñaá ñoó.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Dá ndáka ñaá rá ni̱ saa̱ ra̱ veꞌe no̱ó ni̱ na̱taka ndidaá ra̱ kómí choon náꞌano ñoó, dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá rá noo̱ rá. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ta̱ duti̱ mií no̱ó,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 ta kaá ra̱:
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Dá ni̱ na̱ndió néꞌe Pedro xíꞌín dao ka̱ apóstol ñoó to̱ꞌon noo̱ rá, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Tatá Ndios, na̱ ni̱ sa̱ ndaño̱ꞌo na̱ sáꞌano veꞌá, no̱ón kúú na̱ ni̱ da̱nátaki Jesús, na̱ ni̱ saꞌání ndoꞌó tá ni̱ chi̱rkaa ndó na̱ ndi̱ka iin yíto̱.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Ta na̱ yóꞌo kúú na̱ ni̱ chi̱ndaya̱ꞌi mií Ndios, chi̱ ni̱ chi̱ko̱o ñaá ná xoo kuáꞌa na̱. Ta ni̱ ndee ñaá ná na̱ kómí choon sata̱ ña̱yuu, ta ni̱ ndee taꞌani ñaá ná na̱ dáka̱ki ñaá. Dión, dá ná nandikó iní na̱ Israel sa̱ꞌá kua̱chi kée na, dá kuꞌu̱ káꞌano ini Ndios saꞌa̱ ná.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Ta nduꞌu̱ kúú na̱ xíꞌo ndaa̱ kuendá saꞌa̱ ndidaá ña̱ yóꞌo. Ta na̱ kúú Espíritu ii̱, na̱ xíꞌo Ndios no̱ó na̱ seídóꞌo ñaá, no̱ón taꞌani kúú na̱ xíꞌo ndaa̱ kuendá ña̱ dión kíán ―kaá na̱.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ra to̱ꞌon yóꞌo, kúú ni̱ ka̱ryíí nda̱ꞌo ra. Dá ni̱ kaꞌán rá kaꞌání ñaá rá.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Dá ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi iin ta̱ fariseo néꞌe choon naní Gamaliel, ta kúú rá iin ta̱a dánaꞌa̱ ley. Ta ta̱ ndáya̱ꞌi nda̱ꞌo kúú rá noo̱ ndidaá na̱ ñoo ñoó. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná taó tóo ra apóstol ñoó sata̱ véꞌe.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín dao ka̱ ta̱ néꞌe choon ñoó:
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Dá chi̱ tá sata̱ cháá, dá ni̱ nda̱kuíi̱n iin ta̱a naní Teudas. Ta ni̱ chi̱ndaya̱ꞌi ra mií rá, ta táto̱ꞌon komi̱ ciento kúú ta̱a ni̱ sa̱ ndita xíꞌín rá. Tído ni̱ saꞌání vá ñaá ná. Ta ni̱ xita̱ noo ndidaá kúú ta̱a ni̱ sa̱ ndita xíꞌín rá. Ta kúú ni̱ naá vá noo̱ rá.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ nda̱kuíi̱n iin ta̱a Galilea naní Judas tein kuu̱ ni̱ na̱chi̱kodó na̱ ñoo yo̱ kuu̱ ná noo̱ tuti ta̱a néꞌe choon. Ta kúú kuaꞌa̱ taꞌani ta̱a ñoo yo̱ ni̱ sa̱ kiꞌin táꞌan xíꞌín rá. Tído ni̱ saꞌání taꞌani ñaá ná. Ta kúú ndidaá ta̱a sa̱ ndita xíꞌín rá ni̱ xita̱ noo kuaꞌa̱n.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Sa̱ꞌá ño̱ó káꞌi̱n xíꞌín ndó, o̱ sa̱ dátaꞌán ka̱ ndo̱ ta̱a káa, ta dáyaa̱ ndo̱ rá. Chi̱ tá choon kée ra kúú ña̱ꞌa ta̱a o tá kíán to̱ꞌon káꞌa̱n ta̱a oon, dá kía̱n naá vá noo̱án.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Tído tá kíán ña̱ꞌa Ndios, dá kía̱n o̱ kúu taꞌon dánaá ndo̱án. Kaon koo ndó, chi̱ oon ni ví na̱á ndo̱ xíꞌín Ndios ―kaá Gamaliel ñoó.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Ta kúú ni̱ na̱taꞌan va ini ra̱ to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Gamaliel ñoó. Dá ni̱ kana tuku ra apóstol ñoó. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kani ra sata̱ ná xíꞌín chirrión, dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ ná ña̱ ná dáꞌa ka̱ ni kaꞌa̱n na̱ saꞌa̱ Jesús. Dá ví ni̱ da̱yáa̱ ñaá rá kuaꞌa̱n na̱.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Dá ni̱ ka̱nkuei na no̱ó ta̱ néꞌe choon kuaꞌa̱n na̱. Tído kádii̱ nda̱ꞌo ini na̱, chi̱ ni̱ sonó Ndios ña̱ ni̱ ndoꞌo nío̱ ná saꞌa̱ Jesús.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Ta ndidaá kuu̱ ñóꞌo na dánaꞌa̱ na̱ ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano, xíꞌín iin rá iin veꞌe ña̱yuu, ta ko̱ ní dánkoo taꞌon na ña̱ dánaꞌa̱ na̱ saꞌa̱ Jesucristo.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.