Atos 5
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARC
1 Tído ni̱ sa̱ ió iin ta̱a sa̱ naní Ananías, ta ñadiꞌí ra̱ ni̱ sa̱ naní Safira. Ta na̱ yóꞌo ni̱ di̱kó iin táꞌí ñóꞌo̱ ná.
1 Mas um certo varão chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade
2 Dá ni̱ taó xóo ra cháá di̱ꞌón no̱ó ña̱ ni̱ niꞌi̱ rá saꞌa̱ ñóꞌo̱ rá. Ta náꞌá ñadiꞌí ra̱ ña̱ dión ni̱ kee ra. Ta ni̱ xi̱ꞌo ra sa̱va̱ꞌa di̱ꞌón ni̱ ka̱ndo̱o ñoó noo̱ apóstol. Ta ni̱ kaa ra̱ ña̱ ki̱ꞌo dión kúú vá di̱ꞌón ni̱ niꞌi̱ rá saꞌa̱ ñóꞌo̱ rá.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín rá:
3 Disse, então, Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço da herdade?
4 Ña̱ꞌa mií vá ní ni̱ sa̱ kuu ñóꞌo̱ ñoó. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ di̱kó nía̱n, ¿á ko̱ náꞌá taꞌon ní ña̱ kuu va kee ní xíꞌín di̱ꞌón ñoó ndi ki̱ꞌo káꞌán mií ní kee ní xíꞌán? Ta, ¿ndiva̱ꞌa ni̱ na̱kani ini ní kaꞌa̱n to̱ꞌón ní? Chi̱ ko̱ ní káꞌa̱n to̱ꞌón taꞌon ní no̱ó ta̱a, noo̱ Ndios vá ni̱ kaꞌa̱n to̱ꞌón ní.
4 Guardando-a, não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo Ananías to̱ꞌon yóꞌo, kúú ni̱ ka̱nkao va ra ni̱ xiꞌi̱ ra̱. Ta ndidaá kúú ña̱yuu ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon na ña̱ dión ni̱ ndoꞌo ra.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Dá ni̱ ka̱sáa̱ dao takuáchí yíí. Dá ni̱ chi̱tuú xi̱ yikí ko̱ño ra̱ xíꞌín iin dáꞌo̱n. Dá néꞌe ñaá xí ni̱ saꞌa̱n xi̱ ni̱ da̱ndúxi xi.
6 E, levantando-se os jovens, cobriram o morto e, transportando- o para fora, o sepultaram.
7 Tá ni̱ ya̱ꞌa táto̱ꞌon oni̱ hora, dá ni̱ ka̱sáa̱ ñadiꞌí Ananías. Ta ko̱ xíni̱ taꞌan vaán ndí ki̱án ni̱ ndoꞌo yíi̱a̱n.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Pedro:
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌán:
9 Então, Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Ta kúú vitíꞌón vá ni̱ ka̱nkao ñáꞌa̱ ñoó noo̱ sáꞌa̱ Pedro, kúú ni̱ xiꞌi̱ vaán. Tá ni̱ ndu̱ꞌu takuáchí ñoó, ta kúú sa̱ ni̱ xiꞌi̱ vaán. Dá ni̱ taó ñaá xí néꞌe xi ni̱ saꞌa̱n xi̱ ni̱ da̱ndúxi xi díi̱n noo̱ nákaa̱ yikí ko̱ño yíi̱a̱n ñoó.
10 E logo caiu aos seus pés e expirou. E, entrando os jovens, acharam-na morta e a sepultaram junto de seu marido.
11 Ta kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ndidaá kúú na̱ kúú kuendá Jesús xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon na ña̱ dión ni̱ ndoꞌo Ananías xíꞌín ñadiꞌí ra̱.
11 E houve um grande temor em toda a igreja e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Ta ni̱ kee apóstol ña̱ꞌa náꞌano xíꞌín ña̱ꞌa ndato no̱ó na̱ ñoo ñoó. Ta ndéi tútí na̱ kúú kuendá Jesús yéꞌé corredor naní Salomón.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Ta ko̱ ní xíꞌo ndeé iní dao ka̱ ña̱yuu ndu̱ꞌu na nakiꞌin táꞌan na xíꞌín na̱ kúú kuendá Jesús, tído va̱ꞌa nda̱ꞌo káꞌa̱n na̱ ñoo ñoó saꞌa̱ ná.
13 Quanto aos outros, ninguém ousava ajuntar-se com eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a xíꞌín na̱ ñáꞌa̱ ni̱ ka̱ndísa to̱ꞌon va̱ꞌa ni̱ da̱náꞌa̱ apóstol ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ndu̱kuaꞌa̱ cháá ka̱ na̱ kúú kuendá satoꞌo yo̱ Jesús.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais,
15 Ta ni̱ taó ña̱yuu ndéi ñoo ñoó na̱ kúꞌu̱ sata̱ véꞌe, ta ni̱ chi̱nóo ñaá ná noo̱ iin xi̱to, o noo̱ iin yúu̱. Dá ni̱ chi̱ndei ñaá ná íchi̱ noo̱ ya̱ꞌa Pedro, dá va̱ꞌará ko̱ndaꞌi̱ óon na ná ya̱ꞌa sata̱ na̱ kúꞌu̱ ñoó, dá ná nduva̱ꞌa na.
15 de sorte que transportavam os enfermos para as ruas e os punham em leitos e em camilhas, para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Ta kúú kua̱ꞌá na̱ ndéi ñoo yati ñoó ve̱i na ñoo Jerusalén, ta néꞌe na na̱ kúꞌu̱ ve̱i na xíꞌín na̱ ndóꞌo naní nío̱ kée espíritu kini. Ta kúú ndidaá vá ná ni̱ ndu̱va̱ꞌa.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais todos eram curados.
17 Dá ni̱ nda̱kuei ta̱ duti̱ kúú no̱ó xíꞌín ta̱a kíꞌin táꞌan xíꞌín rá, táꞌa̱n ra̱ kúú ta̱ saduceo, chi̱ ni̱ na̱kutí rá xíꞌín ña̱ uꞌu̱ ini ra̱.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 Kúú ni̱ tiin ra na̱ kúú apóstol, dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ sadi ñaá rá veꞌe ka̱a.
18 e lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Tído ni̱ ka̱sáa̱ iin ángel ni̱ kii noo̱ satoꞌo yo̱ Ndios sa̱kuaá dáá ñóó noo̱ ñóꞌo na veꞌe ka̱a. Dá ni̱ sonó ná yéꞌán. Dá ni̱ taó ñaá ná. Dá ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín ná:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 ―Kuaꞌán ndo̱, ta nakui̱ta ndó noo̱ kúú yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano. Ta kasto̱ꞌon ndó xíꞌín ña̱yuu ndéi ñoó sa̱ꞌá to̱ꞌon, ña̱ xíꞌo ña̱ kataki chíchí ná.
20 Ide, apresentai-vos no templo e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sei̱do̱ꞌo na ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ángel ñoó, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱. Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ ku̱ꞌu na yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon Ndios.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho e a todos os anciãos dos filhos de Israel e enviaram
22 Tído, tá ni̱ saa̱ ra̱ yéꞌé ka̱a ñoó ni̱ sa̱ nde̱ꞌé rá, ta kúú ko̱ó ka̱ apóstol ñoó ñóꞌo ñoó. Dá ni̱ na̱ndió kuéi ra kuaꞌa̱n ra̱ kasto̱ꞌon ra xíꞌín ta̱ néꞌe choon.
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 Tá ni̱ saa̱ ra̱, dá ni̱ kaa ra̱:
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ta̱ duti̱ kúú no̱ó, xíꞌín ta̱a saꞌándá choon no̱ó ta̱a ndaá yéꞌé ño̱ꞌo, xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, kúú ni̱ ka̱sáꞌá nákani ini ra̱: “¿Ndeí ndiꞌi ví ña̱ ni̱ kuu diꞌa viti?”
24 Então, o capitão do templo e os principais dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Kúú ni̱ ka̱sáa̱ va iin ta̱a. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Dá ni̱ saꞌa̱n ta̱ saꞌándá choon no̱ó ta̱a ndaá yéꞌé ño̱ꞌo ñoó xíꞌín ra̱ ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ rá ni̱ sa̱ kiꞌin ra apóstol ñoó. Tído ko̱ ní kéndava̱ꞌa taꞌon ra xíꞌín ná, chi̱ yu̱ꞌú ra̱ ña̱ chiyúú ñaá ña̱yuu ndéi seídóꞌo ñaá ñoó.
26 Então, foi o capitão com os servidores e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Dá ndáka ñaá rá ni̱ saa̱ ra̱ veꞌe no̱ó ni̱ na̱taka ndidaá ra̱ kómí choon náꞌano ñoó, dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá rá noo̱ rá. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ta̱ duti̱ mií no̱ó,
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 ta kaá ra̱:
28 Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Dá ni̱ na̱ndió néꞌe Pedro xíꞌín dao ka̱ apóstol ñoó to̱ꞌon noo̱ rá, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Tatá Ndios, na̱ ni̱ sa̱ ndaño̱ꞌo na̱ sáꞌano veꞌá, no̱ón kúú na̱ ni̱ da̱nátaki Jesús, na̱ ni̱ saꞌání ndoꞌó tá ni̱ chi̱rkaa ndó na̱ ndi̱ka iin yíto̱.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo- o no madeiro.
31 Ta na̱ yóꞌo kúú na̱ ni̱ chi̱ndaya̱ꞌi mií Ndios, chi̱ ni̱ chi̱ko̱o ñaá ná xoo kuáꞌa na̱. Ta ni̱ ndee ñaá ná na̱ kómí choon sata̱ ña̱yuu, ta ni̱ ndee taꞌani ñaá ná na̱ dáka̱ki ñaá. Dión, dá ná nandikó iní na̱ Israel sa̱ꞌá kua̱chi kée na, dá kuꞌu̱ káꞌano ini Ndios saꞌa̱ ná.
31 Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão dos pecados.
32 Ta nduꞌu̱ kúú na̱ xíꞌo ndaa̱ kuendá saꞌa̱ ndidaá ña̱ yóꞌo. Ta na̱ kúú Espíritu ii̱, na̱ xíꞌo Ndios no̱ó na̱ seídóꞌo ñaá, no̱ón taꞌani kúú na̱ xíꞌo ndaa̱ kuendá ña̱ dión kíán ―kaá na̱.
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ra to̱ꞌon yóꞌo, kúú ni̱ ka̱ryíí nda̱ꞌo ra. Dá ni̱ kaꞌán rá kaꞌání ñaá rá.
33 Porém, ouvindo eles isto, se enfureceram e deliberaram matá-los.
34 Dá ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi iin ta̱ fariseo néꞌe choon naní Gamaliel, ta kúú rá iin ta̱a dánaꞌa̱ ley. Ta ta̱ ndáya̱ꞌi nda̱ꞌo kúú rá noo̱ ndidaá na̱ ñoo ñoó. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná taó tóo ra apóstol ñoó sata̱ véꞌe.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que, por um pouco, levassem para fora os apóstolos;
35 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín dao ka̱ ta̱ néꞌe choon ñoó:
35 e disse-lhes: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens.
36 Dá chi̱ tá sata̱ cháá, dá ni̱ nda̱kuíi̱n iin ta̱a naní Teudas. Ta ni̱ chi̱ndaya̱ꞌi ra mií rá, ta táto̱ꞌon komi̱ ciento kúú ta̱a ni̱ sa̱ ndita xíꞌín rá. Tído ni̱ saꞌání vá ñaá ná. Ta ni̱ xita̱ noo ndidaá kúú ta̱a ni̱ sa̱ ndita xíꞌín rá. Ta kúú ni̱ naá vá noo̱ rá.
36 Porque, antes destes dias, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ nda̱kuíi̱n iin ta̱a Galilea naní Judas tein kuu̱ ni̱ na̱chi̱kodó na̱ ñoo yo̱ kuu̱ ná noo̱ tuti ta̱a néꞌe choon. Ta kúú kuaꞌa̱ taꞌani ta̱a ñoo yo̱ ni̱ sa̱ kiꞌin táꞌan xíꞌín rá. Tído ni̱ saꞌání taꞌani ñaá ná. Ta kúú ndidaá ta̱a sa̱ ndita xíꞌín rá ni̱ xita̱ noo kuaꞌa̱n.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Sa̱ꞌá ño̱ó káꞌi̱n xíꞌín ndó, o̱ sa̱ dátaꞌán ka̱ ndo̱ ta̱a káa, ta dáyaa̱ ndo̱ rá. Chi̱ tá choon kée ra kúú ña̱ꞌa ta̱a o tá kíán to̱ꞌon káꞌa̱n ta̱a oon, dá kía̱n naá vá noo̱án.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Tído tá kíán ña̱ꞌa Ndios, dá kía̱n o̱ kúu taꞌon dánaá ndo̱án. Kaon koo ndó, chi̱ oon ni ví na̱á ndo̱ xíꞌín Ndios ―kaá Gamaliel ñoó.
39 mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la, para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Ta kúú ni̱ na̱taꞌan va ini ra̱ to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Gamaliel ñoó. Dá ni̱ kana tuku ra apóstol ñoó. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kani ra sata̱ ná xíꞌín chirrión, dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ ná ña̱ ná dáꞌa ka̱ ni kaꞌa̱n na̱ saꞌa̱ Jesús. Dá ví ni̱ da̱yáa̱ ñaá rá kuaꞌa̱n na̱.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos e tendo- os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus e os deixaram ir.
41 Dá ni̱ ka̱nkuei na no̱ó ta̱ néꞌe choon kuaꞌa̱n na̱. Tído kádii̱ nda̱ꞌo ini na̱, chi̱ ni̱ sonó Ndios ña̱ ni̱ ndoꞌo nío̱ ná saꞌa̱ Jesús.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Ta ndidaá kuu̱ ñóꞌo na dánaꞌa̱ na̱ ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano, xíꞌín iin rá iin veꞌe ña̱yuu, ta ko̱ ní dánkoo taꞌon na ña̱ dánaꞌa̱ na̱ saꞌa̱ Jesucristo.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.