Atos 28
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kasa̱ndaá ndiꞌi ndu yúꞌu̱ ta̱ñoꞌo̱ ñoó, dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ndu̱ ña̱ yúku̱ ñoó naní Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Dá ni̱ kuꞌu̱ ini ña̱yuu ndéi ñoó saꞌa̱ ndúꞌu̱, chi̱ ni̱ saꞌon na ñóꞌo̱, dá ni̱ kana na nduꞌu̱ ña̱ ná natuu yati ndu nadaa̱ ndú, chi̱ kóon dai̱, ta vi̱xi nda̱ꞌo.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Dá ni̱ saꞌa̱n taꞌani Pablo ni̱ da̱taká na̱ cháá títo̱ ni̱ taán ná noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱ ñoó. Tído tá ni̱ taán ná ra̱, kúú ni̱ keta iin koo̱ dée̱n tein rá, chi̱ ni̱ ka̱sáꞌá ndii̱ ri̱. Kúú ni̱ tiin rí ndáꞌa̱ ná.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Dá tá ni̱ xini na̱ ndéi Malta ñoó ña̱ tákaa koo̱ ñoó ndáꞌa̱ Pablo, dá ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón táꞌan mií ná:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Tído tá ni̱ kidi niꞌini Pablo ndáꞌa̱ ná, ta kúú ni̱ ka̱nkao va koo̱ dée̱n ñoó noo̱ ñoꞌó kéi̱ ñoó, ta ko̱ ta̱ꞌón ña̱ꞌa ni̱ ndoꞌo na ni̱ kee rí.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Ndidaá kúú ña̱yuu ñoó ndáti ña̱ nein ñíi̱ Pablo, o iin ndakána kankao na kuu na̱. Ta sa̱ ni̱ ku̱naꞌá vá ndáti ña̱yuu ñoó, tído ko̱ó ña̱ꞌa taꞌon ni̱ ndoꞌo na. Dá ni̱ na̱da̱on na ña̱ nákani ini na̱, ta ni̱ kaa na̱ ña̱ iin ndios vá kúú ná.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Ta yati ñoó ndéi dao ñóꞌo̱ iin ta̱a naní Publio, ra̱ néꞌe choon ñoo ñoó. Ta ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ra nduꞌu̱, ta ni̱ xito ñaá rá oni̱ kuu̱.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ta kánduꞌu̱ tatá Publio ñoó noo̱ xíto, chi̱ kúꞌu̱ ra̱ kée kueꞌe̱ dáa̱ xíꞌín tachí níí. Dá ni̱ saꞌa̱n Pablo ni̱ xito niꞌini ñaá ná. Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, kúú ni̱ chi̱nóo na ndáꞌa̱ ná sata̱ rá. Ta kúú ni̱ ndu̱va̱ꞌa va ra.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ndéi ñoó ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa ta̱a ñoó, kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ kúꞌu̱ ni̱ saa̱ noo̱ ió Pablo, ta kúú ni̱ ndu̱va̱ꞌa taꞌani na.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ mani̱ ni̱ kee ña̱yuu ñoó xíꞌín nduꞌu̱. Dá tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ tiin tuku ndu barco koꞌo̱n ndu̱, kúú ni̱ kemáni̱ ná nduꞌu̱ xíꞌín kua̱ꞌá ña̱ꞌa, ña̱ xínñóꞌó ndú no̱ó koꞌo̱n ndu̱.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Tá ni̱ xi̱no oni̱ yoo̱ ni̱ sa̱ ndei ndu ñoó, dá ni̱ tiin ndu iin barco ni̱ sa̱ íi̱n ni̱ sa̱ ndati ni̱ ya̱ꞌa yoo̱ vi̱xi. Ta ni̱ kii ra chí ñoo káꞌano naní Alejandría, ta kándodó uu̱ yoko̱ chí noo̱ ra̱. Iian naní Cástor, ta iin ka̱a̱n naní Pólux. Dá ni̱ kee ndu kuaꞌa̱n ndu̱.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Dá ni̱ saa̱ ndu̱ iin ñoo naní Siracusa. Ta ñoó ni̱ sa̱ ndei ndu oni̱ kuu̱.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Dá ni̱ kee barco ñoó tátuu yati ra yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ kuaꞌa̱n ra̱ nda̱ ni̱ kasa̱ndaá ndu̱ iin ñoo naní Regio. Dá nda̱ iin ka̱ kuu̱ ni̱ ka̱sáꞌá kána tachi̱ ve̱i chí xoo sur diꞌa. Dá tá ni̱ ya̱ꞌa uu̱ ka̱ kuu̱, dá ni̱ saa̱ ndu̱ iin ñoo naní Puteoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Ta ñoó ni̱ na̱níꞌi̱ ndú dao ka̱ na̱ kúú kuendá Jesús. Dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ ndúꞌu̱ ña̱ ná kandei ndu xíꞌín ná usa̱ kuu̱. Dá tá ni̱ ndiꞌi ñoó, dá ni̱ kee ndu kuaꞌa̱n sáꞌá ndú ñoo Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Ta sa̱ ni̱ niꞌi̱ tóꞌon na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoo Roma ña̱ ve̱i ndu, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saa̱ na̱ ni̱ niꞌi̱ ná nduꞌu̱ íchi̱ ve̱i ñoo naní Foro de Apio xíꞌín iin ka̱ ñoo naní Ndin oni̱ Tabernas. Tá ni̱ xini Pablo ña̱ ni̱ ka̱sáa̱ na̱ kúú kuendá Jesús ñoó, dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios, ta ni̱ ndu̱ndeé iní na̱.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Dá tá ni̱ saa̱ ndu̱ ñoo Roma, dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ta̱ saꞌándá choon noo̱ soldado ñoó ta̱a ñóꞌo veꞌe ka̱a néꞌe ra kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ta̱a dándáki veꞌe ka̱a ñoo Roma. Tído ni̱ sonó rá ña̱ koo xoo Pablo iin ka̱ veꞌe, ta koo iin soldado kandaa ñaá rá.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Tá ni̱ xi̱no oni̱ kuu̱ ni̱ saa̱ Pablo ñoo Roma, dá ni̱ na̱kana na ta̱ sáꞌano Israel ndéi ñoo Roma ñoó. Dá tá ni̱ na̱taka ra̱, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ da̱ndíchi̱ ra̱ yuꞌu̱, dá ni̱ kaꞌán rá dáyaa̱ ñaá rá, chi̱ ko̱ ní nániꞌi̱ taꞌon ra ni iin tóꞌón kua̱chii̱ sa̱ꞌá ña̱ kánian kuui̱.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Tído ko̱ ní xíin taꞌon ta̱ ñoo yo̱, ta̱ Israel, ña̱ dáyaa̱ ta̱ néꞌe choon yuꞌu̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ xika̱i̱ ña̱ ná keyíko̱ César sa̱ꞌí, va̱ꞌará ko̱ó ña̱ꞌa ndóꞌi xíꞌín na̱ ñooi̱.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Ta ña̱ yóꞌo kóni̱i̱ kasto̱ꞌin xíꞌín ndó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱kanai ndo̱ꞌó ni̱ ka̱sáa̱ ndo̱, dá kaꞌi̱n xíꞌín ndó, chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kómíí ta̱ndeé iní táto̱ꞌon ki̱ꞌo ió ta̱ndeé iní noo̱ dao ka̱ na̱ ñoo yo̱, na̱ Israel, sa̱ꞌá ño̱ó ndíko̱ yuꞌu̱ cadena yóꞌo ―kaá na̱.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Dá ni̱ kaa ta̱ sáꞌano ñoó xíꞌín ná:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Tído kóni̱ ndu̱ kueídóꞌo ndu ndi kaá ní sa̱ꞌá ña̱yuu kándísa dión, chi̱ iin níí kúú xíán káꞌa̱n kini ña̱yuu saꞌa̱ ná ―kaá ra̱.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Dá ni̱ ka̱ndo̱o ra iin kuu̱ ña̱ nataka ra̱ kueídóꞌo ra Pablo. Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ dáá ñóó, kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱taka veꞌe noo̱ ió Pablo. Ta nda̱ naꞌa, ta kúú nda̱ ni̱ ini, ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, chi̱ kóni̱ na̱ ña̱ xino̱ ini ña̱yuu ñoó, dá ná kandísa na Jesús. Chi̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo dánaꞌa̱ ley Moisés, xíꞌín ña̱ ni̱ kaꞌa̱n profeta sa̱ naꞌá.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ta dao ra ni̱ ka̱ndísa ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ Pablo, tído dao ra, ko̱ ní xíin kandísa.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Ta sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ní nákiꞌin táꞌan nóó ña̱xintóni̱ rá, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáꞌá nduta̱ ra̱ kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá. Tído tá ko̱ ñáꞌa̱ ka̱ kankuei ra yéꞌé ñoó, dá ni̱ kaa Pablo xíꞌín rá:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Kuaꞌán kaꞌo̱n diꞌa xíꞌín ña̱yuu xaa̱n:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Dión ndoꞌo na chi̱ ni̱ ndu̱káxí nda̱ꞌo nío̱ ná.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Ta kanaꞌá ndó viti ña̱ tándaꞌá Ndios to̱ꞌon va̱ꞌa, ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ ndi kee na dáka̱ki na yó, kuaꞌa̱n no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel, ta no̱ón diꞌa kúú na̱ natiin va̱ꞌan ―kaá Pablo xíꞌín rá.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Tá ni̱ kaꞌa̱n Pablo to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ ka̱sáꞌá dándichi̱ táꞌan mií ra̱ Israel ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Ta ni̱ sa̱ io Pablo uu̱ kuia̱ toon ini veꞌe ni̱ xiin ndodó ná ñoó. Ta sa̱ na̱tiin va̱ꞌa na ndidaá ña̱yuu sa̱ sáa̱ sa̱ xito niꞌini ñaá.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu ñoó saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu na ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, ta ni̱ da̱náꞌa̱ taꞌani na saꞌa̱ satoꞌo yo̱ Jesucristo. Ta ko̱ ní yu̱ꞌú taꞌon na kaꞌa̱n na̱, ta ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ ní chítuu noo̱ dánaꞌa̱ na̱.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.