Atos 28
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVI
1 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kasa̱ndaá ndiꞌi ndu yúꞌu̱ ta̱ñoꞌo̱ ñoó, dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ndu̱ ña̱ yúku̱ ñoó naní Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Dá ni̱ kuꞌu̱ ini ña̱yuu ndéi ñoó saꞌa̱ ndúꞌu̱, chi̱ ni̱ saꞌon na ñóꞌo̱, dá ni̱ kana na nduꞌu̱ ña̱ ná natuu yati ndu nadaa̱ ndú, chi̱ kóon dai̱, ta vi̱xi nda̱ꞌo.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Dá ni̱ saꞌa̱n taꞌani Pablo ni̱ da̱taká na̱ cháá títo̱ ni̱ taán ná noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱ ñoó. Tído tá ni̱ taán ná ra̱, kúú ni̱ keta iin koo̱ dée̱n tein rá, chi̱ ni̱ ka̱sáꞌá ndii̱ ri̱. Kúú ni̱ tiin rí ndáꞌa̱ ná.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Dá tá ni̱ xini na̱ ndéi Malta ñoó ña̱ tákaa koo̱ ñoó ndáꞌa̱ Pablo, dá ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón táꞌan mií ná:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Tído tá ni̱ kidi niꞌini Pablo ndáꞌa̱ ná, ta kúú ni̱ ka̱nkao va koo̱ dée̱n ñoó noo̱ ñoꞌó kéi̱ ñoó, ta ko̱ ta̱ꞌón ña̱ꞌa ni̱ ndoꞌo na ni̱ kee rí.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ndidaá kúú ña̱yuu ñoó ndáti ña̱ nein ñíi̱ Pablo, o iin ndakána kankao na kuu na̱. Ta sa̱ ni̱ ku̱naꞌá vá ndáti ña̱yuu ñoó, tído ko̱ó ña̱ꞌa taꞌon ni̱ ndoꞌo na. Dá ni̱ na̱da̱on na ña̱ nákani ini na̱, ta ni̱ kaa na̱ ña̱ iin ndios vá kúú ná.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Ta yati ñoó ndéi dao ñóꞌo̱ iin ta̱a naní Publio, ra̱ néꞌe choon ñoo ñoó. Ta ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ra nduꞌu̱, ta ni̱ xito ñaá rá oni̱ kuu̱.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Ta kánduꞌu̱ tatá Publio ñoó noo̱ xíto, chi̱ kúꞌu̱ ra̱ kée kueꞌe̱ dáa̱ xíꞌín tachí níí. Dá ni̱ saꞌa̱n Pablo ni̱ xito niꞌini ñaá ná. Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, kúú ni̱ chi̱nóo na ndáꞌa̱ ná sata̱ rá. Ta kúú ni̱ ndu̱va̱ꞌa va ra.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ndéi ñoó ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa ta̱a ñoó, kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ kúꞌu̱ ni̱ saa̱ noo̱ ió Pablo, ta kúú ni̱ ndu̱va̱ꞌa taꞌani na.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ mani̱ ni̱ kee ña̱yuu ñoó xíꞌín nduꞌu̱. Dá tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ tiin tuku ndu barco koꞌo̱n ndu̱, kúú ni̱ kemáni̱ ná nduꞌu̱ xíꞌín kua̱ꞌá ña̱ꞌa, ña̱ xínñóꞌó ndú no̱ó koꞌo̱n ndu̱.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Tá ni̱ xi̱no oni̱ yoo̱ ni̱ sa̱ ndei ndu ñoó, dá ni̱ tiin ndu iin barco ni̱ sa̱ íi̱n ni̱ sa̱ ndati ni̱ ya̱ꞌa yoo̱ vi̱xi. Ta ni̱ kii ra chí ñoo káꞌano naní Alejandría, ta kándodó uu̱ yoko̱ chí noo̱ ra̱. Iian naní Cástor, ta iin ka̱a̱n naní Pólux. Dá ni̱ kee ndu kuaꞌa̱n ndu̱.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Dá ni̱ saa̱ ndu̱ iin ñoo naní Siracusa. Ta ñoó ni̱ sa̱ ndei ndu oni̱ kuu̱.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Dá ni̱ kee barco ñoó tátuu yati ra yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ kuaꞌa̱n ra̱ nda̱ ni̱ kasa̱ndaá ndu̱ iin ñoo naní Regio. Dá nda̱ iin ka̱ kuu̱ ni̱ ka̱sáꞌá kána tachi̱ ve̱i chí xoo sur diꞌa. Dá tá ni̱ ya̱ꞌa uu̱ ka̱ kuu̱, dá ni̱ saa̱ ndu̱ iin ñoo naní Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Ta ñoó ni̱ na̱níꞌi̱ ndú dao ka̱ na̱ kúú kuendá Jesús. Dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ ndúꞌu̱ ña̱ ná kandei ndu xíꞌín ná usa̱ kuu̱. Dá tá ni̱ ndiꞌi ñoó, dá ni̱ kee ndu kuaꞌa̱n sáꞌá ndú ñoo Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Ta sa̱ ni̱ niꞌi̱ tóꞌon na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoo Roma ña̱ ve̱i ndu, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saa̱ na̱ ni̱ niꞌi̱ ná nduꞌu̱ íchi̱ ve̱i ñoo naní Foro de Apio xíꞌín iin ka̱ ñoo naní Ndin oni̱ Tabernas. Tá ni̱ xini Pablo ña̱ ni̱ ka̱sáa̱ na̱ kúú kuendá Jesús ñoó, dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios, ta ni̱ ndu̱ndeé iní na̱.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Dá tá ni̱ saa̱ ndu̱ ñoo Roma, dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ta̱ saꞌándá choon noo̱ soldado ñoó ta̱a ñóꞌo veꞌe ka̱a néꞌe ra kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ta̱a dándáki veꞌe ka̱a ñoo Roma. Tído ni̱ sonó rá ña̱ koo xoo Pablo iin ka̱ veꞌe, ta koo iin soldado kandaa ñaá rá.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Tá ni̱ xi̱no oni̱ kuu̱ ni̱ saa̱ Pablo ñoo Roma, dá ni̱ na̱kana na ta̱ sáꞌano Israel ndéi ñoo Roma ñoó. Dá tá ni̱ na̱taka ra̱, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ da̱ndíchi̱ ra̱ yuꞌu̱, dá ni̱ kaꞌán rá dáyaa̱ ñaá rá, chi̱ ko̱ ní nániꞌi̱ taꞌon ra ni iin tóꞌón kua̱chii̱ sa̱ꞌá ña̱ kánian kuui̱.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Tído ko̱ ní xíin taꞌon ta̱ ñoo yo̱, ta̱ Israel, ña̱ dáyaa̱ ta̱ néꞌe choon yuꞌu̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ xika̱i̱ ña̱ ná keyíko̱ César sa̱ꞌí, va̱ꞌará ko̱ó ña̱ꞌa ndóꞌi xíꞌín na̱ ñooi̱.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Ta ña̱ yóꞌo kóni̱i̱ kasto̱ꞌin xíꞌín ndó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱kanai ndo̱ꞌó ni̱ ka̱sáa̱ ndo̱, dá kaꞌi̱n xíꞌín ndó, chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kómíí ta̱ndeé iní táto̱ꞌon ki̱ꞌo ió ta̱ndeé iní noo̱ dao ka̱ na̱ ñoo yo̱, na̱ Israel, sa̱ꞌá ño̱ó ndíko̱ yuꞌu̱ cadena yóꞌo ―kaá na̱.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Dá ni̱ kaa ta̱ sáꞌano ñoó xíꞌín ná:
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Tído kóni̱ ndu̱ kueídóꞌo ndu ndi kaá ní sa̱ꞌá ña̱yuu kándísa dión, chi̱ iin níí kúú xíán káꞌa̱n kini ña̱yuu saꞌa̱ ná ―kaá ra̱.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Dá ni̱ ka̱ndo̱o ra iin kuu̱ ña̱ nataka ra̱ kueídóꞌo ra Pablo. Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ dáá ñóó, kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱taka veꞌe noo̱ ió Pablo. Ta nda̱ naꞌa, ta kúú nda̱ ni̱ ini, ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, chi̱ kóni̱ na̱ ña̱ xino̱ ini ña̱yuu ñoó, dá ná kandísa na Jesús. Chi̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo dánaꞌa̱ ley Moisés, xíꞌín ña̱ ni̱ kaꞌa̱n profeta sa̱ naꞌá.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Ta dao ra ni̱ ka̱ndísa ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ Pablo, tído dao ra, ko̱ ní xíin kandísa.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Ta sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ní nákiꞌin táꞌan nóó ña̱xintóni̱ rá, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáꞌá nduta̱ ra̱ kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá. Tído tá ko̱ ñáꞌa̱ ka̱ kankuei ra yéꞌé ñoó, dá ni̱ kaa Pablo xíꞌín rá:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Kuaꞌán kaꞌo̱n diꞌa xíꞌín ña̱yuu xaa̱n:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Dión ndoꞌo na chi̱ ni̱ ndu̱káxí nda̱ꞌo nío̱ ná.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Ta kanaꞌá ndó viti ña̱ tándaꞌá Ndios to̱ꞌon va̱ꞌa, ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ ndi kee na dáka̱ki na yó, kuaꞌa̱n no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel, ta no̱ón diꞌa kúú na̱ natiin va̱ꞌan ―kaá Pablo xíꞌín rá.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Tá ni̱ kaꞌa̱n Pablo to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ ka̱sáꞌá dándichi̱ táꞌan mií ra̱ Israel ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Ta ni̱ sa̱ io Pablo uu̱ kuia̱ toon ini veꞌe ni̱ xiin ndodó ná ñoó. Ta sa̱ na̱tiin va̱ꞌa na ndidaá ña̱yuu sa̱ sáa̱ sa̱ xito niꞌini ñaá.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu ñoó saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu na ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, ta ni̱ da̱náꞌa̱ taꞌani na saꞌa̱ satoꞌo yo̱ Jesucristo. Ta ko̱ ní yu̱ꞌú taꞌon na kaꞌa̱n na̱, ta ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ ní chítuu noo̱ dánaꞌa̱ na̱.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.