Atos 22

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ―Ñani kuálí, xíꞌín ndoꞌó, na̱ sáꞌano viti, kueídóꞌo ndó yuꞌu̱, chi̱ koꞌi̱n kaꞌi̱n chindeéí miíí noo̱ ndo̱.
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Tá ni̱ seídóꞌo ña̱yuu ñoó ña̱ káꞌa̱n Pablo yúꞌu̱ hebreo, kúú tádi̱ ka̱ ví ni̱ na̱ndei na kueídóꞌo na. Dá ni̱ kaa Pablo:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 ―Yuꞌu̱ kúú ta̱ Israel, ta ni̱ kaki yuꞌu̱ ñoo Tarso, ña̱ nákaa̱ chí kuendá Cilicia diꞌa. Tído ni̱ saꞌano yuꞌu̱ ñoo Jerusalén yóꞌo. Ta ni̱ da̱kuáꞌi ti̱xi ndáꞌa̱ Gamaliel. Ta ni̱ da̱kuáꞌa va̱ꞌi to̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ saꞌanda na̱ sáꞌano yó choon. Ta ndinoꞌo inii̱ íin ndaa̱i̱ xíꞌín Ndios, táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée mií ndó viti.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Chi̱ ni̱ sa̱ xi̱onooi ni̱ sa̱ kendava̱ꞌi xíꞌín na̱ ndíko̱ íchi̱ Jesús, dá dánaái̱ noo̱ ná, chi̱ ni̱ sa̱ tiin yuꞌu̱ ta̱a xíꞌín na̱ ñáꞌa̱ sa̱ sadii̱ veꞌe ka̱a.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Ta ra̱ duti̱ kúú no̱ó xíꞌín ndidaá ta̱ sáꞌano kúú ra̱ náꞌá ña̱ sa̱ keei dión. Chi̱ mií rá ni̱ xi̱ꞌo tuti noo̱í ña̱ kía̱n koꞌi̱n naneꞌi ña̱ no̱ó na̱ ñoo yo̱ ndéi ñoo Damasco. Chi̱ ni̱ kaꞌín koꞌi̱n ñoo ñoó nandukúí na̱ kúú kuendá Jesús, dá kandakai na̱ kixii ñoo Jerusalén yóꞌo, dá kañoꞌo na veꞌe ka̱a ndoꞌo naní nío̱ ná.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 ’Tído tein noo̱ xíka yuꞌu̱ kuaꞌi̱n íchi̱ noo̱ kuaꞌa̱n kuyati ñoo Damasco, ta kíán táto̱ꞌon dao nduú, ta kúú iin kuitíó ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa iin níí kúú no̱ó kuaꞌi̱n, ta ña̱ yéꞌe̱ ñoó ni̱ kii chí induú.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Ta kúú ni̱ ka̱nkao vai no̱ñóꞌo̱. Ta ni̱ seídóꞌi iin na̱ ni̱ kaa diꞌa: “Saulo, Saulo, ¿ndiva̱ꞌa xíonoo yoꞌó kéndava̱ꞌón xíꞌín yuꞌu̱?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Dá ni̱ kaa yuꞌu̱: “¿Ndá yoo kúú mií ní, tatá?” Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌíín: “Yuꞌu̱ kúú Jesús, na̱ ñoo Nazaret, na̱ xíonoo yoꞌó kéndava̱ꞌa xíꞌón.”
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Ta ndidaá ta̱a kuaꞌa̱n xíꞌín yuꞌu̱ ñoó ni̱ xini ra̱ ña̱ ni̱ na̱yeꞌe̱, ta ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra. Tído ko̱ ní seídóꞌo taꞌon ra tachi̱ na̱ ni̱ kaꞌa̱n ñoó.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Dá ni̱ kaa yuꞌu̱ xíꞌín ná: “¿Ndí ki̱án kóni̱ ní keei, tatá?” Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌíín: “Ndakuii̱n ndichi, ta kuaꞌán ñoo Damasco. Ta ñoó kaꞌa̱n iin ta̱a xíꞌón ndí ki̱án kánian keeón”, kaá na̱ xíꞌíín.
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Ta kúú ni̱ ndaꞌo va noo̱ yúꞌu̱ ni̱ kee ña̱ ndato ni̱ na̱yeꞌe̱ ñoó. Sa̱ꞌá ño̱ó nda̱ tíin ndaa ñaá ta̱a kuaꞌa̱n xíꞌín yuꞌu̱ ñoó ndáka ra yuꞌu̱ ni̱ saa̱ ra̱ ñoo Damasco.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 ’Ta ñoó ió iin ta̱a naní Ananías, ta íin ndaa̱ ra̱ xíꞌín choon saꞌándá ley Moisés. Ta káꞌa̱n va̱ꞌa ndidaá kúú na̱ Israel ndéi ñoó saꞌa̱ rá.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Dá ni̱ ka̱sáa̱ ra̱ noo̱ iói̱. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌíín: “Ñani Saulo, ná natu̱u noo̱ ní.” Ta kúú mií hora daá ñóó ni̱ na̱tu̱u noo̱í. Ta kúú ni̱ xini vai ra̱.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Dá ni̱ kaa taꞌani ra xíꞌín yuꞌu̱: “Ndios, na̱ ni̱ sa̱ ndaño̱ꞌo na̱ veꞌá ni̱ sa̱ ndei sa̱ naꞌá, no̱ón kúú na̱ ni̱ ka̱xi mií ní ña̱ kía̱n kandaa̱ ini ní ndí ki̱án kóni̱ na̱. Ta ni̱ ka̱xi na mií ní ña̱ koni ní Jesús, na̱ kúú na̱ ndaa̱, dá kueídóꞌo ní tachi̱ yúꞌu̱ mií ná.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Chi̱ mií ní kakuu iin na̱ ki̱ꞌo ndaa̱ kuendá noo̱ ndidaá ña̱yuu saꞌa̱ Jesús, chi̱ koꞌo̱n ní kasto̱ꞌon ní xíꞌín ná sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ní xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ ni̱ seídóꞌo ní.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Ta viti, ¿ndiva̱ꞌa kuu oon ini ní? Ndakuii̱n ndichi ní, ta kodo̱ ndúta̱ kíi̱ ní, ta kaka̱ ní ña̱ mani̱ noo̱ Ndios ña̱ ná kuꞌu̱ káꞌano ini na̱ saꞌa̱ ní, dá ná ndoo kua̱chi ní noo̱ ná”, kaá Ananías xíꞌín yuꞌu̱.
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 ’Dá tá ni̱ ndi̱sáa̱i̱ ñoo Jerusalén yóꞌo, dá ni̱ keei kuaꞌi̱n veꞌe ño̱ꞌo káꞌano kaꞌi̱n xíꞌín Ndios. Ta kúú ñoó ni̱ naꞌa̱ Ndios iin ña̱ꞌa ndato noo̱í.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Chi̱ ni̱ xinii̱ satoꞌi̱ Jesús. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌíín: “Ndi̱ꞌi ino̱n, ta kuaꞌán keta kíi̱ ñoo Jerusalén yóꞌo, chi̱ ko̱ íin taꞌon kueídóꞌo ñaá tá ná kaꞌo̱n xíꞌín ná saꞌa̱ yúꞌu̱.”
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Dá ni̱ kaai̱ xíꞌín ná: “Satoꞌi̱, ndidaá vá na̱ yóꞌo náꞌá ña̱ ni̱ sa̱ sáꞌa̱n yuꞌu̱ iin rá iin veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel. Ta sa̱ taáín ndidaá na̱ kándísa mií ní veꞌe ka̱a. Ta sa̱ kendava̱ꞌi xíꞌín ná.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Dá tá ni̱ saꞌání dao ta̱a Esteban, na̱ sa̱ xi̱ꞌo ndaa̱ kuendá saꞌa̱ ní, ta ñoó ni̱ sa̱ íi̱n yuꞌu̱, ta ni̱ na̱taꞌan va inii̱ tá ni̱ saꞌání ñaá rá. Ta kúú ni̱ sa̱ ndaai̱ dáꞌo̱n ta̱a ni̱ sa̱ ndei ni̱ saꞌání ñaá.”
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín yuꞌu̱: “Kuaꞌán, chi̱ xíká vá tandaꞌí yo̱ꞌó koꞌo̱n dánaꞌo̱n no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel”, kaá na̱ xíꞌín yuꞌu̱ ―kaá Pablo xíꞌín ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó.
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Tádi̱ vá ndéi ña̱yuu ñoó seídóꞌo na ña̱ nákani Pablo. Tído tá ni̱ kaꞌa̱n na̱ to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná káyuꞌú ná, ta kaá na̱:
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Ta ndúndéé ii̱ vá ña̱yuu ñoó káyuꞌú ná, ta ndátá ná dáꞌo̱n ná, ta sóꞌono niꞌini na ño̱ya̱ká ñóꞌo̱ noo̱ táchi̱.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌanda ta̱a dándáki soldado ñoó choon ña̱ ná chiꞌi ra Pablo ini veꞌe ñoó. Ta kúú ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kani ñaá rá xíꞌín chirrión, dá ná kaꞌa̱n ndaa̱ Pablo ndá saꞌa̱ kía̱n káꞌa̱n kua̱chi ña̱yuu ñoó saꞌa̱ ná.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Tído, tá ni̱ ndiꞌi ni̱ soꞌoni ñaá rá xíꞌín ñíi̱, ña̱ kuaꞌa̱n ra̱ kani ñaá rá, dá ni̱ kaa Pablo xíꞌín iin soldado néꞌe choon íin ñoó:
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Tá ni̱ seídóꞌo soldado néꞌe choon ñoó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kasto̱ꞌon ra xíꞌín ta̱a dándáki ñaá ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Dá ni̱ na̱tuu ta̱a dándáki soldado ñoó noo̱ íin Pablo. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Dá ni̱ kaa ra̱:
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Dá tá ni̱ seídóꞌo ta̱a kuaꞌa̱n kani ñaá ñoó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo, dá ni̱ ke̱xoo ra kuaꞌa̱n ra̱. Ta kúú nda̱ miíó ta̱a dándáki soldado ñoó ni̱ yu̱ꞌú tá ni̱ ka̱tóni̱ ini ra̱ ña̱ kúú Pablo ta̱ romano, chi̱ sa̱ ni̱ ya̱ꞌa ra noo̱ ley romano sa̱ꞌá ña̱ ni̱ soꞌoni ñaá rá.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱ ñoó, kóni̱ ta̱a dándáki soldado ñoó kandaa̱ va̱ꞌa ini ra̱ ndiva̱ꞌa káꞌa̱n kua̱chi na̱ Israel saꞌa̱ Pablo. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ di̱tá rá cadena ndíko̱ ndáꞌa̱ ná xíꞌín saꞌa̱ ná. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná nataka kíi̱ ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel. Dá ni̱ taó rá Pablo. Dá ni̱ chi̱kani ñaá rá noo̱ ndidaá kúú ta̱a ñoó.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.