Atos 16
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA
1 Dá ni̱ ya̱ꞌa Pablo xíꞌín Silas ñoo naní Derbe, dá ni̱ saa̱ na̱ ñoo Listra. Ta ñoó ni̱ na̱kiꞌin táꞌan na xíꞌín iin ta̱a kúú kuendá Jesús naní Timoteo. Ta kúú xí de̱ꞌe iin ñáꞌa̱ Israel kándísa Jesús. Ta tatá xi̱ kúú ta̱a griego.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Ta ndidaá na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoo Listra xíꞌín ñoo Iconio káꞌa̱n va̱ꞌa saꞌa̱ xí.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Dá ni̱ na̱taꞌan ini Pablo ña̱ kía̱n koꞌo̱n xi̱ xíꞌín ná. Sa̱ꞌá ño̱ó nda̱ni ni̱ saꞌanda na̱ ñíi̱ xí táto̱ꞌon saꞌándá ley choon, dá kía̱n ná o̱ nákani kuáchi̱ ini na̱ Israel, táꞌa̱n na̱ ndéi ñoo ñoó, koni na̱ xí. Chi̱ sa̱ ndidaá vá ná náꞌá ña̱ tatá Timoteo kúú iin ta̱ griego.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ta kúú ndidaá ñoo no̱ó yáꞌa na kuaꞌa̱n na̱, ñoó ni̱ ka̱sto̱ꞌon na xíꞌín na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó saꞌa̱ choon ni̱ saꞌanda na̱ kúú apóstol xíꞌín na̱ sáꞌano ndéi Jerusalén, dá ná kueídóꞌo naa̱n.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Ta ndidaá na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó ni̱ na̱kui̱ta ndaa̱ cháá ka̱ na̱ xíꞌín ña̱ kándéé iní na̱ Jesús tá ni̱ seídóꞌo na to̱ꞌon yóꞌo. Ta kuu̱ rá kuu̱ ndúkuaꞌa̱ cháá ka̱ ña̱yuu kúú kuendá Jesús kuaꞌa̱n na̱.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Kúú ni̱ chi̱kaꞌanda na̱ kuendá Frigia xíꞌín Galacia, chi̱ ko̱ ní sónó taꞌon Espíritu ii̱ Ndios ña̱ dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús chí kuendá Asia diꞌa.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Tá ni̱ saa̱ na̱ kuendá Misia, dá ni̱ kaꞌán ná koꞌo̱n na̱ chí kuendá Bitinia diꞌa, tído ko̱ ní sónó taꞌon Espíritu Jesús ña̱ koꞌo̱n na̱ ñoó.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ya̱ꞌa na kuendá Misia kuaꞌa̱n na̱, dá ni̱ xino̱ na̱ ñoo Troas noo̱ kúú yuꞌú ta̱ñoꞌo̱.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Dá tá ni̱ kuaá, dá ni̱ naꞌa̱ Ndios iin ña̱ ndato noo̱ Pablo, chi̱ ni̱ xini na̱ iin ta̱a ió chí kuendá Macedonia diꞌa. Ta íin ndichi ra̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ Pablo, ta kaá ra̱: “Kee ní ña̱ mani̱ kii ní Macedonia yóꞌo, ta chindeé ní nduꞌu̱”, kaá ra̱.
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ xini na̱ ña̱ꞌa ndato yóꞌo, ta kúú mií hora daá ni̱ kenduu ndu̱ koꞌo̱n ndu̱ chí kuendá Macedonia, chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ ta̱ꞌí ini ndu̱ ña̱ mií Ndios kúú na̱ kana ñaá ña̱ kía̱n koꞌo̱n ndu̱ dánaꞌa̱ ndu̱ to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús no̱ó ña̱yuu ndéi ñoó.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Dá ni̱ tiin ndu iin barco ñoo Troas. Dá ni̱ chi̱ndaa̱ ndu̱ kuaꞌa̱n ndu̱ niꞌi̱ ndú iin yúku̱ íin ini ta̱ñoꞌo̱ naní Samotracia. Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ kaa tuku ndu ini barco ñoó kuaꞌa̱n ndu̱ ñoo naní Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Tá ni̱ saa̱ ndu̱ ñoó, dá ni̱ kee ndu xíka sáꞌá ndú kuaꞌa̱n ndu̱ iin ñoo naní Filipos, ta kíán ñoo ndáya̱ꞌi cháá ka̱ nákaa̱ kuendá Macedonia diꞌa, ta kíán iin ñoo kuendá ta̱ romano. Ta ñoó ni̱ sa̱ ndei ndu cháá kuu̱.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Ta tein iin kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, dá ni̱ ka̱nkuei ndu kuaꞌa̱n ndu̱ yuꞌú ñoo ñoó, chi̱ ñoó nákaa̱ iin yu̱ta noo̱ sáꞌa̱n na̱ Israel ndéi ñoo ñoó káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios. Dá tá ni̱ saa̱ ndu̱ ñoó, dá ni̱ sa̱ ndei ndu. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndú káꞌa̱n ndu̱ xíꞌín na̱ ñáꞌa̱ ni̱ na̱taka ndéi ñoó saꞌa̱ Jesús.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Ta ñoó nákaa̱ iin ñáꞌa̱ naní Lidia. Ta kíán ñá ñoo káꞌano naní Tiatira, ta díkóán dáꞌo̱n dío̱n kuaꞌá to̱ón, ta ndáño̱ꞌán Ndios ta̱kí. Ta kúú seídóꞌo va̱ꞌán to̱ꞌon káꞌa̱n Pablo. Ta kúú ni̱ na̱konó satoꞌo yo̱ Jesús níma̱n, ta kúú ni̱ ka̱ndísáán to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ta kúú ni̱ sodo̱ ndúta̱a̱n xíꞌín ndidaá na̱ veꞌán. Dá ni̱ seí ndaꞌávía̱n noo̱ ndú, ta kaáa̱n:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Ta diꞌa ni̱ ndoꞌo ndu iin ka̱ kuu̱ tá kuaꞌa̱n ndu̱ kaꞌa̱n ndu̱ xíꞌín Ndios. No̱ó kuaꞌa̱n ndu̱ ñoó ni̱ na̱kiꞌin táꞌan ndu xíꞌín iin tadiꞌí. Ta nákaa̱ iin espíritu kini ña̱ nákoni iní ini xi̱. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo di̱ꞌón níꞌi̱ satoꞌo xi̱ sa̱ꞌá ña̱ nákoni iní xi̱.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá tadiꞌí yóꞌo tákaa xi Pablo xíꞌín nduꞌu̱ ve̱i xi, ta káyuꞌú xí:
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ta kúú kuaꞌa̱ vá kuu̱ ni̱ sa̱ kee xi dión. Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní xi̱ꞌo ndeé ka̱ ini Pablo saꞌa̱ xí. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín espíritu kini nákaa̱ ini xi̱:
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini satoꞌo xi̱ ña̱ ko̱ó ka̱ di̱ꞌón niꞌi̱ rá xíꞌín xí, dá ni̱ tiin ra Pablo xíꞌín Silas. Dá ni̱ kee ra ñóꞌo ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ yáꞌi noo̱ ndéi ta̱ néꞌe choon.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Dá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ chi̱kata ñaá rá no̱ó ta̱ néꞌe choon ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Ta xíonoo ra dánaꞌa̱ ra̱ ña̱ kánian kee yó táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée mií rá, ta ko̱ káni taꞌan vaan natiin yóa̱n, ta kee yóa̱n, chi̱ kúú yó ta̱ romano ―kaá ra̱.
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Dá ni̱ nda̱kuei ña̱yuu ni̱ ka̱sáꞌá ná kéndava̱ꞌa na xíꞌín Pablo, xíꞌín Silas. Dá ni̱ ndatá ta̱ néꞌe choon ñoó dáꞌo̱n ná. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kani ñaá rá xíꞌín vara.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kani kini ñaá rá, dá ni̱ taán ñaá rá veꞌe ka̱a. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon no̱ó ra̱ ndaá yéꞌé ka̱a ña̱ ná kandaa va̱ꞌa ñaá rá.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ taꞌa̱nda̱ choon yóꞌo noo̱ rá, dá ni̱ taán ñaá rá veꞌe ka̱a naá ñóꞌo nda̱ ma̱á ini veꞌe ka̱a ñoó. Dá ni̱ taán rá saꞌa̱ ná yái̱ yíto̱ naní cepo kánduꞌu̱ ini veꞌe ka̱a ñoó, dá ni̱ kató toon ra yíto̱ ñoó.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Tá ni̱ kuu ñoó tádi̱, káꞌa̱n ii̱ vá Pablo xíꞌín Silas xíꞌín Ndios ñóꞌo na, ta xíta na yaa noo̱ ná. Ta seídóꞌo va̱ꞌa ñaá dao ka̱ ta̱a ñóꞌo veꞌe ka̱a ñoó ndéi ra.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ta kúú iin kuitíó ni̱ ka̱sáꞌá ni̱ꞌi nda̱ꞌo táan. Ta kúú nda̱ saꞌa̱ véꞌe ka̱a ñoó ni̱ kidi niꞌini. Ta kúú ni̱ nono̱ vá ndidaá kúú yéꞌé ka̱a ñoó. Ta kúú ni̱ ndaxí vá cadena ndíko̱ saꞌa̱ ndidaá kúú ta̱a ñóꞌo veꞌe ka̱a ñoó.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Dá ni̱ ndoto ta̱ ndaá yéꞌé ka̱a ñoó, kúú ni̱ xini ra̱ ña̱ ndidaá yéꞌé ka̱a ni̱ nono̱. Ta kúú ni̱ taó rá espada ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ kaꞌání rá mií rá, chi̱ ni̱ kaꞌán rá ña̱ ni̱ xino ndidaá kúú vá ra̱ ñóꞌo veꞌe ka̱a ñoó kuaꞌa̱n ra̱.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Kúú ni̱ ka̱yuꞌú Pablo, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Dá ni̱ saꞌanda ta̱ ndaá yéꞌé ka̱a ñoó choon ña̱ ná natoo̱n ñóꞌo̱, dá ná katoo̱n. Kúú ni̱ ka̱nkono ra kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ nákaa̱ Pablo xíꞌín Silas. Ta ndéi̱ ni̱no oon ra ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ sáꞌa̱ ná.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Dá ni̱ taó ñaá rá, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Dá ni̱ ka̱sáꞌá dánaꞌa̱ Pablo to̱ꞌon va̱ꞌa satoꞌo yo̱ Jesús noo̱ mií rá, xíꞌín no̱ó na̱ veꞌe ra.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Ta mií hora daá ñóó ni̱ taó ñaá rá, ta ni̱ na̱kata ra no̱ó ni̱ ta̱rkueꞌe̱ ñíi̱ ná. Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ sodo̱ ndúta̱ mií rá xíꞌín ndidaá kúú na̱ veꞌe ra.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Tá ni̱ ndiꞌi ñoó, dá ndáka ñaá rá ni̱ noꞌo̱ ra̱ veꞌe ra. Dá ni̱ xi̱ꞌo ra ña̱ꞌa ni̱ sa̱sáꞌan na. Ta kúú kádii̱ nda̱ꞌo ini mií rá xíꞌín na̱ veꞌe ra, chi̱ ndidaá ná ni̱ ka̱ndísa Ndios.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ ta̱ndaꞌá ta̱a néꞌe choon táto̱ rá kuaꞌa̱n ra̱. Tá ni̱ saa̱ ra̱, dá ni̱ kaa ra̱ diꞌa xíꞌín ta̱ ndaá yéꞌé ka̱a ñoó:
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Dá ni̱ kaa ta̱ ndaá yéꞌé ka̱a ñoó xíꞌín Pablo:
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Dá ni̱ kaa Pablo:
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Dá ni̱ saꞌa̱n táto̱ ñoó ni̱ na̱kani ra xíꞌín ta̱ néꞌe choon to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Pablo. Tá kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ra̱ ña̱ kúú ná ta̱ romano.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ ndaka̱ ra̱ ña̱ mani̱ noo̱ ná. Dá ví ni̱ taó ñaá rá. Dá ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná ña̱ ná kankuei na ñoo ñoó koꞌo̱n na̱.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Dá tá ni̱ ka̱nkuei na veꞌe ka̱a ñoó, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná veꞌe ñáꞌa̱ naní Lidia ñoó. Ta ñoó ni̱ xini na̱ dao ka̱ na̱ kúú kuendá Jesús. Dá ni̱ xi̱ꞌo na ta̱ndeé iní noo̱ no̱ón. Dá ni̱ ka̱nkuei na ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.