Atos 16

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dá ni̱ ya̱ꞌa Pablo xíꞌín Silas ñoo naní Derbe, dá ni̱ saa̱ na̱ ñoo Listra. Ta ñoó ni̱ na̱kiꞌin táꞌan na xíꞌín iin ta̱a kúú kuendá Jesús naní Timoteo. Ta kúú xí de̱ꞌe iin ñáꞌa̱ Israel kándísa Jesús. Ta tatá xi̱ kúú ta̱a griego.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Ta ndidaá na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoo Listra xíꞌín ñoo Iconio káꞌa̱n va̱ꞌa saꞌa̱ xí.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Dá ni̱ na̱taꞌan ini Pablo ña̱ kía̱n koꞌo̱n xi̱ xíꞌín ná. Sa̱ꞌá ño̱ó nda̱ni ni̱ saꞌanda na̱ ñíi̱ xí táto̱ꞌon saꞌándá ley choon, dá kía̱n ná o̱ nákani kuáchi̱ ini na̱ Israel, táꞌa̱n na̱ ndéi ñoo ñoó, koni na̱ xí. Chi̱ sa̱ ndidaá vá ná náꞌá ña̱ tatá Timoteo kúú iin ta̱ griego.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ta kúú ndidaá ñoo no̱ó yáꞌa na kuaꞌa̱n na̱, ñoó ni̱ ka̱sto̱ꞌon na xíꞌín na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó saꞌa̱ choon ni̱ saꞌanda na̱ kúú apóstol xíꞌín na̱ sáꞌano ndéi Jerusalén, dá ná kueídóꞌo naa̱n.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ta ndidaá na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó ni̱ na̱kui̱ta ndaa̱ cháá ka̱ na̱ xíꞌín ña̱ kándéé iní na̱ Jesús tá ni̱ seídóꞌo na to̱ꞌon yóꞌo. Ta kuu̱ rá kuu̱ ndúkuaꞌa̱ cháá ka̱ ña̱yuu kúú kuendá Jesús kuaꞌa̱n na̱.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Kúú ni̱ chi̱kaꞌanda na̱ kuendá Frigia xíꞌín Galacia, chi̱ ko̱ ní sónó taꞌon Espíritu ii̱ Ndios ña̱ dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús chí kuendá Asia diꞌa.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Tá ni̱ saa̱ na̱ kuendá Misia, dá ni̱ kaꞌán ná koꞌo̱n na̱ chí kuendá Bitinia diꞌa, tído ko̱ ní sónó taꞌon Espíritu Jesús ña̱ koꞌo̱n na̱ ñoó.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ya̱ꞌa na kuendá Misia kuaꞌa̱n na̱, dá ni̱ xino̱ na̱ ñoo Troas noo̱ kúú yuꞌú ta̱ñoꞌo̱.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Dá tá ni̱ kuaá, dá ni̱ naꞌa̱ Ndios iin ña̱ ndato noo̱ Pablo, chi̱ ni̱ xini na̱ iin ta̱a ió chí kuendá Macedonia diꞌa. Ta íin ndichi ra̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ Pablo, ta kaá ra̱: “Kee ní ña̱ mani̱ kii ní Macedonia yóꞌo, ta chindeé ní nduꞌu̱”, kaá ra̱.
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ xini na̱ ña̱ꞌa ndato yóꞌo, ta kúú mií hora daá ni̱ kenduu ndu̱ koꞌo̱n ndu̱ chí kuendá Macedonia, chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ ta̱ꞌí ini ndu̱ ña̱ mií Ndios kúú na̱ kana ñaá ña̱ kía̱n koꞌo̱n ndu̱ dánaꞌa̱ ndu̱ to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús no̱ó ña̱yuu ndéi ñoó.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Dá ni̱ tiin ndu iin barco ñoo Troas. Dá ni̱ chi̱ndaa̱ ndu̱ kuaꞌa̱n ndu̱ niꞌi̱ ndú iin yúku̱ íin ini ta̱ñoꞌo̱ naní Samotracia. Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ kaa tuku ndu ini barco ñoó kuaꞌa̱n ndu̱ ñoo naní Neápolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Tá ni̱ saa̱ ndu̱ ñoó, dá ni̱ kee ndu xíka sáꞌá ndú kuaꞌa̱n ndu̱ iin ñoo naní Filipos, ta kíán ñoo ndáya̱ꞌi cháá ka̱ nákaa̱ kuendá Macedonia diꞌa, ta kíán iin ñoo kuendá ta̱ romano. Ta ñoó ni̱ sa̱ ndei ndu cháá kuu̱.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Ta tein iin kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, dá ni̱ ka̱nkuei ndu kuaꞌa̱n ndu̱ yuꞌú ñoo ñoó, chi̱ ñoó nákaa̱ iin yu̱ta noo̱ sáꞌa̱n na̱ Israel ndéi ñoo ñoó káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios. Dá tá ni̱ saa̱ ndu̱ ñoó, dá ni̱ sa̱ ndei ndu. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndú káꞌa̱n ndu̱ xíꞌín na̱ ñáꞌa̱ ni̱ na̱taka ndéi ñoó saꞌa̱ Jesús.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Ta ñoó nákaa̱ iin ñáꞌa̱ naní Lidia. Ta kíán ñá ñoo káꞌano naní Tiatira, ta díkóán dáꞌo̱n dío̱n kuaꞌá to̱ón, ta ndáño̱ꞌán Ndios ta̱kí. Ta kúú seídóꞌo va̱ꞌán to̱ꞌon káꞌa̱n Pablo. Ta kúú ni̱ na̱konó satoꞌo yo̱ Jesús níma̱n, ta kúú ni̱ ka̱ndísáán to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ta kúú ni̱ sodo̱ ndúta̱a̱n xíꞌín ndidaá na̱ veꞌán. Dá ni̱ seí ndaꞌávía̱n noo̱ ndú, ta kaáa̱n:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Ta diꞌa ni̱ ndoꞌo ndu iin ka̱ kuu̱ tá kuaꞌa̱n ndu̱ kaꞌa̱n ndu̱ xíꞌín Ndios. No̱ó kuaꞌa̱n ndu̱ ñoó ni̱ na̱kiꞌin táꞌan ndu xíꞌín iin tadiꞌí. Ta nákaa̱ iin espíritu kini ña̱ nákoni iní ini xi̱. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo di̱ꞌón níꞌi̱ satoꞌo xi̱ sa̱ꞌá ña̱ nákoni iní xi̱.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá tadiꞌí yóꞌo tákaa xi Pablo xíꞌín nduꞌu̱ ve̱i xi, ta káyuꞌú xí:
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Ta kúú kuaꞌa̱ vá kuu̱ ni̱ sa̱ kee xi dión. Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní xi̱ꞌo ndeé ka̱ ini Pablo saꞌa̱ xí. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín espíritu kini nákaa̱ ini xi̱:
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini satoꞌo xi̱ ña̱ ko̱ó ka̱ di̱ꞌón niꞌi̱ rá xíꞌín xí, dá ni̱ tiin ra Pablo xíꞌín Silas. Dá ni̱ kee ra ñóꞌo ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ yáꞌi noo̱ ndéi ta̱ néꞌe choon.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Dá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ chi̱kata ñaá rá no̱ó ta̱ néꞌe choon ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Ta xíonoo ra dánaꞌa̱ ra̱ ña̱ kánian kee yó táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée mií rá, ta ko̱ káni taꞌan vaan natiin yóa̱n, ta kee yóa̱n, chi̱ kúú yó ta̱ romano ―kaá ra̱.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Dá ni̱ nda̱kuei ña̱yuu ni̱ ka̱sáꞌá ná kéndava̱ꞌa na xíꞌín Pablo, xíꞌín Silas. Dá ni̱ ndatá ta̱ néꞌe choon ñoó dáꞌo̱n ná. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kani ñaá rá xíꞌín vara.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kani kini ñaá rá, dá ni̱ taán ñaá rá veꞌe ka̱a. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon no̱ó ra̱ ndaá yéꞌé ka̱a ña̱ ná kandaa va̱ꞌa ñaá rá.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ taꞌa̱nda̱ choon yóꞌo noo̱ rá, dá ni̱ taán ñaá rá veꞌe ka̱a naá ñóꞌo nda̱ ma̱á ini veꞌe ka̱a ñoó. Dá ni̱ taán rá saꞌa̱ ná yái̱ yíto̱ naní cepo kánduꞌu̱ ini veꞌe ka̱a ñoó, dá ni̱ kató toon ra yíto̱ ñoó.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Tá ni̱ kuu ñoó tádi̱, káꞌa̱n ii̱ vá Pablo xíꞌín Silas xíꞌín Ndios ñóꞌo na, ta xíta na yaa noo̱ ná. Ta seídóꞌo va̱ꞌa ñaá dao ka̱ ta̱a ñóꞌo veꞌe ka̱a ñoó ndéi ra.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ta kúú iin kuitíó ni̱ ka̱sáꞌá ni̱ꞌi nda̱ꞌo táan. Ta kúú nda̱ saꞌa̱ véꞌe ka̱a ñoó ni̱ kidi niꞌini. Ta kúú ni̱ nono̱ vá ndidaá kúú yéꞌé ka̱a ñoó. Ta kúú ni̱ ndaxí vá cadena ndíko̱ saꞌa̱ ndidaá kúú ta̱a ñóꞌo veꞌe ka̱a ñoó.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Dá ni̱ ndoto ta̱ ndaá yéꞌé ka̱a ñoó, kúú ni̱ xini ra̱ ña̱ ndidaá yéꞌé ka̱a ni̱ nono̱. Ta kúú ni̱ taó rá espada ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ kaꞌání rá mií rá, chi̱ ni̱ kaꞌán rá ña̱ ni̱ xino ndidaá kúú vá ra̱ ñóꞌo veꞌe ka̱a ñoó kuaꞌa̱n ra̱.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Kúú ni̱ ka̱yuꞌú Pablo, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Dá ni̱ saꞌanda ta̱ ndaá yéꞌé ka̱a ñoó choon ña̱ ná natoo̱n ñóꞌo̱, dá ná katoo̱n. Kúú ni̱ ka̱nkono ra kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ nákaa̱ Pablo xíꞌín Silas. Ta ndéi̱ ni̱no oon ra ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ sáꞌa̱ ná.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Dá ni̱ taó ñaá rá, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Dá ni̱ ka̱sáꞌá dánaꞌa̱ Pablo to̱ꞌon va̱ꞌa satoꞌo yo̱ Jesús noo̱ mií rá, xíꞌín no̱ó na̱ veꞌe ra.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ta mií hora daá ñóó ni̱ taó ñaá rá, ta ni̱ na̱kata ra no̱ó ni̱ ta̱rkueꞌe̱ ñíi̱ ná. Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ sodo̱ ndúta̱ mií rá xíꞌín ndidaá kúú na̱ veꞌe ra.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Tá ni̱ ndiꞌi ñoó, dá ndáka ñaá rá ni̱ noꞌo̱ ra̱ veꞌe ra. Dá ni̱ xi̱ꞌo ra ña̱ꞌa ni̱ sa̱sáꞌan na. Ta kúú kádii̱ nda̱ꞌo ini mií rá xíꞌín na̱ veꞌe ra, chi̱ ndidaá ná ni̱ ka̱ndísa Ndios.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ ta̱ndaꞌá ta̱a néꞌe choon táto̱ rá kuaꞌa̱n ra̱. Tá ni̱ saa̱ ra̱, dá ni̱ kaa ra̱ diꞌa xíꞌín ta̱ ndaá yéꞌé ka̱a ñoó:
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Dá ni̱ kaa ta̱ ndaá yéꞌé ka̱a ñoó xíꞌín Pablo:
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Dá ni̱ kaa Pablo:
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Dá ni̱ saꞌa̱n táto̱ ñoó ni̱ na̱kani ra xíꞌín ta̱ néꞌe choon to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Pablo. Tá kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ra̱ ña̱ kúú ná ta̱ romano.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ ndaka̱ ra̱ ña̱ mani̱ noo̱ ná. Dá ví ni̱ taó ñaá rá. Dá ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná ña̱ ná kankuei na ñoo ñoó koꞌo̱n na̱.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Dá tá ni̱ ka̱nkuei na veꞌe ka̱a ñoó, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná veꞌe ñáꞌa̱ naní Lidia ñoó. Ta ñoó ni̱ xini na̱ dao ka̱ na̱ kúú kuendá Jesús. Dá ni̱ xi̱ꞌo na ta̱ndeé iní noo̱ no̱ón. Dá ni̱ ka̱nkuei na ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.