Atos 12

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ta mií tiempo daá ñóó ni̱ ka̱sáꞌá rey Herodes kéndava̱ꞌa ra xíꞌín dao na̱ kúú kuendá Jesús.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Chi̱ ni̱ saꞌanda ra̱ choon, dá ni̱ saꞌání rá Jacobo, na̱ kúú ñani Juan, xíꞌín espada.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Herodes ña̱ ni̱ na̱taꞌan nda̱ꞌo ini na̱ ñoo Israel ña̱ ni̱ saꞌání rá Jacobo, kúú ni̱ tiin taꞌani ra Pedro chikaa̱ ra̱ veꞌe ka̱a. Ña̱ yóꞌo ni̱ ndoꞌo na tein kuu̱ víko̱ tá seí na̱ Israel pan, táꞌa̱n ña̱ ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chía̱n.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ tiin ra Pedro, dá ni̱ chi̱káa̱ ñaá rá veꞌe ka̱a. Dá ni̱ chi̱kata ra komi̱ tuꞌu soldado, ta komi̱ soldado ni̱ sa̱ kuu iin iin tuꞌu ni̱ chi̱kata ra ndíta ndaá Pedro. Chi̱ ni̱ kaꞌán Herodes taó ñaá rá chikani ra no̱ó na̱ ñoo Israel tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sa̱ io víko̱ Pascua, dá kaꞌání ñaá rá, káꞌán rá.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Ta ndaá va̱ꞌa ñaá rá noo̱ nákaa̱ na̱ veꞌe ka̱a. Tído ko̱ sá tuu taꞌon na̱ kúú kuendá Jesús káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios saꞌa̱ Pedro.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Nda̱ ná tu̱u noo̱, dá taó ñaá Herodes, káꞌán rá. Ta mií sa̱kuaá dáá ñóó kánduꞌu̱ Pedro kídi̱ na̱, ta iin iin xoo xoo na̱ ndéi iin iin soldado ndaá ñaá rá. Ta ndíko̱ na̱ xíꞌín uu̱ cadena. Ta ndíta uu̱ ka̱ soldado yéꞌé ka̱a ndaá rá ndidaá ta̱a ñóꞌo veꞌe ka̱a ñoó.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Ta kúú iin kuití vá ni̱ ka̱sáa̱ iin ángel ni̱ kii noo̱ satoꞌo yo̱ Ndios. Ta kúú ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa iin níí kúú ini veꞌe ka̱a ñoó. Dá ni̱ da̱ka̱ndá na̱ díi̱n Pedro noo̱ kánduꞌu̱ ná. Dá ni̱ ndoto na. Dá ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín ná:
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Dá ni̱ kaa taꞌani ángel ñoó:
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Dá ni̱ kee na tákaa na sata̱ ángel kuaꞌa̱n na̱. Ta ko̱ kándaa̱ va̱ꞌa ini na̱, á miía̱n ndaa̱ kúu dión o dión náꞌa̱ oon va Ndios iin ña̱ꞌa ndato noo̱ ná, káꞌán ná.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Ta kúú ni̱ ya̱ꞌa na noo̱ ndéi iin tuꞌu soldado ndaá ñaá ñoó. Dá ni̱ ya̱ꞌa taꞌani na noo̱ ndéi iin ka̱ tuꞌu soldado. Dá ni̱ kasa̱ndaá na̱ noo̱ kúú yiryéꞌé ka̱a chí keí diꞌa. Ta kúú ni̱ nono̱ mií vá yiryéꞌé ñoó. Dá ni̱ ka̱nkuei na sá xíka na keí ñoó kuaꞌa̱n na̱. Ta kúú ñoó ni̱ da̱nkoo ñaá ángel ñoó.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Nda̱ daá ví, dá ni̱ ka̱tóni̱ va̱ꞌa ini Pedro, dá ni̱ na̱kani ini na̱:
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ dión ni̱ kee Ndios xíꞌín ná, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ veꞌe María, na̱ kúú naná Juan, táꞌa̱n ra̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Marcos. Chi̱ ñoó ni̱ na̱taka kua̱ꞌá na̱ kúú kuendá Jesús ndéi na káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Dá tá ni̱ saa̱ Pedro, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dákásá ná yéꞌé keí sata̱ véꞌe. Ta kúú ni̱ keta iin tadiꞌí kéchóon veꞌe ñoó naní Rode kande̱ꞌé xí ndá yoo dákásá yéꞌé ñoó.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Tá ni̱ na̱koni xi̱ tachi̱ Pedro, kúú ko̱ ní sónó taꞌon xi yéꞌé ñoó, chi̱ ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini xi̱. Kúú ni̱ na̱ndió ko̱o xi kuaꞌa̱n xi̱ kasto̱ꞌon xi xíꞌín na̱ ndéi ini veꞌe ñoó ña̱ Pedro va kúú na̱ dákásá yéꞌé ñoó.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín xí:
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Tído dákásá i̱ó Pedro yéꞌé ñoó íin na. Dá tá ni̱ sonó ña̱yuu ñoó yéꞌé ñoó, kúú ni̱ xini na̱ Pedro, kúú ni̱ naá vá iní na̱.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Kúú ni̱ da̱kúu Pedro ndáꞌa̱ ná káꞌa̱n na̱ ña̱ ná kandei tádi̱ ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ na̱kani na táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kee satoꞌo yo̱ Ndios ni̱ taó ñaá ná ini veꞌe ka̱a. Dá ni̱ kaa taꞌani na:
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Tá ni̱ tu̱u noo̱, dá ni̱ ka̱sáꞌá naá táꞌan mií soldado ndéi ra, chi̱ yuꞌú ra̱, chi̱ ko̱ ní xiní ra̱ ndi ni̱ kuu ni̱ keta Pedro veꞌe ka̱a ñoó.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Dá ni̱ saꞌanda Herodes choon noo̱ dao ka̱ soldado ña̱ ná koꞌo̱n ra̱ nandukú ñaá rá, tído ko̱ ní nániꞌi̱ taꞌon ñaá rá. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ nda̱to̱ꞌón va̱ꞌa Herodes ñoó soldado sa̱ ndei sa̱ ndaa Pedro ini veꞌe ka̱a ñoó, dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kuu ra̱. Tá ni ndiꞌi daá, dá ni̱ keta Herodes kuendá Judea kuaꞌa̱n ra̱ koo tóo ra ñoo naní Cesarea.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Káryíí nda̱ꞌo Herodes xíꞌín ña̱yuu ndéi ñoo Tiro xíꞌín na̱ ndéi ñoo Sidón. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ nda̱tóꞌón ña̱yuu ñoó ña̱ koꞌo̱n na̱ ndaka̱ na̱ ña̱ mani̱ noo̱ rá. Tá ni̱ saa̱ na̱ ñoó, kúú ni̱ ka̱ndeé ná ni̱ xino̱ ini iin ta̱a naní Blasto, táꞌa̱n ra̱ dándáki na̱ kéchóon veꞌe Herodes. Ta Blasto ñoó kúú ra̱ ni̱ saꞌa̱n ni̱ ndaka̱ ra̱ ña̱ mani̱ noo̱ Herodes saꞌa̱ ná. Dión ni̱ kee ña̱yuu ñoó, chi̱ no̱ñóꞌo̱ rey Herodes ñoó kána ña̱ꞌa seí na̱.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Dá tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ ni̱ ka̱ndo̱o Herodes kantóꞌón rá xíꞌín ná, dá ni̱ na̱ndixi ra dáꞌo̱n, táꞌa̱n ña̱ sá níꞌino ra tá saꞌándá ra̱ choon. Dá ni̱ na̱ko̱o ra noo̱ téi̱ noo̱ saꞌándá ra̱ choon. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá káꞌa̱n ra̱ xíꞌín ná.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Dá ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, ta kaá na̱:
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Ta kúú mií hora daá ñóó ni̱ ka̱sáꞌá kúꞌu̱ Herodes ni̱ kee iin ángel ni̱ kii noo̱ satoꞌo yo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ní náki̱ꞌo ra ña̱ñóꞌó noo̱ Ndios tá ni kaꞌa̱n ña̱yuu ñoó dión xíꞌín rá. Kúú ni̱ xiꞌi̱ va ra ni̱ kee ti̱ku̱dí.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ta ni̱ na̱ka̱ꞌani cháá ka̱ to̱ꞌon satoꞌo yo̱ Jesús, ta ni̱ ndu̱kuaꞌa̱ cháá ka̱ ña̱yuu kándísa ñaá.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kee Bernabé xíꞌín Saulo choon ni̱ xio na kuaꞌa̱n na̱ ñoo Jerusalén, dá ni̱ na̱ndió kuéi na ñoo Antioquía. Ta ndáka na Juan, ta̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Marcos, kuaꞌa̱n na̱.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.