Atos 12
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARC
1 Ta mií tiempo daá ñóó ni̱ ka̱sáꞌá rey Herodes kéndava̱ꞌa ra xíꞌín dao na̱ kúú kuendá Jesús.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 Chi̱ ni̱ saꞌanda ra̱ choon, dá ni̱ saꞌání rá Jacobo, na̱ kúú ñani Juan, xíꞌín espada.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Herodes ña̱ ni̱ na̱taꞌan nda̱ꞌo ini na̱ ñoo Israel ña̱ ni̱ saꞌání rá Jacobo, kúú ni̱ tiin taꞌani ra Pedro chikaa̱ ra̱ veꞌe ka̱a. Ña̱ yóꞌo ni̱ ndoꞌo na tein kuu̱ víko̱ tá seí na̱ Israel pan, táꞌa̱n ña̱ ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chía̱n.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ tiin ra Pedro, dá ni̱ chi̱káa̱ ñaá rá veꞌe ka̱a. Dá ni̱ chi̱kata ra komi̱ tuꞌu soldado, ta komi̱ soldado ni̱ sa̱ kuu iin iin tuꞌu ni̱ chi̱kata ra ndíta ndaá Pedro. Chi̱ ni̱ kaꞌán Herodes taó ñaá rá chikani ra no̱ó na̱ ñoo Israel tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sa̱ io víko̱ Pascua, dá kaꞌání ñaá rá, káꞌán rá.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ta ndaá va̱ꞌa ñaá rá noo̱ nákaa̱ na̱ veꞌe ka̱a. Tído ko̱ sá tuu taꞌon na̱ kúú kuendá Jesús káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios saꞌa̱ Pedro.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Nda̱ ná tu̱u noo̱, dá taó ñaá Herodes, káꞌán rá. Ta mií sa̱kuaá dáá ñóó kánduꞌu̱ Pedro kídi̱ na̱, ta iin iin xoo xoo na̱ ndéi iin iin soldado ndaá ñaá rá. Ta ndíko̱ na̱ xíꞌín uu̱ cadena. Ta ndíta uu̱ ka̱ soldado yéꞌé ka̱a ndaá rá ndidaá ta̱a ñóꞌo veꞌe ka̱a ñoó.
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ta kúú iin kuití vá ni̱ ka̱sáa̱ iin ángel ni̱ kii noo̱ satoꞌo yo̱ Ndios. Ta kúú ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa iin níí kúú ini veꞌe ka̱a ñoó. Dá ni̱ da̱ka̱ndá na̱ díi̱n Pedro noo̱ kánduꞌu̱ ná. Dá ni̱ ndoto na. Dá ni̱ kaa ángel ñoó xíꞌín ná:
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Dá ni̱ kaa taꞌani ángel ñoó:
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 Dá ni̱ kee na tákaa na sata̱ ángel kuaꞌa̱n na̱. Ta ko̱ kándaa̱ va̱ꞌa ini na̱, á miía̱n ndaa̱ kúu dión o dión náꞌa̱ oon va Ndios iin ña̱ꞌa ndato noo̱ ná, káꞌán ná.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Ta kúú ni̱ ya̱ꞌa na noo̱ ndéi iin tuꞌu soldado ndaá ñaá ñoó. Dá ni̱ ya̱ꞌa taꞌani na noo̱ ndéi iin ka̱ tuꞌu soldado. Dá ni̱ kasa̱ndaá na̱ noo̱ kúú yiryéꞌé ka̱a chí keí diꞌa. Ta kúú ni̱ nono̱ mií vá yiryéꞌé ñoó. Dá ni̱ ka̱nkuei na sá xíka na keí ñoó kuaꞌa̱n na̱. Ta kúú ñoó ni̱ da̱nkoo ñaá ángel ñoó.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Nda̱ daá ví, dá ni̱ ka̱tóni̱ va̱ꞌa ini Pedro, dá ni̱ na̱kani ini na̱:
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ dión ni̱ kee Ndios xíꞌín ná, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ veꞌe María, na̱ kúú naná Juan, táꞌa̱n ra̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Marcos. Chi̱ ñoó ni̱ na̱taka kua̱ꞌá na̱ kúú kuendá Jesús ndéi na káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Dá tá ni̱ saa̱ Pedro, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dákásá ná yéꞌé keí sata̱ véꞌe. Ta kúú ni̱ keta iin tadiꞌí kéchóon veꞌe ñoó naní Rode kande̱ꞌé xí ndá yoo dákásá yéꞌé ñoó.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 Tá ni̱ na̱koni xi̱ tachi̱ Pedro, kúú ko̱ ní sónó taꞌon xi yéꞌé ñoó, chi̱ ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini xi̱. Kúú ni̱ na̱ndió ko̱o xi kuaꞌa̱n xi̱ kasto̱ꞌon xi xíꞌín na̱ ndéi ini veꞌe ñoó ña̱ Pedro va kúú na̱ dákásá yéꞌé ñoó.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín xí:
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Tído dákásá i̱ó Pedro yéꞌé ñoó íin na. Dá tá ni̱ sonó ña̱yuu ñoó yéꞌé ñoó, kúú ni̱ xini na̱ Pedro, kúú ni̱ naá vá iní na̱.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 Kúú ni̱ da̱kúu Pedro ndáꞌa̱ ná káꞌa̱n na̱ ña̱ ná kandei tádi̱ ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ na̱kani na táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kee satoꞌo yo̱ Ndios ni̱ taó ñaá ná ini veꞌe ka̱a. Dá ni̱ kaa taꞌani na:
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Tá ni̱ tu̱u noo̱, dá ni̱ ka̱sáꞌá naá táꞌan mií soldado ndéi ra, chi̱ yuꞌú ra̱, chi̱ ko̱ ní xiní ra̱ ndi ni̱ kuu ni̱ keta Pedro veꞌe ka̱a ñoó.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Dá ni̱ saꞌanda Herodes choon noo̱ dao ka̱ soldado ña̱ ná koꞌo̱n ra̱ nandukú ñaá rá, tído ko̱ ní nániꞌi̱ taꞌon ñaá rá. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ nda̱to̱ꞌón va̱ꞌa Herodes ñoó soldado sa̱ ndei sa̱ ndaa Pedro ini veꞌe ka̱a ñoó, dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kuu ra̱. Tá ni ndiꞌi daá, dá ni̱ keta Herodes kuendá Judea kuaꞌa̱n ra̱ koo tóo ra ñoo naní Cesarea.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 Káryíí nda̱ꞌo Herodes xíꞌín ña̱yuu ndéi ñoo Tiro xíꞌín na̱ ndéi ñoo Sidón. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ nda̱tóꞌón ña̱yuu ñoó ña̱ koꞌo̱n na̱ ndaka̱ na̱ ña̱ mani̱ noo̱ rá. Tá ni̱ saa̱ na̱ ñoó, kúú ni̱ ka̱ndeé ná ni̱ xino̱ ini iin ta̱a naní Blasto, táꞌa̱n ra̱ dándáki na̱ kéchóon veꞌe Herodes. Ta Blasto ñoó kúú ra̱ ni̱ saꞌa̱n ni̱ ndaka̱ ra̱ ña̱ mani̱ noo̱ Herodes saꞌa̱ ná. Dión ni̱ kee ña̱yuu ñoó, chi̱ no̱ñóꞌo̱ rey Herodes ñoó kána ña̱ꞌa seí na̱.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Dá tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ ni̱ ka̱ndo̱o Herodes kantóꞌón rá xíꞌín ná, dá ni̱ na̱ndixi ra dáꞌo̱n, táꞌa̱n ña̱ sá níꞌino ra tá saꞌándá ra̱ choon. Dá ni̱ na̱ko̱o ra noo̱ téi̱ noo̱ saꞌándá ra̱ choon. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá káꞌa̱n ra̱ xíꞌín ná.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 Dá ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, ta kaá na̱:
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 Ta kúú mií hora daá ñóó ni̱ ka̱sáꞌá kúꞌu̱ Herodes ni̱ kee iin ángel ni̱ kii noo̱ satoꞌo yo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ní náki̱ꞌo ra ña̱ñóꞌó noo̱ Ndios tá ni kaꞌa̱n ña̱yuu ñoó dión xíꞌín rá. Kúú ni̱ xiꞌi̱ va ra ni̱ kee ti̱ku̱dí.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 Ta ni̱ na̱ka̱ꞌani cháá ka̱ to̱ꞌon satoꞌo yo̱ Jesús, ta ni̱ ndu̱kuaꞌa̱ cháá ka̱ ña̱yuu kándísa ñaá.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kee Bernabé xíꞌín Saulo choon ni̱ xio na kuaꞌa̱n na̱ ñoo Jerusalén, dá ni̱ na̱ndió kuéi na ñoo Antioquía. Ta ndáka na Juan, ta̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Marcos, kuaꞌa̱n na̱.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.