Atos 10
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT
1 Ta ñoo Cesarea ió iin ta̱a naní Cornelio. Ta dándáki ra iin ciento soldado, ra̱ kúú iin taꞌándá naní, ra̱ Italiano.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Ta ndáño̱ꞌo ra Ndios, ta yuꞌú niꞌini ñaá rá xíꞌín ndidaá na̱ veꞌe ra. Ta kuaꞌa̱ di̱ꞌón xíꞌo ra chíndeé rá ña̱yuu kúndaꞌí. Ta daá kuití káꞌa̱n ra̱ xíꞌín Ndios.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Ta iin kuu̱ ni̱ xini ra̱ ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Ndios táto̱ꞌon ka̱ oni̱ sa̱ꞌini, chi̱ ni̱ xini túu ra iin ángel ni̱ kii noo̱ Ndios. Ta ni̱ ku̱ꞌu na noo̱ nákaa̱ ra̱. Dá ni̱ kaa na̱:
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Tá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé va̱ꞌa Cornelio ángel ñoó, kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Ta viti tandaꞌá dao ta̱a ná koꞌo̱n ra̱ ñoo Jope kuaka ra iin ta̱a naní Simón kandaka ra kasaa̱ ra̱. Ta ta̱ yóꞌo naní taꞌani Pedro.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Ta ió na̱ veꞌe iin ka̱ ta̱a naní Simón, táꞌa̱n ra̱ ndúvii ñíi̱ kíti̱. Ta íin veꞌe ra yati yuꞌú ta̱ñoꞌo̱. Ta no̱ón kúú na̱ kasto̱ꞌon xíꞌón ndí ki̱án kánian keeón ―kaá ángel ñoó.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Dá ni̱ kee ángel ñoó kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ kana Cornelio uu̱ ta̱a kéchóon noo̱ rá xíꞌín iin soldado, táꞌa̱n ra̱ ndáño̱ꞌo taꞌani Ndios takí. Ta kándéé ini Cornelio ñoó ta̱a yóꞌo.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Dá ni̱ na̱kani ndiꞌi ra xíꞌín ta̱a yóꞌo ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ángel ñoó xíꞌín rá. Dá ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱ ñoo Jope kuaka ra Pedro kii na.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Ta iin ka̱ kuu̱, tá sa̱ kuaꞌa̱n kasandaá yati ra ñoo Jope ñoó, kúú ni̱ kaa Pedro dini̱ véꞌe kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, ta kíán táto̱ꞌon dao nduú.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Ta ni̱ kixian ni̱ kuiko nda̱ꞌo na. Ta sa̱ kasáꞌan va na kóni̱ na̱. Ta xía̱n nani kénduu na̱ veꞌe ñoó ña̱ꞌa kasáꞌan na, ta kúú ni̱ xini túu na iin ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Ndios.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Chi̱ ni̱ xini na̱ ni̱ nono̱ induú. Ta ni̱ xini na̱ ko̱noo iin ña̱ꞌa ve̱i ña̱, ta káaan táto̱ꞌon káa iin dáꞌo̱n káꞌano. Ta ndíko̱ táꞌan ndin komi̱ tito̱án. Ta ni̱ na̱xino̱a̱n nda̱ no̱ñóꞌo̱.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Ta kúú ini dáꞌo̱n ñoó ñóꞌo ndidaá kúú kíti̱ komi̱ saꞌa̱, ta ñóꞌo taꞌani kirí xíka ti̱xi, xíꞌín ndidaá ka̱ ni laa.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Dá ni̱ sei̱do̱ꞌo Pedro tachi̱ iin na̱ ni̱ kaꞌa̱n, ta kaá na̱ diꞌa:
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Dá ni̱ kaa Pedro:
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Dá ni̱ kaa tuku tachi̱ na̱ ni̱ kaꞌa̱n ñoó xíꞌín ná:
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Ta oni̱ taꞌándá ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión xíꞌín Pedro. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku dáꞌo̱n ñoó kuaꞌa̱n nóꞌa̱n induú.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Ta kúú xía̱n ió Pedro nákani ini na̱ ndi kóni̱ kaa ña̱ ndato ni̱ xini na̱ ñoó, kúú sa̱ ni̱ saa̱ va ta̱a ni̱ ta̱ndaꞌá Cornelio veꞌe noo̱ ió na̱, chi̱ ni̱ nda̱to̱ꞌón rá na̱ ñoo ñoó ndeí kúú veꞌe Simón. Ta kúú sa̱ ni̱ kasa̱ndaá ra̱ yéꞌé veꞌe ñoó.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndáto̱ꞌón rá na̱ ndéi veꞌe ñoó, dá ni̱ kaa ra̱:
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Ta nákani ii̱ vá ini Pedro sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini na̱, dá ni̱ kaa Espíritu ii̱ Ndios xíꞌín ná:
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Ndakuii̱n, ta kuaꞌán noo kíi̱, ta o̱ sa̱ nákani kuáchi̱ ino̱n koꞌo̱n xíꞌín rá, chi̱ miíó yuꞌu̱ ni̱ ta̱ndaꞌá rá ni̱ ka̱sáa̱ ra̱ ―kaá na̱.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Dá ni̱ noo Pedro, dá ni̱ saꞌa̱n na̱ noo̱ ndíta ta̱a ni̱ ta̱ndaꞌá Cornelio ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Dá ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá Pedro. Dá ni̱ sa̱ ndei ra veꞌe ñoó ni̱ kidi̱ ra̱ sa̱kuaá dáá ñóó. Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ kee Pedro xíꞌín dao ka̱ ta̱a kúú kuendá Jesús ndéi ñoo Jope ñoó kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín ndin oni̱ ta̱a ñoó.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Nda̱ iin ka̱ ví kuu̱, dá ni̱ saa̱ na̱ ñoo naní Cesarea. Ta sa̱ io va Cornelio ndáti ra kasaa̱ Pedro veꞌe ra. Ta ndéi taꞌani ndidaá táꞌan ra, xíꞌín na̱ néꞌe táꞌan va̱ꞌa xíꞌín rá ni̱ kana ra ñoó.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Dá tá ni̱ saa̱ Pedro yéꞌé veꞌe ñoó, kúú ni̱ keta Cornelio nakuaka ñaá rá. Ta kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná, dá kandaño̱ꞌo ñaá rá, káꞌán rá.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Tído ni̱ na̱chi̱kani ndichi va ñaá Pedro, chi̱ ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Ta kúú ndátóꞌón Pedro xíꞌín rá ni̱ ndu̱ꞌu na veꞌe ra. Dá ni̱ xini na̱ ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi ndáti ñaá.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín ná:
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Sa̱ꞌá ño̱ó, tá ni̱ kana ndó yuꞌu̱ ve̱i, ko̱ ní nákani kuáchi̱ taꞌon inii̱ kixii. Ta viti ndáto̱ꞌín ndoꞌó, ¿ndá saꞌa̱ kíán ni̱ kana ndó yuꞌu̱ ve̱ii? ―kaá na̱.
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Dá ni̱ kaa Cornelio xíꞌín ná:
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín yuꞌu̱: “Cornelio, sa̱ ni̱ sei̱do̱ꞌo Ndios ña̱ ni̱ xiko̱n noo̱ ná, ta nátaꞌan ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ chíndeéón ña̱yuu kúndaꞌí.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Ta viti tandaꞌá dao ta̱a ná koꞌo̱n ra̱ ñoo káꞌano naní Jope kuaka ra iin ta̱a naní Simón, ta̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Pedro. Ta ió na̱ veꞌe iin ta̱a naní Simón, táꞌa̱n ra̱ ndúvii ñíi̱ kíti̱. Ta íin veꞌe ra yati yuꞌú ta̱ñoꞌo̱. Dá ná kii na kasto̱ꞌon na xíꞌón ndí ki̱án kánian keeón”, kaá ángel ñoó xíꞌín yuꞌu̱.
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Sa̱ꞌá ño̱ó mií hora daá ni̱ ta̱ndaꞌí ta̱a yóꞌo ko̱saa̱ ra̱ kuaka ra mií kii ní. Ta kúú va̱ꞌa va ni̱ kee ní chi̱ ni̱ ka̱sáa̱ yachi̱ ní. Ta viti kía̱n ndéi ndiꞌi nduꞌu̱ noo̱ Ndios, dá kueídóꞌo ndu ndidaá to̱ꞌon ni̱ saꞌanda Ndios noo̱ ní ña̱ kía̱n kasto̱ꞌon ní xíꞌín nduꞌu̱ ―kaá ra̱ xíꞌín Pedro.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Dá ni̱ ka̱sáꞌá Pedro káꞌa̱n na̱ xíꞌín ña̱yuu ñoó:
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Ta nátaꞌan ini na̱ xiní na̱ ña̱yuu ndéi ndi ndáa mií vá ñoo tá yuꞌú niꞌini ñaá ná, ta kée na ña̱ ndaa̱.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Ni̱ kaꞌa̱n Ndios xíꞌín na̱ Israel sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n ña̱ kuu va nandei va̱ꞌa na xíꞌín Ndios saꞌa̱ Jesucristo, na̱ dándáki ndidaá ña̱yuu.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Ta sa̱ náꞌá vá mií ndó ndí ki̱án ni̱ kuu chí Judea diꞌa. Ta ni̱ ka̱sáꞌán chí kuendá Galilea diꞌa tá ni̱ ndiꞌi ni̱ da̱náꞌa̱ Juan no̱ó ña̱yuu ña̱ kánian kodo̱ ndúta̱ ná.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Chi̱ ni̱ xi̱ꞌo Ndios Espíritu ii̱ ná noo̱ Jesús, na̱ ñoo Nazaret, ta ni̱ xi̱ꞌo taꞌani na choon noo̱ ná. Ta sa̱ xi̱onoo Jesús sa̱ kee na kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ va̱ꞌa, ta sa̱ ndu̱va̱ꞌa na ndidaá kúú ña̱yuu sa̱ da̱ndóꞌo ña̱ uꞌu̱. Dión ni̱ kee Jesús, chi̱ ió Ndios xíꞌín ná.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ta nduꞌu̱ kúú na̱ ni̱ xini ndidaá kúú ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Jesús chí kuendá Judea, xíꞌín ña̱ ni̱ kee na ñoo Jerusalén. Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saꞌání ñaá rá, chi̱ ni̱ chi̱rkaa ñaá rá ndi̱ka iin cruz.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Tído ni̱ da̱nátaki ñaá Ndios ti̱xi kuu̱ óni̱. Ta ni̱ naꞌa̱ takí tuku Jesús noo̱ ndúꞌu̱ ni̱ kee Ndios.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Tído ko̱ ní xiní taꞌon ñaá ndidaá na̱ Israel. Sa̱va̱ꞌa mií nduꞌu̱, táꞌa̱n na̱ ni̱ ka̱xi mií Ndios, ni̱ xini ñaá, chi̱ ni̱ sa̱sáꞌan nduú ndu̱ xíꞌín ná, ta ni̱ xiꞌi nduú nduꞌu̱ xíꞌín ná tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱taki na̱.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ xi̱ꞌo na choon noo̱ ndúꞌu̱ ña̱ kanoo ndu kasto̱ꞌon ndu xíꞌín ndidaá kúú ña̱yuu ña̱ ni̱ chi̱kani Ndios mií Jesús ña̱ keyíko̱ na̱ saꞌa̱ ndidaá ña̱yuu takí xíꞌín ndidaá na̱ ni̱ xiꞌi̱.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ta saꞌa̱ mií taꞌani ná ni̱ taa profeta, chi̱ ni̱ taa na ña̱ kuꞌu̱ káꞌano ini Ndios saꞌa̱ kua̱chi ndidaá ña̱yuu kandeé iní ñaá ―kaá Pedro.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Ta kúú káꞌa̱n ió Pedro íin na, kúú ni̱ na̱xino̱ Espíritu ii̱ Ndios dini̱ ndidaá kúú ña̱yuu ndéi seídóꞌo ñoó.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Ta ta̱ Israel kúú kuendá Jesús, táꞌa̱n ra̱ ni̱ ka̱sáa̱ xíꞌín Pedro ñoó, kúú ni̱ naá vá iní ra̱ ndíta ra, chi̱ ni̱ na̱xino̱ Espíritu ii̱ Ndios dini̱ na̱ ko̱ kúú na̱ Israel ñoó,
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 chi̱ ni̱ seídóꞌo ra ña̱ ni̱ ka̱sáꞌá ná káꞌa̱n na̱ dao ka̱ yúꞌu̱, ta kékáꞌano na Ndios.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín ta̱a ni̱ ka̱sáa̱ xíꞌín ná ñoó:
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Dá ni̱ saꞌanda Pedro choon no̱ó ña̱yuu ni̱ ka̱ndísa ñoó ña̱ ná kodo̱ ndúta̱ ná xíꞌín kuu̱ satoꞌo yo̱ Jesús. Ni ndiꞌi, dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ Pedro ña̱ ná koo na xíꞌín ná cháá ka̱ kuu̱.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.