Atos 10

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ta ñoo Cesarea ió iin ta̱a naní Cornelio. Ta dándáki ra iin ciento soldado, ra̱ kúú iin taꞌándá naní, ra̱ Italiano.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ta ndáño̱ꞌo ra Ndios, ta yuꞌú niꞌini ñaá rá xíꞌín ndidaá na̱ veꞌe ra. Ta kuaꞌa̱ di̱ꞌón xíꞌo ra chíndeé rá ña̱yuu kúndaꞌí. Ta daá kuití káꞌa̱n ra̱ xíꞌín Ndios.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ta iin kuu̱ ni̱ xini ra̱ ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Ndios táto̱ꞌon ka̱ oni̱ sa̱ꞌini, chi̱ ni̱ xini túu ra iin ángel ni̱ kii noo̱ Ndios. Ta ni̱ ku̱ꞌu na noo̱ nákaa̱ ra̱. Dá ni̱ kaa na̱:
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Tá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé va̱ꞌa Cornelio ángel ñoó, kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Ta viti tandaꞌá dao ta̱a ná koꞌo̱n ra̱ ñoo Jope kuaka ra iin ta̱a naní Simón kandaka ra kasaa̱ ra̱. Ta ta̱ yóꞌo naní taꞌani Pedro.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ta ió na̱ veꞌe iin ka̱ ta̱a naní Simón, táꞌa̱n ra̱ ndúvii ñíi̱ kíti̱. Ta íin veꞌe ra yati yuꞌú ta̱ñoꞌo̱. Ta no̱ón kúú na̱ kasto̱ꞌon xíꞌón ndí ki̱án kánian keeón ―kaá ángel ñoó.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Dá ni̱ kee ángel ñoó kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ kana Cornelio uu̱ ta̱a kéchóon noo̱ rá xíꞌín iin soldado, táꞌa̱n ra̱ ndáño̱ꞌo taꞌani Ndios takí. Ta kándéé ini Cornelio ñoó ta̱a yóꞌo.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Dá ni̱ na̱kani ndiꞌi ra xíꞌín ta̱a yóꞌo ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ángel ñoó xíꞌín rá. Dá ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱ ñoo Jope kuaka ra Pedro kii na.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Ta iin ka̱ kuu̱, tá sa̱ kuaꞌa̱n kasandaá yati ra ñoo Jope ñoó, kúú ni̱ kaa Pedro dini̱ véꞌe kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, ta kíán táto̱ꞌon dao nduú.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Ta ni̱ kixian ni̱ kuiko nda̱ꞌo na. Ta sa̱ kasáꞌan va na kóni̱ na̱. Ta xía̱n nani kénduu na̱ veꞌe ñoó ña̱ꞌa kasáꞌan na, ta kúú ni̱ xini túu na iin ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Ndios.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Chi̱ ni̱ xini na̱ ni̱ nono̱ induú. Ta ni̱ xini na̱ ko̱noo iin ña̱ꞌa ve̱i ña̱, ta káaan táto̱ꞌon káa iin dáꞌo̱n káꞌano. Ta ndíko̱ táꞌan ndin komi̱ tito̱án. Ta ni̱ na̱xino̱a̱n nda̱ no̱ñóꞌo̱.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ta kúú ini dáꞌo̱n ñoó ñóꞌo ndidaá kúú kíti̱ komi̱ saꞌa̱, ta ñóꞌo taꞌani kirí xíka ti̱xi, xíꞌín ndidaá ka̱ ni laa.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Dá ni̱ sei̱do̱ꞌo Pedro tachi̱ iin na̱ ni̱ kaꞌa̱n, ta kaá na̱ diꞌa:
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Dá ni̱ kaa Pedro:
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Dá ni̱ kaa tuku tachi̱ na̱ ni̱ kaꞌa̱n ñoó xíꞌín ná:
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Ta oni̱ taꞌándá ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión xíꞌín Pedro. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku dáꞌo̱n ñoó kuaꞌa̱n nóꞌa̱n induú.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Ta kúú xía̱n ió Pedro nákani ini na̱ ndi kóni̱ kaa ña̱ ndato ni̱ xini na̱ ñoó, kúú sa̱ ni̱ saa̱ va ta̱a ni̱ ta̱ndaꞌá Cornelio veꞌe noo̱ ió na̱, chi̱ ni̱ nda̱to̱ꞌón rá na̱ ñoo ñoó ndeí kúú veꞌe Simón. Ta kúú sa̱ ni̱ kasa̱ndaá ra̱ yéꞌé veꞌe ñoó.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndáto̱ꞌón rá na̱ ndéi veꞌe ñoó, dá ni̱ kaa ra̱:
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Ta nákani ii̱ vá ini Pedro sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini na̱, dá ni̱ kaa Espíritu ii̱ Ndios xíꞌín ná:
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Ndakuii̱n, ta kuaꞌán noo kíi̱, ta o̱ sa̱ nákani kuáchi̱ ino̱n koꞌo̱n xíꞌín rá, chi̱ miíó yuꞌu̱ ni̱ ta̱ndaꞌá rá ni̱ ka̱sáa̱ ra̱ ―kaá na̱.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Dá ni̱ noo Pedro, dá ni̱ saꞌa̱n na̱ noo̱ ndíta ta̱a ni̱ ta̱ndaꞌá Cornelio ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Dá ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá Pedro. Dá ni̱ sa̱ ndei ra veꞌe ñoó ni̱ kidi̱ ra̱ sa̱kuaá dáá ñóó. Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ kee Pedro xíꞌín dao ka̱ ta̱a kúú kuendá Jesús ndéi ñoo Jope ñoó kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín ndin oni̱ ta̱a ñoó.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Nda̱ iin ka̱ ví kuu̱, dá ni̱ saa̱ na̱ ñoo naní Cesarea. Ta sa̱ io va Cornelio ndáti ra kasaa̱ Pedro veꞌe ra. Ta ndéi taꞌani ndidaá táꞌan ra, xíꞌín na̱ néꞌe táꞌan va̱ꞌa xíꞌín rá ni̱ kana ra ñoó.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Dá tá ni̱ saa̱ Pedro yéꞌé veꞌe ñoó, kúú ni̱ keta Cornelio nakuaka ñaá rá. Ta kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná, dá kandaño̱ꞌo ñaá rá, káꞌán rá.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Tído ni̱ na̱chi̱kani ndichi va ñaá Pedro, chi̱ ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Ta kúú ndátóꞌón Pedro xíꞌín rá ni̱ ndu̱ꞌu na veꞌe ra. Dá ni̱ xini na̱ ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi ndáti ñaá.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín ná:
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Sa̱ꞌá ño̱ó, tá ni̱ kana ndó yuꞌu̱ ve̱i, ko̱ ní nákani kuáchi̱ taꞌon inii̱ kixii. Ta viti ndáto̱ꞌín ndoꞌó, ¿ndá saꞌa̱ kíán ni̱ kana ndó yuꞌu̱ ve̱ii? ―kaá na̱.
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Dá ni̱ kaa Cornelio xíꞌín ná:
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín yuꞌu̱: “Cornelio, sa̱ ni̱ sei̱do̱ꞌo Ndios ña̱ ni̱ xiko̱n noo̱ ná, ta nátaꞌan ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ chíndeéón ña̱yuu kúndaꞌí.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Ta viti tandaꞌá dao ta̱a ná koꞌo̱n ra̱ ñoo káꞌano naní Jope kuaka ra iin ta̱a naní Simón, ta̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Pedro. Ta ió na̱ veꞌe iin ta̱a naní Simón, táꞌa̱n ra̱ ndúvii ñíi̱ kíti̱. Ta íin veꞌe ra yati yuꞌú ta̱ñoꞌo̱. Dá ná kii na kasto̱ꞌon na xíꞌón ndí ki̱án kánian keeón”, kaá ángel ñoó xíꞌín yuꞌu̱.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Sa̱ꞌá ño̱ó mií hora daá ni̱ ta̱ndaꞌí ta̱a yóꞌo ko̱saa̱ ra̱ kuaka ra mií kii ní. Ta kúú va̱ꞌa va ni̱ kee ní chi̱ ni̱ ka̱sáa̱ yachi̱ ní. Ta viti kía̱n ndéi ndiꞌi nduꞌu̱ noo̱ Ndios, dá kueídóꞌo ndu ndidaá to̱ꞌon ni̱ saꞌanda Ndios noo̱ ní ña̱ kía̱n kasto̱ꞌon ní xíꞌín nduꞌu̱ ―kaá ra̱ xíꞌín Pedro.
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Dá ni̱ ka̱sáꞌá Pedro káꞌa̱n na̱ xíꞌín ña̱yuu ñoó:
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ta nátaꞌan ini na̱ xiní na̱ ña̱yuu ndéi ndi ndáa mií vá ñoo tá yuꞌú niꞌini ñaá ná, ta kée na ña̱ ndaa̱.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Ni̱ kaꞌa̱n Ndios xíꞌín na̱ Israel sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n ña̱ kuu va nandei va̱ꞌa na xíꞌín Ndios saꞌa̱ Jesucristo, na̱ dándáki ndidaá ña̱yuu.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ta sa̱ náꞌá vá mií ndó ndí ki̱án ni̱ kuu chí Judea diꞌa. Ta ni̱ ka̱sáꞌán chí kuendá Galilea diꞌa tá ni̱ ndiꞌi ni̱ da̱náꞌa̱ Juan no̱ó ña̱yuu ña̱ kánian kodo̱ ndúta̱ ná.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Chi̱ ni̱ xi̱ꞌo Ndios Espíritu ii̱ ná noo̱ Jesús, na̱ ñoo Nazaret, ta ni̱ xi̱ꞌo taꞌani na choon noo̱ ná. Ta sa̱ xi̱onoo Jesús sa̱ kee na kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ va̱ꞌa, ta sa̱ ndu̱va̱ꞌa na ndidaá kúú ña̱yuu sa̱ da̱ndóꞌo ña̱ uꞌu̱. Dión ni̱ kee Jesús, chi̱ ió Ndios xíꞌín ná.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Ta nduꞌu̱ kúú na̱ ni̱ xini ndidaá kúú ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Jesús chí kuendá Judea, xíꞌín ña̱ ni̱ kee na ñoo Jerusalén. Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saꞌání ñaá rá, chi̱ ni̱ chi̱rkaa ñaá rá ndi̱ka iin cruz.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Tído ni̱ da̱nátaki ñaá Ndios ti̱xi kuu̱ óni̱. Ta ni̱ naꞌa̱ takí tuku Jesús noo̱ ndúꞌu̱ ni̱ kee Ndios.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Tído ko̱ ní xiní taꞌon ñaá ndidaá na̱ Israel. Sa̱va̱ꞌa mií nduꞌu̱, táꞌa̱n na̱ ni̱ ka̱xi mií Ndios, ni̱ xini ñaá, chi̱ ni̱ sa̱sáꞌan nduú ndu̱ xíꞌín ná, ta ni̱ xiꞌi nduú nduꞌu̱ xíꞌín ná tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱taki na̱.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ xi̱ꞌo na choon noo̱ ndúꞌu̱ ña̱ kanoo ndu kasto̱ꞌon ndu xíꞌín ndidaá kúú ña̱yuu ña̱ ni̱ chi̱kani Ndios mií Jesús ña̱ keyíko̱ na̱ saꞌa̱ ndidaá ña̱yuu takí xíꞌín ndidaá na̱ ni̱ xiꞌi̱.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Ta saꞌa̱ mií taꞌani ná ni̱ taa profeta, chi̱ ni̱ taa na ña̱ kuꞌu̱ káꞌano ini Ndios saꞌa̱ kua̱chi ndidaá ña̱yuu kandeé iní ñaá ―kaá Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Ta kúú káꞌa̱n ió Pedro íin na, kúú ni̱ na̱xino̱ Espíritu ii̱ Ndios dini̱ ndidaá kúú ña̱yuu ndéi seídóꞌo ñoó.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ta ta̱ Israel kúú kuendá Jesús, táꞌa̱n ra̱ ni̱ ka̱sáa̱ xíꞌín Pedro ñoó, kúú ni̱ naá vá iní ra̱ ndíta ra, chi̱ ni̱ na̱xino̱ Espíritu ii̱ Ndios dini̱ na̱ ko̱ kúú na̱ Israel ñoó,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 chi̱ ni̱ seídóꞌo ra ña̱ ni̱ ka̱sáꞌá ná káꞌa̱n na̱ dao ka̱ yúꞌu̱, ta kékáꞌano na Ndios.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín ta̱a ni̱ ka̱sáa̱ xíꞌín ná ñoó:
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Dá ni̱ saꞌanda Pedro choon no̱ó ña̱yuu ni̱ ka̱ndísa ñoó ña̱ ná kodo̱ ndúta̱ ná xíꞌín kuu̱ satoꞌo yo̱ Jesús. Ni ndiꞌi, dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ Pedro ña̱ ná koo na xíꞌín ná cháá ka̱ kuu̱.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.