Apocalipse 6
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA
1 Ta ni̱ xinii̱ ni̱ saꞌanda na̱ kúú léko ñoó iin sello ndadí yúꞌu̱ libro ñoó. Dá ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ kaꞌa̱n iin ña̱ ta̱kí ñoó, ta ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n. Táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ꞌi káyuꞌú dai̱, ki̱ꞌo dión ni̱ꞌi ni̱ kaꞌa̱n, ta kaáa̱n:
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n dión, dá ni̱ xinii̱ ni̱ keta iin kuéi̱ ku̱xí ve̱i rí, ta kánóo iin ta̱a sata̱ ri̱, ta néꞌe ra iin kúxi̱. Ta ni̱ na̱tiin ra iin corona, ta kúú rá iin ta̱a ni̱ ka̱ndeé, ta kuaꞌa̱n ra̱ kandeé rá cháá ka̱.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saꞌanda na̱ sello kúú uu̱, dá ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ kaꞌa̱n iin ka̱ ña̱ ta̱kí ñoó:
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 Dá ni̱ keta iin ka̱ kuéi̱ ve̱i rí, ta kúú rí iin kuéi̱ kua̱ꞌá. Ta kánóo iin ta̱a sata̱ ri̱, ta ni̱ na̱tiin ra choon ña̱ kía̱n di̱tá rá ña̱ ndéi va̱ꞌa ña̱yuu ndéi ñayuú, dá kasáꞌá kaꞌání táꞌan iin rá iin na. Ta ni̱ niꞌi̱ rá iin espada káꞌano.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saꞌanda na̱ sello kúú oni̱, dá ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ kaꞌa̱n ña̱ ta̱kí kúú oni̱ ñoó:
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Dá ni̱ seídóꞌi tachi̱ iin na̱ ni̱ kaꞌa̱n tein ndin komi̱ ña̱ ta̱kí ñoó, ta kaáa̱n diꞌa:
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saꞌanda na̱ sello kúú komi̱, dá ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ kaꞌa̱n ña̱ ta̱kí kúú noo̱ ndíꞌi ñoó:
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 Dá ni̱ xinii̱ ve̱i iin kuéi̱ xiꞌi̱ kuaan, ta kánóo iin ta̱a sata̱ ri̱, ta naní rá Kueꞌe̱ Dee̱n Saꞌání Ndi̱i. Ta sata̱ mií rá ve̱i iin ka̱ ra̱ naní Yái̱ Ndi̱i. Ta ni̱ na̱tiin ra choon ña̱ kía̱n kaꞌání rá iin ña̱yuu noo̱ iin iin komi̱ ná. Dao na kaꞌání rá xíꞌín espada, dao ka̱ na̱ kaꞌání rá xíꞌín do̱ko, dao ka̱ na̱ kaꞌání rá xíꞌín kueꞌe̱, ta dao ka̱ na̱ kaꞌání rá xíꞌín kirí dee̱n ndéi no̱ñóꞌo̱.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saꞌanda na̱ sello kúú oꞌo̱n, dá ni̱ xinii̱ ña̱ ti̱xi noo̱ náa̱ ñoó ñóꞌo nío̱ ndidaá na̱ ni̱ xiꞌi̱ sa̱ꞌá ña̱ kándísa na to̱ꞌon Ndios xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ sa̱ káꞌa̱n na̱ ña̱ ndaa̱ saꞌa̱ Jesús no̱ó ña̱yuu.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 Ta káyuꞌú ndidaá na̱ yóꞌo, ta kaá na̱ xíꞌín Ndios:
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Dá ni̱ niꞌi̱ ná dáꞌo̱n ku̱xí kandixi na, ta ni̱ taꞌa̱nda̱ choon noo̱ ná ña̱ ná naniꞌi̱ ndée̱ ná lúꞌu̱ ka̱ tiempo nda̱ ná kuu ndidaá na̱ kánian kuu sa̱ꞌá ña̱ kándísa na to̱ꞌon Ndios, na̱ kúú ña̱yuu xínkuáchí noo̱ Ndios táto̱ꞌon ni̱ kee mií ná.
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ xinii̱ ni̱ saꞌanda na̱ sello kúú iño̱ ñoó. Ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ta̱an, ta ni̱ ndu̱nde̱i̱ꞌí ndi̱ndii táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndeiꞌí dáꞌo̱n ndíxi na tá xíꞌi̱ ndi̱i noo̱ ná, ta yoo̱ ni̱ ndu̱kua̱ꞌá nii̱.
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Ta nda̱ no̱ñóꞌo̱ yóꞌo ni̱ kue̱i ti̱ñoo̱ ñóꞌo induú, táto̱ꞌon ki̱ꞌo kuéi ti̱ño̱ꞌó nda̱ no̱ñóꞌo̱ kée tachi̱.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Ta ni̱ na̱tuu̱ induú táto̱ꞌon ki̱ꞌo nátuu̱ iin yúu̱ tá ko̱ xínñóꞌó ka̱ na̱án. Ta ndidaá yúku̱ ndíta no̱ñóꞌo̱, ta ndidaá yúku̱ ndíta ini ta̱ñoꞌo̱ ni̱ na̱da̱on ña, ta ko̱ ndíta ka̱a̱n xoo no̱ó ni̱ sa̱ nditaan.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Ta ni̱ taxí táꞌan ndidaá rey ndéi no̱ñóꞌo̱, xíꞌín ndidaá na̱ ndáya̱ꞌi, xíꞌín ndidaá na̱ kui̱ká, xíꞌín ndidaá ta̱ dándáki soldado, xíꞌín ndidaá na̱ náꞌano, xíꞌín ndidaá na̱ ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ iin satoꞌo, xíꞌín ndidaá na̱ ko̱ó satoꞌo, ta ni̱ chi̱de̱ꞌé ná mií ná ini káo̱ náꞌano, xíꞌín ti̱xi yuu̱ náꞌano tánee ndi̱ka yúku̱,
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín yúku̱ ñoó, xíꞌín káo̱ ñoó:
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 chi̱ viti kía̱n sa̱ ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ xído̱ nda̱ꞌo ini na̱, ¿ta ndá yoo ví ki̱ꞌo ndeé iní kuita noo̱ ná?
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.