Apocalipse 16
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Ta nda̱ ini veꞌe ño̱ꞌo ñoó ni̱ sei̱do̱ꞌi káyuꞌú ná noo̱ ndin usa̱ ángel ñoó, ta kaá na̱:
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Dá ni̱ kuei ángel mií no̱ó ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ no̱ñóꞌo̱ yóꞌo, ta kúú ni̱ ndaki iin kueꞌe̱ kini no̱ó ña̱yuu ni̱ ka̱ndía ni̱ na̱tiin tóni̱ kíti̱ chi̱káꞌano, ta ni̱ sa̱ ndaño̱ꞌo na naꞌáná ri̱. Ta kueꞌe̱ yóꞌo ni̱ da̱táni̱ ñii̱ ná, ta ni̱ ndoꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná ni̱ keean.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú uu̱ ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱. Ta kúú ni̱ nduu ta̱ñoꞌo̱ ñoó nii̱, ta ndéꞌé rá táto̱ꞌon ndéꞌé nii̱ ndi̱i. Ta kúú ni̱ naá ndíꞌi va ña̱ꞌa takí xíꞌín kirí takí ñóꞌo ini ta̱ñoꞌo̱ ñoó.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú oni̱ ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ ini iin rá iin yu̱ta xíꞌín ini iin rá iin ndúta̱ noo̱ kána ta̱kui̱í. Ta kúú ni̱ nduu ta̱kui̱í ñoó nii̱.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Dá ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ kaꞌa̱n ángel dándáki ta̱kui̱í ñoó, ta kaá na̱ diꞌa:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ sati na̱ ndéi no̱ñóꞌo̱ nii̱ ña̱yuu mií ní, xíꞌín nii̱ profeta ní, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌa̱n ní ni̱ ndee ní ta̱kui̱í xíꞌi na kúú rá nii̱, chi̱ ki̱ꞌo dión kánian ndoꞌo na sa̱ꞌá ña̱ kini ni̱ kee na.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Ta ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ ka̱yuꞌú iin ka̱ ángel nda̱ noo̱ náa̱ Ndios, ta kaá na̱:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú komi̱ ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ no̱ó ndi̱ndii, dá ni̱ ndudee̱n cháá ka̱a̱n, dá ni̱ chi̱ñóꞌa̱n ndidaá ña̱yuu xíꞌín ñóꞌo̱.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Ta ni̱ kei̱ ña̱yuu ñoó ni̱ kee káꞌa̱ni̱ ndi̱ndii, ta ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa na sa̱ꞌá kuu̱ Ndios, na̱ kómí choon sata̱ ndidaá ta̱ndóꞌó yóꞌo, ta ko̱ ní xíin na nandikó iní na̱, ta ko̱ ní xíin na ki̱ꞌo na ña̱ñóꞌó noo̱ Ndios.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú oꞌo̱n ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ noo̱ ió kíti̱ chi̱káꞌano ñoó dándáki rí. Ta kúú ni̱ na̱kuíi̱n naá iin níí kúú vá noo̱ ió ri̱ dándáki rí. Ta ña̱yuu ndéi ñoó ni̱ ka̱sáꞌá seí yi̱ꞌí na̱ yáa̱ ná sa̱ꞌá ña̱ ndóꞌo téí nío̱ ná,
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 ta ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa na saꞌa̱ Ndios, na̱ ió induú, chi̱ ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná sa̱ꞌá ña̱ táni̱ ñíi̱ ná. Tído ko̱ ní nándikó taꞌon iní na̱ sa̱ꞌá ña̱ kini kée na.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú iño̱ ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ ini yu̱ta káꞌano naní Eufrates, ta kúú ni̱ ichi̱ va ta̱kui̱í yu̱ta ñoó. Ta kúú ni̱ nono̱ vá íchi̱ noo̱ ya̱ꞌa ndidaá rey ndéi chí noo̱ xi̱nko̱o ndi̱ndii.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Ta ni̱ xinii̱ ni̱ ka̱nkuei espíritu kini yúꞌu̱ koo̱ káꞌano xíꞌín yúꞌu̱ kíti̱ chi̱káꞌano kuendá ña̱ uꞌu̱ ñoó, xíꞌín yúꞌu̱ ta̱ kúú profeta to̱ꞌón. Ta ndin oni̱ espíritu kini yóꞌo ndáa táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndáa láꞌo̱,
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 dá chi̱ espíritu ña̱ uꞌu̱ vá kíán, ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ náꞌano kándéé espíritu yóꞌo kéean. Ta koꞌa̱n noo̱ ndéi ndidaá rey no̱ñóꞌo̱ yóꞌo, dá nditútíán ra̱, dá koꞌo̱n ra̱ na̱á ra̱ xíꞌín Ndios tá ná kasandaá kuu̱ ni̱ ka̱xi mií Ndios, na̱ kándéé kée ndidaá táꞌa̱n ña̱ꞌa.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Ta diꞌa kaá Ndios: “Yóꞌo káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ kasaa̱i̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée iin ta̱ kui̱ꞌíná. Sa̱ꞌá ño̱ó ndikáꞌán ndi kúu ví na̱ ndéi nduu, xíꞌín na̱ ndaá dáꞌo̱n ndíxi na, chi̱ no̱ón kúú na̱ o̱ kóo vichí taꞌon, ta o̱ túu taꞌon ña̱ kedaá xíꞌín ná xíkaꞌan noo̱ ná”, kaá na̱.
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Ta ni̱ ndi̱tútí espíritu kini ndidaá rey ñoó iin xíán noo̱ naní Armagedón, ta to̱ꞌon yóꞌo kúú to̱ꞌon hebreo.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú usa̱ ñoó copa na̱ no̱ó tachi̱, ta tái̱ ni̱ ka̱yuꞌú iin na ini veꞌe ño̱ꞌo Ndios induú, nda̱ noo̱ ió na̱ dándáki na ñoó, ta kaá na̱:
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, ta kúú ni̱ sa̱ kui̱ta tasa, ta tái̱ káꞌa̱n ña̱yuu, ta níꞌi xído̱ kúu kaꞌandi. Ta ni̱ ka̱sáꞌá táan no̱ñóꞌo̱ yóꞌo, ta kúú kini nda̱ꞌo ni̱ ta̱an. Ni kuu̱ ni hora ko̱ ní ta̱an taꞌon dión no̱ñóꞌo̱ yóꞌo nda̱ ni̱ ka̱sáꞌá ndéi ña̱yuu nda̱ viti.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Ta ni̱ chachi ñoo káꞌano sa̱ꞌá ña̱ ni̱ꞌi téí ni̱ ta̱an, ta oni̱ táꞌí ni̱ chachi ña. Ta ndidaá ñoo náꞌano ñóꞌo iin rá iin nación ni̱ koon ndiꞌan. Dá ni̱ ndu̱sáa̱ ini Ndios ñoo káꞌano naní Babilonia, ña̱ ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ ki̱ꞌo na vino ova̱ koꞌo de̱ꞌe ñooa̱n, kirá dándáki ña̱ xído̱ nda̱ꞌo ini na̱ xiní ñaá ná.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ta ndidaá yúku̱ ndíta ini ta̱ñoꞌo̱ xíꞌín yúku̱ ndíta no̱ñóꞌo̱ yóꞌo ni̱ nda̱ñóꞌó níꞌini.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Ta kúú náꞌano nda̱ꞌo ñíñí ni̱ koon nda̱ induú sa̱tá ña̱yuu ndéi no̱ñóꞌo̱, ta iin iin ña ve̱e táto̱ꞌon oko̱ saꞌo̱n kilo. Ta kúú ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa ña̱yuu saꞌa̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ni̱ koon ñíñí sata̱ ná, dá chi̱ miía̱n ndaa̱ kuiti ta̱ndóꞌó káꞌano nda̱ꞌo ni̱ sa̱ kian.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.