Apocalipse 16

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ta nda̱ ini veꞌe ño̱ꞌo ñoó ni̱ sei̱do̱ꞌi káyuꞌú ná noo̱ ndin usa̱ ángel ñoó, ta kaá na̱:
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Dá ni̱ kuei ángel mií no̱ó ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ no̱ñóꞌo̱ yóꞌo, ta kúú ni̱ ndaki iin kueꞌe̱ kini no̱ó ña̱yuu ni̱ ka̱ndía ni̱ na̱tiin tóni̱ kíti̱ chi̱káꞌano, ta ni̱ sa̱ ndaño̱ꞌo na naꞌáná ri̱. Ta kueꞌe̱ yóꞌo ni̱ da̱táni̱ ñii̱ ná, ta ni̱ ndoꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná ni̱ keean.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú uu̱ ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱. Ta kúú ni̱ nduu ta̱ñoꞌo̱ ñoó nii̱, ta ndéꞌé rá táto̱ꞌon ndéꞌé nii̱ ndi̱i. Ta kúú ni̱ naá ndíꞌi va ña̱ꞌa takí xíꞌín kirí takí ñóꞌo ini ta̱ñoꞌo̱ ñoó.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú oni̱ ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ ini iin rá iin yu̱ta xíꞌín ini iin rá iin ndúta̱ noo̱ kána ta̱kui̱í. Ta kúú ni̱ nduu ta̱kui̱í ñoó nii̱.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Dá ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ kaꞌa̱n ángel dándáki ta̱kui̱í ñoó, ta kaá na̱ diꞌa:
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ sati na̱ ndéi no̱ñóꞌo̱ nii̱ ña̱yuu mií ní, xíꞌín nii̱ profeta ní, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌa̱n ní ni̱ ndee ní ta̱kui̱í xíꞌi na kúú rá nii̱, chi̱ ki̱ꞌo dión kánian ndoꞌo na sa̱ꞌá ña̱ kini ni̱ kee na.
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Ta ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ ka̱yuꞌú iin ka̱ ángel nda̱ noo̱ náa̱ Ndios, ta kaá na̱:
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú komi̱ ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ no̱ó ndi̱ndii, dá ni̱ ndudee̱n cháá ka̱a̱n, dá ni̱ chi̱ñóꞌa̱n ndidaá ña̱yuu xíꞌín ñóꞌo̱.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Ta ni̱ kei̱ ña̱yuu ñoó ni̱ kee káꞌa̱ni̱ ndi̱ndii, ta ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa na sa̱ꞌá kuu̱ Ndios, na̱ kómí choon sata̱ ndidaá ta̱ndóꞌó yóꞌo, ta ko̱ ní xíin na nandikó iní na̱, ta ko̱ ní xíin na ki̱ꞌo na ña̱ñóꞌó noo̱ Ndios.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú oꞌo̱n ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ noo̱ ió kíti̱ chi̱káꞌano ñoó dándáki rí. Ta kúú ni̱ na̱kuíi̱n naá iin níí kúú vá noo̱ ió ri̱ dándáki rí. Ta ña̱yuu ndéi ñoó ni̱ ka̱sáꞌá seí yi̱ꞌí na̱ yáa̱ ná sa̱ꞌá ña̱ ndóꞌo téí nío̱ ná,
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 ta ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa na saꞌa̱ Ndios, na̱ ió induú, chi̱ ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná sa̱ꞌá ña̱ táni̱ ñíi̱ ná. Tído ko̱ ní nándikó taꞌon iní na̱ sa̱ꞌá ña̱ kini kée na.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú iño̱ ñoó ndúta̱ ñóꞌo ini copa na̱ ini yu̱ta káꞌano naní Eufrates, ta kúú ni̱ ichi̱ va ta̱kui̱í yu̱ta ñoó. Ta kúú ni̱ nono̱ vá íchi̱ noo̱ ya̱ꞌa ndidaá rey ndéi chí noo̱ xi̱nko̱o ndi̱ndii.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Ta ni̱ xinii̱ ni̱ ka̱nkuei espíritu kini yúꞌu̱ koo̱ káꞌano xíꞌín yúꞌu̱ kíti̱ chi̱káꞌano kuendá ña̱ uꞌu̱ ñoó, xíꞌín yúꞌu̱ ta̱ kúú profeta to̱ꞌón. Ta ndin oni̱ espíritu kini yóꞌo ndáa táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndáa láꞌo̱,
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 dá chi̱ espíritu ña̱ uꞌu̱ vá kíán, ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ náꞌano kándéé espíritu yóꞌo kéean. Ta koꞌa̱n noo̱ ndéi ndidaá rey no̱ñóꞌo̱ yóꞌo, dá nditútíán ra̱, dá koꞌo̱n ra̱ na̱á ra̱ xíꞌín Ndios tá ná kasandaá kuu̱ ni̱ ka̱xi mií Ndios, na̱ kándéé kée ndidaá táꞌa̱n ña̱ꞌa.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ta diꞌa kaá Ndios: “Yóꞌo káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ kasaa̱i̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée iin ta̱ kui̱ꞌíná. Sa̱ꞌá ño̱ó ndikáꞌán ndi kúu ví na̱ ndéi nduu, xíꞌín na̱ ndaá dáꞌo̱n ndíxi na, chi̱ no̱ón kúú na̱ o̱ kóo vichí taꞌon, ta o̱ túu taꞌon ña̱ kedaá xíꞌín ná xíkaꞌan noo̱ ná”, kaá na̱.
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Ta ni̱ ndi̱tútí espíritu kini ndidaá rey ñoó iin xíán noo̱ naní Armagedón, ta to̱ꞌon yóꞌo kúú to̱ꞌon hebreo.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kuei ángel kúú usa̱ ñoó copa na̱ no̱ó tachi̱, ta tái̱ ni̱ ka̱yuꞌú iin na ini veꞌe ño̱ꞌo Ndios induú, nda̱ noo̱ ió na̱ dándáki na ñoó, ta kaá na̱:
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, ta kúú ni̱ sa̱ kui̱ta tasa, ta tái̱ káꞌa̱n ña̱yuu, ta níꞌi xído̱ kúu kaꞌandi. Ta ni̱ ka̱sáꞌá táan no̱ñóꞌo̱ yóꞌo, ta kúú kini nda̱ꞌo ni̱ ta̱an. Ni kuu̱ ni hora ko̱ ní ta̱an taꞌon dión no̱ñóꞌo̱ yóꞌo nda̱ ni̱ ka̱sáꞌá ndéi ña̱yuu nda̱ viti.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Ta ni̱ chachi ñoo káꞌano sa̱ꞌá ña̱ ni̱ꞌi téí ni̱ ta̱an, ta oni̱ táꞌí ni̱ chachi ña. Ta ndidaá ñoo náꞌano ñóꞌo iin rá iin nación ni̱ koon ndiꞌan. Dá ni̱ ndu̱sáa̱ ini Ndios ñoo káꞌano naní Babilonia, ña̱ ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ ki̱ꞌo na vino ova̱ koꞌo de̱ꞌe ñooa̱n, kirá dándáki ña̱ xído̱ nda̱ꞌo ini na̱ xiní ñaá ná.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ta ndidaá yúku̱ ndíta ini ta̱ñoꞌo̱ xíꞌín yúku̱ ndíta no̱ñóꞌo̱ yóꞌo ni̱ nda̱ñóꞌó níꞌini.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Ta kúú náꞌano nda̱ꞌo ñíñí ni̱ koon nda̱ induú sa̱tá ña̱yuu ndéi no̱ñóꞌo̱, ta iin iin ña ve̱e táto̱ꞌon oko̱ saꞌo̱n kilo. Ta kúú ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa ña̱yuu saꞌa̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ni̱ koon ñíñí sata̱ ná, dá chi̱ miía̱n ndaa̱ kuiti ta̱ndóꞌó káꞌano nda̱ꞌo ni̱ sa̱ kian.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.