2 Coríntios 12
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Miía̱n ndaa̱ ndisa ni ña̱ꞌa ko̱ ndáya̱ꞌi ña̱ chindaya̱ꞌii miíí, tído viti ná koꞌi̱n nakanii xíꞌín ndó sa̱ꞌá ña̱ ni̱ naꞌa̱ satoꞌo yo̱ Jesús noo̱í, xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ sa̱á ni̱ na̱kani na xíꞌíín.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Ta náꞌá yuꞌu̱ saꞌa̱ iin ta̱a, ta ta̱a yóꞌo íin xíꞌín Cristo, ta sa̱ io uxi̱ komi̱ kuia̱ ni̱ na̱kiꞌin ñaá Ndios néꞌe na ni̱ saꞌa̱n na̱ nda̱ induú kúú oni̱. Xíni̱ á ni̱ saꞌa̱n ra̱ xíꞌín nda̱ yikí ko̱ño ra̱, o nío̱ óon ra ni̱ saꞌa̱n. Iin tóꞌón dini̱ Ndios kúú na̱ náꞌá.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Ta náꞌá yuꞌu̱ sa̱ꞌá ta̱a yóꞌo, ta xíni̱ á ni̱ saꞌa̱n ra̱ xíꞌín yikí ko̱ño ra̱, o nío̱ óon ra ni̱ saꞌa̱n. Iin tóꞌón dini̱ mií vá Ndios kúú na̱ náꞌá.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Tído miía̱n ndaa̱ ni̱ na̱di̱tá ñaá Ndios noo̱ ndato téí káa noo̱ ió na̱. Ta ñoó ni̱ seídóꞌo ra to̱ꞌon, ña̱ kía̱n o̱ káti̱ꞌa yó nakani yó, chi̱ ni iin ña̱yuu ko̱ ní niꞌi̱ táꞌi̱ nakani na sa̱ꞌán.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ta kuu va chindaya̱ꞌi yuꞌu̱ ta̱a yóꞌo, tído o̱ chíndaya̱ꞌi taꞌon yuꞌu̱ miíí, chi̱ chindaya̱ꞌii miíí sa̱va̱ꞌa sa̱ꞌá ña̱ náꞌa̱ ña̱ kúúí iin ta̱ ko̱ kómí ndée̱ mííí.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Tído tá káꞌán yuꞌu̱ chindaya̱ꞌavii miíí, dá kía̱n o̱ kákuu taꞌon yuꞌu̱ iin ta̱a oon ini, chi̱ ña̱ ndaa̱ va kaꞌi̱n. Tído o̱ kée taꞌoin dión, dá kía̱n ni iin ña̱yuu ná dáꞌa ni chindaya̱ꞌi cháá ka̱ na̱ yuꞌu̱ no̱ó ña̱ ndéꞌé ná kéei o ña̱ seídóꞌo na dánaꞌi̱.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Ta sa̱ꞌá ña̱ ná o̱ yáꞌa téí chindaya̱ꞌii miíí sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ naꞌa̱ Ndios noo̱í, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáa̱ iin ña̱ꞌa dándóꞌan nío̱í, ta kíán táto̱ꞌon iin ión yáí tárnee ñíi̱í, xiníi̱, ña̱ kéchóon ña̱ uꞌu̱ dándóꞌan níma̱í, dá kía̱n ná o̱ yáꞌi chindaya̱ꞌavi miíí.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Ta sa̱ oni̱ taꞌándá ni̱ seí ndaꞌávíi̱ noo̱ satoꞌo yo̱ Jesús ña̱ ná di̱tá ná ña̱ kédaá xíꞌíi̱n ndóꞌo níma̱í.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Tído diꞌa va ni̱ kaa na̱ xíꞌíín: “Ko̱ó, sa̱ vati̱ va nákaa̱o̱n ti̱xi ña̱ mani̱ kée yuꞌu̱ xíꞌón, chi̱ ndée̱ mií yuꞌu̱ kía̱n náꞌa̱ va̱ꞌa cháá ka̱ no̱ó na̱ ko̱ó ndée̱.” Sa̱ꞌá ño̱ó nda̱ni ndinoꞌo ini yuꞌu̱ chindaya̱ꞌavii miíí sa̱ꞌá ña̱ náꞌa̱ ña̱ kúúí iin ta̱a ko̱ kómí ndée̱ mííí, dión, dá náꞌi̱ ña̱ nákaa̱i̱ ti̱xi ndáꞌa̱ ndée̱ mií Cristo.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Ta sa̱ꞌá ña̱ ió ndée̱ Cristo xíꞌíi̱n, sa̱ꞌá ño̱ó kádii̱ inii̱ tá ko̱ó ndée̱í, o tá kána̱ꞌá ña̱yuu xíꞌíi̱n, o tá kámani̱ ña̱ꞌa no̱ói̱, o tá kéndava̱ꞌa ña̱yuu xíꞌíi̱n, o tá ndóꞌo nío̱í. Dá chi̱ tá ko̱ó ndée̱í, dá diꞌa kúúí iin ta̱a ndakí cháá ka̱ kée Ndios.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Tído, táto̱ꞌon kée iin ta̱ ndeé to̱ꞌon, ki̱ꞌo dión ni̱ keei sa̱ꞌá ña̱ ni̱ chi̱ndaya̱ꞌavi miíí, tído mií vá ndó ni̱ kedaá xíꞌíi̱n, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ keei dión. Diꞌa mií vá ndó kánian nakoni ndo̱ yuꞌu̱, dá chi̱ noo̱ ni iin tóꞌón taꞌon ña̱ꞌa ko̱ kándo̱o nóo yuꞌu̱ no̱ó ta̱a chínaní ndó kúú apóstol ndáya̱ꞌi, va̱ꞌará ko̱ó ña̱ꞌa kúúí.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa náꞌano kée na̱ kúú apóstol Jesús ni̱ kee yuꞌu̱ tein mií ndó, ta ni̱ keei ña̱ xíꞌa̱n kueé ió inii̱, chi̱ ni̱ keei ña̱ ndato, xíꞌín ña̱ kédaá xíꞌín ña̱yuu, dá naá iní na̱, xíꞌín ña̱ náꞌano ve̱i noo̱ Ndios.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndí ki̱án va̱ꞌa ni̱ kee yuꞌu̱ xíꞌín dao ka̱ na̱ kúú kuendá Jesús, ta ko̱ ní kéei ña̱ xíꞌín ndoꞌó, xiní ndo̱? Chi̱ sa̱va̱ꞌa ña̱ ni̱ kee kía̱n ko̱ ní kíꞌin ya̱ꞌi taꞌan vei noo̱ ndo̱. ¡Káꞌano koo ini ndo̱ sa̱ꞌí tá káꞌán ndó ña̱ ña̱ yóꞌo kúú iin kua̱chi kini!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Kanaꞌá ndó, chi̱ sa̱ ió nduui̱ saa̱i̱ noo̱ ndéi ndó taꞌándá kúú oni̱. Ta o̱ dátaꞌán taꞌon yuꞌu̱ ndo̱ꞌó xíꞌín ni iin ña̱ꞌa, chi̱ ko̱ ndíꞌi taꞌon ini yuꞌu̱ sa̱ꞌá ña̱ ió noo̱ ndo̱, diꞌa ndíꞌi inii̱ saꞌa̱ míí vá ndó. Dá chi̱ ko̱ kánian koto takuáchí leé tatá xi̱, diꞌa na̱ kúú tatá va kánian koto de̱ꞌe na.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ta ndinoꞌo ini yuꞌu̱ iói̱ ña̱ dándíꞌi ndidaá ña̱ ió noo̱í saꞌa̱ ndo̱, ta ió taꞌanii dándíꞌi ndidaá ndée̱í sa̱ꞌá ña̱ kúꞌu̱ inii̱ saꞌa̱ ndo̱. Ta va̱ꞌará sáꞌano cháá ka̱ ña̱ kúꞌu̱ inii̱ saꞌa̱ ndo̱, tído ndoꞌó, dánkoo diꞌa ndó ña̱ kúꞌu̱ ini ndo̱ sa̱ꞌí.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Tído kaá dao ndó ña̱ va̱ꞌará ko̱ ní kíꞌin ya̱ꞌi noo̱ ndo̱, tído sa̱ꞌá ña̱ kúúí iin ta̱ ma̱ñá, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱nda̱ꞌávíi̱ ndo̱ꞌó, kaá ndo̱.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ¿Á ni̱ da̱nda̱ꞌíi̱ ndo̱ꞌó xíꞌín iin ta̱a ni̱ ta̱ndaꞌí ni̱ saa̱ noo̱ ndo̱, káꞌán ndó?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ni̱ seí ndaꞌávíi̱ noo̱ Tito saa̱ xi̱ xíꞌín iin ka̱ ñani yo̱ noo̱ ndéi ndó. Ta, ¿á ni̱ da̱nda̱ꞌí Tito ndo̱ꞌó, tá dáá? ¿Á ko̱ náꞌá ndó ña̱ iin tóꞌón vá kúú ña̱xintóni̱ ndú, ta iin nóó vá íchi̱ ñóꞌo nduꞌu̱?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Ndá ndi kuu káꞌán ndó ña̱ káꞌa̱n ndu̱ dión, dá chi̱ kóni̱ ndu̱ kando̱o va̱ꞌa ndu noo̱ ndo̱. Tído ko̱ó, chi̱ noo̱ Ndios vá káꞌa̱n ndu̱ dión sa̱ꞌá ña̱ kúú ndú kuendá Cristo. Ta noo̱ ndidaá ña̱ kée ndu, na̱ mani̱ miíi̱, ndúkú nduꞌu̱ ña̱ kuaꞌano cháá ka̱ ndo̱ íchi̱ Ndios.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Chi̱ yuꞌíi̱ ña̱ tá ná saa̱i̱ noo̱ ndéi ndó, oon ni ví natiin yuꞌu̱ ndo̱ꞌó ndéi ndó kée ndó ña̱ ko̱ nátaꞌan inii̱, ta dión ni ndoꞌó, o̱ nátaꞌan ini ndo̱ kee yuꞌu̱. Dá chi̱ oon ni ví ndéi ndó ndátóꞌón kuáchi̱ ndo̱, o ndéi ndó xíꞌín ña̱ uꞌu̱ ini ndo̱, o ndéi ndó xíꞌín ña̱ to̱ndó ndo̱, o ndéi ndó saꞌándá táꞌan ndó, o ndéi ndó dátai̱ chiꞌan táꞌan ndó, o ndéi ndó káva̱ꞌa ndó kua̱chi sata̱ dao ka̱ ña̱yuu, o ndéi ndó xíꞌín ña̱ táyíí ndó, o ndéi iin rá iin ndó kée ndó ña̱ kóni̱ mií ndó.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Chi̱ tá ná saa̱i̱ noo̱ ndéi ndó, oon ni ví natiin yuꞌu̱ ña̱ kaꞌan noo̱ noo̱ Ndios kee ndó. Ta oon ni ví kuakii xíꞌín ndirá noo̱í sa̱ꞌá ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ndó ni̱ ya̱ꞌa ni̱ kee kua̱chi, ta ko̱ ñáꞌa̱ nandikó iní ndo̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee ndó kua̱chi kaꞌan noo̱, o sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kidi̱ ndo̱ xíꞌín na̱ ko̱ kúú ñadiꞌí ndo̱ o yíi̱ ndo̱, o sa̱ꞌá ndidaá ka̱ kua̱chi ni̱ kee ndó xíꞌín ñíi̱ ndo̱.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.