2 Coríntios 12
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs BKJ
1 Miía̱n ndaa̱ ndisa ni ña̱ꞌa ko̱ ndáya̱ꞌi ña̱ chindaya̱ꞌii miíí, tído viti ná koꞌi̱n nakanii xíꞌín ndó sa̱ꞌá ña̱ ni̱ naꞌa̱ satoꞌo yo̱ Jesús noo̱í, xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ sa̱á ni̱ na̱kani na xíꞌíín.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ta náꞌá yuꞌu̱ saꞌa̱ iin ta̱a, ta ta̱a yóꞌo íin xíꞌín Cristo, ta sa̱ io uxi̱ komi̱ kuia̱ ni̱ na̱kiꞌin ñaá Ndios néꞌe na ni̱ saꞌa̱n na̱ nda̱ induú kúú oni̱. Xíni̱ á ni̱ saꞌa̱n ra̱ xíꞌín nda̱ yikí ko̱ño ra̱, o nío̱ óon ra ni̱ saꞌa̱n. Iin tóꞌón dini̱ Ndios kúú na̱ náꞌá.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Ta náꞌá yuꞌu̱ sa̱ꞌá ta̱a yóꞌo, ta xíni̱ á ni̱ saꞌa̱n ra̱ xíꞌín yikí ko̱ño ra̱, o nío̱ óon ra ni̱ saꞌa̱n. Iin tóꞌón dini̱ mií vá Ndios kúú na̱ náꞌá.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 Tído miía̱n ndaa̱ ni̱ na̱di̱tá ñaá Ndios noo̱ ndato téí káa noo̱ ió na̱. Ta ñoó ni̱ seídóꞌo ra to̱ꞌon, ña̱ kía̱n o̱ káti̱ꞌa yó nakani yó, chi̱ ni iin ña̱yuu ko̱ ní niꞌi̱ táꞌi̱ nakani na sa̱ꞌán.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Ta kuu va chindaya̱ꞌi yuꞌu̱ ta̱a yóꞌo, tído o̱ chíndaya̱ꞌi taꞌon yuꞌu̱ miíí, chi̱ chindaya̱ꞌii miíí sa̱va̱ꞌa sa̱ꞌá ña̱ náꞌa̱ ña̱ kúúí iin ta̱ ko̱ kómí ndée̱ mííí.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Tído tá káꞌán yuꞌu̱ chindaya̱ꞌavii miíí, dá kía̱n o̱ kákuu taꞌon yuꞌu̱ iin ta̱a oon ini, chi̱ ña̱ ndaa̱ va kaꞌi̱n. Tído o̱ kée taꞌoin dión, dá kía̱n ni iin ña̱yuu ná dáꞌa ni chindaya̱ꞌi cháá ka̱ na̱ yuꞌu̱ no̱ó ña̱ ndéꞌé ná kéei o ña̱ seídóꞌo na dánaꞌi̱.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Ta sa̱ꞌá ña̱ ná o̱ yáꞌa téí chindaya̱ꞌii miíí sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ naꞌa̱ Ndios noo̱í, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáa̱ iin ña̱ꞌa dándóꞌan nío̱í, ta kíán táto̱ꞌon iin ión yáí tárnee ñíi̱í, xiníi̱, ña̱ kéchóon ña̱ uꞌu̱ dándóꞌan níma̱í, dá kía̱n ná o̱ yáꞌi chindaya̱ꞌavi miíí.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Ta sa̱ oni̱ taꞌándá ni̱ seí ndaꞌávíi̱ noo̱ satoꞌo yo̱ Jesús ña̱ ná di̱tá ná ña̱ kédaá xíꞌíi̱n ndóꞌo níma̱í.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Tído diꞌa va ni̱ kaa na̱ xíꞌíín: “Ko̱ó, sa̱ vati̱ va nákaa̱o̱n ti̱xi ña̱ mani̱ kée yuꞌu̱ xíꞌón, chi̱ ndée̱ mií yuꞌu̱ kía̱n náꞌa̱ va̱ꞌa cháá ka̱ no̱ó na̱ ko̱ó ndée̱.” Sa̱ꞌá ño̱ó nda̱ni ndinoꞌo ini yuꞌu̱ chindaya̱ꞌavii miíí sa̱ꞌá ña̱ náꞌa̱ ña̱ kúúí iin ta̱a ko̱ kómí ndée̱ mííí, dión, dá náꞌi̱ ña̱ nákaa̱i̱ ti̱xi ndáꞌa̱ ndée̱ mií Cristo.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Ta sa̱ꞌá ña̱ ió ndée̱ Cristo xíꞌíi̱n, sa̱ꞌá ño̱ó kádii̱ inii̱ tá ko̱ó ndée̱í, o tá kána̱ꞌá ña̱yuu xíꞌíi̱n, o tá kámani̱ ña̱ꞌa no̱ói̱, o tá kéndava̱ꞌa ña̱yuu xíꞌíi̱n, o tá ndóꞌo nío̱í. Dá chi̱ tá ko̱ó ndée̱í, dá diꞌa kúúí iin ta̱a ndakí cháá ka̱ kée Ndios.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Tído, táto̱ꞌon kée iin ta̱ ndeé to̱ꞌon, ki̱ꞌo dión ni̱ keei sa̱ꞌá ña̱ ni̱ chi̱ndaya̱ꞌavi miíí, tído mií vá ndó ni̱ kedaá xíꞌíi̱n, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ keei dión. Diꞌa mií vá ndó kánian nakoni ndo̱ yuꞌu̱, dá chi̱ noo̱ ni iin tóꞌón taꞌon ña̱ꞌa ko̱ kándo̱o nóo yuꞌu̱ no̱ó ta̱a chínaní ndó kúú apóstol ndáya̱ꞌi, va̱ꞌará ko̱ó ña̱ꞌa kúúí.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa náꞌano kée na̱ kúú apóstol Jesús ni̱ kee yuꞌu̱ tein mií ndó, ta ni̱ keei ña̱ xíꞌa̱n kueé ió inii̱, chi̱ ni̱ keei ña̱ ndato, xíꞌín ña̱ kédaá xíꞌín ña̱yuu, dá naá iní na̱, xíꞌín ña̱ náꞌano ve̱i noo̱ Ndios.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndí ki̱án va̱ꞌa ni̱ kee yuꞌu̱ xíꞌín dao ka̱ na̱ kúú kuendá Jesús, ta ko̱ ní kéei ña̱ xíꞌín ndoꞌó, xiní ndo̱? Chi̱ sa̱va̱ꞌa ña̱ ni̱ kee kía̱n ko̱ ní kíꞌin ya̱ꞌi taꞌan vei noo̱ ndo̱. ¡Káꞌano koo ini ndo̱ sa̱ꞌí tá káꞌán ndó ña̱ ña̱ yóꞌo kúú iin kua̱chi kini!
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Kanaꞌá ndó, chi̱ sa̱ ió nduui̱ saa̱i̱ noo̱ ndéi ndó taꞌándá kúú oni̱. Ta o̱ dátaꞌán taꞌon yuꞌu̱ ndo̱ꞌó xíꞌín ni iin ña̱ꞌa, chi̱ ko̱ ndíꞌi taꞌon ini yuꞌu̱ sa̱ꞌá ña̱ ió noo̱ ndo̱, diꞌa ndíꞌi inii̱ saꞌa̱ míí vá ndó. Dá chi̱ ko̱ kánian koto takuáchí leé tatá xi̱, diꞌa na̱ kúú tatá va kánian koto de̱ꞌe na.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ta ndinoꞌo ini yuꞌu̱ iói̱ ña̱ dándíꞌi ndidaá ña̱ ió noo̱í saꞌa̱ ndo̱, ta ió taꞌanii dándíꞌi ndidaá ndée̱í sa̱ꞌá ña̱ kúꞌu̱ inii̱ saꞌa̱ ndo̱. Ta va̱ꞌará sáꞌano cháá ka̱ ña̱ kúꞌu̱ inii̱ saꞌa̱ ndo̱, tído ndoꞌó, dánkoo diꞌa ndó ña̱ kúꞌu̱ ini ndo̱ sa̱ꞌí.
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Tído kaá dao ndó ña̱ va̱ꞌará ko̱ ní kíꞌin ya̱ꞌi noo̱ ndo̱, tído sa̱ꞌá ña̱ kúúí iin ta̱ ma̱ñá, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱nda̱ꞌávíi̱ ndo̱ꞌó, kaá ndo̱.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 ¿Á ni̱ da̱nda̱ꞌíi̱ ndo̱ꞌó xíꞌín iin ta̱a ni̱ ta̱ndaꞌí ni̱ saa̱ noo̱ ndo̱, káꞌán ndó?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Ni̱ seí ndaꞌávíi̱ noo̱ Tito saa̱ xi̱ xíꞌín iin ka̱ ñani yo̱ noo̱ ndéi ndó. Ta, ¿á ni̱ da̱nda̱ꞌí Tito ndo̱ꞌó, tá dáá? ¿Á ko̱ náꞌá ndó ña̱ iin tóꞌón vá kúú ña̱xintóni̱ ndú, ta iin nóó vá íchi̱ ñóꞌo nduꞌu̱?
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Ndá ndi kuu káꞌán ndó ña̱ káꞌa̱n ndu̱ dión, dá chi̱ kóni̱ ndu̱ kando̱o va̱ꞌa ndu noo̱ ndo̱. Tído ko̱ó, chi̱ noo̱ Ndios vá káꞌa̱n ndu̱ dión sa̱ꞌá ña̱ kúú ndú kuendá Cristo. Ta noo̱ ndidaá ña̱ kée ndu, na̱ mani̱ miíi̱, ndúkú nduꞌu̱ ña̱ kuaꞌano cháá ka̱ ndo̱ íchi̱ Ndios.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Chi̱ yuꞌíi̱ ña̱ tá ná saa̱i̱ noo̱ ndéi ndó, oon ni ví natiin yuꞌu̱ ndo̱ꞌó ndéi ndó kée ndó ña̱ ko̱ nátaꞌan inii̱, ta dión ni ndoꞌó, o̱ nátaꞌan ini ndo̱ kee yuꞌu̱. Dá chi̱ oon ni ví ndéi ndó ndátóꞌón kuáchi̱ ndo̱, o ndéi ndó xíꞌín ña̱ uꞌu̱ ini ndo̱, o ndéi ndó xíꞌín ña̱ to̱ndó ndo̱, o ndéi ndó saꞌándá táꞌan ndó, o ndéi ndó dátai̱ chiꞌan táꞌan ndó, o ndéi ndó káva̱ꞌa ndó kua̱chi sata̱ dao ka̱ ña̱yuu, o ndéi ndó xíꞌín ña̱ táyíí ndó, o ndéi iin rá iin ndó kée ndó ña̱ kóni̱ mií ndó.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Chi̱ tá ná saa̱i̱ noo̱ ndéi ndó, oon ni ví natiin yuꞌu̱ ña̱ kaꞌan noo̱ noo̱ Ndios kee ndó. Ta oon ni ví kuakii xíꞌín ndirá noo̱í sa̱ꞌá ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ndó ni̱ ya̱ꞌa ni̱ kee kua̱chi, ta ko̱ ñáꞌa̱ nandikó iní ndo̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee ndó kua̱chi kaꞌan noo̱, o sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kidi̱ ndo̱ xíꞌín na̱ ko̱ kúú ñadiꞌí ndo̱ o yíi̱ ndo̱, o sa̱ꞌá ndidaá ka̱ kua̱chi ni̱ kee ndó xíꞌín ñíi̱ ndo̱.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.