1 Tessalonicenses 2

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ta sa̱ náꞌá ndó, ñani, ña̱ ko̱ ní naá óon taꞌon choon ni̱ saa̱ ndu̱ ni̱ kee ndu noo̱ ndéi ndó.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Dá chi̱ náꞌá ndó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa ña̱yuu ndéi ñoo Filipos xíꞌín nduꞌu̱, ta ni̱ kendava̱ꞌa na xíꞌín ndú. Tído mií Ndios kúú na̱ ni̱ xi̱ꞌo ta̱ndeé iní noo̱ ndúꞌu̱, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní yuꞌú taꞌon ndu saa̱ ndu̱ kasto̱ꞌon ndu xíꞌín ndó sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ Jesús, va̱ꞌará ni̱ ndoꞌo nda̱ꞌo nío̱ ndú ni̱ kee dao na̱ ñoo ndo̱.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ta ko̱ ní dánaꞌa̱ ndu̱ ña̱ to̱ꞌón noo̱ ndo̱, ta ko̱ ní dánaꞌa̱ ndu̱ noo̱ ndo̱ xíꞌín ña̱xintóni̱ kíni, ta ko̱ ní ndúkú ndú ña̱ dándaꞌí ndu̱ ndo̱ꞌó.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Mií vá Ndios kúú na̱ ni̱ na̱taꞌan ini ni̱ xini na̱ nduꞌu̱, ta ni̱ xi̱ꞌo na choon noo̱ ndú ña̱ dánaꞌa̱ ndu̱ noo̱ ndo̱ sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ Jesús. Ta ko̱ ndúkú taꞌon nduꞌu̱ ña̱ kía̱n nataꞌan ini ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ kée ndu. Diꞌa ndúkú nduꞌu̱ ña̱ nataꞌan ini Ndios, na̱ náꞌá táto̱ꞌon nákani ini nío̱ iin rá iin yó.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ta náꞌá ndó ña̱ ni iin kuu̱ ta̱ꞌón ko̱ ní kéchóon nduꞌu̱ to̱ꞌon luu káꞌa̱n, dá dánaꞌa̱ ndu̱ noo̱ ndo̱. Ta ko̱ ní ndúkú taꞌon ndu ña̱ ki̱ꞌo ndó di̱ꞌón noo̱ ndú. Ta mií Ndios kúú na̱ xíꞌo kuendá ña̱ ki̱ꞌo dión kíán.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Ta ni ko̱ ndúkú nduꞌu̱ ña̱ kía̱n chindaya̱ꞌi ñaá ña̱yuu, ni ña̱ chindaya̱ꞌi ñaá ndoꞌó, ta ni dao ka̱ na̱, va̱ꞌará kánian koo ña̱ñóꞌó ndó noo̱ ndúꞌu̱ sa̱ꞌá ña̱ kúú ndú apóstol, na̱ néꞌe to̱ꞌon Cristo Jesús.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Ni̱ sa̱ io leé ini ndu̱ xíꞌín ndó, chi̱ sa̱ kee ndu xíꞌín ndó táto̱ꞌon kée iin ñáꞌa̱ ndaá va̱ꞌa de̱ꞌán.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Ta ndóꞌo nda̱ꞌo nduꞌu̱ saꞌa̱ ndo̱. Ta o̱ du̱ú to̱ꞌon va̱ꞌa Ndios oon ni ní chíkáa̱ ini ndu̱ ki̱ꞌo ndu noo̱ ndo̱ daá ñóó, chi̱ ni̱ sa̱ io nduu taꞌani ndu naki̱ꞌo ndu mií ndú kuu ndu̱ saꞌa̱ ndo̱, chi̱ ni̱ kukáꞌano nda̱ꞌo ña̱ kúꞌu̱ ini ndu̱ saꞌa̱ ndo̱.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Sa̱ náꞌá vá mií ndó, ñani, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ ndoꞌo ndu ni̱ sa̱ kechóon ndu. Nduú ñoó sa̱ ke̱chóon nduꞌu̱, dá ná dáꞌa ni dátaꞌán ndu̱ ni iin ndoꞌó xía̱n nani ni̱ da̱náꞌa̱ ndu̱ to̱ꞌon va̱ꞌa Ndios noo̱ ndo̱.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Mií ndó xíꞌo ndaa̱ kuendá xíꞌín Ndios ña̱ vii ni̱ sa̱ ndei ndu, ta ni̱ kendaa̱ ndu̱ xíꞌín ndó, ta ni iin ña̱ꞌa ko̱ ní ya̱ꞌa ndu kee ndu tá ni̱ sa̱ ndei ndu xíꞌín ndoꞌó, na̱ kúú kuendá Jesús.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Ta náꞌá taꞌani mií ndó ña̱ táto̱ꞌon kée iin tatá xíꞌín de̱ꞌe na, ki̱ꞌo dión sa̱ káꞌa̱n niꞌini ndu noo̱ iin rá iin ndó, ta sa̱ xi̱ꞌo nduꞌu̱ ta̱ndeé iní noo̱ ndo̱,
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 ta sa̱ saꞌanda ndu̱ choon noo̱ ndo̱ ña̱ kee ndó táto̱ꞌon ki̱ꞌo kánian kee na̱ kúú ña̱yuu Ndios, chi̱ ni̱ na̱kana ñaá ná ña̱ kandei ndó noo̱ ndato náyeꞌe̱ ndaa noo̱ ió na̱ dándáki na.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ sá tuu taꞌon ndu náki̱ꞌo nduꞌu̱ ndivéꞌe noo̱ Ndios, chi̱ tá ni̱ da̱náꞌa̱ ndu̱ to̱ꞌon Ndios noo̱ ndo̱, kúú ndato ni̱ na̱tiin ndóa̱n tá ni̱ seídóꞌo ndóa̱n. Ta ko̱ ní nátiin ndóa̱n kíán to̱ꞌon ni̱ kana tein ña̱xintóni̱ ta̱a. Diꞌa ni̱ na̱tiin ndóa̱n ña̱ miía̱n ndaa̱ ndisa kíán to̱ꞌon Ndios, táꞌa̱n ña̱ chíndeé ndoꞌó ndíta ndaa̱ ndo̱ xíꞌín ña̱ kándísa ndó.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Ta ndoꞌó, ñani, ni̱ ndoꞌo taꞌani ndó ta̱ndóꞌó táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ ndoꞌo na̱ kúú ña̱yuu Ndios kúú kuendá Cristo Jesús ndéi chí kuendá Judea diꞌa. Chi̱ ni̱ kendava̱ꞌa taꞌani na̱ ñoo mií ndó xíꞌín ndó táto̱ꞌon ki̱ꞌo sa̱ kendava̱ꞌa ta̱ ñoo Israel xíꞌín mií ná.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Ta ni̱ saꞌání ta̱ ñoo Israel yóꞌo satoꞌo yo̱ Jesús táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ saꞌání rá profeta mií rá ni̱ sa̱ ndei sa̱ naꞌá. Ta ni̱ taó xóo ra nduꞌu̱ tein mií rá, ta ko̱ nátaꞌan ini Ndios xiní ñaá ná, ta xiní uꞌu̱ ra̱ ndidaá ña̱yuu,
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 chi̱ sadí ra̱ noo̱ ndú, dá ná dáꞌa ni dánaꞌa̱ ndu̱ no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel, dá ná o̱ níꞌi̱ ná ña̱ ka̱ki na no̱ó kua̱chi na̱. Dión kée ra, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ndukuaꞌa̱ cháá ka̱ kua̱chi ra̱ noo̱ Ndios, ta ni̱ ka̱sáa̱ ña̱ xído̱ nda̱ꞌo ini na̱ sata̱ rá sa̱ꞌá ña̱ kini kée ra.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Ñani, tá ni̱ ya̱ꞌa cháá kuu̱ ni̱ ke̱xoo nduꞌu̱ tein ndó, kúú sa̱ ni̱ ka̱sáꞌá vá ndaꞌí káꞌa̱n nduꞌu̱ nandió kuéi ndu kande̱ꞌé ndú ndo̱ꞌó, dá chi̱ va̱ꞌará ndéi xoo ndu, tído daá kuití vá ñóꞌo ini ndu̱ saꞌa̱ ndo̱.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaꞌán ndú saa̱ ndu̱ kande̱ꞌé ndú ndo̱ꞌó. Ta yuꞌu̱ Pablo, kua̱ꞌá nda̱ꞌo taꞌándá ni̱ kaꞌín saa̱i̱ noo̱ ndéi ndó, tído ni̱ ketéin ña̱ uꞌu̱ noo̱ ndú.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Dá chi̱ ¿á ko̱ náꞌá ndó ndá yoo kakuu ta̱ndeé iní noo̱ ndú, ta ndá yoo ki̱ꞌo ña̱ kadii̱ ini ndu̱, ta ndá yoo kakuu corona ndu̱, na̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa ndu saꞌa̱? ¿Á ko̱ náꞌá taꞌon ndó ña̱ ñaá kakuu ndoꞌó tá ná kasandaá kuu̱ nandió ko̱o tuku Jesucristo, na̱ kúú satoꞌo yo̱, kasaa̱ na̱?
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Chi̱ saꞌa̱ ndo̱ꞌó natiin ndu ña̱ñóꞌó xíꞌa̱n kadii̱ iní ndu̱.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.