1 Tessalonicenses 2
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA
1 Ta sa̱ náꞌá ndó, ñani, ña̱ ko̱ ní naá óon taꞌon choon ni̱ saa̱ ndu̱ ni̱ kee ndu noo̱ ndéi ndó.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Dá chi̱ náꞌá ndó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa ña̱yuu ndéi ñoo Filipos xíꞌín nduꞌu̱, ta ni̱ kendava̱ꞌa na xíꞌín ndú. Tído mií Ndios kúú na̱ ni̱ xi̱ꞌo ta̱ndeé iní noo̱ ndúꞌu̱, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní yuꞌú taꞌon ndu saa̱ ndu̱ kasto̱ꞌon ndu xíꞌín ndó sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ Jesús, va̱ꞌará ni̱ ndoꞌo nda̱ꞌo nío̱ ndú ni̱ kee dao na̱ ñoo ndo̱.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ta ko̱ ní dánaꞌa̱ ndu̱ ña̱ to̱ꞌón noo̱ ndo̱, ta ko̱ ní dánaꞌa̱ ndu̱ noo̱ ndo̱ xíꞌín ña̱xintóni̱ kíni, ta ko̱ ní ndúkú ndú ña̱ dándaꞌí ndu̱ ndo̱ꞌó.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Mií vá Ndios kúú na̱ ni̱ na̱taꞌan ini ni̱ xini na̱ nduꞌu̱, ta ni̱ xi̱ꞌo na choon noo̱ ndú ña̱ dánaꞌa̱ ndu̱ noo̱ ndo̱ sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ Jesús. Ta ko̱ ndúkú taꞌon nduꞌu̱ ña̱ kía̱n nataꞌan ini ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ kée ndu. Diꞌa ndúkú nduꞌu̱ ña̱ nataꞌan ini Ndios, na̱ náꞌá táto̱ꞌon nákani ini nío̱ iin rá iin yó.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ta náꞌá ndó ña̱ ni iin kuu̱ ta̱ꞌón ko̱ ní kéchóon nduꞌu̱ to̱ꞌon luu káꞌa̱n, dá dánaꞌa̱ ndu̱ noo̱ ndo̱. Ta ko̱ ní ndúkú taꞌon ndu ña̱ ki̱ꞌo ndó di̱ꞌón noo̱ ndú. Ta mií Ndios kúú na̱ xíꞌo kuendá ña̱ ki̱ꞌo dión kíán.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ta ni ko̱ ndúkú nduꞌu̱ ña̱ kía̱n chindaya̱ꞌi ñaá ña̱yuu, ni ña̱ chindaya̱ꞌi ñaá ndoꞌó, ta ni dao ka̱ na̱, va̱ꞌará kánian koo ña̱ñóꞌó ndó noo̱ ndúꞌu̱ sa̱ꞌá ña̱ kúú ndú apóstol, na̱ néꞌe to̱ꞌon Cristo Jesús.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Ni̱ sa̱ io leé ini ndu̱ xíꞌín ndó, chi̱ sa̱ kee ndu xíꞌín ndó táto̱ꞌon kée iin ñáꞌa̱ ndaá va̱ꞌa de̱ꞌán.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ta ndóꞌo nda̱ꞌo nduꞌu̱ saꞌa̱ ndo̱. Ta o̱ du̱ú to̱ꞌon va̱ꞌa Ndios oon ni ní chíkáa̱ ini ndu̱ ki̱ꞌo ndu noo̱ ndo̱ daá ñóó, chi̱ ni̱ sa̱ io nduu taꞌani ndu naki̱ꞌo ndu mií ndú kuu ndu̱ saꞌa̱ ndo̱, chi̱ ni̱ kukáꞌano nda̱ꞌo ña̱ kúꞌu̱ ini ndu̱ saꞌa̱ ndo̱.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Sa̱ náꞌá vá mií ndó, ñani, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ ndoꞌo ndu ni̱ sa̱ kechóon ndu. Nduú ñoó sa̱ ke̱chóon nduꞌu̱, dá ná dáꞌa ni dátaꞌán ndu̱ ni iin ndoꞌó xía̱n nani ni̱ da̱náꞌa̱ ndu̱ to̱ꞌon va̱ꞌa Ndios noo̱ ndo̱.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Mií ndó xíꞌo ndaa̱ kuendá xíꞌín Ndios ña̱ vii ni̱ sa̱ ndei ndu, ta ni̱ kendaa̱ ndu̱ xíꞌín ndó, ta ni iin ña̱ꞌa ko̱ ní ya̱ꞌa ndu kee ndu tá ni̱ sa̱ ndei ndu xíꞌín ndoꞌó, na̱ kúú kuendá Jesús.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ta náꞌá taꞌani mií ndó ña̱ táto̱ꞌon kée iin tatá xíꞌín de̱ꞌe na, ki̱ꞌo dión sa̱ káꞌa̱n niꞌini ndu noo̱ iin rá iin ndó, ta sa̱ xi̱ꞌo nduꞌu̱ ta̱ndeé iní noo̱ ndo̱,
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 ta sa̱ saꞌanda ndu̱ choon noo̱ ndo̱ ña̱ kee ndó táto̱ꞌon ki̱ꞌo kánian kee na̱ kúú ña̱yuu Ndios, chi̱ ni̱ na̱kana ñaá ná ña̱ kandei ndó noo̱ ndato náyeꞌe̱ ndaa noo̱ ió na̱ dándáki na.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ sá tuu taꞌon ndu náki̱ꞌo nduꞌu̱ ndivéꞌe noo̱ Ndios, chi̱ tá ni̱ da̱náꞌa̱ ndu̱ to̱ꞌon Ndios noo̱ ndo̱, kúú ndato ni̱ na̱tiin ndóa̱n tá ni̱ seídóꞌo ndóa̱n. Ta ko̱ ní nátiin ndóa̱n kíán to̱ꞌon ni̱ kana tein ña̱xintóni̱ ta̱a. Diꞌa ni̱ na̱tiin ndóa̱n ña̱ miía̱n ndaa̱ ndisa kíán to̱ꞌon Ndios, táꞌa̱n ña̱ chíndeé ndoꞌó ndíta ndaa̱ ndo̱ xíꞌín ña̱ kándísa ndó.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Ta ndoꞌó, ñani, ni̱ ndoꞌo taꞌani ndó ta̱ndóꞌó táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ ndoꞌo na̱ kúú ña̱yuu Ndios kúú kuendá Cristo Jesús ndéi chí kuendá Judea diꞌa. Chi̱ ni̱ kendava̱ꞌa taꞌani na̱ ñoo mií ndó xíꞌín ndó táto̱ꞌon ki̱ꞌo sa̱ kendava̱ꞌa ta̱ ñoo Israel xíꞌín mií ná.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Ta ni̱ saꞌání ta̱ ñoo Israel yóꞌo satoꞌo yo̱ Jesús táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ saꞌání rá profeta mií rá ni̱ sa̱ ndei sa̱ naꞌá. Ta ni̱ taó xóo ra nduꞌu̱ tein mií rá, ta ko̱ nátaꞌan ini Ndios xiní ñaá ná, ta xiní uꞌu̱ ra̱ ndidaá ña̱yuu,
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 chi̱ sadí ra̱ noo̱ ndú, dá ná dáꞌa ni dánaꞌa̱ ndu̱ no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel, dá ná o̱ níꞌi̱ ná ña̱ ka̱ki na no̱ó kua̱chi na̱. Dión kée ra, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ndukuaꞌa̱ cháá ka̱ kua̱chi ra̱ noo̱ Ndios, ta ni̱ ka̱sáa̱ ña̱ xído̱ nda̱ꞌo ini na̱ sata̱ rá sa̱ꞌá ña̱ kini kée ra.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Ñani, tá ni̱ ya̱ꞌa cháá kuu̱ ni̱ ke̱xoo nduꞌu̱ tein ndó, kúú sa̱ ni̱ ka̱sáꞌá vá ndaꞌí káꞌa̱n nduꞌu̱ nandió kuéi ndu kande̱ꞌé ndú ndo̱ꞌó, dá chi̱ va̱ꞌará ndéi xoo ndu, tído daá kuití vá ñóꞌo ini ndu̱ saꞌa̱ ndo̱.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaꞌán ndú saa̱ ndu̱ kande̱ꞌé ndú ndo̱ꞌó. Ta yuꞌu̱ Pablo, kua̱ꞌá nda̱ꞌo taꞌándá ni̱ kaꞌín saa̱i̱ noo̱ ndéi ndó, tído ni̱ ketéin ña̱ uꞌu̱ noo̱ ndú.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Dá chi̱ ¿á ko̱ náꞌá ndó ndá yoo kakuu ta̱ndeé iní noo̱ ndú, ta ndá yoo ki̱ꞌo ña̱ kadii̱ ini ndu̱, ta ndá yoo kakuu corona ndu̱, na̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa ndu saꞌa̱? ¿Á ko̱ náꞌá taꞌon ndó ña̱ ñaá kakuu ndoꞌó tá ná kasandaá kuu̱ nandió ko̱o tuku Jesucristo, na̱ kúú satoꞌo yo̱, kasaa̱ na̱?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Chi̱ saꞌa̱ ndo̱ꞌó natiin ndu ña̱ñóꞌó xíꞌa̱n kadii̱ iní ndu̱.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.