Mateus 17
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs VC
1 Tá ni̱ ya̱ꞌa iño̱ kuu̱, dá ni̱ kee Jesús ndáka na Pedro, xíꞌín Jacobo, xíꞌín ñani ra̱, ta̱ naní Juan kuaꞌa̱n na̱ dini̱ iin yúku̱ di̱kó.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Ta ñoó ni̱ na̱da̱on na táto̱ꞌon ki̱ꞌo káa na noo̱ rá. Kúú ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa oon ví noo̱ ná táto̱ꞌon yéꞌe̱ ndi̱ndii. Ta ni̱ ndu̱ku̱xí kachi̱ dáꞌo̱n ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndato tóo̱n ñóꞌo̱.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Ta kúú iin kuití vá ni̱ naꞌa̱ noo̱ Moisés xíꞌín Elías, ta ndíta na ndátóꞌón ná xíꞌín Jesús.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín Jesús: ―Va̱ꞌa kúú ndéi ndu yóꞌo, tatá. Tá kóni̱ ní, dá ná kava̱ꞌa ndu oni̱ ti̱yaꞌó. Iian ná koo mií ní, ta iian ná koo Moisés, ta iin ka̱a̱n ná koo Elías ―kaá ra̱.
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Ta xía̱n nani káꞌa̱n ii̱ Pedro xíꞌín ná, kúú ni̱ na̱xino̱ iin viko̱ ndato yéꞌe̱. Ta kúú ni̱ da̱dáꞌi ñaá. Ta kúú tein viko̱ ñoó ni̱ sei̱do̱ꞌo ra ni̱ kaꞌa̱n Ndios: ―Ta̱ yóꞌo kúú de̱ꞌe mani̱ yuꞌu̱, ta nátaꞌan inii̱ xiníi̱ xí. Kueídóꞌo ndó to̱ꞌon káꞌa̱n xi̱ ―kaá na̱.
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Tá ni̱ seídóꞌo ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Ndios, dá ni̱ sa̱ kui̱ta xi̱tí rá, ta ni̱ xino̱ taan ra̱ nda̱ no̱ñóꞌo̱, ta ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Dá ni̱ na̱tuu yati Jesús noo̱ ndéi ra, dá ni̱ kani ndáꞌa̱ ná sata̱ rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Ndakuei ndó, ta ná dáꞌa ni yu̱ꞌú ndo̱.
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Dá tá ni̱ nda̱neꞌe noo̱ rá, kúú sa̱ ko̱ó ka̱ va ta̱a ñoó ndíta xíꞌín Jesús. Nda̱dá iin tóꞌón míí vá ná íin noo̱ rá.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Ta no̱ó ko̱noo Jesús kuaꞌa̱n na̱ ndi̱ka yúku̱ ñoó xíꞌín ta̱a ñoó, dá ni̱ saꞌanda na̱ choon noo̱ rá, ta kaá na̱: ―Ná dáꞌa ni nakani ndó xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ naꞌa̱ Ndios noo̱ ndo̱ nda̱ ná kasandaá kuu̱ nataki na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo.
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón rá Jesús: ―¿Ndiva̱ꞌa káꞌa̱n ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés ña̱ dinñóꞌó ka̱ kánian kii profeta Elías, dá kasaa̱ na̱ dáka̱ki ñaá?
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Ndaa̱ va káꞌa̱n ra̱ ña̱ dinñóꞌó ka̱ kánian kii Elías ndeyíko̱ na̱ ndidaá ña̱ꞌa.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Tído yuꞌu̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ sa̱ ni̱ kixi va Elías, ta ko̱ ní nákoni taꞌon ñaá rá, chi̱ ni̱ kee ra xíꞌín ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌán mií rá. Ta dión taꞌani koꞌo̱n ra̱ kee ra xíꞌín na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo ―ka̱á na̱.
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñóó ña̱ káꞌa̱n na̱ saꞌa̱ Juan, na̱ sa̱ da̱kódo̱ ndúta̱ ña̱yuu.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Tá ni̱ na̱xino̱ na̱ noo̱ ndéi ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, dá ni̱ na̱tuu yati ñaá iin ta̱a, dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ Jesús, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 ―Tatá, kuꞌu̱ ini ní sa̱ꞌá de̱ꞌe lóꞌi̱, dá chi̱ ndóꞌo xi kueꞌe̱ xíꞌi̱ yi̱ꞌí, ta ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱ xí, chi̱ kánkao nda̱ꞌo xi noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱, xíꞌín noo̱ ñóꞌo ta̱kui̱í kée kueꞌe̱ ndóꞌo xi.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Ta ndákai xi̱ ni̱ ka̱sáa̱i̱ no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ní, dá nduva̱ꞌa ñaá rá, tído ko̱ ní kándeé taꞌon ra ―kaá ra̱.
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Dá ni̱ kaa Jesús: ―¡Nandeé ka̱ vía̱n ña̱yuu ko̱ kándísa kúú ndoꞌó, ta dóꞌó nda̱ꞌo ndó! ¿Ndidaa ka̱ ví kooi xíꞌín ndó? Ta, ¿ndidaa ka̱ ví ki̱ꞌo ndeé iníi̱ saꞌa̱ ndo̱? Kaneꞌe ndó tayií xaa̱n nakíi̱ ndo̱ ―kaá na̱.
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱ espíritu kini nákaa̱ ini xi̱. Dá ni̱ ketaan kuaꞌa̱n. Ta kúú iin ndée̱ vá ni̱ ndu̱va̱ꞌa xi mií hora daá ñóó.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Dá ni̱ na̱tuu yati ta̱ xíonoo xíꞌín ná noo̱ ná, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón xoo ñaá rá: ―¿Ndiva̱ꞌa ko̱ ní kándeé nduꞌu̱ taó ndú espíritu kini ñoó?
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Chi̱ cháá vá ni̱ ka̱ndeé iní ndo̱ ña̱ nduva̱ꞌa xi kee Ndios. Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ va̱ꞌará lúꞌu̱ kandeé iní ndo̱ Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo leé ndíki̱ mostaza, dá kía̱n kuu va kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín yúku̱ íin káa: “Kuaꞌán ná kuiio̱n chí káa”; ta kúú dión vá kakuuan. Ta kúú ni iin ña̱ꞌa o̱ kákuu ña̱ kuáchi̱ noo̱ ndo̱.
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 Tído o̱ kándeé taꞌon ndó taó ndo̱ espíritu kini, ña̱ kée dión, tá ná o̱ káka̱ ndo̱ ña̱ mani̱ noo̱ Ndios, ta xía̱n nani o̱ káneꞌe ii̱ ndo̱ ―kaá na̱.
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Ta nani ndéi na kuendá Galilea, dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná: ―Koꞌo̱n iin ta̱a naki̱ꞌo ra na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá,
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 dá kaꞌání ñaá rá. Tído ti̱xi kuu̱ óni̱, ta kúú nataki va na ―kaá na̱. Ta kúú ni̱ ku̱ndaꞌí nda̱ꞌo ini ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Tá ni̱ saa̱ na̱ ñoo Capernaum, dá ni̱ na̱tuu yati dao ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌano noo̱ ió Pedro, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá: ―¿Á ko̱ xíꞌo taꞌon maestro ní di̱ꞌón saꞌa̱ veꞌe ño̱ꞌo?
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Dá ni̱ kaa Pedro: ―Jaa̱n, xíꞌo naa̱n. Tá ni̱ ndu̱ꞌu Pedro veꞌe, ta kúú yachi̱ va ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús: ―¿Ndi káꞌán yoꞌó, Simón? ¿Ndá noo̱ kíꞌin ya̱ꞌi ta̱ néꞌe choon ñayuú yóꞌo saꞌa̱ ñóꞌo̱? ¿Á no̱ó na̱ ñoo mií rá, o no̱ó na̱ ñoo tu̱kú dándáki ra?
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Dá ni̱ kaa Pedro: ―No̱ó na̱ ñoo tu̱kú vá kíꞌin ya̱ꞌi ra. Dá ni̱ kaa Jesús: ―Jaa̱n, chi̱ na̱ ñoo ra̱, ko̱ káni taꞌan vaan chiya̱ꞌi na.
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Tído ná dáꞌa ni dárꞌuꞌu̱ yo̱ rá. Kuaꞌán yúꞌu̱ ta̱ñoꞌo̱, ta tiión ti̱yaká, ta kirí mií no̱ó ni̱ tiión, ta nandika̱ yúꞌu̱ ri̱. Ta ñoó nani̱ꞌo̱n iin di̱ꞌón ka̱a. Ta kaneꞌón ña̱ kisón, dá ki̱ꞌón ña̱ noo̱ rá saꞌa̱ yúꞌu̱ xíꞌín saꞌa̱ miíón ―kaá na̱.
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.