Mateus 17

Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tá ni̱ ya̱ꞌa iño̱ kuu̱, dá ni̱ kee Jesús ndáka na Pedro, xíꞌín Jacobo, xíꞌín ñani ra̱, ta̱ naní Juan kuaꞌa̱n na̱ dini̱ iin yúku̱ di̱kó.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Ta ñoó ni̱ na̱da̱on na táto̱ꞌon ki̱ꞌo káa na noo̱ rá. Kúú ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa oon ví noo̱ ná táto̱ꞌon yéꞌe̱ ndi̱ndii. Ta ni̱ ndu̱ku̱xí kachi̱ dáꞌo̱n ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndato tóo̱n ñóꞌo̱.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Ta kúú iin kuití vá ni̱ naꞌa̱ noo̱ Moisés xíꞌín Elías, ta ndíta na ndátóꞌón ná xíꞌín Jesús.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín Jesús: ―Va̱ꞌa kúú ndéi ndu yóꞌo, tatá. Tá kóni̱ ní, dá ná kava̱ꞌa ndu oni̱ ti̱yaꞌó. Iian ná koo mií ní, ta iian ná koo Moisés, ta iin ka̱a̱n ná koo Elías ―kaá ra̱.
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Ta xía̱n nani káꞌa̱n ii̱ Pedro xíꞌín ná, kúú ni̱ na̱xino̱ iin viko̱ ndato yéꞌe̱. Ta kúú ni̱ da̱dáꞌi ñaá. Ta kúú tein viko̱ ñoó ni̱ sei̱do̱ꞌo ra ni̱ kaꞌa̱n Ndios: ―Ta̱ yóꞌo kúú de̱ꞌe mani̱ yuꞌu̱, ta nátaꞌan inii̱ xiníi̱ xí. Kueídóꞌo ndó to̱ꞌon káꞌa̱n xi̱ ―kaá na̱.
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Tá ni̱ seídóꞌo ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Ndios, dá ni̱ sa̱ kui̱ta xi̱tí rá, ta ni̱ xino̱ taan ra̱ nda̱ no̱ñóꞌo̱, ta ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Dá ni̱ na̱tuu yati Jesús noo̱ ndéi ra, dá ni̱ kani ndáꞌa̱ ná sata̱ rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Ndakuei ndó, ta ná dáꞌa ni yu̱ꞌú ndo̱.
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Dá tá ni̱ nda̱neꞌe noo̱ rá, kúú sa̱ ko̱ó ka̱ va ta̱a ñoó ndíta xíꞌín Jesús. Nda̱dá iin tóꞌón míí vá ná íin noo̱ rá.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Ta no̱ó ko̱noo Jesús kuaꞌa̱n na̱ ndi̱ka yúku̱ ñoó xíꞌín ta̱a ñoó, dá ni̱ saꞌanda na̱ choon noo̱ rá, ta kaá na̱: ―Ná dáꞌa ni nakani ndó xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ naꞌa̱ Ndios noo̱ ndo̱ nda̱ ná kasandaá kuu̱ nataki na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón rá Jesús: ―¿Ndiva̱ꞌa káꞌa̱n ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés ña̱ dinñóꞌó ka̱ kánian kii profeta Elías, dá kasaa̱ na̱ dáka̱ki ñaá?
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Ndaa̱ va káꞌa̱n ra̱ ña̱ dinñóꞌó ka̱ kánian kii Elías ndeyíko̱ na̱ ndidaá ña̱ꞌa.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Tído yuꞌu̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ sa̱ ni̱ kixi va Elías, ta ko̱ ní nákoni taꞌon ñaá rá, chi̱ ni̱ kee ra xíꞌín ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌán mií rá. Ta dión taꞌani koꞌo̱n ra̱ kee ra xíꞌín na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo ―ka̱á na̱.
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñóó ña̱ káꞌa̱n na̱ saꞌa̱ Juan, na̱ sa̱ da̱kódo̱ ndúta̱ ña̱yuu.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Tá ni̱ na̱xino̱ na̱ noo̱ ndéi ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, dá ni̱ na̱tuu yati ñaá iin ta̱a, dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ Jesús, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 ―Tatá, kuꞌu̱ ini ní sa̱ꞌá de̱ꞌe lóꞌi̱, dá chi̱ ndóꞌo xi kueꞌe̱ xíꞌi̱ yi̱ꞌí, ta ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱ xí, chi̱ kánkao nda̱ꞌo xi noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱, xíꞌín noo̱ ñóꞌo ta̱kui̱í kée kueꞌe̱ ndóꞌo xi.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Ta ndákai xi̱ ni̱ ka̱sáa̱i̱ no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ní, dá nduva̱ꞌa ñaá rá, tído ko̱ ní kándeé taꞌon ra ―kaá ra̱.
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Dá ni̱ kaa Jesús: ―¡Nandeé ka̱ vía̱n ña̱yuu ko̱ kándísa kúú ndoꞌó, ta dóꞌó nda̱ꞌo ndó! ¿Ndidaa ka̱ ví kooi xíꞌín ndó? Ta, ¿ndidaa ka̱ ví ki̱ꞌo ndeé iníi̱ saꞌa̱ ndo̱? Kaneꞌe ndó tayií xaa̱n nakíi̱ ndo̱ ―kaá na̱.
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱ espíritu kini nákaa̱ ini xi̱. Dá ni̱ ketaan kuaꞌa̱n. Ta kúú iin ndée̱ vá ni̱ ndu̱va̱ꞌa xi mií hora daá ñóó.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Dá ni̱ na̱tuu yati ta̱ xíonoo xíꞌín ná noo̱ ná, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón xoo ñaá rá: ―¿Ndiva̱ꞌa ko̱ ní kándeé nduꞌu̱ taó ndú espíritu kini ñoó?
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Chi̱ cháá vá ni̱ ka̱ndeé iní ndo̱ ña̱ nduva̱ꞌa xi kee Ndios. Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ va̱ꞌará lúꞌu̱ kandeé iní ndo̱ Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo leé ndíki̱ mostaza, dá kía̱n kuu va kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín yúku̱ íin káa: “Kuaꞌán ná kuiio̱n chí káa”; ta kúú dión vá kakuuan. Ta kúú ni iin ña̱ꞌa o̱ kákuu ña̱ kuáchi̱ noo̱ ndo̱.
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Tído o̱ kándeé taꞌon ndó taó ndo̱ espíritu kini, ña̱ kée dión, tá ná o̱ káka̱ ndo̱ ña̱ mani̱ noo̱ Ndios, ta xía̱n nani o̱ káneꞌe ii̱ ndo̱ ―kaá na̱.
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Ta nani ndéi na kuendá Galilea, dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná: ―Koꞌo̱n iin ta̱a naki̱ꞌo ra na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá,
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 dá kaꞌání ñaá rá. Tído ti̱xi kuu̱ óni̱, ta kúú nataki va na ―kaá na̱. Ta kúú ni̱ ku̱ndaꞌí nda̱ꞌo ini ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Tá ni̱ saa̱ na̱ ñoo Capernaum, dá ni̱ na̱tuu yati dao ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌano noo̱ ió Pedro, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá: ―¿Á ko̱ xíꞌo taꞌon maestro ní di̱ꞌón saꞌa̱ veꞌe ño̱ꞌo?
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Dá ni̱ kaa Pedro: ―Jaa̱n, xíꞌo naa̱n. Tá ni̱ ndu̱ꞌu Pedro veꞌe, ta kúú yachi̱ va ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús: ―¿Ndi káꞌán yoꞌó, Simón? ¿Ndá noo̱ kíꞌin ya̱ꞌi ta̱ néꞌe choon ñayuú yóꞌo saꞌa̱ ñóꞌo̱? ¿Á no̱ó na̱ ñoo mií rá, o no̱ó na̱ ñoo tu̱kú dándáki ra?
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Dá ni̱ kaa Pedro: ―No̱ó na̱ ñoo tu̱kú vá kíꞌin ya̱ꞌi ra. Dá ni̱ kaa Jesús: ―Jaa̱n, chi̱ na̱ ñoo ra̱, ko̱ káni taꞌan vaan chiya̱ꞌi na.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Tído ná dáꞌa ni dárꞌuꞌu̱ yo̱ rá. Kuaꞌán yúꞌu̱ ta̱ñoꞌo̱, ta tiión ti̱yaká, ta kirí mií no̱ó ni̱ tiión, ta nandika̱ yúꞌu̱ ri̱. Ta ñoó nani̱ꞌo̱n iin di̱ꞌón ka̱a. Ta kaneꞌón ña̱ kisón, dá ki̱ꞌón ña̱ noo̱ rá saꞌa̱ yúꞌu̱ xíꞌín saꞌa̱ miíón ―kaá na̱.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.