Marcos 2
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs BKJ
1 Tá ni̱ ya̱ꞌa dao kuu̱, dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús ñoo Capernaum. Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ña̱ ni̱ ndi̱sáa̱ Jesús veꞌe na,
1 E, novamente, ele entrou em Cafarnaum depois de alguns dias, e divulgou-se que ele estava na casa.
2 kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo na ni̱ na̱taka ñoó. Ta ko̱ ní kéta ka̱ veꞌe ñoó kañoꞌo na. Ta kúú nda̱ sata̱ véꞌe ndíta ña̱yuu seídóꞌo na to̱ꞌon dánaꞌa̱ Jesús.
2 E imediatamente muitos se reuniram, de modo que não havia lugar para recebê-los, nem mesmo diante da porta; e ele lhes pregava a palavra.
3 Dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ka̱ ña̱yuu xíꞌín iin ta̱a ni̱ na̱tií saꞌa̱, ta yíꞌi ñaá komi̱ ta̱a ni̱ ka̱sáa̱ ra̱.
3 E vieram até ele, trazendo um paralítico, que era carregado por quatro.
4 Tído ko̱ ní kúu taꞌon ku̱ꞌu ra xíꞌín ta̱ kúꞌu̱ ñoó ini veꞌe noo̱ nákaa̱ Jesús, chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ñóꞌo. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱káa ñaá rá dini̱ véꞌe. Dá ni̱ sonó rá iin yái̱. Dá ni̱ kuu ni̱ da̱nóo ra xi̱to kánóo ta̱ kúꞌu̱ ñoó ini veꞌe noo̱ ió Jesús.
4 E, eles não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, destaparam o telhado onde estava; e, fazendo uma abertura, eles baixaram o leito onde estava deitado o paralítico.
5 Tá ni̱ xini Jesús ña̱ kándéé ini ñaá rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ ko̱ ku̱ú kaka ñoó: ―De̱ꞌe lóꞌo̱, sa̱ ni̱ ndoo va kua̱chón ―ka̱á na̱.
5 E Jesus vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, teus pecados estão perdoados.
6 Ta kúú ñoó ndéi dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés seídóꞌo ra. Dá ni̱ ka̱sáꞌá nákani kuáchi̱ ini ra̱:
6 Mas estavam ali assentados alguns escribas, que argumentavam em seus corações:
7 “Ta, ¿ndiva̱ꞌa káꞌa̱n ta̱a káa dión? Ta̱a káa kúú ra̱ yáꞌa káꞌa̱n ndava̱ꞌa xíꞌín Ndios. Chi̱ ni iin tóꞌón taꞌon ta̱a o̱ kúu dándóo kua̱chi ña̱yuu. Iin tóꞌón dini̱ mií vá Ndios kúú na̱ kuu kee dión.”
7 Por que fala este homem blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Tído vitíꞌón diꞌa va ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jesús ña̱ ki̱ꞌo dión nákani ini ra̱. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná: ―¿Ndiva̱ꞌa nákani ini ndo̱ dión?
8 E imediatamente quando Jesus percebeu em seu espírito que argumentavam entre si, disse-lhes: Por que argumentais sobre estas coisas em vossos corações?
9 ¿Ndí ki̱án ko̱ úꞌu̱ cháá ka̱ kaꞌi̱n xíꞌín ta̱a ko̱ ku̱ú kaka yóꞌo, káꞌán ndó? “Sa̱ ni̱ ndoo va kua̱chón”, o kaꞌi̱n xíꞌín rá, “Ndakuii̱n ndichi, ta nakiꞌin xi̱to̱n kaneꞌe kuaꞌa̱n nóꞌo̱n.”
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: Teus pecados estão perdoados; ou dizer: Levanta-te, e toma o teu leito, e anda?
10 Tído viti dá ná koꞌi̱n dánaꞌi̱ noo̱ ndo̱ ña̱ kómí ndisa na̱ ni̱ nduu ta̱a ña̱yuu yóꞌo choon ña̱ dándóo na kua̱chi kómí ña̱yuu ndéi ñayuú yóꞌo. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ ni̱ na̱tií saꞌa̱ ñoó:
10 Mas para que possas saber que o Filho do homem tem na terra poder para perdoar pecados (ele disse ao paralítico),
11 ―Ta káꞌi̱n xíꞌín yo̱ꞌó viti. Ndakuii̱n ndichi, ta nakiꞌin xi̱to̱n, ta kuaꞌán nóꞌo̱n veꞌón.
11 a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito, e vai pelo teu caminho para a tua casa.
12 Ta kúú ni̱ na̱kuíi̱n ndichi ra̱. Dá ni̱ na̱kiꞌin ra xi̱to no̱ó ni̱ sa̱ nóo ra néꞌe ra ni̱ kiꞌin ra kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó. Ta kúú ndidaá vá ná ni̱ naá iní. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá ná kékáꞌano na Ndios, ta kaá na̱ diꞌa: ―Ni iin kuu̱ ko̱ xi̱nío̱ iin ña̱ꞌa ndato táto̱ꞌon ni̱ xinio̱ kuu̱ víti ―kaá na̱.
12 E, imediatamente, ele se levantou, tomou o leito e saiu à vista de todos; de modo que todos se maravilharam e glorificaram a Deus, dizendo: Nós nunca vimos algo assim!
13 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kuu dión, dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús kuaꞌa̱n na̱ yuꞌú ta̱ñoꞌo̱. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱tuu yati ñaá. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dánaꞌa̱ na̱ noo̱ ná sá xíka na kuaꞌa̱n na̱.
13 E ele saiu outra vez para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Ta noo̱ yáꞌa na kuaꞌa̱n na̱ ñoó, kúú ni̱ xini na̱ ió iin ta̱a naní Leví, de̱ꞌe ta̱ naní Alfeo, ta ió ra̱ kíꞌin ya̱ꞌi ra sa̱ꞌá ñóꞌo̱. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Nakíi̱, ná koꞌo̱ kanoón xíꞌín yuꞌu̱. Dá ni̱ na̱kuíi̱n ndichi ra̱. Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kanoo ra xíꞌín ná.
14 E, enquanto ele passava, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Diꞌa ni̱ kuu tein noo̱ ió Jesús sásáꞌan na xíꞌín Leví ñoó ini veꞌe ra. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi sa̱ꞌá ñóꞌo̱ xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu kaá ra̱ kómí kua̱chi ni̱ sa̱ ndei xíꞌín Jesús. Ta ndéi taꞌani ta̱a xíonoo xíꞌín ná, chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndíko̱ ñaá.
15 E aconteceu que, quando Jesus reclinou-se para comer em sua casa, muitos publicanos e pecadores reclinaram-se também junto com Jesus e seus discípulos; porquanto eram muitos, e eles o seguiam.
16 Tá ni̱ xini ta̱ fariseo xíꞌín dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés ña̱ sásáꞌan dáó Jesús xíꞌín ta̱ kíꞌin ya̱ꞌi sa̱ꞌá ñóꞌo̱, xíꞌín ña̱yuu, táꞌa̱n na̱ kaá ra̱ kúú na̱ kini ñoó, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús: ―¿Ndi kuaꞌa̱n ña̱ yóꞌo? ¿Ndiva̱ꞌa sásáꞌan ri maestro ndo̱ꞌó xíꞌín ta̱ kíꞌin ya̱ꞌi sa̱ꞌá ñóꞌo̱, xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu kómí kua̱chi yóꞌo? ―kaá ra̱.
16 E quando os escribas e fariseus viram-no comendo com publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que ele come e bebe com publicanos e pecadores?
17 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Na̱ ió va̱ꞌa ko̱ xínñóꞌó taꞌon na ta̱ ketátá ñaá. Sa̱va̱ꞌa na̱ kúꞌu̱ va kúú na̱ xínñóꞌó ñaá. Ta dión taꞌani yuꞌu̱, ko̱ véi taꞌon yuꞌu̱ ná kanai na̱ káꞌán ña̱ kúú ná ña̱yuu ndaa̱. Diꞌa ve̱i yuꞌu̱ kanai na̱ nákoni ña̱ kómí ná kua̱chi ―kaá na̱.
17 E Jesus ouvindo isto, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas os que estão enfermos; eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
18 Iin kuu̱, dá ni̱ sa̱ ndei ta̱ sa̱ xi̱onoo xíꞌín Juan, na̱ sa̱ da̱kódo̱ ndúta̱ ña̱yuu, ni̱ sa̱ neꞌe ii̱ rá xíꞌín ta̱ fariseo. Dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ña̱yuu noo̱ nákaa̱ Jesús. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná: ―¿Ndiva̱ꞌa ko̱ néꞌe ii̱ ta̱ xíonoo xíꞌín mií ní táto̱ꞌon néꞌe ii̱ ta̱ fariseo xíꞌín ta̱ sa̱ xi̱onoo xíꞌín Juan?
18 E os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e vieram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná: ―¿Á káꞌán ndó ña̱ kánian kaneꞌe ii̱ ña̱yuu ni̱ na̱taka noo̱ ió vikó tándaꞌa̱ nani ió i̱í vá tono̱ xíꞌín ná? Ko̱ó, chi̱ xía̱n nani ió i̱í tono̱ xíꞌín ná, ta o̱ kúu taꞌon kaneꞌe ii̱ ná.
19 E respondeu-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo jejuar enquanto o noivo está com eles? Enquanto eles têm consigo o noivo, não podem jejuar.
20 Tído kasandaá iin kuu̱, dá nakiꞌin ra tono̱ kandaka ra koꞌo̱n ra̱. Nda̱ daá ví, dá kía̱n kánian kaneꞌe ii̱ ña̱yuu ñoó.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar naqueles dias.
21 ’Ta ko̱ íin taꞌon nákoto no̱ó ni̱ ndata̱ iin doꞌo̱no̱ yatá xíꞌín iin táꞌí dáꞌo̱n sa̱á. Dá chi̱ tá ná nakata na doꞌo̱no̱ ñoó, ta kúú natiꞌin va dáꞌo̱n sa̱á ñóó, ta kúú víꞌí ka̱ ví ndata̱ doꞌo̱no̱ yatá ñóó.
21 Nenhum homem põe um pedaço de pano novo em roupa velha, do contrário o remendo novo rompe o velho, e faz-se maior o rasgo.
22 ’Ta ko̱ íin taꞌon taán vino sa̱á ini ñíi̱ yatá. Dá chi̱ tá ná kee na dión, dá kía̱n dákaꞌándí vino sa̱á ñíi̱ yatá ñoó, ta kúú ndiꞌi vino ñoó kuita̱, ta kúú tu̱ú oon va ñíi̱ ñoó. Sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa cháá ka̱ ná taán yó vino sa̱á ini ñíi̱ sa̱á ―kaá Jesús.
22 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário o vinho novo rompe os odres, e o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas vinho novo deve ser colocado dentro de odres novos.
23 Ta tein iin kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, chíkaꞌanda Jesús kuaꞌa̱n na̱ no̱ñóꞌo̱ noo̱ káa tirió. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá ta̱ xíonoo xíꞌín ná tóꞌon ra yoko tirió, ta seí ra̱ noni̱án kuaꞌa̱n ra̱.
23 E aconteceu que ele passou entre os campos de trigo no dia do shabat; e os seus discípulos começaram, enquanto eles iam, a arrancar espigas de trigo.
24 Dá ni̱ kaa ta̱ fariseo xíꞌín Jesús: ―¿Ndiva̱ꞌa kée ta̱ xíonoo xíꞌín ní ña̱ ko̱ kánian kee ra tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱?
24 E os fariseus lhe disseram: Vê, por que eles estão fazendo no dia do shabat o que não é lícito?
25 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―¿Á ko̱ óon taꞌon káꞌi ndoꞌó ña̱ ni̱ kee David tá sa̱ naꞌá tá ndaꞌí ni̱ kuiko na xíꞌín ta̱ sa̱ xi̱onoo xíꞌín ná?
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando teve necessidade e estava faminto, ele e os que com ele estavam?
26 Chi̱ kaáa̱n ña̱ ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe Ndios. Ta daá ñóó kúú ta̱a naní Abiatar duti̱ kúú no̱ó. Ta ni̱ seí David pan, ña̱ dóko̱ ta̱ duti̱ noo̱ Ndios, ña̱ ko̱ kánian keí ña̱yuu óon, chi̱ sa̱va̱ꞌa ta̱ duti̱ kuu keí ñá. Ta nda̱ ta̱ xíonoo xíꞌín David ñoó ni̱ xi̱ꞌo na ni̱ seí.
26 Como entrou na casa de Deus, nos dias de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos que com ele estavam?
27 Dá ni̱ kaa taꞌani Jesús xíꞌín rá: ―Kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱ ni̱ ka̱va̱ꞌan Ndios ña̱ kakuuan iin ña̱ va̱ꞌa no̱ó ña̱yuu. Tído ko̱ ní káva̱ꞌa taꞌon Ndios ña̱yuu kekáꞌano na kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée ndoꞌó.
27 E disse-lhes: O shabat foi feito para o homem, e não o homem para o shabat.
28 Ta viti kanaꞌá ndó ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo ña̱ dándáki na tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱ ―kaá Jesús káꞌa̱n na̱ saꞌa̱ mií ná.
28 Portanto o Filho do homem é Senhor também do shabat.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.