Marcos 2

Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tá ni̱ ya̱ꞌa dao kuu̱, dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús ñoo Capernaum. Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ña̱ ni̱ ndi̱sáa̱ Jesús veꞌe na,
1 E, alguns dias depois, entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo na ni̱ na̱taka ñoó. Ta ko̱ ní kéta ka̱ veꞌe ñoó kañoꞌo na. Ta kúú nda̱ sata̱ véꞌe ndíta ña̱yuu seídóꞌo na to̱ꞌon dánaꞌa̱ Jesús.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta eles cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 Dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ka̱ ña̱yuu xíꞌín iin ta̱a ni̱ na̱tií saꞌa̱, ta yíꞌi ñaá komi̱ ta̱a ni̱ ka̱sáa̱ ra̱.
3 E vieram ter com ele, conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Tído ko̱ ní kúu taꞌon ku̱ꞌu ra xíꞌín ta̱ kúꞌu̱ ñoó ini veꞌe noo̱ nákaa̱ Jesús, chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ñóꞌo. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱káa ñaá rá dini̱ véꞌe. Dá ni̱ sonó rá iin yái̱. Dá ni̱ kuu ni̱ da̱nóo ra xi̱to kánóo ta̱ kúꞌu̱ ñoó ini veꞌe noo̱ ió Jesús.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Tá ni̱ xini Jesús ña̱ kándéé ini ñaá rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ ko̱ ku̱ú kaka ñoó: ―De̱ꞌe lóꞌo̱, sa̱ ni̱ ndoo va kua̱chón ―ka̱á na̱.
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 Ta kúú ñoó ndéi dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés seídóꞌo ra. Dá ni̱ ka̱sáꞌá nákani kuáchi̱ ini ra̱:
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seu coração, dizendo:
7 “Ta, ¿ndiva̱ꞌa káꞌa̱n ta̱a káa dión? Ta̱a káa kúú ra̱ yáꞌa káꞌa̱n ndava̱ꞌa xíꞌín Ndios. Chi̱ ni iin tóꞌón taꞌon ta̱a o̱ kúu dándóo kua̱chi ña̱yuu. Iin tóꞌón dini̱ mií vá Ndios kúú na̱ kuu kee dión.”
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Tído vitíꞌón diꞌa va ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jesús ña̱ ki̱ꞌo dión nákani ini ra̱. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná: ―¿Ndiva̱ꞌa nákani ini ndo̱ dión?
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas
9 ¿Ndí ki̱án ko̱ úꞌu̱ cháá ka̱ kaꞌi̱n xíꞌín ta̱a ko̱ ku̱ú kaka yóꞌo, káꞌán ndó? “Sa̱ ni̱ ndoo va kua̱chón”, o kaꞌi̱n xíꞌín rá, “Ndakuii̱n ndichi, ta nakiꞌin xi̱to̱n kaneꞌe kuaꞌa̱n nóꞌo̱n.”
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os
10 Tído viti dá ná koꞌi̱n dánaꞌi̱ noo̱ ndo̱ ña̱ kómí ndisa na̱ ni̱ nduu ta̱a ña̱yuu yóꞌo choon ña̱ dándóo na kua̱chi kómí ña̱yuu ndéi ñayuú yóꞌo. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ ni̱ na̱tií saꞌa̱ ñoó:
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 ―Ta káꞌi̱n xíꞌín yo̱ꞌó viti. Ndakuii̱n ndichi, ta nakiꞌin xi̱to̱n, ta kuaꞌán nóꞌo̱n veꞌón.
11 a ti te digo: Levanta-te, e toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ta kúú ni̱ na̱kuíi̱n ndichi ra̱. Dá ni̱ na̱kiꞌin ra xi̱to no̱ó ni̱ sa̱ nóo ra néꞌe ra ni̱ kiꞌin ra kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó. Ta kúú ndidaá vá ná ni̱ naá iní. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá ná kékáꞌano na Ndios, ta kaá na̱ diꞌa: ―Ni iin kuu̱ ko̱ xi̱nío̱ iin ña̱ꞌa ndato táto̱ꞌon ni̱ xinio̱ kuu̱ víti ―kaá na̱.
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kuu dión, dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús kuaꞌa̱n na̱ yuꞌú ta̱ñoꞌo̱. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱tuu yati ñaá. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dánaꞌa̱ na̱ noo̱ ná sá xíka na kuaꞌa̱n na̱.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Ta noo̱ yáꞌa na kuaꞌa̱n na̱ ñoó, kúú ni̱ xini na̱ ió iin ta̱a naní Leví, de̱ꞌe ta̱ naní Alfeo, ta ió ra̱ kíꞌin ya̱ꞌi ra sa̱ꞌá ñóꞌo̱. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Nakíi̱, ná koꞌo̱ kanoón xíꞌín yuꞌu̱. Dá ni̱ na̱kuíi̱n ndichi ra̱. Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kanoo ra xíꞌín ná.
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Diꞌa ni̱ kuu tein noo̱ ió Jesús sásáꞌan na xíꞌín Leví ñoó ini veꞌe ra. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi sa̱ꞌá ñóꞌo̱ xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu kaá ra̱ kómí kua̱chi ni̱ sa̱ ndei xíꞌín Jesús. Ta ndéi taꞌani ta̱a xíonoo xíꞌín ná, chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndíko̱ ñaá.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores, porque eram muitos e o tinham seguido.
16 Tá ni̱ xini ta̱ fariseo xíꞌín dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés ña̱ sásáꞌan dáó Jesús xíꞌín ta̱ kíꞌin ya̱ꞌi sa̱ꞌá ñóꞌo̱, xíꞌín ña̱yuu, táꞌa̱n na̱ kaá ra̱ kúú na̱ kini ñoó, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús: ―¿Ndi kuaꞌa̱n ña̱ yóꞌo? ¿Ndiva̱ꞌa sásáꞌan ri maestro ndo̱ꞌó xíꞌín ta̱ kíꞌin ya̱ꞌi sa̱ꞌá ñóꞌo̱, xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu kómí kua̱chi yóꞌo? ―kaá ra̱.
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Na̱ ió va̱ꞌa ko̱ xínñóꞌó taꞌon na ta̱ ketátá ñaá. Sa̱va̱ꞌa na̱ kúꞌu̱ va kúú na̱ xínñóꞌó ñaá. Ta dión taꞌani yuꞌu̱, ko̱ véi taꞌon yuꞌu̱ ná kanai na̱ káꞌán ña̱ kúú ná ña̱yuu ndaa̱. Diꞌa ve̱i yuꞌu̱ kanai na̱ nákoni ña̱ kómí ná kua̱chi ―kaá na̱.
17 E Jesus, tendo ouvido isso, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas sim os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores.
18 Iin kuu̱, dá ni̱ sa̱ ndei ta̱ sa̱ xi̱onoo xíꞌín Juan, na̱ sa̱ da̱kódo̱ ndúta̱ ña̱yuu, ni̱ sa̱ neꞌe ii̱ rá xíꞌín ta̱ fariseo. Dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ña̱yuu noo̱ nákaa̱ Jesús. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná: ―¿Ndiva̱ꞌa ko̱ néꞌe ii̱ ta̱ xíonoo xíꞌín mií ní táto̱ꞌon néꞌe ii̱ ta̱ fariseo xíꞌín ta̱ sa̱ xi̱onoo xíꞌín Juan?
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná: ―¿Á káꞌán ndó ña̱ kánian kaneꞌe ii̱ ña̱yuu ni̱ na̱taka noo̱ ió vikó tándaꞌa̱ nani ió i̱í vá tono̱ xíꞌín ná? Ko̱ó, chi̱ xía̱n nani ió i̱í tono̱ xíꞌín ná, ta o̱ kúu taꞌon kaneꞌe ii̱ ná.
19 E Jesus disse-lhes: Podem, das bodas jejuar, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar.
20 Tído kasandaá iin kuu̱, dá nakiꞌin ra tono̱ kandaka ra koꞌo̱n ra̱. Nda̱ daá ví, dá kía̱n kánian kaneꞌe ii̱ ña̱yuu ñoó.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 ’Ta ko̱ íin taꞌon nákoto no̱ó ni̱ ndata̱ iin doꞌo̱no̱ yatá xíꞌín iin táꞌí dáꞌo̱n sa̱á. Dá chi̱ tá ná nakata na doꞌo̱no̱ ñoó, ta kúú natiꞌin va dáꞌo̱n sa̱á ñóó, ta kúú víꞌí ka̱ ví ndata̱ doꞌo̱no̱ yatá ñóó.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 ’Ta ko̱ íin taꞌon taán vino sa̱á ini ñíi̱ yatá. Dá chi̱ tá ná kee na dión, dá kía̱n dákaꞌándí vino sa̱á ñíi̱ yatá ñoó, ta kúú ndiꞌi vino ñoó kuita̱, ta kúú tu̱ú oon va ñíi̱ ñoó. Sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa cháá ka̱ ná taán yó vino sa̱á ini ñíi̱ sa̱á ―kaá Jesús.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo rompe os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser posto em odres novos.
23 Ta tein iin kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, chíkaꞌanda Jesús kuaꞌa̱n na̱ no̱ñóꞌo̱ noo̱ káa tirió. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá ta̱ xíonoo xíꞌín ná tóꞌon ra yoko tirió, ta seí ra̱ noni̱án kuaꞌa̱n ra̱.
23 E aconteceu que, passando ele n um sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Dá ni̱ kaa ta̱ fariseo xíꞌín Jesús: ―¿Ndiva̱ꞌa kée ta̱ xíonoo xíꞌín ní ña̱ ko̱ kánian kee ra tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱?
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―¿Á ko̱ óon taꞌon káꞌi ndoꞌó ña̱ ni̱ kee David tá sa̱ naꞌá tá ndaꞌí ni̱ kuiko na xíꞌín ta̱ sa̱ xi̱onoo xíꞌín ná?
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele
26 Chi̱ kaáa̱n ña̱ ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe Ndios. Ta daá ñóó kúú ta̱a naní Abiatar duti̱ kúú no̱ó. Ta ni̱ seí David pan, ña̱ dóko̱ ta̱ duti̱ noo̱ Ndios, ña̱ ko̱ kánian keí ña̱yuu óon, chi̱ sa̱va̱ꞌa ta̱ duti̱ kuu keí ñá. Ta nda̱ ta̱ xíonoo xíꞌín David ñoó ni̱ xi̱ꞌo na ni̱ seí.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 Dá ni̱ kaa taꞌani Jesús xíꞌín rá: ―Kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱ ni̱ ka̱va̱ꞌan Ndios ña̱ kakuuan iin ña̱ va̱ꞌa no̱ó ña̱yuu. Tído ko̱ ní káva̱ꞌa taꞌon Ndios ña̱yuu kekáꞌano na kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée ndoꞌó.
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem,
28 Ta viti kanaꞌá ndó ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo ña̱ dándáki na tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱ ―kaá Jesús káꞌa̱n na̱ saꞌa̱ mií ná.
28 Assim, o Filho do Homem até do sábado é senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.