João 13
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs NTLH
1 Kóni̱ iin ka̱ kuu̱ dá kasáꞌá víko̱ pascua. Ta sa̱ naꞌá vá Jesús ña̱ sa̱ ni̱ ku̱yati hora dánkoo na ñayuú yóꞌo, dá noꞌo̱ na̱ noo̱ ió tatá Ndios. Ta kúꞌu̱ nda̱ꞌo ini na̱ sa̱ꞌá ta̱a ni̱ ka̱xi mií ná ñayuú yóꞌo, ta dión ni̱ kuꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱ rá nda̱ noo̱ ndíꞌi.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ta ndéi na sádíni na̱, ta sa̱ ni̱ da̱káꞌa̱n ña̱ uꞌu̱ nío̱ Judas Iscariote, ta̱ kúú de̱ꞌe Simón, ña̱ naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Ta náꞌá vá Jesús ña̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo tatá Ndios choon noo̱ ndáꞌa̱ ná sata̱ ndidaá kúú ña̱ꞌa, ta náꞌá taꞌani na ña̱ ni̱ kii na noo̱ Ndios, ta náꞌá taꞌani na ña̱ noꞌo̱ na̱ noo̱ ná,
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱kuíi̱n ndichi na̱, ta ni̱ di̱tá ná dáꞌo̱n kánóo sata̱ ná, ta ni̱ soꞌoni na̱ iin ka̱ dáꞌo̱n káni̱ no̱ó ti̱i na.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Ni̱ ndiꞌi daá, dá ni̱ taán ná ta̱kui̱í ini iin ti̱saꞌa̱n lóꞌo̱, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná nákata na sa̱ꞌá ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ na̱dáyaa naa̱n xíꞌín dáꞌo̱n káni̱ ndíko̱ ti̱i na ñoó.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ ió Simón Pedro, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Tatá, ¿á nakata diꞌa ní sa̱ꞌí, káꞌán ní?
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Dá ni̱ kaa na̱: ―Vitíꞌón ní ko̱ kándaa̱ taꞌon ino̱n ndiva̱ꞌa nákatai sa̱ꞌo̱n, tído cháá ka̱ chí noo̱, dá kandaa̱ ino̱n ndiva̱ꞌa kéei dión.
7 Jesus respondeu:
8 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Ni iin kuu̱ ta̱ꞌón o̱ kónó yuꞌu̱ nakata ní sa̱ꞌí. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Tá ná o̱ kónón nakatai sa̱ꞌo̱n, dá kía̱n ko̱ ta̱ꞌón kuendá yo̱ꞌó koo xíꞌín yuꞌu̱.
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Satoꞌi̱, tá dión kíán, dá kía̱n ná dáꞌa ni nakata ní saꞌa̱ óoin, nakata taꞌani ní ndáꞌí xíꞌín dini̱í.
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Ta ndi ndáa na̱ sa̱ ni̱ chichi, nda̱ saꞌa̱ óon va na xínñóꞌó ndoo, dá chi̱ sa̱ ndáa vii vá ñíi̱ ná. Dión ni ndoꞌó, sa̱ ndáa vii vá ndó, tído o̱ du̱ú ndidaá ndó ndáa vii.
10 Aí Jesus disse:
11 Dión ni̱ kaa na̱, dá chi̱ sa̱ náꞌá vá ná ndá yoo naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa na̱ ña̱: “O̱ du̱ú ndidaá ndó ndáa vii.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱kata na saꞌa̱ ndidaá ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó, dá ni̱ na̱kui̱ꞌino tuku na dáꞌo̱n ndíxi na, dá ni̱ na̱ko̱o tuku na mesa, dá ni̱ kaa na̱: ―¿Á kándaa̱ ini ndo̱ ndi dándáki ña̱ ni̱ keei xíꞌín ndó?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Káꞌa̱n ndo̱ ña̱ yuꞌu̱ kúú maestro noo̱ ndo̱, ta káꞌa̱n ndo̱ ña̱ yuꞌu̱ kúú satoꞌo noo̱ ndo̱. Ta ndaa̱ va káꞌa̱n ndo̱, chi̱ ñaá kúúí.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ta viti ni̱ xini ndo̱ ni̱ na̱katai saꞌa̱ ndo̱, va̱ꞌará kúúí satoꞌo ndo̱ xíꞌín maestro ndo̱. Sa̱ꞌá ño̱ó kánian nakata ndó saꞌa̱ iin rá iin mií ndó.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Dá chi̱ ni̱ kee yuꞌu̱ dión xíꞌín ndó, dá kía̱n, táto̱ꞌon ni̱ kee yuꞌu̱ xíꞌín ndó, ki̱ꞌo dión kee ndó xíꞌín dao ka̱ na̱.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ko̱ ndáya̱ꞌi iin ta̱ kéchóon cháá ka̱ noo̱ satoꞌo ra̱. Ta ni ta̱ kuaꞌa̱n choon ko̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱ ra̱ no̱ó na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá kuaꞌa̱n ra̱.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Tá kandaa̱ ini ndo̱ ña̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó, dá kía̱n ndikáꞌán ví ndó tá ná kee ndó dión.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 ’Tído ko̱ káꞌa̱n taꞌon vei saꞌa̱ ndidaá ndó. Sa̱ náꞌá vá yuꞌu̱ ndi ndáa ndoꞌó ni̱ ka̱xii kandita xooi̱. Tído miía̱n xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios, chi̱ diꞌa kaáa̱n: “Ta̱a seí nduú pan xíꞌín yuꞌu̱ nduu ra̱ koni uꞌu̱ ñaá.”
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Ta viti yachi̱ va kasto̱ꞌin xíꞌín ndó, dá tá ni̱ kuu dión, dá kandísa ndó ña̱ yuꞌu̱ kúú na̱ daá kúúí.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndi ndáa na̱ natiin va̱ꞌa iin na̱ tandaꞌá yuꞌu̱ ko̱saa̱, no̱ón kúú na̱ natiin va̱ꞌa yuꞌu̱. Ta na̱ natiin va̱ꞌa yuꞌu̱, no̱ón kúú na̱ natiin va̱ꞌa na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá yuꞌu̱ ve̱ii ―kaá na̱.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Ta ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús dión, dá ni̱ kixia̱n ni̱ kutúú ini na̱ xiní na̱, dá ni̱ kaa na̱: ―Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ iin káa mií vá ndoꞌó koꞌo̱n naki̱ꞌo yuꞌu̱ noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá ―kaá na̱.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndéꞌé táꞌan mií ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó noo̱ iin rá iin ra ndéi ra, ta ko̱ kátóni̱ ini ra̱ ndá yoo káꞌa̱n na̱ saꞌa̱.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ta mií díi̱n Jesús ió iin ta̱ xíonoo xíꞌín ná, táꞌa̱n ra̱ mani̱ cháá ka̱ noo̱ ná.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ta no̱ó ra̱ yóꞌo ni̱ kundáꞌa̱ Simón Pedro, ña̱ ná ndato̱ꞌón rá Jesús ndá yoo kúú ta̱a naki̱ꞌo ñaá ñoó.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ta sa̱ꞌá ña̱ ió ra̱ díi̱n Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Satoꞌi̱, ¿ndi ndáa nduꞌu̱ káꞌa̱n ní saꞌa̱?
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Dá ni̱ kaa Jesús: ―Ndá yoo ni̱ xi̱ꞌo yuꞌu̱ iin táꞌí pan ni̱ da̱ndáxii noo̱ ñoó, ro̱ón kúú rá. Kúú ni̱ da̱ndáxi na iin táꞌí pan, kúú ni̱ xi̱ꞌo naa̱n noo̱ Judas Iscariote, ta̱ kúú de̱ꞌe Simón.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ seí Judas táꞌí pan ñoó, kúú ni̱ ndu̱ꞌu ña̱ uꞌu̱ ini ra̱. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Kee kíi̱ ña̱ ni̱ chi̱kaa̱ ino̱n keeón ―kaá na̱.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Tído ni iin tóꞌón ta̱ ndéi xíꞌín ná mesa ñoó ko̱ ní kándaa̱ ini ndiva̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión xíꞌín Judas.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Chi̱ káꞌán dao ka̱ ra̱ ña̱ sa̱ꞌá ña̱ kúú rá ta̱ néꞌe va̱ꞌa di̱ꞌón, sa̱ꞌá ño̱ó ndá ndi kuu káꞌa̱n Jesús xíꞌín rá ña̱ koꞌo̱n ra̱ kuiin ra cháá ka̱ ña̱ꞌa kadíni na̱ kuendá víko̱, o ndá ndi kuu kóni̱ na̱ ña̱ koꞌo̱n ra̱ ki̱ꞌo ra di̱ꞌón no̱ó na̱ kúndaꞌí, káꞌán rá.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ seí rá táꞌí pan ñoó, dá ni̱ keta ra kuaꞌa̱n ra̱. Ta kúú sa̱ ni̱ kuaá vá kuu̱ dáá ñóó.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Tá ni̱ keta Judas kuaꞌa̱n ra̱, dá ni̱ kaa Jesús: ―Sa̱ ni̱ kasa̱ndaá vá hora natiin na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo ña̱ñóꞌó kee Ndios no̱ó ña̱yuu, dión dá natiin Ndios ña̱ñóꞌó saꞌa̱ mií ná.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Tá ná natiin Ndios ña̱ñóꞌó sa̱ꞌí, dá kía̱n koꞌo̱n taꞌani na̱ naki̱ꞌo na ña̱ñóꞌó no̱ó yuꞌu̱, ta yachi̱ va natiin yuꞌu̱ ña̱ñóꞌó kee na.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 De̱ꞌe kuálí miíi̱, nda̱dá tóó vá kooi xíꞌín ndó. Ta nandukú ndó yuꞌu̱, tído káꞌi̱n xíꞌín ndó táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌi̱n xíꞌín ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel ña̱ no̱ó koꞌi̱n, o̱ kúu taꞌon koꞌo̱n ndo̱.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Ta viti saꞌándá yuꞌu̱ iin choon sa̱á noo̱ ndo̱, ña̱ kuꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱ iin rá iin ndó, chi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kúꞌu̱ ini yuꞌu̱ saꞌa̱ mií ndó, ki̱ꞌo dión koo ini ndo̱ kuꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱ iin rá iin ndó.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ta ki̱ꞌo dión náꞌa̱ ndo̱ mií ndó ña̱ kúú ndó kuendá yuꞌu̱ tá kúꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱ iin rá iin ndó ―kaá na̱.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Dá ni̱ kaa Simón Pedro xíꞌín ná: ―Tatá, ¿ndeí kúú noo̱ koꞌo̱n ní? Dá ni̱ kaa na̱: ―No̱ó koꞌo̱n yuꞌu̱, o̱ kúu taꞌon koꞌo̱n yo̱ꞌó xíꞌín yuꞌu̱ viti. Tído cháá ka̱ noo̱, dá karkaaón yuꞌu̱ saa̱o̱n.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Dá ni̱ kaa ra̱: ―Tatá, ¿ndiva̱ꞌa o̱ kúu koꞌi̱n xíꞌín ní viti? Ta ió nduui̱ ña̱ naki̱ꞌoi miíí ña̱ kuui̱ saꞌa̱ ní.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―¿Á miía̱n ndaa̱ ió nduuo̱n ki̱ꞌón miíón kuuo̱n saꞌa̱ yúꞌu̱? Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌón ña̱ tá ko̱ ñáꞌa̱ kana chéli, ta kúú sa̱ oni̱ va taꞌándá ndata̱ yo̱ꞌó saꞌa̱ yúꞌu̱.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.