João 13
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs NAA
1 Kóni̱ iin ka̱ kuu̱ dá kasáꞌá víko̱ pascua. Ta sa̱ naꞌá vá Jesús ña̱ sa̱ ni̱ ku̱yati hora dánkoo na ñayuú yóꞌo, dá noꞌo̱ na̱ noo̱ ió tatá Ndios. Ta kúꞌu̱ nda̱ꞌo ini na̱ sa̱ꞌá ta̱a ni̱ ka̱xi mií ná ñayuú yóꞌo, ta dión ni̱ kuꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱ rá nda̱ noo̱ ndíꞌi.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Ta ndéi na sádíni na̱, ta sa̱ ni̱ da̱káꞌa̱n ña̱ uꞌu̱ nío̱ Judas Iscariote, ta̱ kúú de̱ꞌe Simón, ña̱ naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Ta náꞌá vá Jesús ña̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo tatá Ndios choon noo̱ ndáꞌa̱ ná sata̱ ndidaá kúú ña̱ꞌa, ta náꞌá taꞌani na ña̱ ni̱ kii na noo̱ Ndios, ta náꞌá taꞌani na ña̱ noꞌo̱ na̱ noo̱ ná,
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱kuíi̱n ndichi na̱, ta ni̱ di̱tá ná dáꞌo̱n kánóo sata̱ ná, ta ni̱ soꞌoni na̱ iin ka̱ dáꞌo̱n káni̱ no̱ó ti̱i na.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ni̱ ndiꞌi daá, dá ni̱ taán ná ta̱kui̱í ini iin ti̱saꞌa̱n lóꞌo̱, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná nákata na sa̱ꞌá ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ na̱dáyaa naa̱n xíꞌín dáꞌo̱n káni̱ ndíko̱ ti̱i na ñoó.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ ió Simón Pedro, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Tatá, ¿á nakata diꞌa ní sa̱ꞌí, káꞌán ní?
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Dá ni̱ kaa na̱: ―Vitíꞌón ní ko̱ kándaa̱ taꞌon ino̱n ndiva̱ꞌa nákatai sa̱ꞌo̱n, tído cháá ka̱ chí noo̱, dá kandaa̱ ino̱n ndiva̱ꞌa kéei dión.
7 Jesus respondeu:
8 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Ni iin kuu̱ ta̱ꞌón o̱ kónó yuꞌu̱ nakata ní sa̱ꞌí. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Tá ná o̱ kónón nakatai sa̱ꞌo̱n, dá kía̱n ko̱ ta̱ꞌón kuendá yo̱ꞌó koo xíꞌín yuꞌu̱.
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Satoꞌi̱, tá dión kíán, dá kía̱n ná dáꞌa ni nakata ní saꞌa̱ óoin, nakata taꞌani ní ndáꞌí xíꞌín dini̱í.
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Ta ndi ndáa na̱ sa̱ ni̱ chichi, nda̱ saꞌa̱ óon va na xínñóꞌó ndoo, dá chi̱ sa̱ ndáa vii vá ñíi̱ ná. Dión ni ndoꞌó, sa̱ ndáa vii vá ndó, tído o̱ du̱ú ndidaá ndó ndáa vii.
10 Jesus respondeu:
11 Dión ni̱ kaa na̱, dá chi̱ sa̱ náꞌá vá ná ndá yoo naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa na̱ ña̱: “O̱ du̱ú ndidaá ndó ndáa vii.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱kata na saꞌa̱ ndidaá ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó, dá ni̱ na̱kui̱ꞌino tuku na dáꞌo̱n ndíxi na, dá ni̱ na̱ko̱o tuku na mesa, dá ni̱ kaa na̱: ―¿Á kándaa̱ ini ndo̱ ndi dándáki ña̱ ni̱ keei xíꞌín ndó?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Káꞌa̱n ndo̱ ña̱ yuꞌu̱ kúú maestro noo̱ ndo̱, ta káꞌa̱n ndo̱ ña̱ yuꞌu̱ kúú satoꞌo noo̱ ndo̱. Ta ndaa̱ va káꞌa̱n ndo̱, chi̱ ñaá kúúí.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Ta viti ni̱ xini ndo̱ ni̱ na̱katai saꞌa̱ ndo̱, va̱ꞌará kúúí satoꞌo ndo̱ xíꞌín maestro ndo̱. Sa̱ꞌá ño̱ó kánian nakata ndó saꞌa̱ iin rá iin mií ndó.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Dá chi̱ ni̱ kee yuꞌu̱ dión xíꞌín ndó, dá kía̱n, táto̱ꞌon ni̱ kee yuꞌu̱ xíꞌín ndó, ki̱ꞌo dión kee ndó xíꞌín dao ka̱ na̱.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ko̱ ndáya̱ꞌi iin ta̱ kéchóon cháá ka̱ noo̱ satoꞌo ra̱. Ta ni ta̱ kuaꞌa̱n choon ko̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱ ra̱ no̱ó na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá kuaꞌa̱n ra̱.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Tá kandaa̱ ini ndo̱ ña̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó, dá kía̱n ndikáꞌán ví ndó tá ná kee ndó dión.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 ’Tído ko̱ káꞌa̱n taꞌon vei saꞌa̱ ndidaá ndó. Sa̱ náꞌá vá yuꞌu̱ ndi ndáa ndoꞌó ni̱ ka̱xii kandita xooi̱. Tído miía̱n xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios, chi̱ diꞌa kaáa̱n: “Ta̱a seí nduú pan xíꞌín yuꞌu̱ nduu ra̱ koni uꞌu̱ ñaá.”
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Ta viti yachi̱ va kasto̱ꞌin xíꞌín ndó, dá tá ni̱ kuu dión, dá kandísa ndó ña̱ yuꞌu̱ kúú na̱ daá kúúí.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndi ndáa na̱ natiin va̱ꞌa iin na̱ tandaꞌá yuꞌu̱ ko̱saa̱, no̱ón kúú na̱ natiin va̱ꞌa yuꞌu̱. Ta na̱ natiin va̱ꞌa yuꞌu̱, no̱ón kúú na̱ natiin va̱ꞌa na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá yuꞌu̱ ve̱ii ―kaá na̱.
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Ta ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús dión, dá ni̱ kixia̱n ni̱ kutúú ini na̱ xiní na̱, dá ni̱ kaa na̱: ―Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ iin káa mií vá ndoꞌó koꞌo̱n naki̱ꞌo yuꞌu̱ noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá ―kaá na̱.
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndéꞌé táꞌan mií ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó noo̱ iin rá iin ra ndéi ra, ta ko̱ kátóni̱ ini ra̱ ndá yoo káꞌa̱n na̱ saꞌa̱.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Ta mií díi̱n Jesús ió iin ta̱ xíonoo xíꞌín ná, táꞌa̱n ra̱ mani̱ cháá ka̱ noo̱ ná.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Ta no̱ó ra̱ yóꞌo ni̱ kundáꞌa̱ Simón Pedro, ña̱ ná ndato̱ꞌón rá Jesús ndá yoo kúú ta̱a naki̱ꞌo ñaá ñoó.
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ta sa̱ꞌá ña̱ ió ra̱ díi̱n Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Satoꞌi̱, ¿ndi ndáa nduꞌu̱ káꞌa̱n ní saꞌa̱?
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Dá ni̱ kaa Jesús: ―Ndá yoo ni̱ xi̱ꞌo yuꞌu̱ iin táꞌí pan ni̱ da̱ndáxii noo̱ ñoó, ro̱ón kúú rá. Kúú ni̱ da̱ndáxi na iin táꞌí pan, kúú ni̱ xi̱ꞌo naa̱n noo̱ Judas Iscariote, ta̱ kúú de̱ꞌe Simón.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ seí Judas táꞌí pan ñoó, kúú ni̱ ndu̱ꞌu ña̱ uꞌu̱ ini ra̱. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Kee kíi̱ ña̱ ni̱ chi̱kaa̱ ino̱n keeón ―kaá na̱.
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Tído ni iin tóꞌón ta̱ ndéi xíꞌín ná mesa ñoó ko̱ ní kándaa̱ ini ndiva̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión xíꞌín Judas.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Chi̱ káꞌán dao ka̱ ra̱ ña̱ sa̱ꞌá ña̱ kúú rá ta̱ néꞌe va̱ꞌa di̱ꞌón, sa̱ꞌá ño̱ó ndá ndi kuu káꞌa̱n Jesús xíꞌín rá ña̱ koꞌo̱n ra̱ kuiin ra cháá ka̱ ña̱ꞌa kadíni na̱ kuendá víko̱, o ndá ndi kuu kóni̱ na̱ ña̱ koꞌo̱n ra̱ ki̱ꞌo ra di̱ꞌón no̱ó na̱ kúndaꞌí, káꞌán rá.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ seí rá táꞌí pan ñoó, dá ni̱ keta ra kuaꞌa̱n ra̱. Ta kúú sa̱ ni̱ kuaá vá kuu̱ dáá ñóó.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Tá ni̱ keta Judas kuaꞌa̱n ra̱, dá ni̱ kaa Jesús: ―Sa̱ ni̱ kasa̱ndaá vá hora natiin na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo ña̱ñóꞌó kee Ndios no̱ó ña̱yuu, dión dá natiin Ndios ña̱ñóꞌó saꞌa̱ mií ná.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Tá ná natiin Ndios ña̱ñóꞌó sa̱ꞌí, dá kía̱n koꞌo̱n taꞌani na̱ naki̱ꞌo na ña̱ñóꞌó no̱ó yuꞌu̱, ta yachi̱ va natiin yuꞌu̱ ña̱ñóꞌó kee na.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 De̱ꞌe kuálí miíi̱, nda̱dá tóó vá kooi xíꞌín ndó. Ta nandukú ndó yuꞌu̱, tído káꞌi̱n xíꞌín ndó táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌi̱n xíꞌín ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel ña̱ no̱ó koꞌi̱n, o̱ kúu taꞌon koꞌo̱n ndo̱.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Ta viti saꞌándá yuꞌu̱ iin choon sa̱á noo̱ ndo̱, ña̱ kuꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱ iin rá iin ndó, chi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kúꞌu̱ ini yuꞌu̱ saꞌa̱ mií ndó, ki̱ꞌo dión koo ini ndo̱ kuꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱ iin rá iin ndó.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Ta ki̱ꞌo dión náꞌa̱ ndo̱ mií ndó ña̱ kúú ndó kuendá yuꞌu̱ tá kúꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱ iin rá iin ndó ―kaá na̱.
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Dá ni̱ kaa Simón Pedro xíꞌín ná: ―Tatá, ¿ndeí kúú noo̱ koꞌo̱n ní? Dá ni̱ kaa na̱: ―No̱ó koꞌo̱n yuꞌu̱, o̱ kúu taꞌon koꞌo̱n yo̱ꞌó xíꞌín yuꞌu̱ viti. Tído cháá ka̱ noo̱, dá karkaaón yuꞌu̱ saa̱o̱n.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Dá ni̱ kaa ra̱: ―Tatá, ¿ndiva̱ꞌa o̱ kúu koꞌi̱n xíꞌín ní viti? Ta ió nduui̱ ña̱ naki̱ꞌoi miíí ña̱ kuui̱ saꞌa̱ ní.
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―¿Á miía̱n ndaa̱ ió nduuo̱n ki̱ꞌón miíón kuuo̱n saꞌa̱ yúꞌu̱? Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌón ña̱ tá ko̱ ñáꞌa̱ kana chéli, ta kúú sa̱ oni̱ va taꞌándá ndata̱ yo̱ꞌó saꞌa̱ yúꞌu̱.
38 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.